அலி (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழத் தொடங்கும்போது, தக்பீர் கூறுவார்கள், பின்னர் கூறுவார்கள்: "வஜ்ஜஹ்து வஜ்ஹிய லில்லதீ ஃபதரஸ் ஸமாவாதி வல்அர்ள ஹனீஃபன் வமா அன மினல் முஷ்ரிகீன். இன்ன ஸலாத்தீ வ நுஸுகீ வ மஹ்யாய வ மமாத்தீ லில்லாஹி ரப்பில் ஆலமீன், லா ஷரீக்க லஹு, வ பிதாலிக்க உமிர்த்து வ அன மினல் முஸ்லிமீன். அல்லாஹும்ம! அன்தல் மலிக்கு லா இலாஹ இல்லா அன்த்த, அன அப்துக்க ளலம்(த்)து நஃப்ஸீ வஃதரஃப்(த்)து பிதன்பீ ஃபஃக்பிர்லீ துனூபீ ஜமீஅன், லா யஃக்பிருத் துனூப இல்லா அன்த்த, வஹ்தினீ லி அஹ்ஸனில் அஃக்லாக்கி, லா யஹ்தீ லி அஹ்ஸனிஹா இல்லா அன்த்த வஸ்ரிஃப் அன்னீ ஸய்யிஅஹா லா யஸ்ரிஃபு அன்னீ ஸய்யிஅஹா இல்லா அன்த்த, லப்பைக் வ ஸஃதைக், வல் கைரு குல்லுஹு ஃபீ யதைக் வஷ்ஷர்ரு லைஸ இலைக்க அன பிக்க வ இலைக்க தபாரக்த்த வ தஆலைத்த அஸ்தக்ஃபிருக்க வ அதூபு இலைக்." (நான் வானங்களையும் பூமியையும் படைத்தவன் பக்கம் என் முகத்தைத் திருப்பியுள்ளேன், (அல்லாஹ் ஒருவனை மட்டுமே வணங்கும்) ஹனீஃபாக, நான் இணைவைப்பவர்களில் ஒருவன் அல்ல. நிச்சயமாக, எனது தொழுகை, எனது தியாகம், எனது வாழ்வு, எனது மரணம் யாவும் அகிலங்களின் இரட்சகனான அல்லாஹ்வுக்கே உரியது. அவனுக்கு யாதொரு இணையுமில்லை. இதைக் கொண்டே நான் கட்டளையிடப்பட்டுள்ளேன், நான் முஸ்லிம்களில் ஒருவன். யா அல்லாஹ்! நீயே அரசன், உன்னைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் யாருமில்லை. நான் உனது அடிமை, நான் எனக்கே அநீதி இழைத்துவிட்டேன், என் பாவத்தை நான் ஒப்புக்கொள்கிறேன். என் பாவங்கள் அனைத்தையும் மன்னிப்பாயாக, ஏனெனில் உன்னைத் தவிர வேறு யாரும் பாவங்களை மன்னிப்பதில்லை. சிறந்த குணங்களின்பால் எனக்கு வழிகாட்டுவாயாக, ஏனெனில் உன்னைத் தவிர வேறு யாரும் சிறந்த குணங்களுக்கு வழிகாட்ட முடியாது. தீய குணங்களிலிருந்து என்னைக் காப்பாயாக, ஏனெனில் உன்னைத் தவிர வேறு யாரும் தீய குணங்களிலிருந்து பாதுகாக்க முடியாது. நான் உனது அழைப்பிற்குப் பதிலளிப்பவனாகவும், உனது சேவைக்குத் தயாராகவும் இருக்கிறேன் (உன்னிடமிருந்தே எனக்கு நன்மையும் பாக்கியமும் உண்டு). எல்லா நன்மைகளும் உன் கரங்களிலேயே உள்ளன, தீமை உன்னிடம் சேர்ப்பிக்கப்படுவதில்லை. நான் உன்னையே சார்ந்துள்ளேன், உன்னிடமே திரும்புகிறேன், நீ பாக்கியமிக்கவனும், உயர்ந்தவனும் ஆவாய், நான் உன்னிடம் மன்னிப்புக் கோரி, உன்னிடமே பாவமன்னிப்புக் கேட்கிறேன்.)

