இந்த ஹதீஸுக்கு மற்ற ஹதீஸ் நூல்களில் உள்ள ஹதீஸ்கள்

2356ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، عَنْ أَبِي حَمْزَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ شَقِيقٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ يَقْتَطِعُ بِهَا مَالَ امْرِئٍ، هُوَ عَلَيْهَا فَاجِرٌ، لَقِيَ اللَّهَ وَهْوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ‏"‏ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى ‏{‏إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلاً‏}‏ الآيَةَ‏.‏ فَجَاءَ الأَشْعَثُ فَقَالَ مَا حَدَّثَكُمْ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ، فِيَّ أُنْزِلَتْ هَذِهِ الآيَةُ، كَانَتْ لِي بِئْرٌ فِي أَرْضِ ابْنِ عَمٍّ لِي فَقَالَ لِي ‏"‏ شُهُودَكَ ‏"‏‏.‏ قُلْتُ مَا لِي شُهُودٌ‏.‏ قَالَ ‏"‏ فَيَمِينَهُ ‏"‏‏.‏ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِذًا يَحْلِفَ‏.‏ فَذَكَرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم هَذَا الْحَدِيثَ، فَأَنْزَلَ اللَّهُ ذَلِكَ تَصْدِيقًا لَهُ‏.‏
அப்துல்லாஹ் (பின் மஸ்ஊத்) (ரழி) அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "யார் ஒருவர் ஒரு மனிதரின் செல்வத்தை (அநியாயமாக) அபகரிப்பதற்காகச் சத்தியம் செய்கிறாரோ, அதில் அவர் (பொய்யராகவும்) பாவியாகவும் இருக்கும் நிலையில், அவர் அல்லாஹ்வைச் சந்திக்கும்போது, அல்லாஹ் அவர் மீது கோபமாக இருப்பான்."

ஆகவே அல்லாஹ், 'இன்னல்லதீன யஷ்தரூன பிஅஹ்தில்லாஹி வஐமானிஹிம் ஸமனன் கலீலா...' (நிச்சயமாக எவர்கள் அல்லாஹ்வின் உடன்படிக்கையையும் தம் சத்தியங்களையும் அற்ப விலைக்கு விற்கிறார்களோ...) எனும் வசனத்தை அருளினான்.

அப்போது அல்அஷ்அத் (ரழி) அவர்கள் வந்து, "அபூ அப்துர்-ரஹ்மான் (அதாவது அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத் (ரழி)) உங்களுக்கு என்ன அறிவித்தார்?" என்று கேட்டார்கள். (பிறகு) கூறினார்கள்: "இந்த வசனம் என்னைப் பற்றித்தான் அருளப்பட்டது. என் தந்தையின் சகோதரர் மகனுடைய (பெரியப்பா அல்லது சித்தப்பா மகனுடைய) நிலத்தில் எனக்கு ஒரு கிணறு இருந்தது. (அந்தக் கிணறு யாருக்குச் சொந்தம் என்பதில் தகராறு ஏற்பட்டது.) நபி (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம், 'உனது சாட்சிகள் (எங்கே)?' என்று கேட்டார்கள். நான் 'என்னிடம் சாட்சிகள் இல்லை' என்றேன். அவர்கள் 'அப்படியானால் அவனது சத்தியம் (தான் தீர்ப்பு)' என்றார்கள். நான் 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! அப்படியாயின் அவன் சத்தியம் செய்து (என் பொருளை அபகரித்து) விடுவானே' என்றேன். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் இந்த ஹதீஸைக் குறிப்பிட்டார்கள். அதனை உண்மைப்படுத்தும் விதமாக அல்லாஹ் அவ்வசனத்தை அருளினான்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
2416ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ شَقِيقٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ وَهْوَ فِيهَا فَاجِرٌ لِيَقْتَطِعَ بِهَا مَالَ امْرِئٍ مُسْلِمٍ لَقِيَ اللَّهَ وَهْوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ ‏"‏‏.‏ قَالَ فَقَالَ الأَشْعَثُ فِيَّ وَاللَّهِ كَانَ ذَلِكَ، كَانَ بَيْنِي وَبَيْنَ رَجُلٍ مِنَ الْيَهُودِ أَرْضٌ فَجَحَدَنِي، فَقَدَّمْتُهُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ أَلَكَ بَيِّنَةٌ ‏"‏‏.‏ قُلْتُ لاَ‏.‏ قَالَ فَقَالَ لِلْيَهُودِيِّ ‏"‏ احْلِفْ ‏"‏‏.‏ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِذًا يَحْلِفَ، وَيَذْهَبَ بِمَالِي، فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى ‏{‏إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلاً‏}‏ إِلَى آخِرِ الآيَةِ‏.‏
அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “யார் ஒருவர் ஒரு முஸ்லிமின் சொத்தை அபகரித்துக்கொள்வதற்காகச் சத்தியம் செய்கிறாரோ, மேலும் அதில் அவர் பொய்யராக (பாவியாக) இருக்கிறாரோ, அவர் அல்லாஹ்வைச் சந்திக்கும்போது அவன் அவர் மீது கோபமாக இருப்பான்.”

