حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ قَالَتِ امْرَأَةُ بَشِيرٍ انْحَلِ ابْنِي غُلاَمَكَ وَأَشْهِدْ لِي رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَتَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ إِنَّ ابْنَةَ فُلاَنٍ سَأَلَتْنِي أَنْ أَنْحَلَ ابْنَهَا غُلاَمًا وَقَالَتْ لِي أَشْهِدْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . فَقَالَ " لَهُ إِخْوَةٌ " . فَقَالَ نَعَمْ . قَالَ " فَكُلَّهُمْ أَعْطَيْتَ مِثْلَ مَا أَعْطَيْتَهُ " . قَالَ لاَ . قَالَ " فَلَيْسَ يَصْلُحُ هَذَا وَإِنِّي لاَ أَشْهَدُ إِلاَّ عَلَى حَقٍّ " .
ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
பஷீர் (ரழி) அவர்களின் மனைவி (தன் கணவரிடம்), "உங்கள் அடிமையை என் மகனுக்கு (அன்பளிப்பாகக்) கொடுங்கள்; மேலும் எனக்காக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைச் சாட்சியாக அழையுங்கள்" என்று கூறினார். எனவே அவர் (பஷீர்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "இன்னாரின் மகள் (அதாவது, என் மனைவி) தனது மகனுக்கு ஓர் அடிமையை (அன்பளிப்பாகக்) கொடுக்குமாறு என்னிடம் கேட்டுவிட்டு, அதற்காக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைச் சாட்சியாக அழைக்குமாறு என்னிடம் கூறினாள்" என்று சொன்னார்.
அவர்கள் (ஸல்) கேட்டார்கள்: "அவனுக்குச் சகோதரர்கள் இருக்கிறார்களா?" அதற்கு அவர், "ஆம்" என்று பதிலளித்தார். அவர்கள் (ஸல்), "அவனுக்குக் கொடுத்ததைப் போலவே அவர்கள் அனைவருக்கும் நீர் கொடுத்தீரா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "இல்லை" என்றார். அதற்கு அவர்கள் (ஸல்), "இது சரியல்ல; மேலும் நான் சத்தியத்தைத் தவிர (வேறெதற்கும்) சாட்சியாக இருக்கமாட்டேன்" என்று கூறினார்கள்.