وعنه قال: كنا مع رسول الله صلى الله عليه وسلم في دعوة، فرفع إليه الذراع، وكانت تعجبه، فنهس منها نهسة وقال: أنا سيد الناس يوم القيامة، هل تدرون مم ذاك؟ يجمع الله الأولين والآخرين في صعيد واحد، فيبصرهم الناظر، ويسمعهم الداعي، وتدنوا منهم الشمس، فيبلغ الناس من الغم والكرب ما لا يطيقون ولا يحتملون ، فيقول الناس: ألا ترون إلى ما أنتم فيه إلى ما بلغكم، ألا تنظرون من يشفع لكم إلى ربكم؟ فيقول بعض الناس لبعض: أبوكم آدم، ويأتونه فيقولون: يا آدم أنت أبو البشر، خلقك الله بيده، ونفخ فيك من روحه، وأمر الملائكة، فسجدوا لك وأسكنك الجنة، ألا تشفع لنا إلى ربك؟ ألا ترى ما نحن فيه، وما بلغنا؟ فقال: إن ربي غضب غضباً لم يغضب قبله مثله، ولا يغضب بعده مثله، وإنه نهاني عن الشجرة، فعصيت، نفسي نفسي نفسي، اذهبوا إلى غيري، إذهبوا إلى نوح، فيأتون نوحا فيقولون: يا نوح ، أنت أول الرسل إلى أهل الأرض، وقد سماك الله عبداً شكوراً، ألا ترى ما نحن فيه، ألا ترى ما بلغنا ألا تشفع لنا إلى ربك؟ فيقول: إن ربي غضب اليوم غضباً لم يغضب قبله مثله، ولن يغضب بعده مثله، وإنه قد كانت لي دعوة دعوت بها على قومي، نفسي نفسي نفسي، اذهبوا إلى غيري، اذهبوا إلى إبراهيم فيأتون إبراهيم فيقولون: يا إبراهيم أنت نبي الله وخليله من أهل الأرض اشفع لنا إلى ربك، ألا ترى ما نحن فيه؟ فيقول لهم: إن ربي غضب اليوم غضباً لم يغضب قبله مثله، ولن يغضب بعده مثله، وإني كنت كذبت ثلاث كذبات، نفسي نفسي نفسي، اذهبوا إلى غيري، اذهبوا إلى موسى، فيأتون موسى، فيقولون: يا موسى أنت رسول الله فضلك الله برسالاته وبكلامه على الناس، اشفع لنا إلى ربك ألا ترى ما نحن فيه؟ فيقول: إن ربي قد غضب اليوم غضباً لم يغضب قبله مثله، ولن يغضب بعده مثله، وإني قد قتلت نفساً لم أومر بقتلها، نفسي نفسي نفسي، اذهبوا إلى غيري، اذهبوا إلى عيسى، فيأتون عيسى، فيقولون: يا عيسى أنت رسول الله وكلمته ألقاها إلى مريم وروح منه ، وكلمت الناس في المهد ، اشفع لنا إلى ربك، ألا ترى ما نحن فيه؟ فيقول عيسى: إن ربي غضب اليوم غضباً لم يغضب قبله مثله، ولن يغضب بعده مثله ولم يذكر ذنباً، نفسي نفسي نفسي، اذهبوا إلى غيري، اذهبوا إلى محمد صلى الله عليه وسلم ". وفي رواية: "فيأتوني فيقولون: يا محمد أنت رسول الله وخاتم الأنبياء، وقد غفر لك ما تقدم من ذنبك وما تأخر، اشفع لنا إلى ربك، ألا ترى ما نحن فيه؟ فأنطلق، فأتي تحت العرش، فأقع ساجداً لربي، ثم يفتح الله علي من محامده، وحسن الثناء عليه شيئاً لم يفتح على أحد قبلي ثم يقال: يا محمد ارفع رأسك، سل تعطه، واشفع تشفع، فأرفع رأسي، فأقول أمتي يارب، أمتي يا رب، فيقال: يا محمد أدخل من أمتك من لا حساب عليهم من الباب الأيمن من أبواب الجنة وهم شركاء الناس فيما سوى ذلك من الأبواب" ثم قال:" والذي نفسي بيده إن ما بين المصراعين من مصاريع الجنة كما بين مكة وهجر، أو كما بين مكة وبصرى" ((متفق عليه)).
நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் ஒரு விருந்தில் இருந்தோம். அப்போது அவர்களுக்கு (ஆட்டின்) முன்னங்கால் துண்டு எடுத்துத் தரப்பட்டது. அது அவர்களுக்கு விருப்பமானதாக இருந்தது. அவர்கள் அதிலிருந்து ஒரு முறை கடித்தார்கள். பிறகு கூறினார்கள்:
“மறுமை நாளில் மனித குலத்தின் தலைவன் நான் ஆவேன். அது ஏன் என்று உங்களுக்குத் தெரியுமா? (அன்று) அல்லாஹ், முன்னோர்களையும் பின்னவர்களையும் ஒரே சமவெளியில் ஒன்று திரட்டுவான். அப்போது பார்ப்பவரின் பார்வை அவர்கள் அனைவரையும் எட்டும்; அழைப்பவரின் குரல் அவர்கள் அனைவருக்கும் கேட்கும். சூரியன் அவர்களுக்கு மிக அருகில் வரும்.
மக்களால் தாங்கவோ சகிக்கவோ முடியாத அளவு கவலையும் துயரமும் அவர்களை வந்தடையும். அப்போது மக்கள், “நீங்கள் இருக்கும் நிலையை, உங்களுக்கு நேர்ந்திருப்பதை நீங்கள் பார்க்கவில்லையா? உங்கள் இறைவனிடம் உங்களுக்காகப் பரிந்துரை செய்யக்கூடிய ஒருவரை நீங்கள் தேடமாட்டீர்களா?” என்று (தங்களுக்குள்) பேசிக்கொள்வார்கள்.
மக்கள் சிலர் சிலரிடம், “உங்கள் தந்தை ஆதம் (அலை) அவர்களிடம் செல்லுங்கள்” என்று கூறுவார்கள். அவர்கள் ஆதம் (அலை) அவர்களிடம் வந்து, “ஆதமே! நீங்கள் மனித குலத்தின் தந்தை ஆவீர்கள். அல்லாஹ் தன் கரத்தால் உங்களைப் படைத்தான்; தன் ரூஹிலிருந்து உங்களுக்குள் ஊதினான்; வானவர்களை உங்களுக்குச் சிரம் பணியச் செய்தான்; உங்களைச் சொர்க்கத்தில் தங்கவைத்தான். எங்களுக்காக உங்கள் இறைவனிடம் பரிந்துரை செய்யுங்கள். நாங்கள் இருக்கும் நிலையை, எங்களுக்கு நேர்ந்திருப்பதை நீங்கள் பார்க்கவில்லையா?” என்று கேட்பார்கள்.
அதற்கு அவர், “என் இறைவன் இன்று கடும் கோபத்தில் இருக்கிறான்; இதற்கு முன் அவன் இதுபோன்று கோபப்பட்டதில்லை; இனிமேலும் இதுபோன்று கோபப்படமாட்டான். அந்த மரத்தை நெருங்க வேண்டாமென அவன் எனக்குத் தடுத்தான்; நான் மாறுசெய்தேன். எனக்கு என் கவலை! எனக்கு என் கவலை! எனக்கு என் கவலை! நீங்கள் வேறு யாரிடமாவது செல்லுங்கள்; நூஹ் (அலை) அவர்களிடம் செல்லுங்கள்” என்று கூறுவார்.