அலி இப்னு அபீ தாலிப் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுகைக்காக நின்றபோது, தக்பீர் கூறி, பிறகு (இவ்வாறு) ஓதினார்கள்:

"வானங்களையும் பூமியையும் படைத்தவனை நோக்கி, (சத்தியத்தின் வழியில்) ஒருமுகப்பட்டவனாகவும், முஸ்லிமாகவும் என் முகத்தைத் திருப்பினேன்; நான் இணைவைப்பாளர்களில் ஒருவன் அல்லன். நிச்சயமாக என் தொழுகையும், என் வழிபாடும், என் வாழ்வும், என் மரணமும் அகிலங்களின் இறைவனாகிய அல்லாஹ்வுக்கே உரியன. அவனுக்கு யாதொரு இணையுமில்லை. இவ்வாறே நான் கட்டளையிடப்பட்டுள்ளேன்; (அவனுக்குக் கட்டுப்பட்ட) முஸ்லிம்களில் நான் முதன்மையானவன்.

அல்லாஹ்வே! நீயே அரசன். எனக்கு உன்னைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை. நீயே என் இறைவன்; நான் உன் அடியான். நான் எனக்கே அநீதி இழைத்துக்கொண்டேன்; என் பாவத்தை நான் ஒப்புக்கொள்கிறேன். எனவே என் பாவங்கள் அனைத்தையும் மன்னித்தருள்வாயாக; பாவங்களை மன்னிப்பவன் உன்னைத் தவிர வேறு யாருமில்லை. நற்குணங்களின் பக்கம் எனக்கு வழிகாட்டுவாயாக; சிறந்த குணங்களுக்கு வழிகாட்டுபவன் உன்னைத் தவிர வேறு யாருமில்லை. தீய குணங்களை விட்டும் என்னைத் திருப்புவாயாக; அவற்றை விட்டும் திருப்பக்கூடியவன் உன்னைத் தவிர வேறு யாருமில்லை.

உன் அழைப்பை ஏற்றேன்; உனக்குக் கட்டுப்பட்டேன்; நன்மைகள் அனைத்தும் உன் கரங்களிலேயே உள்ளன. தீமை உன்னைச் சாராது. நான் உன்னைக் கொண்டே இருக்கிறேன்; உன் பக்கமே மீளுகிறேன். நீ பாக்கியம் மிக்கவன்; உயர்ந்தவன். உன்னிடம் மன்னிப்புக் கோருகிறேன்; உன்னிடமே பாவமன்னிப்புக் கேட்டு மீளுகிறேன்."

அவர் (ஸல்) ருகூஃ செய்தபோது கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ்வே! உனக்காகவே நான் ருகூஃ செய்தேன்; உன்னையே ஈமான் கொண்டேன்; உனக்கே கீழ்ப்படிந்தேன். என் செவியும், என் பார்வையும், என் மூளையும், என் எலும்பும், என் நரம்புகளும் உனக்கு (பயபக்தியுடன்) பணிந்துவிட்டன."

அவர் (ஸல்) (ருகூவிலிருந்து) தலையை உயர்த்தியபோது கூறினார்கள்:
"தன்னை புகழ்வோரை அல்லாஹ் செவியேற்கிறான். எங்கள் இறைவா! வானங்கள் நிரம்பும் அளவுக்கும், பூமி நிரம்பும் அளவுக்கும், அவற்றுக்கு இடையே உள்ளவை நிரம்பும் அளவுக்கும், இதற்குப் பிறகு நீ நாடும் எந்தப் பொருளும் நிரம்பும் அளவுக்கும் புகழ் அனைத்தும் உனக்கே உரியது."

அவர் (ஸல்) ஸஜ்தா செய்தபோது கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ்வே! உனக்காகவே நான் ஸஜ்தா செய்தேன்; உன்னையே ஈமான் கொண்டேன்; உனக்கே கீழ்ப்படிந்தேன். என் முகம், அதனைப் படைத்து, வடிவமைத்து, அதன் வடிவத்தை அழகாக்கி, அதன் செவியையும் பார்வையையும் அமைத்தவனுக்காக ஸஜ்தா செய்தது. படைப்பாளர்களிலெல்லாம் சிறந்தவனாகிய அல்லாஹ் பாக்கியம் மிக்கவன்."

