ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: "{வமன் கான கனிய்யன் ஃபல்யஸ்தஃபிஃப்; வமன் கான ஃபகீரன் ஃபல்யஃகுல் பில்மஃரூஃப்}" (பொருள்: "எவர் செல்வந்தராக இருக்கிறாரோ அவர் (அனாதையின் சொத்தைத் தொடாமல்) தவிர்ந்து கொள்ளட்டும்; எவர் ஏழையாக இருக்கிறாரோ அவர் நியாயமான அளவு உண்ணட்டும்") (திருக்குர்ஆன் 4:6) எனும் இவ்வசனம், அனாதையின் பாதுகாவலர் (வாலி) தொடர்பாக அருளப்பட்டது. அதாவது, அவர் (பாதுகாவலர்) தேவையுடையவராக இருந்தால், அனாதையின் செல்வத்திலிருந்து (தனது தேவைக்கு) நியாயமான அளவு அவர் எடுத்துக்கொள்ளலாம்.

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் கூற்றான **“வமன் கான கனிய்யன் ஃபல்யஸ்தஃபிஃப், வமன் கான ஃபகீரன் ஃபல்யஃகுல் பில்மஃரூஃப்”** (யார் செல்வந்தராக இருக்கிறாரோ அவர் (அனாதையின் பொருளைத் தொடாது) தவிர்ந்து கொள்ளட்டும்! யார் ஏழையாக இருக்கிறாரோ அவர் நியாயமான அளவு உண்ணட்டும்!) என்பது, அனாதையின் செல்வம் தொடர்பாக அருளப்பெற்றது. (அதாவது அனாதையைப் பராமரிக்கும்) காப்பாளர் ஏழையாக இருந்தால், அவர் அதை நிர்வகிப்பதற்குப் பகரமாக நியாயமான அளவு அதிலிருந்து உண்ணலாம்.

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "(குர்ஆனில் வரும்) '{ வ மன் கான ஃபகீரன் ஃபல்யஃகுல் பில் மஃரூஃப் } (யார் ஏழையாக இருக்கிறாரோ அவர் நியாயமான முறையில் உண்ணட்டும்)' என்ற இறைவசனம், அனாதையின் செல்வத்தை நிர்வகித்து, அதனைப் பராமரிப்பவர் (அதாவது, அந்தச் சொத்தை மேம்படுத்தி, பாதுகாப்பவர்), தேவையுடையவராக இருந்தால் அதிலிருந்து (தனது உழைப்பிற்கான கூலியாகவோ அல்லது தனது அத்தியாவசியத் தேவைக்காகவோ) அவர் உண்பது தொடர்பாகவே அருளப்பட்டது.