அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களுக்குத் தொழுகை நடத்திக் கொண்டிருந்தபோது, ஒரு மனிதர் மூச்சிரைத்தவராகப் பள்ளிவாசலுக்குள் நுழைந்தார். அவர், 'அல்லாஹு அக்பர், அல்ஹம்துலில்லாஹி ஹம்தன் கதீரன் தய்யிபன் முபாரக்கன் ஃபீஹ். (அல்லாஹ் மிகப் பெரியவன், எல்லாப் புகழும் அல்லாஹ்வுக்கே, தூய்மையான, பாக்கியம் நிறைந்த, அதிகமான புகழாகும்.)' என்று கூறினார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தங்களது தொழுகையை முடித்ததும், 'உங்களில் அந்த வார்த்தைகளைக் கூறியவர் யார்?' என்று கேட்டார்கள்.

மக்கள் அமைதியாக இருந்தார்கள்.

அவர்கள் (நபி (ஸல்) அவர்கள்), 'அவர் எந்தத் தவறான வார்த்தையையும் கூறவில்லை' என்று கூறினார்கள்.

அந்த மனிதர், 'நான்தான், அல்லாஹ்வின் தூதரே. நான் மூச்சிரைக்க வந்தேன், அதனால் அவ்வாறு கூறினேன்' என்று கூறினார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், 'பன்னிரண்டு வானவர்கள் அதை (அல்லாஹ்விடம்) எடுத்துச் செல்வதில் தங்களுக்குள் முந்திக்கொள்வதற்காக விரைந்து வருவதை நான் கண்டேன்' என்று கூறினார்கள்.

அனஸ் இப்னு மாலிக் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

ஒரு மனிதர் தொழுகைக்கு வந்தார். அவருக்கு மூச்சு இரைத்துக் கொண்டிருந்தது. அவர் **"அல்லாஹு அக்பர், அல்ஹம்து லில்லாஹி ஹம்தன் கஸீரன் தய்யிபன் முபாரகன் ஃபீஹி"** (அல்லாஹ் மிகப் பெரியவன்; அதிகமான, தூய்மையான, பாக்கியம் மிக்க புகழ் அனைத்தும் அல்லாஹ்வுக்கே உரியது) என்று கூறினார்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது தொழுகையை முடித்தபோது, “உங்களில் அந்த வார்த்தைகளைக் கூறியவர் யார்? ஏனெனில் அவர் (அதில்) எதையும் தவறாகக் கூறவில்லை” என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அம்மனிதர், “அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான்தான்; நான் வந்தபோது எனக்கு மூச்சு இரைத்துக் கொண்டிருந்தது, அதனால் நான் அந்த வார்த்தைகளைக் கூறினேன்” என்றார்.

அவர்கள் (ஸல்) கூறினார்கள்: “பன்னிரண்டு வானவர்கள் அந்த வார்த்தைகளை (மேலே) எடுத்துச் செல்வதற்காக தங்களுக்குள் போட்டியிடுவதை நான் கண்டேன்.”

ஹுமைத் (ரஹ்) அவர்கள் இதில் (பின்வருமாறு) அதிகப்படுத்தினார்கள்: “உங்களில் ஒருவர் (தொழுகைக்கு) வந்தால் அவர் தாம் நடந்து வரும் வழக்கப்படியே (அமைதியாக) நடந்து வரட்டும். (இமாமுடன்) எதை அடைகிறாரோ அதைத் தொழட்டும்; எதை (இமாம் முந்திவிட்டதால்) தவற விட்டாரோ அதை (தாம் பிறகு) பூர்த்தி செய்யட்டும்.”