தொழுகையின் முடிவில் ஸலாம் கொடுத்தபோது அவர் (ஸல்) கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ்வே! நான் (இதற்கு முன்) செய்தவற்றையும், இனி செய்யப்போவதையும், நான் மறைவாகச் செய்தவற்றையும், பகிரங்கமாகச் செய்தவற்றையும், நான் வரம்பு மீறிச் செய்தவற்றையும், என்னை விட நீ நன்கு அறிந்தவற்றையும் எனக்கு மன்னித்தருள்வாயாக! நீயே (யாவற்றையும்) முற்படுத்துபவன்; நீயே பிற்படுத்துபவன். உன்னைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை."

அலி பின் அபீ தாலிப் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுகைக்காக நின்றால், பின்வருமாறு கூறுவார்கள்:

“வானங்களையும் பூமியையும் (முதன்முதலில்) படைத்தவனை நோக்கி நான் ஒரு ஹனீஃபாக (நேரிய வழியில், சத்தியத்தை நோக்கிச் சாய்ந்தவனாக) என் முகத்தைத் திருப்பிவிட்டேன். மேலும் நான் இணைவைப்பவர்களில் ஒருவன் அல்ல. நிச்சயமாக, எனது தொழுகை, எனது வணக்கங்கள் (மற்றும் தியாகங்கள்), எனது வாழ்வு, எனது மரணம் அனைத்தும் அகிலங்களின் இறைவனான அல்லாஹ்வுக்கே உரியன. அவனுக்கு யாதொரு இணையுமில்லை; இவ்வாறே நான் கட்டளையிடப்பட்டுள்ளேன்; மேலும் நான் முஸ்லிம்களில் ஒருவனாக இருக்கின்றேன். யா அல்லாஹ்! நீயே அரசன், உன்னைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் வேறு யாருமில்லை. நீயே என் இறைவன், நான் உன் அடிமை. நான் எனக்கே அநீதி இழைத்துக்கொண்டேன், என் பாவத்தை நான் ஒப்புக்கொள்கிறேன். எனவே என் பாவங்கள் அனைத்தையும் மன்னிப்பாயாக! நிச்சயமாக, உன்னைத் தவிர பாவங்களை மன்னிப்பவன் வேறு யாருமில்லை. மேலும், நற்குணங்களில் மிகச் சிறந்ததற்கு எனக்கு வழிகாட்டுவாயாக; உன்னைத் தவிர வேறு யாரும் அதன் சிறந்ததிற்கு வழிகாட்ட முடியாது. மேலும் அதன் தீயவற்றை என்னிடமிருந்து திருப்புவாயாக; நிச்சயமாக, உன்னைத் தவிர வேறு யாரும் அதன் தீயவற்றை என்னிடமிருந்து திருப்ப முடியாது. நான் உன்னை ஈமான் கொண்டேன் (நம்பிக்கை கொண்டேன்). நீ பாக்கியம் மிக்கவன், நீ உயர்ந்தவன். நான் உன்னிடம் பாவமன்னிப்புக் கோருகிறேன், உன்னிடமே நான் மீள்கிறேன்.”

மேலும், அவர்கள் ருகூஃவில் குனியும் போது கூறுவார்கள்:
“யா அல்லாஹ்! உனக்காகவே நான் ருகூஃ செய்தேன், உன்னையே நான் ஈமான் கொண்டேன், உன்னிடமே நான் சரணடைந்தேன். எனது செவி, எனது பார்வை, எனது மூளை, எனது எலும்புகள் மற்றும் எனது நரம்புகள் உனக்குப் பணிந்துவிட்டன.”

பின்னர் அவர்கள் தலையை (ருகூஃவிலிருந்து) உயர்த்தும் போது கூறுவார்கள்:
“யா அல்லாஹ்! எங்கள் இறைவனே! உனக்கே புகழ் அனைத்தும். வானங்கள் மற்றும் பூமிகள் நிரம்பவும், அவற்றிற்கு இடையே உள்ளவை நிரம்பவும், அதற்குப் பின் நீ நாடும் மற்ற பொருட்கள் நிரம்பவும் (புகழ் அனைத்தும் உனக்கே).”

பிறகு, அவர்கள் ஸஜ்தா செய்யும் போது கூறுவார்கள்:
“யா அல்லாஹ்! உனக்காகவே நான் ஸஜ்தா செய்தேன், உன்னையே நான் ஈமான் கொண்டேன், உன்னிடமே நான் சரணடைந்தேன். என் முகம் அதைப் படைத்து, அதை வடிவமைத்து, அதில் அதன் செவியையும் பார்வையையும் அமைத்தவனுக்கே ஸஜ்தா செய்துவிட்டது. எனவே, படைப்பாளர்களில் மிகச் சிறந்தவனான அல்லாஹ் பாக்கியம் மிக்கவன்.”