(அறிவிப்பாளர்) கூறினார்: பிறகு அல்அஷ்அத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! இது என்னைப் பற்றியே (கூறப்பட்டது) ஆகும். எனக்கும் ஒரு யூதருக்கும் இடையே ஒரு நிலம் இருந்தது. அவர் (என் உரிமையை) மறுத்துவிட்டார். ஆகவே, நான் அவரை நபி (ஸல்) அவர்களிடம் அழைத்துச் சென்றேன். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம், ‘உன்னிடம் ஆதாரம் ஏதேனும் உள்ளதா?’ என்று கேட்டார்கள். நான், ‘இல்லை’ என்று கூறினேன்.

(அறிவிப்பாளர்) கூறினார்: பிறகு அவர்கள் அந்த யூதரிடம், ‘நீ சத்தியம் செய்’ என்று கூறினார்கள்.

நான் கூறினேன்: ‘அல்லாஹ்வின் தூதரே! அப்படியாயின் அவர் சத்தியம் செய்துவிட்டு என் சொத்தைக் கொண்டு போய்விடுவாரே!’

ஆகவே அல்லாஹ் தஆலா (பின்வரும் வசனத்தை) அருளினான்:

‘இன்னல்லதீன யஷ்தரூன பிஅஹ்தில்லாஹி வ அய்மானிஹிம் ஸமனன் கலீலா…’

‘(பொருள்:) நிச்சயமாக எவர்கள் அல்லாஹ்வின் உடன்படிக்கையையும் தம் சத்தியங்களையும் அற்ப விலைக்கு விற்கிறார்களோ…’ (திருக்குர்ஆன் 3:77) – (வசனத்தின் இறுதி வரை).
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
2515, 2516ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ ـ رضى الله عنه مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ، يَسْتَحِقُّ بِهَا مَالاً وَهْوَ فِيهَا فَاجِرٌ، لَقِيَ اللَّهَ وَهْوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ، فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَصْدِيقَ ذَلِكَ ‏{‏إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلاً‏}‏ فَقَرَأَ إِلَى ‏{‏عَذَابٌ أَلِيمٌ‏}‏‏.‏ثُمَّ إِنَّ الأَشْعَثَ بْنَ قَيْسٍ خَرَجَ إِلَيْنَا فَقَالَ مَا يُحَدِّثُكُمْ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَ فَحَدَّثْنَاهُ قَالَ فَقَالَ صَدَقَ لَفِيَّ وَاللَّهِ أُنْزِلَتْ، كَانَتْ بَيْنِي وَبَيْنَ رَجُلٍ خُصُومَةٌ فِي بِئْرٍ فَاخْتَصَمْنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ شَاهِدُكَ أَوْ يَمِينُهُ ‏"‏‏.‏ قُلْتُ إِنَّهُ إِذًا يَحْلِفُ وَلاَ يُبَالِي‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ يَسْتَحِقُّ بِهَا مَالاً هُوَ فِيهَا فَاجِرٌ، لَقِيَ اللَّهَ وَهْوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ ‏"‏‏.‏ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَصْدِيقَ ذَلِكَ، ثُمَّ اقْتَرَأَ هَذِهِ الآيَةَ ‏{‏إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلاً‏}‏ إِلَى ‏{‏وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ‏}‏‏.‏
அப்துல்லாஹ் (பின் மஸ்ஊத்) (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“யார் ஒருவர் ஒரு செல்வத்தை (அநியாயமாக) உரிமைகோர ஒரு சத்தியம் செய்கிறாரோ, மேலும் அவர் அதில் பொய்யராக (சத்தியத்தை மீறுபவராக) இருந்தால், அல்லாஹ் தன் மீது கோபம் கொண்ட நிலையில் அவரைச் சந்திப்பார்.” அல்லாஹ் இதை உண்மைப்படுத்தும் விதமாக (இந்த ஹதீஸை உறுதிப்படுத்தும் விதமாக), “இன்னல்லதீன யஷ்தரூன பிஅஹ்தில்லாஹி வஅய்மானிஹிம் ஸமனன் கலீலன்...” (நிச்சயமாக, யார் அல்லாஹ்வின் உடன்படிக்கையையும் தங்கள் சத்தியங்களையும் விற்று அற்ப விலையைப் பெற்றுக் கொள்கிறார்களோ...) என்ற வசனத்தை “...அதாபுன் அலீம்” (...துன்புறுத்தும் வேதனை) என்பது வரை (அவர்) ஓதினார்.

