அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

ஹவாஸின் கூட்டத்தாரின் செல்வங்களிலிருந்து ‘ஃபைஃ’ (போர்ச்செல்வம்) ஆக அல்லாஹ் தன் தூதருக்கு (ஸல்) அளித்தபோது, நபி (ஸல்) அவர்கள் குறைஷியரில் சில ஆண்களுக்கு (நபர் ஒருவருக்கு) நூறு ஒட்டகங்கள் வீதம் கொடுக்கலானார்கள். அப்போது அன்சாரிகளில் சிலர், “அல்லாஹ், அல்லாஹ்வின் தூதரை (ஸல்) மன்னிப்பானாக! அவர்கள் குறைஷிகளுக்குக் கொடுக்கிறார்கள்; எங்களை விட்டுவிடுகிறார்கள். ஆனால், எங்கள் வாள்களிலிருந்தோ அவர்களின் (குறைஷியரின்) இரத்தம் சொட்டிக் கொண்டிருக்கிறது” என்று கூறினர்.

அவர்கள் கூறிய செய்தி அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்குத் தெரிந்ததும், அவர்கள் அன்சாரிகளுக்கு ஆளனுப்பி, அவர்களை ஒரு தோல் கூடாரத்தில் ஒன்று கூட்டினார்கள். அவர்களுடன் (அன்சாரிகள் அல்லாத) வேறு யாரையும் அவர்கள் அழைக்கவில்லை.

அனைவரும் ஒன்று கூடியதும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வந்து, “உங்களைப் பற்றி எனக்கு எட்டிய அந்தப் பேச்சு என்ன?” என்று கேட்டார்கள். அவர்களிருந்த மார்க்க அறிஞர்கள் (ஃபுகஹஃ), “அல்லாஹ்வின் தூதரே! எங்களில் கருத்துச் சொல்பவர்கள் (பெரியவர்கள்) எதுவும் கூறவில்லை. ஆனால், எங்களில் வயது குறைந்த இளைஞர்கள் சிலர், ‘அல்லாஹ், அல்லாஹ்வின் தூதரை (ஸல்) மன்னிப்பானாக! அவர்கள் குறைஷிகளுக்குக் கொடுக்கிறார்கள்; அன்சாரிகளை விட்டுவிடுகிறார்கள். எங்கள் வாள்களிலிருந்தோ அவர்களின் இரத்தம் சொட்டிக் கொண்டிருக்கிறது’ என்று கூறிவிட்டனர்” என்றனர்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “இறைமறுப்பு (குப்ர்) காலத்திலிருந்து இப்போதுதான் மீண்டு வந்த சிலருக்கு (அவர்களின் உள்ளங்களை ஈர்ப்பதற்காக) நான் கொடுக்கிறேன். மக்கள் செல்வங்களைக் கொண்டு செல்லும்போது, நீங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதரை (ஸல்) உங்கள் இருப்பிடங்களுக்குக் கொண்டு செல்வதை விரும்பவில்லையா? அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! அவர்கள் கொண்டு செல்வதைவிட நீங்கள் கொண்டு செல்வதே மிகச் சிறந்தது” என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு அவர்கள், “ஆம், அல்லாஹ்வின் தூதரே! நாங்கள் திருப்தியடைகிறோம்” என்றனர்.

பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள் அவர்களிடம், “எனக்குப் பிறகு (உரிமைகள் உங்களுக்கு மறுக்கப்பட்டு, மற்றவர்களுக்கு) கடுமையான முன்னுரிமை அளிக்கப்படுவதை நீங்கள் காண்பீர்கள். அப்போது, ‘அல்-ஹவ்ழ்’ (எனும் தடாகத்தில்) அல்லாஹ்வையும் அவனது தூதரையும் சந்திக்கும் வரை பொறுமையாக இருங்கள்” என்று கூறினார்கள்.

