அவ்ஃப் பின் மாலிக் பின் அத்-துஃபைல் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
(இவர் ஆயிஷா (ரழி) அவர்களின் தாயின் சகோதரரின் மகன் ஆவார்). ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் விற்ற அல்லது அன்பளிப்பாகக் கொடுத்த (செல்வம்) தொடர்பாக, அப்துல்லாஹ் பின் அஸ்-ஸுபைர் (ரழி), "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! ஆயிஷா (இதை) நிறுத்திக்கொள்ள வேண்டும்; இல்லையெனில் நான் அவர் மீது தடையுத்தரவு விதிப்பேன் (அவரது செல்வத்தைக் கையாள விடாமல் தடுப்பேன்)" என்று கூறினார் என்பது ஆயிஷா (ரழி) அவர்களுக்குத் தெரிவிக்கப்பட்டது.

ஆயிஷா (ரழி), "அவர் இப்படிச் சொன்னாரா?" என்று கேட்க, (மக்கள்) "ஆம்" என்றனர். அதற்கு ஆயிஷா (ரழி), "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! நான் இப்னு அஸ்-ஸுபைருடன் எப்போதும் பேசமாட்டேன் என்பது என் மீதுள்ள இறை நேர்ச்சையாகும்" என்று கூறினார்கள்.

இந்த விலகல் நீண்ட நாட்கள் நீடித்தபோது, இப்னு அஸ்-ஸுபைர் (ரழி) ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடம் (மற்றவர்களைக் கொண்டு தனக்காக) சிபாரிசு செய்யுமாறு கோரினார். ஆனால் ஆயிஷா (ரழி), "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! அவருக்காக எந்தச் சிபாரிசையும் நான் ஏற்கமாட்டேன்; என் நேர்ச்சையை முறித்து நான் பாவம் செய்யமாட்டேன்" என்று கூறிவிட்டார்கள்.

இந்த நிலை இப்னு அஸ்-ஸுபைருக்கு மிக நீண்டதாக (கடினமாக) ஆனபோது, பனூ ஸுஹ்ரா குலத்தைச் சேர்ந்த மிஸ்வர் பின் மக்ரமா (ரழி) மற்றும் அப்துர் ரஹ்மான் பின் அல்-அஸ்வத் (ரழி) ஆகியோரிடம் பேசினார். "நான் அல்லாஹ்வை முன்வைத்துக் கேட்கிறேன்; நீங்கள் இருவரும் என்னை ஆயிஷாவிடம் அழைத்துச் செல்லுங்கள். ஏனெனில், என்னுடனான உறவை முறித்துக்கொள்வதாக அவர் நேர்ச்சை செய்வது ஆகுமானதல்ல" என்று கூறினார்.

ஆகவே, மிஸ்வர் மற்றும் அப்துர் ரஹ்மான் ஆகிய இருவரும் தங்கள் மேலங்கிகளால் தங்களை மூடிக்கொண்டு சென்று, ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடம் அனுமதி கேட்டனர். "அஸ்ஸலாமு அலைக்கி வ ரஹ்மதுல்லாஹி வ பரகாதுஹு! (உங்கள் மீது சாந்தியும் அல்லாஹ்வின் கருணையும் அருளும் உண்டாவதாக!) நாங்கள் உள்ளே வரலாமா?" என்று கேட்டனர். ஆயிஷா (ரழி), "உள்ளே வாருங்கள்" என்றார். "நாங்கள் அனைவரும் வரலாமா?" என்று அவர்கள் கேட்க, "ஆம், அனைவரும் உள்ளே வாருங்கள்" என்று ஆயிஷா (ரழி) கூறினார். அவர்களுடன் இப்னு அஸ்-ஸுபைர் இருப்பதைக் குறித்து அவர்கள் அறிந்திருக்கவில்லை.

அவர்கள் உள்ளே நுழைந்ததும், இப்னு அஸ்-ஸுபைர் திரைக்குள் (ஹிஜாப்) புகுந்து, ஆயிஷா (ரழி) அவர்களைக் கட்டியணைத்து, அழுதுகொண்டே அல்லாஹ்வை முன்வைத்து மன்றாடினார். மிஸ்வர் மற்றும் அப்துர் ரஹ்மான் ஆகிய இருவரும், அவருடன் பேசுமாறும், அவர் கோருவதை ஏற்குமாறும் ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடம் மன்றாடினர். மேலும், "தாங்கள் அறிந்திருப்பதைப் போலவே, நபி (ஸல்) அவர்கள் உறவை முறித்து வாழ்வதைத் தடுத்துள்ளார்கள்; ஒரு முஸ்லிம் தனது சகோதரருடன் மூன்று இரவுகளுக்கு மேல் பேசாமல் இருப்பது ஆகுமானதல்ல" என்றும் கூறினர்.

நினைவூட்டியும், (மார்க்கச் சட்டங்களைக் கூறி) நெருக்கடி கொடுத்தும் அவர்கள் வலியுறுத்தியபோது, ஆயிஷா (ரழி) அழுதுகொண்டே, "நான் நேர்ச்சை செய்துள்ளேன்; நேர்ச்சை (விஷயம்) மிகக் கடினமானதாயிற்றே!" என்று நினைவூட்டினார்கள். ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் இப்னு அஸ்-ஸுபைருடன் பேசும் வரை அவர்கள் இருவரும் தொடர்ந்து வலியுறுத்திக் கொண்டே இருந்தனர்.

(இறுதியில் அவர் பேசினார்). மேலும் அந்த நேர்ச்சைக்காக (பரிகாரமாக) ஆயிஷா (ரழி) நாற்பது அடிமைகளை விடுதலை செய்தார். அதன் பிறகும், அந்த நேர்ச்சையை நினைக்கும் போதெல்லாம், தனது முக்காடு நனையும் அளவுக்கு ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அழுபவர்களாக இருந்தார்கள்.