ஹுதைஃபா (ரழி) அவர்களுக்கும், 'அகபா' (மலைப்பாதைச் சதியில் ஈடுபட்ட) மக்களில் ஒரு மனிதருக்கும் இடையே, மனிதர்களுக்கு மத்தியில் (சாதாரணமாக) ஏற்படும் (வாக்குவாதம் போன்ற) ஒன்று ஏற்பட்டது.
அப்போது ஹுதைஃபா (ரழி), "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையிட்டுக் கேட்கிறேன், 'அகபா' (சம்பவத்தில் ஈடுபட்ட) தோழர்கள் எத்தனை பேர் இருந்தார்கள்?" என்று கேட்டார்.
அங்கிருந்த மக்கள் (அந்த மனிதரிடம்), "அவர் உன்னிடம் கேட்கும்போது நீ அவருக்குப் பதிலளி" என்று கூறினர்.
அதற்கு அம்மனிதர், "அவர்கள் பதினான்கு பேர் என்று எங்களுக்குத் தெரிவிக்கப்பட்டது" என்றார்.
அப்போது ஹுதைஃபா (ரழி), "நீயும் அவர்களில் ஒருவராக இருந்தால் (அப்போது) அவர்கள் மொத்தம் பதினைந்து பேர் ஆவர்! அவர்களில் பன்னிரண்டு பேர் இவ்வுலக வாழ்விலும், சாட்சிகள் நிற்கும் நாளான (மறுமையிலும்) அல்லாஹ்வுக்கும் அவனது தூதருக்கும் எதிரானவர்கள் (போர் தொடுப்பவர்கள்) என்று அல்லாஹ்வின் மீது நான் சாட்சி கூறுகிறேன்" என்று கூறினார்.
(தொடர்ந்து அவர்), "அவர்களில் மூன்று பேரை நாங்கள் (அவர்கள் கூறிய காரணத்தை ஏற்று) மன்னித்துவிட்டோம்; ஏனெனில் அவர்கள், 'அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்களின் அறிவிப்பாளர் அழைத்ததை நாங்கள் கேட்கவில்லை, அக்கூட்டத்தினர் (சதித் திட்டத்தின் மூலம்) என்ன செய்ய நாடினார்கள் என்றும் எங்களுக்குத் தெரியாது' என்று கூறினர்" என்றார்.
(இந்தச் சம்பவத்தின் பின்னணி என்னவென்றால்:) கருங்கல் பாறைகள் நிறைந்த ஒரு பகுதியில் (ஹர்ரா) அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்கள் (நடந்து சென்று கொண்டிருந்தபோது) மக்களிடம், "தண்ணீர் குறைவாக இருக்கிறது, எனவே எனக்கு முன்னால் யாரும் அந்தத் தண்ணீரிடம் முந்திச் செல்ல வேண்டாம்" என்று கூறினார்கள். (ஆனால்) ஒரு கூட்டத்தினர் தமக்கு முன்னதாகவே அங்குச் சென்றிருப்பதைக் கண்டார்கள். அன்று அவர்களை நபிகள் நாயகம் ((ஸல்)) அவர்கள் சபித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இஸ்னாதுஹு கவிய்யுன் (இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் பலமானது)
அபூதுஃபைல் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அகபா (மலைப்பாதைச் சதியில் ஈடுபட்ட)வாசிகளில் ஒரு மனிதருக்கும் ஹுதைஃபா (ரழி) அவர்களுக்கும் இடையே, மனிதர்களுக்கிடையே (சாதாரணமாக) ஏற்படும் (விவாதம் போன்ற) ஒன்று நடந்தது. அப்போது அந்த மனிதர், "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையிட்டு உங்களிடம் கேட்கிறேன், அகபாவில் (நபியவர்களுக்கு எதிராகச் சதி செய்த) அந்தத் தோழர்கள் எத்தனை பேர்?" என்று கேட்டார்.
அப்போது மக்கள் ஹுதைஃபா (ரழி) அவர்களிடம், "அவர் உங்களைக் கேட்பதால் அவருக்குத் தெரிவியுங்கள்" என்றனர்.