(இதை அறிவிக்கும்) அனஸ் (ரழி), “ஆனால் நாங்கள் பொறுமை காக்கவில்லை” என்று கூறினார்கள்.

அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

ஹவாஸின் கோத்திரத்தாரின் சொத்துக்களிலிருந்து அல்லாஹ் போரில் கிடைத்த செல்வமாக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு வழங்கியபோது, நபி (ஸல்) அவர்கள் சில மனிதர்களுக்கு தலா 100 ஒட்டகங்கள் கொடுக்க ஆரம்பித்தார்கள்.

அன்சாரிகள் (அப்போது) கூறினார்கள், "அல்லாஹ் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களை மன்னிப்பானாக, ஏனெனில் அவர்கள் குறைஷிகளுக்குக் கொடுத்துவிட்டு எங்களை விட்டுவிடுகிறார்கள், எங்கள் வாள்கள் இன்னும் குறைஷிகளின் இரத்தத்தால் சொட்டிக் கொண்டிருக்கும் நிலையிலும்."

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு அவர்களின் கூற்று தெரிவிக்கப்பட்டது, எனவே அவர்கள் அன்சாரிகளை அழைத்துவர ஆளனுப்பி, அவர்களை ஒரு தோல் கூடாரத்தில் ஒன்று திரட்டினார்கள், மேலும் அவர்களுடன் வேறு எவரையும் அழைக்கவில்லை.

அவர்கள் அனைவரும் ஒன்று கூடியபோது, நபி (ஸல்) அவர்கள் எழுந்து நின்று கூறினார்கள், "உங்களைப் பற்றி எனக்கு அறிவிக்கப்பட்டுள்ள இந்த பேச்சு என்ன?"

அன்சாரிகளிலிருந்த அறிஞர்கள் கூறினார்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே (ஸல்)! எங்கள் தலைவர்கள் எதுவும் கூறவில்லை, ஆனால் எங்களில் வயதில் இளையவர்களான சிலர், 'அல்லாஹ் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களை மன்னிப்பானாக, ஏனெனில் அவர்கள் (போர்ச்செல்வத்திலிருந்து) குறைஷிகளுக்குக் கொடுத்துவிட்டு எங்களை விட்டுவிடுகிறார்கள், எங்கள் வாள்கள் இன்னும் அவர்களின் இரத்தத்தால் சொட்டிக் கொண்டிருக்கும் நிலையிலும்' என்று கூறினார்கள்."

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "புதிதாக இறைமறுப்பை விட்டுவிட்டு (இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொண்ட) இந்த மனிதர்களுக்கு அவர்களின் உள்ளங்களை ஈர்ப்பதற்காக நான் கொடுக்கிறேன். மற்ற மக்கள் செல்வத்தை எடுத்துச் செல்லும்போது, நீங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களை உங்கள் இல்லங்களுக்கு அழைத்துச் செல்வதில் மகிழ்ச்சியடைய மாட்டீர்களா? அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, அவர்கள் எடுத்துச் செல்வதை விட நீங்கள் எடுத்துச் செல்வது சிறந்ததாகும்."

அவர்கள் (அதாவது அன்சாரிகள்) கூறினார்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே (ஸல்)! நாங்கள் திருப்தியடைந்தோம்."

பின்னர் நபி (ஸல்) அவர்கள் அவர்களிடம் கூறினார்கள், "உங்களை விட மற்றவர்களுக்கு மிக அதிகமாக முன்னுரிமை அளிக்கப்படுவதை நீங்கள் காண்பீர்கள், எனவே அல்லாஹ்வையும் அவனுடைய தூதரையும் நீங்கள் சந்திக்கும் வரை பொறுமையாக இருங்கள், அப்போது நான் தடாகத்தின் அருகில் இருப்பேன்."

அனஸ் (ரழி) அவர்கள் மேலும் கூறினார்கள்: ஆனால் அவர்கள் பொறுமையாக இருக்கவில்லை.