பின்னர் அத்தஷஹ்ஹுத் மற்றும் ஸலாமிற்கு இடையில் அவர்கள் இறுதியாகக் கூறுவது இதுவாக இருக்கும்:
“யா அல்லாஹ்! நான் முற்படுத்தியதையும் (முன்னர் செய்த பாவங்களையும்), நான் பிற்படுத்தியதையும் (பின்னர் செய்யக்கூடிய பாவங்களையும்), நான் மறைத்ததையும், நான் பகிரங்கப்படுத்தியதையும், மேலும் எதைப்பற்றி என்னை விட நீ அதிகம் அறிந்திருக்கிறாயோ அதையும் எனக்கு மன்னிப்பாயாக. நீயே முற்படுத்துபவன், நீயே பிற்படுத்துபவன் (எல்லா விஷயங்களிலும்), உன்னைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் வேறு யாருமில்லை.”

அலி இப்னு அபி தாலிப் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுகைக்காக நிற்கும் போதெல்லாம் கூறுவார்கள்:

“வானங்களையும் பூமியையும் படைத்தவனின் பக்கம், ஹனீஃபாக (ஏக இறைக்கொள்கையில் நின்றவனாக) என் முகத்தைத் திருப்பி விட்டேன்; நான் இணைவைப்பவர்களில் ஒருவன் அல்லன். நிச்சயமாக, என் தொழுகை, என் தியாகம், என் வாழ்வு, என் மரணம் யாவும் அகிலங்களின் இறைவனாகிய அல்லாஹ்வுக்கே உரியன. அவனுக்கு யாதொரு இணையுமில்லை; இவ்வாறே நான் ஏவப்பட்டுள்ளேன்; நான் முஸ்லிம்களில் ஒருவன். யா அல்லாஹ்! நீயே அரசன், உன்னைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் யாருமில்லை. நீயே என் இறைவன், நான் உன் அடிமை. நான் எனக்கே அநீதி இழைத்துக்கொண்டேன், என் பாவத்தை நான் ஒப்புக்கொள்கிறேன். எனவே என் பாவங்கள் அனைத்தையும் மன்னிப்பாயாக! நிச்சயமாக, உன்னைத் தவிர பாவங்களை மன்னிப்பவர் யாருமில்லை. மேலும் சிறந்த நற்குணங்களின் பக்கம் எனக்கு வழிகாட்டுவாயாக! உன்னைத் தவிர வேறு எவராலும் நற்குணங்களின் பக்கம் வழிகாட்ட முடியாது. மேலும் தீய குணங்களை என்னிடமிருந்து திருப்புவாயாக! உன்னைத் தவிர வேறு எவராலும் அவற்றின் தீயதை என்னிடமிருந்து திருப்ப முடியாது. இதோ நான் உனக்குக் கீழ்ப்படிந்தவனாக, உன் நன்மையை நாடியவனாக இருக்கிறேன். நன்மை அனைத்தும் உன் கரங்களில் உள்ளது; தீமை உன்னிடம் சேர்ப்பிக்கப்படுவதில்லை. நான் உன்னையே சார்ந்திருக்கிறேன்; உன் பக்கமே மீளுகிறேன். நீ பாக்கியமிக்கவன்; நீ உயர்ந்தவன். நான் உன்னிடம் மன்னிப்புக் கோருகிறேன்; உன்னிடம் நான் பாவமன்னிப்புத் தேடி மீளுகிறேன்.”

அவர்கள் ருகூவில் குனியும் போது கூறுவார்கள்: “யா அல்லாஹ், உனக்காகவே நான் ருகூவு செய்தேன், உன்னையே நான் விசுவாசித்தேன், உனக்கே நான் அடிபணிந்தேன். என் செவியும், என் பார்வையும், என் எலும்புகளும், என் நரம்புகளும் உனக்குப் பணிந்துவிட்டன.”

அவர்கள் (ருகூவிலிருந்து) நிமிரும் போது கூறுவார்கள்: “யா அல்லாஹ்! எங்கள் இறைவனே! வானங்கள் நிரம்பவும், பூமி நிரம்பவும், அவற்றுக்கு இடையில் உள்ளவை நிரம்பவும், அதன் பிறகு நீ நாடிய பொருட்கள் நிரம்பவும் உனக்கே புகழ் அனைத்தும் உரியது.”

