இந்த ஹதீஸுக்கு மற்ற ஹதீஸ் நூல்களில் உள்ள ஹதீஸ்கள்

4903ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ مُعَاوِيَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ، قَالَ سَمِعْتُ زَيْدَ بْنَ أَرْقَمَ، قَالَ خَرَجْنَا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي سَفَرٍ أَصَابَ النَّاسَ فِيهِ شِدَّةٌ، فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَىٍّ لأَصْحَابِهِ لاَ تُنْفِقُوا عَلَى مَنْ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ حَتَّى يَنْفَضُّوا مِنْ حَوْلِهِ‏.‏ وَقَالَ لَئِنْ رَجَعْنَا إِلَى الْمَدِينَةِ لَيُخْرِجَنَّ الأَعَزُّ مِنْهَا الأَذَلَّ‏.‏ فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرْتُهُ فَأَرْسَلَ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُبَىٍّ فَسَأَلَهُ، فَاجْتَهَدَ يَمِينَهُ مَا فَعَلَ، قَالُوا كَذَبَ زَيْدٌ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَوَقَعَ فِي نَفْسِي مِمَّا قَالُوا شِدَّةٌ، حَتَّى أَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ تَصْدِيقِي فِي ‏{‏إِذَا جَاءَكَ الْمُنَافِقُونَ‏}‏ فَدَعَاهُمُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لِيَسْتَغْفِرَ لَهُمْ فَلَوَّوْا رُءُوسَهُمْ‏.‏ وَقَوْلُهُ ‏{‏خُشُبٌ مُسَنَّدَةٌ‏}‏ قَالَ كَانُوا رِجَالاً أَجْمَلَ شَىْءٍ‏.‏
ஸைத் பின் அர்கம் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் ஒரு பயணமாகப் புறப்பட்டோம், அப்போது மக்களுக்கு (பயணத்தில்) கடும் சிரமம் ஏற்பட்டது. ஆகவே, அப்துல்லாஹ் பின் உபை தன் தோழர்களிடம், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் இருப்பவர்களுக்காக நீங்கள் செலவு செய்யாதீர்கள்; அவர்கள் (அவரை விட்டும்) கலைந்து சென்றுவிட வேண்டும் என்பதற்காக" என்று கூறினார். அவர் மேலும், "நாம் மதீனாவிற்குத் திரும்பினால், கண்ணியமிக்கவர்கள் (தங்களை) அங்கிருந்து இழிவானவர்களை (முஹாஜிரீன்களையும், நபி (ஸல்) அவர்களையும்) நிச்சயமாக வெளியேற்றிவிடுவார்கள்" என்றும் கூறினார்.

ஆகவே, நான் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் சென்று, அது பற்றி அவர்களுக்குத் தெரிவித்தேன். அவர்கள் அப்துல்லாஹ் பின் உபையை அழைத்து வரச்செய்து, அவரிடம் (அதுபற்றிக்) கேட்டார்கள். ஆனால், அப்துல்லாஹ் பின் உபை தான் அவ்வாறு செய்யவில்லை என்று மிகத் தீவிரமாகச் சத்தியம் செய்தார். மக்கள், "ஸைத் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் பொய் சொல்லிவிட்டார்" என்று கூறினார்கள். அவர்கள் கூறியது எனக்கு மிகுந்த மன வருத்தத்தை அளித்தது.

பின்னர் அல்லாஹ் என்னுடைய கூற்றை உறுதிப்படுத்தி, **'இதா ஜாஅகல் முனாஃபிகூன்'** (நயவஞ்சகர்கள் உம்மிடம் வரும்போது...) (எனும் அத்தியாயத்தை) அருளினான். ஆகவே, நபி (ஸல்) அவர்கள், அல்லாஹ்விடம் அவர்களுக்காக மன்னிப்புக் கோருவதற்காக அவர்களை அழைத்தார்கள், ஆனால் அவர்களோ தங்கள் தலைகளைத் திருப்பிக் கொண்டார்கள். மேலும் **'குஷுபுன் முஸன்னதா'** (சுவரில் சாய்த்து வைக்கப்பட்ட மரக்கட்டைகள்) என்பது பற்றி (ஸைத் (ரழி) அவர்கள்) கூறும்போது, "அவர்கள் பார்ப்பதற்கு மிகவும் அழகான தோற்றம் கொண்ட ஆண்களாக இருந்தார்கள்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
1534ரியாதுஸ் ஸாலிஹீன்
وعن زيد بن أرقم رضي الله عنه قال‏:‏ خرجنا مع رسول الله صلى الله عليه وسلم في سفر أصاب الناس فيه شدة، فقال عبد الله بن أبي‏:‏ لا تنفقوا على من عند رسول الله حتى ينفضوا وقال‏:‏ لئن رجعنا إلى المدينة ليخرجن الأعز منها الأذل فأتيت رسول الله صلى الله عليه وسلم، فأخبرته بذلك، فأرسل إلى عبد الله بن أبي ، فاجتهد يمينه‏:‏ ما فعل، فقالوا‏:‏ كذب زيد رسول الله صلى الله عليه وسلم فوقع في نفسي مما قالوا شدة حتى أنزل الله تعالى تصديقي ‏{‏إذا جاءك المنافقون‏}‏ ثم دعاهم النبي صلى الله عليه وسلم، ليستغفر لهم فلووا رءوسهم‏.‏ ‏(‏‏(‏متفق عليه‏)‏‏)‏ ‏.‏
ஸைத் பின் அர்கம் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
நாங்கள் இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் ஒரு பயணத்தை மேற்கொண்டோம். அதில் மக்களுக்குக் கடும் சிரமம் ஏற்பட்டது. அப்போது அப்துல்லாஹ் பின் உபை, "இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் இருப்பவர்கள் (அவரை விட்டுப்) பிரிந்து செல்லும் வரை, அவர்களுக்காக நீங்கள் செலவு செய்யாதீர்கள்" என்று கூறினான். மேலும், "நாம் மதீனாவுக்குத் திரும்பினால், கண்ணியம் மிக்கவர் இழிந்தவரை அங்கிருந்து நிச்சயம் வெளியேற்றுவார்" என்றும் கூறினான். நான் இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் சென்று அதைத் தெரிவித்தேன். அவர்கள் அப்துல்லாஹ் பின் உபையிடம் ஆளனுப்பினார்கள். அவனோ, தான் அவ்வாறு செய்யவில்லை என்று (கடுமையாகச்) சத்தியம் செய்தான். (இதைக் கேட்ட) மக்கள், "ஸைத் இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் பொய் சொல்லிவிட்டார்" என்று கூறினர். அவர்கள் கூறியதைக் கேட்டு என் மனதில் கடும் வருத்தம் ஏற்பட்டது. இறுதியாக அல்லாஹ் என் கூற்றை மெய்ப்பித்து, **"இதா ஜாஅகல் முனாஃபிகூன்"** (நயவஞ்சகர்கள் உம்மிடம் வந்தால்...) எனும் வசனத்தை அருளினான். பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள், அவர்களுக்காக (இறைவனிடம்) பாவமன்னிப்புக் கோருவதற்காக அந்த நயவஞ்சகர்களை அழைத்தார்கள்; ஆனால் அவர்கள் தங்கள் தலைகளைத் திருப்பிக்கொண்டனர்.