அவர்கள் நூஹ் (அலை) அவர்களிடம் வந்து, “நூஹ் அவர்களே! பூமியில் உள்ளவர்களுக்கு அனுப்பப்பட்ட தூதர்களில் நீங்கள் முதலானவர். அல்லாஹ் உங்களை ‘நன்றியுள்ள அடியார்’ (அப்தன் ஷகூரா) என்று பெயரிட்டுள்ளான். நாங்கள் இருக்கும் நிலையை, எங்களுக்கு நேர்ந்திருப்பதை நீங்கள் பார்க்கவில்லையா? எங்களுக்காக உங்கள் இறைவனிடம் பரிந்துரை செய்யுங்கள்” என்று கேட்பார்கள்.
அதற்கு அவர், “என் இறைவன் இன்று கடும் கோபத்தில் இருக்கிறான்; இதற்கு முன் அவன் இதுபோன்று கோபப்பட்டதில்லை; இனிமேலும் இதுபோன்று கோபப்படமாட்டான். என் சமுதாயத்திற்கு எதிராக நான் செய்த பிரார்த்தனை (சாபம்) ஒன்று உண்டு. எனக்கு என் கவலை! எனக்கு என் கவலை! எனக்கு என் கவலை! நீங்கள் வேறு யாரிடமாவது செல்லுங்கள்; இப்ராஹீம் (அலை) அவர்களிடம் செல்லுங்கள்” என்று கூறுவார்.
அவர்கள் இப்ராஹீம் (அலை) அவர்களிடம் வந்து, “இப்ராஹீம் அவர்களே! நீங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதரும், பூமியில் உள்ளவர்களிலேயே அவனது உற்ற தோழரும் (கலீல்) ஆவீர்கள். எங்களுக்காக உங்கள் இறைவனிடம் பரிந்துரை செய்யுங்கள். நாங்கள் இருக்கும் நிலையை நீங்கள் பார்க்கவில்லையா?” என்று கேட்பார்கள்.
அதற்கு அவர், “என் இறைவன் இன்று கடும் கோபத்தில் இருக்கிறான்; இதற்கு முன் அவன் இதுபோன்று கோபப்பட்டதில்லை; இனிமேலும் இதுபோன்று கோபப்படமாட்டான்” என்று கூறிவிட்டு, தாம் சொன்ன மூன்று பொய்களைக் குறிப்பிடுவார். (அவை, ஸாரா (அலை) அவர்களைத் தன் சகோதரி என்று கூறியது, நட்சத்திரங்களைச் சுட்டிக்காட்டி நான் நோயாளியாக இருக்கிறேன் என்று கூறியது, சிலைகளை உடைத்தவர் பெரிய சிலைதான் என்று கூறியது போன்றவையாகும்.) (பிறகு), “எனக்கு என் கவலை! எனக்கு என் கவலை! எனக்கு என் கவலை! நீங்கள் வேறு யாரிடமாவது செல்லுங்கள்; மூஸா (அலை) அவர்களிடம் செல்லுங்கள்” என்று கூறுவார்.
அவர்கள் மூஸா (அலை) அவர்களிடம் வந்து, “மூஸா அவர்களே! நீங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் ஆவீர்கள். அல்லாஹ் தனது தூதுத்துவத்தாலும், தனது உரையாடலாலும் மனிதர்களில் உங்களைச் சிறப்பித்துள்ளான். எங்களுக்காக உங்கள் இறைவனிடம் பரிந்துரை செய்யுங்கள். நாங்கள் இருக்கும் நிலையை நீங்கள் பார்க்கவில்லையா?” என்று கேட்பார்கள்.
அதற்கு அவர், “என் இறைவன் இன்று கடும் கோபத்தில் இருக்கிறான்; இதற்கு முன் அவன் இதுபோன்று கோபப்பட்டதில்லை; இனிமேலும் இதுபோன்று கோபப்படமாட்டான். கொல்லும்படி எனக்குக் கட்டளையிடப்படாத ஒரு உயிரை நான் கொன்றுவிட்டேன். (அது ஃபிர்அவ்னின் கூட்டத்தைச் சேர்ந்த ஒரு கப்தி மனிதரைக் கொன்ற நிகழ்வு.) எனக்கு என் கவலை! எனக்கு என் கவலை! எனக்கு என் கவலை! நீங்கள் வேறு யாரிடமாவது செல்லுங்கள்; ஈஸா (அலை) அவர்களிடம் செல்லுங்கள்” என்று கூறுவார்.