பிறகு அல்அஷ்அஸ் பின் கைஸ் (ரழி) அவர்கள் எங்களிடம் வெளியே வந்து, “அபூ அப்துர் ரஹ்மான் (அப்துல்லாஹ் இப்னு மஸ்ஊத்) உங்களுக்கு என்ன அறிவித்தார்?” என்று கேட்டார்கள். நாங்கள் (அந்த ஹதீஸை) அவருக்கு அறிவித்தோம். அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: “அவர் உண்மையையே கூறினார். அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! என்னைப் பற்றியே இது அருளப்பட்டது. எனக்கும் ஒரு மனிதருக்கும் இடையே ஒரு கிணறு தொடர்பாகத் தகராறு இருந்தது. நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வழக்கைக் கொண்டு சென்றோம். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், ‘உனது சாட்சி அல்லது அவனது சத்தியம் (அதாவது, சாட்சி இல்லையென்றால் எதிராளியின் சத்தியம்)’ என்று கூறினார்கள். நான், ‘அப்படியென்றால் அவன் (பொய்) சத்தியம் செய்துவிடுவான்; (அதன் பாவத்தைப் பற்றி) கவலைப்படமாட்டான்’ என்று கூறினேன். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், ‘யார் ஒருவர் ஒரு செல்வத்தை (அநியாயமாக) உரிமைகோர ஒரு சத்தியம் செய்கிறாரோ, மேலும் அவர் அதில் பொய்யராக (சத்தியத்தை மீறுபவராக) இருந்தால், அல்லாஹ் தன் மீது கோபம் கொண்ட நிலையில் அவரைச் சந்திப்பார்’ என்று கூறினார்கள்.” அல்லாஹ் இதை உண்மைப்படுத்தி (இந்த ஹதீஸை உறுதிப்படுத்தி), பிறகு இவ்வசனத்தை (அதாவது, ஸூரா ஆல இம்ரான் 3:77 ஐ) ஓதிக்காட்டினார்கள்: “இன்னல்லதீன யஷ்தரூன பிஅஹ்தில்லாஹி வஅய்மானிஹிம் ஸமனன் கலீலன்...” என்பது முதல் “...வலஹும் அதாபுன் அலீம்” என்பது வரை.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
2666, 2667ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ شَقِيقٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ وَهْوَ فِيهَا فَاجِرٌ، لِيَقْتَطِعَ بِهَا مَالَ امْرِئٍ مُسْلِمٍ، لَقِيَ اللَّهَ وَهْوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ ‏"‏‏.‏ قَالَ فَقَالَ الأَشْعَثُ بْنُ قَيْسٍ فِيَّ وَاللَّهِ كَانَ ذَلِكَ، كَانَ بَيْنِي وَبَيْنَ رَجُلٍ مِنَ الْيَهُودِ أَرْضٌ فَجَحَدَنِي، فَقَدَّمْتُهُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ أَلَكَ بَيِّنَةٌ ‏"‏‏.‏ قَالَ قُلْتُ لاَ‏.‏ قَالَ فَقَالَ لِلْيَهُودِيِّ ‏"‏ احْلِفْ ‏"‏‏.‏ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِذًا يَحْلِفَ وَيَذْهَبَ بِمَالِي‏.‏ قَالَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى ‏{‏إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلاً‏}‏ إِلَى آخِرِ الآيَةِ‏.‏
அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "யாரேனும் ஒரு சத்தியத்தின் மீது (பொய்யாக) ஆணையிட்டு, அதன் மூலம் ஒரு முஸ்லிமின் சொத்தை (அநியாயமாக) அபகரிக்கும் நோக்கம் கொண்டிருந்தால், அவன் அல்லாஹ்வைச் சந்திக்கும்போது அல்லாஹ் அவன் மீது கோபம் கொண்டவனாக இருப்பான்."

