வாயில் பின் ஹுஜ்ர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அவர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் அமர்ந்திருந்தபோது, ஒரு மனிதர் மற்றொரு மனிதரை ஒரு கயிற்றால் இழுத்துக்கொண்டு வந்தார். அவர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இவர் என் சகோதரரைக் கொன்றுவிட்டார்" என்று கூறினார்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (குற்றம் சாட்டப்பட்டவரிடம்), "நீராவா அவரைக் கொன்றீர்?" என்று கேட்டார்கள். (அதற்கு வாதி), "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இவர் ஒப்புக்கொள்ளாவிட்டாலும், இவருக்கு எதிராக நான் சாட்சியைக் கொண்டு வந்திருப்பேன்" என்றார்.

(குற்றம் சாட்டப்பட்ட) அவர், "ஆம், நான்தான் அவரைக் கொன்றேன்" என்றார்.

அவர்கள், "எப்படி அவரைக் கொன்றீர்?" என்று கேட்டார்கள்.

அவர், "நானும் அவரும் ஒரு மரத்திலிருந்து விறகு வெட்டிக் கொண்டிருந்தோம். அப்போது அவர் என்னைத் திட்டினார்; எனக்குக் கோபம் வந்தது. எனவே நான் கோடரியால் அவருடைய தலையில் அடித்தேன்" என்றார்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம், "உனக்காக (நஷ்ட ஈடு) செலுத்துவதற்கு உன்னிடம் ஏதேனும் செல்வம் இருக்கிறதா?" என்று கேட்டார்கள்.

அவர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! என்னுடைய இந்தக் கோடரியையும், என் ஆடையையும் தவிர என்னிடம் வேறு எதுவும் இல்லை" என்றார்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம், "உன் சமூகத்தார் உன்னை விலை கொடுத்து மீட்பார்கள் என்று கருதுகிறாயா?" என்று கேட்டார்கள்.

அவர், "அதற்கு நான் அவர்களிடம் மிகவும் அற்பமானவன்" என்றார்.

அவர்கள் அந்தக் கயிற்றை அந்த மனிதரிடம் (வாதியிடம்) வீசி, "உம்முடைய தோழரை (பழிவாங்க) எடுத்துக்கொள்ளும்" என்று கூறினார்கள்.

அவர் (அழைத்துச்) செல்லத் திரும்பியபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "இவர் அவரைக் கொன்றால், இவரும் அவரைப் போன்றவரே" என்று கூறினார்கள்.

(இதைக்கேட்ட) மக்கள் அந்த மனிதரை எட்டிப்பிடித்து, "உமக்குக் கேடுதான்! 'இவர் அவரைக் கொன்றால், இவரும் அவரைப் போன்றவரே' என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்" என்றனர்.

எனவே, அவர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் திரும்பி வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! 'இவர் அவரைக் கொன்றால், இவரும் அவரைப் போன்றவரே' என்று தாங்கள் கூறியதாக எனக்கு அறிவிக்கப்பட்டது. தங்கள் உத்தரவின் பேரில் தானே நான் அவரைப் பிடித்தேன்?" என்றார்.

அவர்கள், "அவர் உமது பாவத்தையும் (நீர் அவரைக் கொன்றிருந்தால் உமக்கு ஏற்பட்டிருக்கக்கூடிய பாவத்தையும்), (உமது சகோதரரைக் கொன்ற) அவருடைய பாவத்தையும் சுமக்க வேண்டும் என்று நீர் விரும்பவில்லையா?" என்று கேட்டார்கள்.

அவர், "ஆம் (விரும்புகிறேன்)" என்றார்.

அவர்கள், "அப்படியானால் அதுவே (தீர்ப்பு)" என்றார்கள். அவரும் (மன்னிக்க சம்மதித்து), "அது அவ்வாறே ஆகட்டும்" என்றார்.