ஸஃத் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:
"அல்லாஹ்வின் பாதையில் அம்பெய்த அரபுகளில் நானே முதலாமவன். நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் போரிடுவோம். அப்போது மரங்களின் இலைகளைத் தவிர எங்களுக்கு உண்ண எதுவும் இருக்காது. அதனால் எங்களில் ஒருவர் ஒட்டகம் அல்லது ஆடு இடுவதைப் போன்றே (காய்ந்த) பிழுக்கைகளையே கழிப்பார்; அதில் யாதொரு இளகலும் இருக்காது. பின்னர், பனூ அஸத் கூட்டத்தார் இஸ்லாத்துடைய விஷயத்தில் என்னைக் குறை கூறுகின்றனர். அவ்வாறாயின், நான் நஷ்டமடைந்து விட்டேன்; என் அமல்களும் வீணாகிவிட்டன."
(ஸஃத் (ரழி) அவர்கள் தொழுகையைச் சரியாக நிறைவேற்றுவதில்லை என்று அந்த மக்கள் உமர் (ரழி) அவர்களிடம் புகார் கூறியிருந்தனர்).

ஸஃத் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:
"அரபிகளில் அல்லாஹ்வின் பாதையில் முதன்முதலில் அம்பு எய்தவன் நான்தான். நாங்கள் (நபி (ஸல்) அவர்களுடன்) போரிட்டுக் கொண்டிருந்தோம். அப்போது 'ஹுப்லா' மற்றும் 'ஸமுர்' மரங்களின் இலைகளைத் தவிர எங்களுக்கு உண்ண எதுவும் இருக்கவில்லை. எனவே, எங்களில் ஒருவர் ஆடு (புழுக்கை) போடுவது போன்று மலம் கழிப்பார்; அதில் (இலகிய தன்மை) எதுவும் கலந்திருக்காது. (நிலைமை இவ்வாறிருக்க,) இன்று பனூ அஸத் குலத்தார் இஸ்லாத்தைப் பற்றி என்னைக் கண்டிக்கின்றனர் (அல்லது திருத்த முற்படுகின்றனர்). அப்படியாயின் நான் நஷ்டமடைந்துவிட்டேன்; என் முயற்சியும் வீணாகிவிட்டது."

ஸஃத் பின் அபீ வக்காஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
'அல்லாஹ்வின் பாதையில் இரத்தம் சிந்திய முதல் மனிதன் நானே. மேலும் அல்லாஹ்வின் பாதையில் அம்பு எய்த முதல் மனிதனும் நானே. முஹம்மது (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களின் ஒரு குழுவுடன் நான் போரிட்டிருக்கிறேன். (அப்போது) மரங்களின் இலைகளையும், ஹுப்லா (ஒரு வகை பாலைவனத் தாவரம்/கனி)வையும் தவிர எங்களுக்கு உண்பதற்கு எதுவும் இல்லாததால், எங்களில் ஒருவர் ஆடு அல்லது ஒட்டகம் (புழுக்கை) போடுவதைப் போன்று மலம் கழித்தார். இப்போது பனூ அஸத் கோத்திரத்தார் எனக்கு மார்க்கத்தைக் கற்றுக்கொடுக்க முற்பட்டு என்னைக் கண்டிக்கிறார்கள். அப்படியானால் நான் நஷ்டமடைந்து விட்டேன்; எனது செயல்களும் வீணாகிவிட்டன.'

ஸஃத் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“அல்லாஹ்வின் பாதையில் அம்பெய்த அரபிகளில் நானே முதல் மனிதன். நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் (பல்வேறு) போர்ப் பயணங்களில் ஈடுபட்டதை நான் பார்த்திருக்கிறேன். அப்போது எங்களுக்கு அல்-ஹுப்லா மற்றும் இந்த ஸமுர் (போன்ற பாலைவனத் தாவரங்கள்) ஆகியவற்றைத் தவிர வேறு உணவு எதுவும் இருக்கவில்லை. எந்தளவிற்கென்றால், எங்களில் ஒருவர் ஆட்டின் புழுக்கைகளைப் போன்று மலம் கழிக்கும் நிலை இருந்தது. பிறகு, பனூ அசத் குலத்தினர் எனக்கு மார்க்க விஷயத்தில் குறை கூற (அல்லது கண்டிக்க) வந்தனர். அப்படியானால் நான் நஷ்டவாளியாகி விடுவேன், மேலும் எனது முயற்சிகளும் வீணாகிவிட்டிருக்கும்.”

ஸஃத் இப்னு அபீ வக்காஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“அல்லாஹ்வின் பாதையில் இரத்தம் சிந்திய முதல் மனிதன் நானே; மேலும் அல்லாஹ்வின் பாதையில் அம்பு எய்திய முதல் மனிதனும் நானே. (இஸ்லாத்தின் ஆரம்ப காலப் போர்களில், பெரும் தியாகங்களைச் செய்தவர்களில் நான் ஒருவன் என்பதை இது குறிக்கிறது.) முஹம்மது (ஸல்) அவர்களின் தோழர்கள் அடங்கிய படையணியில் நான் போரிட்டதை காண்கிறேன். எங்களின் வாயோரங்களில் புண்கள் ஏற்படும் வரை மர இலைகளையும் ஒருவகைச் செடியின் கனிகளையும் (ஹுப்லா - அரக் மரத்தின் பழம்) தவிர நாங்கள் எதையும் உண்டதில்லை. மேலும், ஆடும் ஒட்டகமும் (பிழுக்கை) இடுவதைப் போல எங்களில் ஒருவர் மலம் கழிப்பார்கள். (இப்போது) பனூ அஸத் கிளையினர் எனக்கு மார்க்கத்தைக் கற்றுக்கொடுக்க முற்படுகின்றனர். (இத்தகைய தியாகங்களைச் செய்த எனக்கு, பிற்காலத்தில் வந்தவர்கள் மார்க்கம் கற்பிக்க முற்படுவது வேதனைக்குரியது.) அப்படியாயின் நான் ஏமாற்றமடைந்து நஷ்டமடைந்து விட்டேன்; என் செயல்களும் வீணாகிவிட்டன.”