அதற்கு ஹுதைஃபா (ரழி) அவர்கள், "அவர்கள் பதினான்கு பேர் என்று எங்களுக்குத் தெரிவிக்கப்பட்டது. ஆனால், நீங்களும் அவர்களில் இருந்திருந்தால், அந்த மக்கள் பதினைந்து பேராக இருந்திருப்பார்கள். அவர்களில் பன்னிரண்டு பேர் இவ்வுலக வாழ்விலும், சாட்சிகள் நிலைபெற்று நிற்கும் நாளிலும் (மறுமையிலும்) அல்லாஹ்வுக்கும் அவனது தூதருக்கும் எதிராகப் போரிடும் (கடும்) எதிரிகள் ஆவர் என அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையிட்டு நான் சாட்சி கூறுகிறேன்.
மூன்று பேர் மட்டும் (மன்னிக்கப்படக் கூடியவர்களாகக் கருதப்பட்டு) மன்னிக்கப்பட்டனர். அவர்கள், 'நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்களின் அறிவிப்பாளரின் அழைப்பைச் செவியேற்கவில்லை, மேலும் அந்த மக்கள் (சதி செய்யத் திட்டமிட்டு) எதை நாடினார்கள் என்றும் நாங்கள் அறியவில்லை' என்று கூறினர்.
(மேலும் அந்தப் பயணத்தின் போது) நபி ((ஸல்)) அவர்கள் ஒரு கரடுமுரடான பாறைகள் நிறைந்த பகுதியில் (ஹர்ராவில்) நடந்து சென்று கொண்டிருந்தபோது, 'தண்ணீர் மிகவும் குறைவாகவே உள்ளது, எனவே யாரும் எனக்கு முன்னால் அங்கு (தண்ணீர் உள்ள இடத்திற்கு) முந்திக்கொண்டு செல்ல வேண்டாம்' என்று கூறினார்கள். ஆனால், தமக்கு முன்பாகவே ஒரு குழுவினர் அங்கு முந்திக் கொண்டு சென்றிருப்பதை அவர்கள் கண்டார்கள். அன்றைய தினம் நபி ((ஸல்)) அவர்கள் (தமது கட்டளையை மீறியதற்காக) அவர்களைச் சபித்தார்கள்" என்று பதிலளித்தார்கள்.
(இதனை இமாம் முஸ்லிம் (ரஹ்) அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் ஜுஹைர் பின் ஹர்ப் மற்றும் அபூஅஹ்மத் முஹம்மத் பின் அப்தில்லாஹ் அஸ்ஸுபைரீ ஆகியோர் வழியாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்).
இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "மேலும், அவர்களில் வேறு சிலரும் நபியவர்களுடன் இருந்தவர்களிலிருந்து (போருக்குச் செல்லாமல்) பின்வாங்கிக் கொண்டனர். பின்னர் தபூக் போரின்போதோ அல்லது அதிலிருந்து திரும்பும்போதோ அவர்களைப் பற்றிய செய்திகளை அல்லாஹ் (அஸ்ஸவஜல்) அவருக்கு (நபிக்கு) இறக்கியருளினான்:
{வ லவ் அராதுல் குரூஜ லஅஅத்து லஹு உத்ததன் வலாகின் கரிகல்லாஹுன் பிஆஸஹும்} (அவர்கள் போருக்குப் புறப்பட நாடியிருந்தால், அதற்காக ஏதேனும் ஒரு முன்னேற்பாட்டைச் செய்திருப்பார்கள். ஆனால், அவர்கள் புறப்படுவதை அல்லாஹ் வெறுத்தான் - அத்தவ்பா: 46)
என்று தொடங்கி,
{வ யதவல்லவ் வஹும் ஃபரிஹூன்} (அவர்கள் மகிழ்ச்சியடைந்தவர்களாகத் திரும்பிச் சென்றனர் - அத்தவ்பா: 50)
என்ற வசனம் வரை ஓதிக்காட்டினார்கள்."
ஷைக் (பைஹகி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "இது மூஸா பின் உக்பா மற்றும் இப்னு இஸ்ஹாக் ஆகியோரின் மகாஸி (போர் வரலாற்று) நூல்களில் தெளிவாகக் கூறப்பட்டுள்ளது."