وعن سعد بن أبي وقاص رضي الله عنه قال: كنا مع النبي صلى الله عليه وسلم ستة نفر، فقال المشركون للنبي صلى الله عليه وسلم: اطرد هؤلاء لايجترئون علينا، وكنت أنا وابن مسعود ورجلان لست أسميهما، فوقع في نفس رسول الله صلى الله عليه وسلم ما شاء الله أن يقع، فحدث نفسه، فأنزل الله تعالى: {ولا تطرد الذين يدعون ربهم بالغداة والعشي يريدون وجهه} ((الأنعام: 52: رواه مسلم)).
ஸஅத் இப்னு அபீ வக்காஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
'நாங்கள் ஆறு பேர் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் இருந்தோம். அப்போது இணைவைப்பவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம், 'இவர்களை உம்மிடமிருந்து விரட்டிவிடும்; இவர்கள் எங்கள் மீது துணிச்சல் கொள்ள வேண்டாம் (எங்களுடன் சமமாக அமர வேண்டாம்)' என்று கூறினார்கள். (அந்த ஆறு பேரில்) நானும், இப்னு மஸ்ஊதும் மற்றும் இருவரைப் பெயரிடாமல் (ஸஅத் ரலி) குறிப்பிடுகிறார்கள் (அவர்கள் பிலால், சுஹைப், அம்மார், மிக்தாத் போன்ற ஏழைகளாக இருந்தனர் என மற்ற அறிவிப்புகள் கூறுகின்றன).
அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் மனதிற்குள் அல்லாஹ் நாடிய எண்ணங்கள் ஓடின (அதாவது, இவர்களைச் சற்றுத் தள்ளி வைத்தால் அந்தத் தலைவர்கள் இஸ்லாத்தை ஏற்பார்களோ என்று யோசித்தார்கள்). அப்போது அல்லாஹ் இந்த வசனத்தை இறக்கினான்:
'தமது இறைவனின் திருமுகத்தை நாடி, காலையிலும் மாலையிலும் அவனைப் பிரார்த்தித்துக் கொண்டிருக்கும் இவர்களை (உம்மிடமிருந்து) நீர் விரட்டிவிடாதீர்.' (அல்குர்ஆன் 6:52)'