இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

பத்ருப் போரில் கலந்துகொண்ட பெரியவர்களுடன் என்னையும் உமர் (ரழி) அவர்கள் (தம் அவையில்) அனுமதிப்பவர்களாக இருந்தார்கள். அவர்களில் சிலர், “எங்களுக்கு இவரைப் போன்ற பிள்ளைகள் இருக்கும்போது, இந்த இளைஞரை எதற்காக எங்களுடன் அனுமதிக்கிறீர்கள்?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு உமர் (ரழி) அவர்கள், “அவர் எத்தகையவர் என்பது உங்களுக்குத் தெரியும்” என்று கூறினார்கள்.

ஒரு நாள் உமர் (ரழி) அவர்கள் அவர்களையும் அழைத்து, அவர்களுடன் என்னையும் அழைத்தார்கள். அன்று என்னைப் பற்றி அவர்களுக்குக் காட்டவே என்னை அழைத்திருக்கிறார்கள் என்று நான் கருதினேன். உமர் (ரழி) அவர்கள், **“இதா ஜாஅ நஸ்ருல்லாஹி வல்ஃபத்ஹு, வரஅய்தன் நாஸ யத்ஹுலூன்...”** என்று இந்த அத்தியாயம் முடியும் வரை ஓதிக் காட்டினார்கள். (பிறகு, “இதற்கு நீங்கள் என்ன விளக்கம் கூறுகிறீர்கள்?” என்று கேட்டார்கள்).

அவர்களில் சிலர், “நமக்கு உதவியும் வெற்றியும் அளிக்கப்பட்டால், அல்லாஹ்வைப் புகழ்ந்து அவனிடம் பாவமன்னிப்புத் தேடும்படி நமக்குக் கட்டளையிடப்பட்டுள்ளது” என்று கூறினார்கள். சிலர், “எங்களுக்குத் தெரியாது” என்றார்கள். அல்லது அவர்களில் சிலர் எதுவும் கூறவில்லை.

பிறகு உமர் (ரழி) என்னிடம், “இப்னு அப்பாஸே! நீங்களும் அவ்வாறே கூறுகிறீர்களா?” என்று கேட்டார்கள். நான், “இல்லை” என்றேன். அவர், “அப்படியானால் நீங்கள் என்ன கூறுகிறீர்கள்?” என்று கேட்டார்கள்.

நான் கூறினேன்: “அது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் ஆயுட்காலம் முடிவடைவதைக் குறிக்கிறது; அல்லாஹ் அதனை அவருக்கு அறிவித்தான். **‘இதா ஜாஅ நஸ்ருல்லாஹி வல்ஃபத்ஹு’** (அல்லாஹ்வின் உதவியும் வெற்றியும் வரும்போது) என்பது மக்காவின் வெற்றியைக் குறிக்கிறது. அதுவே உங்களின் (மரணத்) தவணைக்கான அடையாளமாகும். (ஆகவே,) **‘ஃபஸப்பிஹ் பிஹம்தி ரப்பிக வஸ்தக்ஃபிர்ஹு இன்னஹு கான தவ்வாபா’** (உம் இறைவனைப் புகழ்ந்து துதிப்பீராக! மேலும் அவனிடம் பாவமன்னிப்புக் கோருவீராக! நிச்சயமாக அவன் மன்னிப்பை ஏற்றுக்கொள்பவனாக இருக்கிறான்).”

அதற்கு உமர் (ரழி) அவர்கள், “இதைப் பற்றி நீங்கள் அறிந்ததைத் தவிர வேறு எதையும் நானும் அறியவில்லை” என்று கூறினார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரழியல்லாஹு அன்ஹுமா) அவர்கள் கூறினார்கள்:
உமர் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் பத்ரு போரில் கலந்துகொண்ட கண்ணியமிக்க முதியவர்களுடன் என்னையும் (சபையில்) அமர வைப்பார்கள். அவர்களில் சிலர் இதை விரும்பாதது போன்று (உமர் அவர்களிடம்), "எங்களுக்கும் இவரைப் போன்ற பிள்ளைகள் இருக்கும்போது, ஏன் இவரை எங்களுடன் அமர வைக்கிறீர்கள்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு உமர் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள், "அவர் எங்கிருந்து வந்தவர் (எத்தகையவர்) என்பதை நீங்கள் அறிவீர்கள்!" என்று கூறினார்கள்.

ஒரு நாள் உமர் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் என்னை அழைத்து, அந்த முதியவர்களுடன் அமரச் செய்தார்கள்; அவர்களுக்கு (என் அறிவை) எடுத்துக்காட்டுவதற்காகவே தவிர, வேறு எதற்காக்கவும் அன்று என்னை அவர்கள் அழைத்திருக்கவில்லை என்று நான் கருதினேன். உமர் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் (அவர்களிடம்), "**இதா ஜாஅ நஸ்ருல்லாஹி வல் ஃபத்ஹு** (அல்லாஹ்வின் உதவியும் வெற்றியும் வரும்போது...)" எனும் இறைவசனம் குறித்து நீங்கள் என்ன சொல்கிறீர்கள்? என்று கேட்டார்கள்.

அவர்களில் சிலர், "நமக்கு உதவியும் வெற்றியும் அளிக்கப்பட்டால் அல்லாஹ்வைப் புகழும்படியும், அவனிடம் பாவமன்னிப்புக் கோரும்படியும் நாம் ஏவப்பட்டுள்ளோம்" என்று கூறினர். மற்றும் சிலர் எதுவும் கூறாமல் மௌனமாக இருந்தனர். அப்போது உமர் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் என்னிடம், "இப்னு அப்பாஸே! நீங்களும் இப்படித்தான் சொல்கிறீர்களா?" என்று கேட்டார்கள். நான், "இல்லை" என்றேன். அவர்கள், "அப்படியானால் நீங்கள் என்ன சொல்கிறீர்கள்?" என்று கேட்டார்கள்.

நான் கூறினேன்: "அது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் ஆயுட்கால (முடிவாகும்). அதை அல்லாஹ் அவர்களுக்கு அறிவித்துக் கொடுத்தான். '**இதா ஜாஅ நஸ்ருல்லாஹி வல் ஃபத்ஹு**' என்பது உமது (மரணத்) தவணை நெருங்கிவிட்டதற்கான அறிகுறியாகும். எனவே, '**ஃபசப்பிஹ் பிஹம்தி ரப்பிக வஸ்தக்ஃபிர்ஹு இன்னஹு கான தவ்வாபா**' (உம் இறைவனின் புகழைக் கொண்டு துதிப்பீராக! மேலும் அவனிடம் பாவமன்னிப்புக் கோருவீராக! நிச்சயமாக அவன் பாவமன்னிப்பை ஏற்றுக்கொள்பவனாக இருக்கிறான்)" என்று கூறினேன்.

அதற்கு உமர் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள், "நீர் எதை அறிகிறீரோ அதைத்தவிர வேறெதையும் நானும் இதிலிருந்து அறியவில்லை" என்று கூறினார்கள்.

(அல்-புகாரி)