ஸுஹைப் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"உங்களுக்கு முன்னிருந்தவர்களில் ஒரு மன்னன் இருந்தான். அவனிடம் ஒரு சூனியக்காரன் இருந்தான். அந்தச் சூனியக்காரனுக்கு வயதானபோது, அவன் மன்னனிடம், 'எனக்கு வயதாகிவிட்டது, எனவே எனக்கு ஒரு சிறுவனை அனுப்புங்கள், நான் அவனுக்குச் சூனியத்தைக் கற்றுத் தருகிறேன்' என்றான். அவ்வாறே மன்னன் அவனிடம் (சூனியத்தைக் கற்றுக்கொள்வதற்காக) ஒரு சிறுவனை அனுப்பினான்.

அந்தச் சிறுவன் (சூனியக்காரனிடம்) செல்லும் வழியில் ஒரு துறவியை சந்தித்தான். (அவரிடம்) அமர்ந்து அவருடைய பேச்சைக் கேட்டான்; அது அவனுக்குப் பிடித்திருந்தது. சூனியக்காரனிடம் செல்லும் போதெல்லாம் அந்தத் துறவியைக் கடந்து செல்வதும், அவரிடம் அமர்வதும் அவனுக்கு வழக்கமாகிவிட்டது. (இதனால் தாமதமாகச் செல்வதால்) அவன் சூனியக்காரனிடம் செல்லும்போது, அவன் அந்தச் சிறுவனை அடிப்பது வழக்கம்.

இதைப்பற்றி அவன் அந்தத் துறவியிடம் முறையிட்டான். அதற்கு அந்தத் துறவி, 'நீ சூனியக்காரனுக்குப் பயப்படும்போது, என் குடும்பத்தினர் என்னைத் தடுத்துவிட்டனர் என்று சொல். உன் குடும்பத்திற்குப் பயப்படும்போது, சூனியக்காரர் என்னைத் தடுத்துவிட்டார் என்று சொல்' என்றார்.

அவன் இந்நிலையில் இருக்கையில், (ஒரு நாள்) ஒரு பெரிய விலங்கு வந்து மக்களின் வழியை மறித்துக்கொண்டது. அப்போது அந்தச் சிறுவன், 'சூனியக்காரன் சிறந்தவனா அல்லது துறவி சிறந்தவரா என்பதை நான் இன்று அறிந்துகொள்வேன்' என்று கூறினான். அவன் ஒரு கல்லை எடுத்து, **'அல்லாஹும்ம இன் கான அம்ருர் ராஹிபி அஹப்ப இலைக்க மின் அம்ரிஸ் ஸாஹிரி ஃபக்துல் ஹாதிஹித் தாப்பத்த ஹத்தா யம்ளியன் னாஸ்'** (யா அல்லாஹ், சூனியக்காரனின் காரியத்தை விட துறவியின் காரியம் உனக்கு அதிக விருப்பத்திற்குரியதாக இருந்தால், மக்கள் சென்று வரும் வகையில் இந்த விலங்கைக் கொன்றுவிடு) என்று பிரார்த்தித்தான். அவன் அந்தக் கல்லை அதன் மீது எறிந்து அதைக் கொன்றான்; மக்களும் (தங்கள் பாதையில்) செல்லத் தொடங்கினர்.

பிறகு அவன் அந்தத் துறவியிடம் வந்து (நடந்ததைச்) சொன்னான். அதற்கு அந்தத் துறவி, 'மகனே, இன்று நீ என்னை விடச் சிறந்தவனாகிவிட்டாய். உன் நிலைமை நான் காண்கிற (உயர்ந்த) நிலையை அடைந்துவிட்டது. நீ விரைவில் ஒரு சோதனைக்கு உள்ளாக்கப்படுவாய். அவ்வாறு நீ சோதிக்கப்பட்டால், என்னைக் காட்டிக் கொடுக்காதே' என்றார்.

அந்தச் சிறுவன் பிறவிக் குருடர்களையும், வெண் குஷ்டம் உள்ளவர்களையும் குணப்படுத்தத் தொடங்கினான். மேலும் பலவிதமான நோய்களிலிருந்தும் மக்களைக் குணப்படுத்தினான். பார்வை இழந்திருந்த மன்னனின் அரசவை தோழர் ஒருவர் அவனைப் பற்றிக் கேள்விப்பட்டு, அவனிடம் ஏராளமான பரிசுகளுடன் வந்து, 'நீர் என்னைக் குணப்படுத்தினால், இங்குள்ள இவையெல்லாம் உமக்குச் சொந்தமாகும்' என்றார்.