அஷ்அத் பின் கைஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! இது என்னைப் பற்றித்தான் (அருளப்பட்டது/கூறப்பட்டது). எனக்கும் யூதர்களில் ஒரு மனிதருக்கும் இடையே ஒரு நிலத்தகராறு இருந்தது; அவர் (எனது உரிமையை) மறுத்தார். நான் அவரை நபி (ஸல்) அவர்களிடம் அழைத்துச் சென்றேன். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம், 'உன்னிடம் ஆதாரம் இருக்கிறதா?' என்று கேட்டார்கள். நான் 'இல்லை' என்று பதிலளித்தேன். அவர்கள் அந்த யூதரிடம், 'சத்தியம் செய்' என்று கூறினார்கள். நான் கூறினேன்: 'அல்லாஹ்வின் தூதரே (ஸல்)! (அவ்வாறு விட்டுவிட்டால்) அவர் சத்தியம் செய்துவிட்டு எனது சொத்தை எடுத்துச் சென்றுவிடுவாரே!' ஆகவே, அல்லாஹ் (இவ்வசனத்தை) அருளினான்:

'இன்னல்லதீன யஷ்தரூன பிஅஹ்தில்லாஹி வஐமானிஹிம் ஸமனன் கலீலன்...' (அல்குர்ஆன் 3:77)

'நிச்சயமாக, எவர்கள் அல்லாஹ்வின் உடன்படிக்கையையும் தங்கள் சத்தியங்களையும் அற்ப விலைக்கு விற்கிறார்களோ, அவர்களுக்கு மறுமையில் எந்தப் பங்கும் இல்லை. அல்லாஹ் அவர்களுடன் பேசவும் மாட்டான், கியாமத் நாளில் அவர்களைப் பார்க்கவும் மாட்டான், அவர்களைப் பரிசுத்தப்படுத்தவும் மாட்டான். மேலும், அவர்களுக்கு நோவினை தரும் வேதனை உண்டு.'
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
4549, 4550ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَنْ حَلَفَ يَمِينَ صَبْرٍ لِيَقْتَطِعَ بِهَا مَالَ امْرِئٍ مُسْلِمٍ، لَقِيَ اللَّهَ وَهْوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ ‏"‏‏.‏ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَصْدِيقَ ذَلِكَ ‏{‏إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلاً أُولَئِكَ لاَ خَلاَقَ لَهُمْ فِي الآخِرَةِ‏}‏ إِلَى آخِرِ الآيَةِ‏.‏ قَالَ فَدَخَلَ الأَشْعَثُ بْنُ قَيْسٍ وَقَالَ مَا يُحَدِّثُكُمْ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ قُلْنَا كَذَا وَكَذَا‏.‏ قَالَ فِيَّ أُنْزِلَتْ كَانَتْ لِي بِئْرٌ فِي أَرْضِ ابْنِ عَمٍّ لِي قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ بَيِّنَتُكَ أَوْ يَمِينُهُ ‏"‏ فَقُلْتُ إِذًا يَحْلِفَ يَا رَسُولَ اللَّهِ‏.‏ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينِ صَبْرٍ يَقْتَطِعُ بِهَا مَالَ امْرِئٍ مُسْلِمٍ وَهْوَ فِيهَا فَاجِرٌ، لَقِيَ اللَّهَ وَهْوَ عَلَيْهِ غَضْبَانٌ ‏"‏‏.‏
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "எவர் ஒரு முஸ்லிமின் செல்வத்தை அபகரித்துக்கொள்வதற்காக (நீதிமன்றத்தால் கோரப்பட்ட) சத்தியம் செய்கிறாரோ, அவர் அல்லாஹ்வைச் சந்திக்கும்போது, அவன் அவர்மீது கோபமுற்றிருப்பான்."

