ஸலமா பின் அல்-அக்வஃ (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் கைபரை நோக்கிப் புறப்பட்டோம். நாங்கள் இரவில் பயணம் செய்து கொண்டிருந்தபோது, கூட்டத்திலிருந்த ஒரு மனிதர் ஆமிர் (ரலி) அவர்களிடம், “ஆமிர் அவர்களே! உங்களின் சிறு கவிதைகளை (ஹுனைஹாத்) எங்களுக்குக் கேட்கச் செய்ய மாட்டீர்களா?” என்று கேட்டார். ஆமிர் (ரலி) ஒரு கவிஞராக இருந்தார். எனவே அவர் (வாகனத்திலிருந்து) கீழே இறங்கி, ஒட்டகங்களை ஓட்டியவாறு மக்களுக்காக (ரஜஸ் வகைக் கவிதையை) பாடத் தொடங்கினார்:

“அல்லாஹும்ம லவ்லா அன்த மஹ்ததைனா
வலா தஸ்ஸத்தக்னா வலா ஸல்லைனா
ஃபக்ஃபிர் ஃபிதாஅன் லக மா அப்கைனா
வ தப்பிதில் அக்தாம இன் லாகைனா
வ அல்கியன் ஸகீனதன் அலைனா
இன்னா இதா ஸீஹ பினா அைபனா
வ பிஸ்ஸியாஹி அவ்வலூ அலைனா”

(இதன் பொருள்: “யா அல்லாஹ்! நீ இல்லையென்றால் நாங்கள் நேர்வழி பெற்றிருக்க மாட்டோம்; தர்மம் செய்திருக்க மாட்டோம்; தொழுதிருக்கவும் மாட்டோம். உனக்காக நாங்கள் அர்ப்பணமாகட்டும்! நாங்கள் செய்த (பாவங்களை) மன்னித்தருள்வாயாக! (எதிரிகளைச்) சந்திக்கும்போது எங்கள் பாதங்களை உறுதியாக்குவாயாக! எங்கள் மீது அமைதியை இறக்கியருள்வாயாக! எங்களை (அநீதிக்கு) அழைத்தால் நாங்கள் மறுப்போம்; அவர்கள் எங்களுக்கு எதிராகக் கூச்சலிட்டு (திரண்டு) வந்துள்ளனர்.”)

அப்போது ரசூல் (ஸல்) அவர்கள், “யார் இந்த ஒட்டக பாகன்?” என்று கேட்டார்கள். மக்கள், “ஆமிர் பின் அல்-அக்வஃ” என்று கூறினர். நபி (ஸல்) அவர்கள், “அல்லாஹ் அவருக்கு அருள் புரிவானாக!” என்றார்கள். கூட்டத்திலிருந்த ஒரு மனிதர், “அல்லாஹ்வின் தூதரே! (அவருக்குச் சொர்க்கம்/ஷஹாதத்) உறுதியாகிவிட்டது; எங்களை இன்னும் சிறிது காலம் அவருடன் மகிழ்ந்திருக்கச் செய்திருக்கக் கூடாதா?” என்று கேட்டார்.

நாங்கள் கைபரை அடைந்து அவர்களை முற்றுகையிட்டோம். கடும் பசி எங்களைத் தாக்கியது. பிறகு அல்லாஹ் அவர்களுக்கு (முஸ்லிம்களுக்கு) வெற்றியளித்தான். வெற்றி கிடைத்த அந்நாளின் மாலையில் மக்கள் அதிகமான நெருப்புகளை மூட்டினர். நபி (ஸல்) அவர்கள், “இந்த நெருப்புகள் என்ன? எதற்காக மூட்டுகிறீர்கள்?” என்று கேட்டார்கள். மக்கள், “இறைச்சிக்காக” என்றனர். நபி (ஸல்) அவர்கள், “எந்த வகை இறைச்சி?” என்று கேட்டார்கள். மக்கள், “வீட்டு வளர்ப்புக் கழுதைகளின் இறைச்சி” என்றனர். நபி (ஸல்) அவர்கள், “அவற்றை (இறைச்சியைக் கொட்டிப்) பாத்திரங்களைக் கவிழ்த்துவிடுங்கள்; பாத்திரங்களை உடைத்துவிடுங்கள்” என்றார்கள். ஒரு மனிதர், “அல்லாஹ்வின் தூதரே! அல்லது நாங்கள் (இறைச்சியைக்) கொட்டிவிட்டு, அவற்றைக் கழுவிக்கொள்ளலாமா?” என்று கேட்டார். நபி (ஸல்) அவர்கள், “அல்லது அப்படியும் செய்யலாம்” என்றார்கள்.