அதற்கு அந்தச் சிறுவன், 'நான் யாரையும் குணப்படுத்துவதில்லை. அல்லாஹ் ஒருவனே குணப்படுத்துகிறான். நீர் அல்லாஹ்வின் மீது நம்பிக்கை கொண்டால், உம்மைக் குணப்படுத்துமாறு நானும் அல்லாஹ்விடம் பிரார்த்திப்பேன்' என்றான். அவரும் அல்லாஹ்வின் மீது நம்பிக்கை கொண்டார்; அல்லாஹ் அவரைக் குணப்படுத்தினான்.

அவர் மன்னனிடம் வந்து, முன்பு அமர்வது போல் அவனருகில் அமர்ந்தார். மன்னன் அவரிடம், 'உமது பார்வையை உமக்குத் திரும்ப அளித்தது யார்?' என்று கேட்டான். அவர், 'என் இறைவன்' என்றார். மன்னன், 'என்னைத் தவிர உனக்கு வேறு இறைவன் இருக்கிறானா?' என்று கேட்டான். அவர், 'என் இறைவனும் உன் இறைவனும் அல்லாஹ்வே' என்றார். எனவே, அந்தச் சிறுவனைப் பற்றி அவர் காட்டிக்கொடுக்கும் வரை மன்னன் அவரைத் தொடர்ந்து சித்திரவதை செய்தான்.

அதன்பின் அந்தச் சிறுவன் கொண்டு வரப்பட்டான். மன்னன் அவனிடம், 'மகனே, நீ உன்னுடைய சூனியத்தில் மிகவும் தேர்ச்சி பெற்றுவிட்டாய், பிறவிக் குருடர்களையும் குஷ்டரோகிகளையும் குணப்படுத்துகிறாய், இன்னும் பலவற்றையும் செய்கிறாய் (என அறிகிறேன்)' என்றான். அதற்கு அந்தச் சிறுவன், 'நான் யாரையும் குணப்படுத்துவதில்லை; அல்லாஹ் ஒருவனே குணப்படுத்துகிறான்' என்றான். மன்னன் அவனைப் பிடித்து, அவன் துறவியைப் பற்றிக் காட்டிக்கொடுக்கும் வரை சித்திரவதை செய்தான்.

துறவி வரவழைக்கப்பட்டு, அவரிடம், 'உமது மதத்திலிருந்து நீர் திரும்பிவிட வேண்டும்' என்று கூறப்பட்டது. ஆனால் அவர் மறுத்துவிட்டார். மன்னன் ஒரு ரம்பத்தைக் கொண்டுவரச் செய்து, அதை அவருடைய தலையின் வகிட்டில் (நடுவில்) வைத்து, அவர் இரண்டு துண்டுகளாகப் பிளக்கும் அளவுக்கு அறுத்தான். பின்னர் மன்னனின் அரசவை தோழர் கொண்டுவரப்பட்டு, அவரிடமும், 'உமது மதத்திலிருந்து நீர் திரும்பிவிட வேண்டும்' என்று கூறப்பட்டது. அவரும் மறுத்துவிட்டார். ரம்பம் அவருடைய தலையின் நடுவில் வைக்கப்பட்டு, அவரும் இரண்டு துண்டுகளாகப் பிளக்கும் அளவுக்கு அறுக்கப்பட்டார்.

பின்னர் அந்தச் சிறுவன் கொண்டுவரப்பட்டு, அவனிடம், 'உன் மதத்திலிருந்து நீ திரும்பிவிடு' என்று கூறப்பட்டது. அவன் மறுத்துவிட்டான். பிறகு மன்னன் அவனைத் தன் தோழர்கள் சிலரிடம் ஒப்படைத்து, 'இவனை இன்ன மலைக்குக் கொண்டு செல்லுங்கள்; அந்த மலையில் இவனை ஏற்றிக் கொண்டு செல்லுங்கள். அதன் உச்சியை நீங்கள் அடைந்ததும், (மதத்தை விட்டும் திரும்பச் சொல்லுங்கள்;) அவன் மறுத்தால், அவனைத் தள்ளிவிட்டுக் கொன்றுவிடுங்கள்' என்றான்.

அவ்வாறே அவர்கள் அவனை அழைத்துச் சென்று மலையில் ஏறினார்கள். அப்போது அவன், **'அல்லாஹும்மக் ஃபினீஹிம் பிமா ஷிஃத்'** (யா அல்லாஹ், நீ நாடியதைக் கொண்டு இவர்களிடமிருந்து என்னைக் காப்பாற்று) என்று பிரார்த்தித்தான். அந்த மலை அவர்களுடன் குலுங்கியது, அவர்கள் (கீழே விழுந்து) அழிந்தார்கள். அந்தச் சிறுவன் (தப்பித்து) நடந்து மன்னனிடம் வந்தான். மன்னன் அவனிடம், 'உன் தோழர்களுக்கு என்ன ஆனது?' என்று கேட்டான். அவன், 'அல்லாஹ் அவர்களிடமிருந்து என்னைக் காப்பாற்றினான்' என்றான்.