ஆகவே, அல்லாஹ் இதை உண்மைப்படுத்தி, "இன்னல்லதீன யஷ்தரூன பிஅஹ்தில்லாஹி வஐமானிஹிம் ஸமனன் கலீலன் ஊலாயிக லா ஃகலாக லஹும் ஃபில் ஆகிரதி..." (நிச்சயமாக, அல்லாஹ்வின் உடன்படிக்கையையும் தங்கள் சத்தியங்களையும் அற்ப விலைக்கு விற்றுவிடுபவர்களுக்கு மறுமையில் எந்தப் பங்கும் இல்லை...) என்று தொடங்கும் வசனத்தை இறுதி வரை அருளினான்.

பிறகு அல்அஷ்அஸ் பின் கைஸ் (ரழி) அவர்கள் உள்ளே வந்து, "அபூ அப்துர் ரஹ்மான் (இப்னு மஸ்ஊத்) உங்களுக்கு என்ன அறிவித்துக் கொண்டிருக்கிறார்?" என்று கேட்டார்கள். நாங்கள், "இன்ன இன்ன விஷயம்" என்று கூறினோம்.

அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: "என் விஷயத்தில்தான் இது அருளப்பட்டது. என் தந்தையின் சகோதரர் மகனுடைய (என் உறவினருடைய) நிலத்தில் எனக்கு ஒரு கிணறு இருந்தது. நபி (ஸல்) அவர்கள், 'உனது சாட்சி அல்லது அவனது சத்தியம் (ஆகிய இரண்டில் ஒன்று வேண்டும்)' என்று கூறினார்கள். நான், 'அப்படியாயின் அவர் (பொய்) சத்தியம் செய்துவிடுவாரே! அல்லாஹ்வின் தூதரே!' என்று கூறினேன். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், 'எவர் ஒரு முஸ்லிமின் செல்வத்தை அபகரித்துக்கொள்வதற்காக (நீதிமன்றத்தால் கோரப்பட்ட) சத்தியம் செய்து, அதில் அவர் பொய்யராகவும் இருக்கிறாரோ, அவர் அல்லாஹ்வைச் சந்திக்கும்போது, அவன் அவர்மீது கோபமுற்றிருப்பான்' என்று கூறினார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
6676, 6677ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينِ صَبْرٍ، يَقْتَطِعُ بِهَا مَالَ امْرِئٍ مُسْلِمٍ، لَقِيَ اللَّهَ وَهْوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ ‏"‏‏.‏ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَصْدِيقَ ذَلِكَ ‏{‏إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلاً‏}‏ إِلَى آخِرِ الآيَةِ‏.‏ فَدَخَلَ الأَشْعَثُ بْنُ قَيْسٍ فَقَالَ مَا حَدَّثَكُمْ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ، فَقَالُوا كَذَا وَكَذَا‏.‏ قَالَ فِيَّ أُنْزِلَتْ، كَانَتْ لِي بِئْرٌ فِي أَرْضِ ابْنِ عَمٍّ لِي فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏"‏ بَيِّنَتُكَ أَوْ يَمِينُهُ ‏"‏‏.‏ قُلْتُ إِذًا يَحْلِفُ عَلَيْهَا يَا رَسُولَ اللَّهِ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينِ صَبْرٍ، وَهْوَ فِيهَا فَاجِرٌ، يَقْتَطِعُ بِهَا مَالَ امْرِئٍ مُسْلِمٍ، لَقِيَ اللَّهَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ، وَهْوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ ‏"‏‏.‏
அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "யார் (ஒரு வழக்கில் கட்டாயப்படுத்தப்பட்டு) சத்தியம் செய்து, அதன் மூலம் ஒரு முஸ்லிமின் செல்வத்தை அபகரிக்கிறாரோ, அவர் அல்லாஹ்வைச் சந்திக்கும்போது அவன் அவர்மீது கோபம் கொண்டிருப்பான்."

இதை மெய்ப்பிக்கும் விதமாக அல்லாஹ், "{இன்னல்லதீன யஷ்தரூன பிஅஹ்தில்லாஹி வஐமானிஹிம் தமனன் கலீலா...}" (பொருள்: 'நிச்சயமாக, யார் அல்லாஹ்வின் உடன்படிக்கையையும் தம் சத்தியங்களையும் அற்ப விலைக்கு விற்கிறார்களோ...') என்று அந்த வசனத்தின் இறுதி வரை அருளினான்.

அப்போது அல்-அஷ்அத் பின் கைஸ் உள்ளே நுழைந்து, "அபூ அப்துர்-ரஹ்மான் (அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத்) உங்களுக்கு என்ன அறிவித்தார்?" என்று கேட்டார். அவர்கள், "இன்னின்ன விஷயம்" என்று கூறினார்கள்.