அவர்கள் ஈஸா (அலை) அவர்களிடம் வந்து, “ஈஸா அவர்களே! நீங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதரும், மர்யமிடம் அவன் போட்ட அவனது வார்த்தையும், அவனிடமிருந்து உருவான ஓர் ஆன்மாவும் ஆவீர்கள். தொட்டிலில் இருந்தபோதே மக்களிடம் பேசியிருக்கிறீர்கள். எங்களுக்காக உங்கள் இறைவனிடம் பரிந்துரை செய்யுங்கள். நாங்கள் இருக்கும் நிலையை நீங்கள் பார்க்கவில்லையா?” என்று கேட்பார்கள்.
ஈஸா (அலை) அவர்கள், “என் இறைவன் இன்று கடும் கோபத்தில் இருக்கிறான்; இதற்கு முன் அவன் இதுபோன்று கோபப்பட்டதில்லை; இனிமேலும் இதுபோன்று கோபப்படமாட்டான்” என்று கூறுவார்கள். (தன்னுடைய பாவம் எதையும் அவர் குறிப்பிடவில்லை.) “எனக்கு என் கவலை! எனக்கு என் கவலை! எனக்கு என் கவலை! நீங்கள் வேறு யாரிடமாவது செல்லுங்கள்; முஹம்மத் (ஸல்) அவர்களிடம் செல்லுங்கள்” என்று கூறுவார்.
(மற்றொரு அறிவிப்பில்: அவர்கள் என்னிடம் வந்து, “முஹம்மதே! நீங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதரும், நபிமார்களில் இறுதியானவரும் ஆவீர்கள். உங்களின் முன் பின் பாவங்களை அல்லாஹ் மன்னித்துவிட்டான். எங்களுக்காக உங்கள் இறைவனிடம் பரிந்துரை செய்யுங்கள். நாங்கள் இருக்கும் நிலையை நீங்கள் பார்க்கவில்லையா?” என்று கேட்பார்கள்.)
அப்போது நான் சென்று அர்ஷுக்குக் கீழே என் இறைவனுக்குச் சஜிதா செய்வேன். அப்போது அல்லாஹ், எனக்கு முன் யாருக்கும் அறிவிக்காத அவனது புகழையும், அவனைப் போற்றும் அழகிய வார்த்தைகளையும் எனக்கு அறிவித்துக் கொடுப்பான்.
பிறகு, “முஹம்மதே! உங்கள் தலையை உயர்த்துங்கள்; கேளுங்கள், வழங்கப்படும்; பரிந்துரை செய்யுங்கள், ஏற்கப்படும்” என்று கூறப்படும். நான் என் தலையை உயர்த்தி, “என் இறைவனே! என் உம்மத்தினர்! என் இறைவனே! என் உம்மத்தினர்!” என்று கூறுவேன்.
அப்போது, “முஹம்மதே! உங்கள் உம்மத்தினரில் கேள்வி கணக்கு இல்லாதவர்களை சொர்க்கத்தின் வாசல்களில் வலது வாசல் வழியாக நுழையச் செய்வீராக! மற்ற வாசல்களிலும் அவர்கள் மக்களோடு கூட்டாக நுழைவார்கள்” என்று சொல்லப்படும்.”
பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள், “என் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது ஆணையாக! சொர்க்கத்தின் இரு கதவு நிலைகளுக்கு இடைப்பட்ட தூரம், மக்காவுக்கும் ‘ஹஜர்’ நகருக்கும் அல்லது மக்காவுக்கும் ‘புஸ்ரா’ நகருக்கும் இடைப்பட்ட தூரத்தைப் போன்றதாகும்” என்று கூறினார்கள். (புகாரி, முஸ்லிம்)