மன்னன் மீண்டும் அவனைத் தன் தோழர்கள் சிலரிடம் ஒப்படைத்து, 'இவனை ஒரு படகில் ஏற்றிச் செல்லுங்கள். நீங்கள் நடுக்கடலை அடைந்ததும், (மதத்தை விட்டும்) திரும்புமாறு கேளுங்கள். அவன் மறுத்தால், அவனைத் தூக்கி எறிந்துவிடுங்கள்' என்றான். அவ்வாறே அவர்கள் அவனை அழைத்துச் சென்றனர். அவன், **'அல்லாஹும்மக் ஃபினீஹிம் பிமா ஷிஃத்'** (யா அல்லாஹ், நீ நாடியதைக் கொண்டு இவர்களிடமிருந்து என்னைக் காப்பாற்று) என்று பிரார்த்தித்தான். கப்பல் அவர்களுடன் கவிழ்ந்தது, அவர்கள் (மூழ்கி) அழிந்தார்கள். அந்தச் சிறுவன் நடந்து மன்னனிடம் வந்தான்.

மன்னன் அவனிடம், 'உன் தோழர்களுக்கு என்ன ஆனது?' என்று கேட்டான். அவன், 'அல்லாஹ் அவர்களிடமிருந்து என்னைக் காப்பாற்றினான்' என்று கூறிவிட்டு, மன்னனிடம், 'நான் உனக்குக் கட்டளையிடுவதைச் செய்யும் வரை உன்னால் என்னைக் கொல்ல முடியாது' என்றான். மன்னன், 'அது என்ன?' என்று கேட்டான்.

அவன், 'மக்கள் அனைவரையும் ஒரே மைதானத்தில் ஒன்று திரட்ட வேண்டும். என்னை ஒரு மரத்தின் தண்டுடன் கட்ட வேண்டும். பிறகு என் அம்பறாத்தூணியிலிருந்து ஓர் அம்பை எடுத்து, வில்லை நாணேற்றி, **'பிஸ்மில்லாஹி ரப்பில் குலாம்'** (சிறுவனின் இறைவனாகிய அல்லாஹ்வின் பெயரால்) என்று கூறி, என் மீது எய்ய வேண்டும். நீ இப்படிச் செய்தால், என்னைக் கொல்ல உன்னால் முடியும்' என்றான்.

மன்னன் மக்களை ஒரு மைதானத்தில் ஒன்று திரட்டி, அந்தச் சிறுவனை ஒரு மரத்தின் தண்டுடன் கட்டினான். பிறகு அவனது அம்பறாத்தூணியிலிருந்து ஓர் அம்பை எடுத்து, அதை வில்லில் பொருத்தி, **'பிஸ்மில்லாஹி ரப்பில் குலாம்'** (சிறுவனின் இறைவனாகிய அல்லாஹ்வின் பெயரால்) என்று கூறி, அந்தச் சிறுவன் மீது அம்பை எய்தான். அது சிறுவனின் நெற்றிப் பொட்டில் தைத்தது. சிறுவன் அம்பு தைத்த இடத்தில் தன் கையை வைத்து உயிரை விட்டான்.

(இதைப் பார்த்த) மக்கள், 'நாங்கள் சிறுவனின் இறைவனை ஈமான் கொண்டோம் (நம்பினோம்)! நாங்கள் சிறுவனின் இறைவனை ஈமான் கொண்டோம்! நாங்கள் சிறுவனின் இறைவனை ஈமான் கொண்டோம்!' என்று கூறினர்.

மன்னனிடம் (அவனது ஆலோசகர்கள் வந்து), 'நீர் எதைப் பற்றிப் பயந்து கொண்டிருந்தீரோ அதுவே உமக்கு நடந்துவிட்டது; அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, உமது பயம் உண்மையாகிவிட்டது. மக்கள் அனைவரும் ஈமான் கொண்டுவிட்டனர்' என்று கூறினர்.

பிறகு மன்னன் சாலைகளின் முகப்புகளில் அகழிகள் தோண்டப்படக் கட்டளையிட்டான்; (அவை தோண்டப்பட்டு) அவற்றில் நெருப்பு மூட்டப்பட்டது. 'யார் தனது மதத்திலிருந்து திரும்பவில்லையோ, அவனை நெருப்பில் தள்ளுங்கள்' அல்லது 'அவன் அதில் குதிக்க வேண்டும்' என்று மன்னன் கூறினான். (அவ்வாறே) அவர்கள் செய்தார்கள்.

இறுதியாக ஒரு பெண் தன் குழந்தையுடன் வந்தாள். அவள் நெருப்பில் விழுவதற்குத் தயங்கினாள். அப்போது அவளுடைய (கைக்குழந்தை), 'அம்மா! பொறுத்துக்கொள்ளுங்கள். ஏனெனில், நீங்கள் சத்தியத்தில்தான் இருக்கிறீர்கள்' என்று கூறியது."