பின்னர், அவர்கள் ஸஜ்தா செய்யும் போது கூறுவார்கள்: “யா அல்லாஹ்! உனக்காகவே நான் ஸஜ்தா செய்தேன், உன்னையே நான் விசுவாசித்தேன், உனக்கே நான் (இஸ்லாத்தில்) அடிபணிந்தேன். என் முகம், அதைப் படைத்து, அதை வடிவமைத்து, அதன் செவியையும் பார்வையையும் பிளந்தவனுக்கு ஸஜ்தா செய்துவிட்டது. படைப்பாளர்களில் மிகச் சிறந்தவனான அல்லாஹ் பாக்கியமிக்கவன்.”

பின்னர் அத்தஷஹுத் மற்றும் அத்தஸ்லீம் இடையே அவர்கள் கடைசியாகக் கூறுவது: “யா அல்லாஹ்! நான் முந்திச் செய்ததையும், பிந்திச் செய்ததையும், நான் மறைத்ததையும், நான் வெளிப்படையாகச் செய்ததையும், நான் வரம்பு மீறியதையும், என்னை விட நீ அதிகம் அறிந்தவற்றையும் எனக்கு மன்னிப்பாயாக! நீயே முற்படுத்துபவன், நீயே பிற்படுத்துபவன், உன்னைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் யாருமில்லை.”

அலி பின் அபீ தாலிப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கடமையான தொழுகைக்காக நின்றால், தங்கள் தோள்களுக்கு நேராக கைகளை உயர்த்துவார்கள். மேலும் அவர்கள் (குர்ஆன்) ஓதி முடித்து ருகூஃ செய்ய நாடும்போதும் கூட அவ்வாறே செய்வார்கள். ருகூவிலிருந்து தலையை உயர்த்தும்போதும் அவ்வாறே செய்வார்கள். அமர்ந்த நிலையில் இருக்கும்போது தங்கள் தொழுகையில் எங்கும் கைகளை உயர்த்த மாட்டார்கள். அவர்கள் இரு ஸஜ்தாக்களிலிருந்து (அதாவது முதல் அத்தஹிய்யாத்திலிருந்து) எழும்போது, அதேபோல் கைகளை உயர்த்தி தக்பீர் கூறுவார்கள். மேலும் தக்பீருக்குப் பிறகு தொழுகையைத் தொடங்கும்போது கூறுவார்கள்: "வானங்களையும் பூமியையும் படைத்தவன் பக்கம் ஒருமனப்பட்டவனாக என் முகத்தைத் திருப்பினேன். நான் இணைவைப்பவர்களில் ஒருவன் அல்லன். நிச்சயமாக எனது தொழுகை, எனது வழிபாடு, எனது வாழ்வு, எனது மரணம் யாவும் அகிலங்களின் அதிபதியான அல்லாஹ்வுக்கே உரியன. அவனுக்கு யாதொரு இணையுமில்லை. இதையே நான் கட்டளையிடப்பட்டுள்ளேன். நான் முஸ்லிம்களில் ஒருவனாக இருக்கிறேன். யா அல்லாஹ், நீயே அரசன், உன்னைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் யாருமில்லை. நீ தூய்மையானவன், நீயே என் இறைவன், நான் உன் அடிமை. நான் எனக்கே அநீதி இழைத்துக்கொண்டேன், என் பாவத்தை நான் ஒப்புக்கொள்கிறேன். எனவே என் பாவங்கள் அனைத்தையும் மன்னித்துவிடு. நிச்சயமாக உன்னைத் தவிர பாவங்களை மன்னிப்பவன் யாருமில்லை. மேலும் சிறந்த குணங்களின் பக்கம் எனக்கு வழிகாட்டு, உன்னைத் தவிர வேறுயாரும் சிறந்த குணங்களுக்கு வழிகாட்ட முடியாது. மேலும் என்னிடமிருந்து தீய குணங்களைத் திருப்பிவிடு, உன்னைத் தவிர வேறுயாரும் என்னிடமிருந்து தீய குணங்களைத் திருப்ப முடியாது. உனக்குக் கீழ்ப்படிந்தவனாகவும் உன் உதவிக்கு நிற்பவனாகவும் நான் இதோ இருக்கிறேன். நான் உன்னையே சார்ந்திருக்கிறேன், உன் பக்கமே திரும்புகிறேன். மேலும் உன்னிடமிருந்து தப்பித்துச் செல்லவும், உன்னிடமிருந்து தஞ்சம் புகவும் உன்னிடமே தவிர வேறு இடமில்லை. உன்னிடமே பாவமன்னிப்புக் கோருகிறேன், உன்னிடமே நான் பாவமீட்சி தேடுகிறேன்." பிறகு அவர்கள் (குர்ஆன்) ஓதுவார்கள். பிறகு அவர்கள் ருகூஃ செய்யும்போது, அவர்களின் ருகூவில் கூறுவதாவது: "யா அல்லாஹ், உனக்காகவே நான் ருகூஃ செய்தேன், உன்னையே நான் நம்பிக்கை கொண்டேன், உனக்கே நான் அடிபணிந்தேன். நீயே என் இறைவன். என் செவியும், பார்வையும், மூளையும், எலும்புகளும் அகிலங்களின் அதிபதியான அல்லாஹ்வுக்குப் பணிந்துவிட்டன." பிறகு, அவர்கள் ருகூவிலிருந்து தலையை உயர்த்தும்போது கூறுவார்கள்: "தன்னைப் புகழ்வோரின் புகழை அல்லாஹ் கேட்கிறான்." அதனைத் தொடர்ந்து கூறுவார்கள்: "யா அல்லாஹ், எங்கள் இறைவனே, உனக்கே எல்லாப் புகழும். வானங்கள், பூமி நிரம்பவும், அதன் பிறகு நீ நாடும் பொருட்கள் நிரம்பவும் (உனக்கே புகழ்)." பிறகு, ஸஜ்தா செய்யும்போது அவர்கள் தங்கள் ஸஜ்தாவில் கூறுவார்கள்: "யா அல்லாஹ், உனக்காகவே நான் ஸஜ்தா செய்தேன், உன்னையே நான் நம்பிக்கை கொண்டேன், உனக்கே நான் அடிபணிந்தேன். நீயே என் இறைவன். என் முகம், அதைப் படைத்து, அதற்குச் செவியையும் பார்வையையும் வழங்கியவனுக்கே ஸஜ்தா செய்துவிட்டது. படைப்பாளர்களில் மிகச் சிறந்தவனான அல்லாஹ் அருள் நிறைந்தவன்." அவர்கள் தங்கள் தொழுகையை முடித்ததும் கூறுவார்கள்: "யா அல்லாஹ், நான் முந்திச் செய்த, பிந்திச் செய்த, மறைவாகச் செய்த, வெளிப்படையாகச் செய்த பாவங்களை மன்னிப்பாயாக. நீயே என் இறைவன், உன்னைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் யாருமில்லை."

