ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (ஹஜ்ஜை முடித்துவிட்டு மக்காவிலிருந்து) புறப்பட நாடியபோது, ஸஃபிய்யா (ரழி) அவர்கள் கவலையுடன் தமது கூடாரத்தின் வாசலில் இருப்பதைக் கண்டார்கள். அப்போது அவர்கள் (ஸஃபிய்யாவிடம்), "அக்ரா - அல்லது - ஹல்கா! (இது ஒரு லேசான கடிந்துரைக்கும் அல்லது கவலை தெரிவிக்கும் அரபுச் சொல், நேரடிப் பொருள் கொள்ளக்கூடாது.) நீ எங்களைத் தடுத்து நிறுத்திவிடுவாய். நஹ்ர் நாளன்று (துல்ஹஜ் 10 அன்று) நீ தவாஃபுல் இஃபாளா செய்தாயா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு ஸஃபிய்யா (ரழி), "ஆம்" என்று கூறினார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அப்படியானால் நீ புறப்படு" என்று கூறினார்கள்.

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (மக்காவிலிருந்து) புறப்பட நாடியபோது, ஸஃபிய்யா (ரழி) தனது கூடாரத்தின் வாசலில் சோகமாகவும் மனச்சோர்வுடனும் இருப்பதைக் கண்டார்கள். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "மலடே! மொட்டையடிக்கப்பட்டவளே! (இவை கோபத்தையோ, வருத்தத்தையோ வெளிப்படுத்தும் அரபுச் சொற்கள், சாபமல்ல.) நீ எங்களைத் தாமதப்படுத்தப் போகிறாய்!" என்று கூறினார்கள். பிறகு அவரிடம், "யவ்முந் நஹ்ர் (அறுத்துப் பலியிடும்) அன்று நீ தவாஃப் இஃபாளா செய்தாயா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள் "ஆம்" என்று பதிலளித்தார்கள். உடனே நபி (ஸல்) அவர்கள், "அப்படியானால், நீ புறப்படு" என்று கூறினார்கள்.