(போருக்காக) அணிகள் வகுக்கப்பட்டபோது, ஆமிர் (ரலி) அவர்களின் வாள் குட்டையாக இருந்தது. அவர் (அதைக் கொண்டு) ஒரு யூதருடைய காலை வெட்ட முயன்றார். ஆனால் வாளின் முனை திரும்பி ஆமிர் (ரலி) அவர்களுடைய முழங்கால் மூட்டின் மீதே பட்டு, அதனால் அவர் இறந்துவிட்டார்.

அவர்கள் (போரிலிருந்து) திரும்பியபோது, ஸலமா (ரலி) கூறினார்: ரசூல் (ஸல்) அவர்கள் என் கையைப் பிடித்துக்கொண்டிருந்த நிலையில் என்னைக் கண்டார்கள். “உனக்கு என்ன நேர்ந்தது?” என்று கேட்டார்கள். நான், “என் தந்தையும் தாயும் தங்களுக்கு அர்ப்பணமாகட்டும்! ஆமிர் (ரலி) அவர்களின் நற்செயல்கள் அழிந்துவிட்டன என்று அவர்கள் (மக்கள்) கருதுகிறார்கள்” என்று கூறினேன். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், “அவ்வாறு சொல்பவர் பொய் உரைக்கிறார். அவருக்கு (ஆமிருக்கு) இரண்டு நற்கூலிகள் உண்டு” என்று கூறித் தன் இரண்டு விரல்களையும் இணைத்துக் காட்டினார்கள். “அவர் ஒரு போராளி; முயன்று போரிட்டவர். அவரைப் போன்று (வீர நடை) நடந்த அரபிகள் மிகக் குறைவே” என்றார்கள்.

மஸ்ரூக் அவர்கள் கூறினார்கள்:

நான் ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடம் சென்றேன். அங்கே ஹஸ்ஸான் பின் தாபித் (ரழி) அவர்கள் இருந்தார்கள். அவர் ஆயிஷா (ரழி) அவர்களைப் புகழ்ந்து கவிதை பாடிக்கொண்டிருந்தார்கள்:

"அவள் கற்புள்ளவள்; அறிவுடையவள். அவள் மீது (தவறான நடத்தை குறித்து) எந்தச் சந்தேகமும் இல்லை. (பிறரைப் பற்றிப் புறம்பேசி) அப்பாவிப் பெண்களின் இறைச்சியை உண்ணாதவளாக அவள் பொழுதைக் கழிக்கிறாள்."

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அவரிடம், "ஆனால் நீங்கள் அப்படி இல்லை" என்று கூறினார்கள்.

மஸ்ரூக் கூறினார்: நான் ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடம், "ஏன் இவரை உங்களிடம் வர அனுமதிக்கிறீர்கள்? அல்லாஹ்,

**'வல்லதீ தவல்லா கிப்ரஹு மின்கும் லஹு அதாபுன் அளீம்'**

(அவர்களில் எவன் அவதூறில் பெரும்பங்கை எடுத்துக்கொண்டானோ, அவனுக்குக் கடுமையான தண்டனை உண்டு - 24:11) என்று கூறியுள்ளானே?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு ஆயிஷா (ரழி), "பார்வை பறிபோனதை விடக் கடுமையான தண்டனை வேறு என்ன இருக்கிறது?" என்று கேட்டார்கள். மேலும், "இவர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்காக (எதிரிகளைத் தாக்கிப்) பதிலடி கொடுப்பவராக அல்லது வசைக்கவி பாடுபவராக இருந்தார்" என்றும் கூறினார்கள்.