حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ الْوَاسِطِيُّ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنْ بَيَانٍ، عَنْ قَيْسٍ، قَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ قَالَ جَرِيرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنه مَا حَجَبَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُنْذُ أَسْلَمْتُ، وَلاَ رَآنِي إِلاَّ ضَحِكَ.
ஜரீர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், நான் இஸ்லாத்தை தழுவியதிலிருந்து என்னை (தம்மிடம் வர) அனுமதிக்க ஒருபோதும் மறுத்ததில்லை. மேலும், அவர்கள் என்னைப் பார்த்தபோதெல்லாம் புன்னகைப்பார்கள்.
وَحَدَّثَنِي عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ بَيَانٍ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنْ بَيَانٍ، قَالَ سَمِعْتُ قَيْسَ بْنَ أَبِي،
حَازِمٍ يَقُولُ قَالَ جَرِيرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ مَا حَجَبَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُنْذُ أَسْلَمْتُ
وَلاَ رَآنِي إِلاَّ ضَحِكَ .
ஜரீர் இப்னு அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: நான் இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொண்டதிலிருந்து அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னை (அவர்களைச் சந்திக்க) தடுத்ததில்லை; மேலும் அவர்கள் என்னைப் பார்த்தால் புன்னகையுடனன்றி பார்த்ததில்லை.