(இமாம் அபூஈஸா அத்திர்மிதீ (ரஹ்) அவர்கள்) கூறுகிறார்கள்:
இந்த ஹதீஸ் ஹஸன் ஸஹீஹ் (அழகானதும், ஆதாரப்பூர்வமானதும்) ஆகும். ஷாஃபிஈ மற்றும் நமது தோழர்கள் சிலரிடம் இதன் அடிப்படையிலேயே செயல்பாடு அமைந்துள்ளது. அபூஈஸா கூறுகிறார்: அஹ்மத் (பின் ஹன்பல்) அவர்கள் இதைக் கருத்தில் கொள்ளவில்லை. கூஃபாவாசிகள் மற்றும் பிற அறிஞர்களில் சிலர், "இதை உபரியான (சுன்னத்தான) தொழுகைகளில் கூற வேண்டும்; கடமையான தொழுகைகளில் கூறக் கூடாது" என்று கூறுகின்றனர். அபூஇஸ்மாயீல் அத்திர்மிதீ முஹம்மத் பின் இஸ்மாயீல் பின் யூஸுஃப் அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்: சுலைமான் பின் தாவூத் அல்-ஹாஷிமீ அவர்கள் இந்த ஹதீஸைக் குறிப்பிட்டுவிட்டு, "இது எங்களிடம் ஸாலிம் அவர்கள் தம் தந்தை வழியாக அறிவிக்கும் ஸுஹ்ரீயின் ஹதீஸைப் போன்றதாகும்" என்று கூற நான் கேட்டேன்.