அவர் கூறினார்: "என்னைப் பற்றித்தான் இது அருளப்பட்டது. என் தந்தையின் சகோதரர் மகனுடைய (என் தாயாதியின்) நிலத்தில் எனக்கு ஒரு கிணறு இருந்தது. நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தேன். அவர்கள், 'உனது ஆதாரம் அல்லது அவனது சத்தியம்' என்றார்கள். நான், 'அப்படியாயின் அவன் (பொய்யாக) சத்தியம் செய்துவிடுவானே யா ரஸூலல்லாஹ்!' என்றேன்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "யார் (ஒரு வழக்கில் கட்டாயப்படுத்தப்பட்டு) சத்தியம் செய்து, அதில் அவர் பொய்யராக இருந்து, அதன் மூலம் ஒரு முஸ்லிமின் செல்வத்தை அபகரிக்கிறாரோ, அவர் மறுமை நாளில் அல்லாஹ்வைச் சந்திக்கும்போது அவன் அவர்மீது கோபம் கொண்டிருப்பான்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
7183, 7184ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ نَصْرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ مَنْصُورٍ، وَالأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ لاَ يَحْلِفُ عَلَى يَمِينِ صَبْرٍ، يَقْتَطِعُ مَالاً وَهْوَ فِيهَا فَاجِرٌ، إِلاَّ لَقِيَ اللَّهَ وَهْوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ ‏"‏‏.‏ فَأَنْزَلَ اللَّهُ ‏{‏إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ‏}‏ الآيَةَ‏.‏ فَجَاءَ الأَشْعَثُ وَعَبْدُ اللَّهِ يُحَدِّثُهُمْ فَقَالَ فِيَّ نَزَلَتْ وَفِي رَجُلٍ خَاصَمْتُهُ فِي بِئْرٍ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ أَلَكَ بَيِّنَةٌ ‏"‏‏.‏ قُلْتُ لاَ‏.‏ قَالَ ‏"‏ فَلْيَحْلِفْ ‏"‏‏.‏ قُلْتُ إِذًا يَحْلِفُ‏.‏ فَنَزَلَتْ ‏{‏إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ‏}‏ الآيَةَ‏.‏
அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "(வழக்குத் தீர்ப்பிற்காக) ஒரு தீர்க்கமான சத்தியத்தின் (யமீன் ஸப்ர்) மூலம் ஒருவரின் செல்வத்தை அபகரிக்கும் எவரும், மேலும் அவர் அதில் பொய்யராகவும் (பாவியாகவும்) இருக்கிறாரோ, அவர் அல்லாஹ்வைச் சந்திக்கும்போது அவன் அவர் மீது கோபம் கொண்டவனாகவே இருப்பான்."
எனவே அல்லாஹ், 'இன்னல்லதீன யஷ்தரூன பிஅஹ்தில்லாஹி...' (நிச்சயமாக, அல்லாஹ்வின் உடன்படிக்கையையும் தங்கள் சத்தியங்களையும் அற்ப விலைக்கு விற்றுவிடுபவர்கள்...) என்ற இறைவசனத்தை அருளினான்.

அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் (இந்த ஹதீஸை) அறிவித்துக் கொண்டிருந்தபோது அல்அஷ்அத் (ரழி) அவர்கள் வந்தார்கள். அவர்கள், "இந்த வசனம் என்னைப் பற்றியும், ஒரு கிணற்றைப் பற்றி நான் வழக்காடிக் கொண்டிருந்த ஒரு மனிதரைப் பற்றியுமே அருளப்பட்டது" என்று கூறினார்கள்.
(அது சமயம்) நபி (ஸல்) அவர்கள் (அல்அஷ்அத் (ரழி) அவர்களிடம்), "உன்னிடம் ஆதாரம் இருக்கிறதா?" என்று கேட்டார்கள். நான் "இல்லை" என்றேன். அவர்கள், "அப்படியென்றால் அவர் சத்தியம் செய்யட்டும்" என்றார்கள். நான் சொன்னேன்: "அப்படியென்றால் அவர் (பொய்யாகச்) சத்தியம் செய்துவிடுவாரே!" அப்போதுதான் 'இன்னல்லதீன யஷ்தரூன பிஅஹ்தில்லாஹி...' (நிச்சயமாக, அல்லாஹ்வின் உடன்படிக்கையையும் தங்கள் சத்தியங்களையும் அற்ப விலைக்கு விற்றுவிடுபவர்கள்...) என்ற இறைவசனம் அருளப்பட்டது.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
355ஸஹீஹ் முஸ்லிம்
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، وَوَكِيعٌ، ح وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - أَخْبَرَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينِ صَبْرٍ يَقْتَطِعُ بِهَا مَالَ امْرِئٍ مُسْلِمٍ هُوَ فِيهَا فَاجِرٌ لَقِيَ اللَّهَ وَهُوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَدَخَلَ الأَشْعَثُ بْنُ قَيْسٍ فَقَالَ مَا يُحَدِّثُكُمْ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالُوا كَذَا وَكَذَا ‏.‏ قَالَ صَدَقَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ فِيَّ نَزَلَتْ كَانَ بَيْنِي وَبَيْنَ رَجُلٍ أَرْضٌ بِالْيَمَنِ فَخَاصَمْتُهُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏"‏ هَلْ لَكَ بَيِّنَةٌ ‏"‏ ‏.‏ فَقُلْتُ لاَ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ فَيَمِينُهُ ‏"‏ ‏.‏ قُلْتُ إِذًا يَحْلِفُ ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عِنْدَ ذَلِكَ ‏"‏ مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينِ صَبْرٍ يَقْتَطِعُ بِهَا مَالَ امْرِئٍ مُسْلِمٍ هُوَ فِيهَا فَاجِرٌ لَقِيَ اللَّهَ وَهُوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ ‏"‏ ‏.‏ فَنَزَلَتْ ‏{‏ إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلاً‏}‏ إِلَى آخِرِ الآيَةِ ‏.‏
அப்துல்லாஹ் (பின் மஸ்வூத்) (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“யார் ஒரு முஸ்லிமின் செல்வத்தை அபகரித்துக் கொள்வதற்காக (நீதிமன்றத்தில் அல்லது அதிகாரத்தால் கோரப்பட்ட) ஒரு உறுதிமொழிச் சத்தியத்தை (யமீன் சப்ர்) செய்கிறாரோ, (அச்சத்தியத்தில்) அவர் பொய்யராக இருக்கும் நிலையில், அல்லாஹ் தன் மீது கோபமாக இருக்கும் நிலையிலேயே அவர் அல்லாஹ்வைச் சந்திப்பார்.”

அறிவிப்பாளர் கூறுகிறார்: அப்போது அஷ்அத் பின் கைஸ் (ரழி) (அங்கு) வந்து, “அபூ அப்துர் ரஹ்மான் (அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத்) உங்களுக்கு என்ன அறிவித்துக் கொண்டிருக்கிறார்?” என்று கேட்டார். அதற்கு மக்கள், “இன்னின்னவாறு (கூறினார்)” என்றனர்.

அதற்கு அஷ்அத் (ரழி), “அபூ அப்துர் ரஹ்மான் உண்மையையே சொன்னார். என் விஷயத்தில்தான் இது அருளப்பெற்றது. எனக்கும் ஒரு மனிதருக்கும் இடையே யமன் நாட்டில் ஒரு நிலம் (சம்பந்தமாகப் பிரச்சினை) இருந்தது. நான் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் அவரிடம் வழக்காடினேன்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், ‘உன்னிடம் ஆதாரம் ஏதேனும் உள்ளதா?’ என்று கேட்டார்கள். நான் ‘இல்லை’ என்றேன். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், ‘அப்படியானால், அவனது சத்தியத்தின் மூலமே (தீர்ப்பு வழங்கப்படும்)’ என்றார்கள். நான், ‘அவ்வாறாயின் அவன் (உடனடியாகப் பொய்) சத்தியம் செய்துவிடுவான்’ என்றேன்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், ‘யார் ஒரு முஸ்லிமின் செல்வத்தை அபகரித்துக் கொள்வதற்காக (நீதிமன்றத்தில் அல்லது அதிகாரத்தால் கோரப்பட்ட) ஒரு உறுதிமொழிச் சத்தியத்தை (யமீன் சப்ர்) செய்கிறாரோ, (அச்சத்தியத்தில்) அவர் பொய்யராக இருக்கும் நிலையில், அல்லாஹ் தன் மீது கோபமாக இருக்கும் நிலையிலேயே அவர் அல்லாஹ்வைச் சந்திப்பார்’ என்று கூறினார்கள்.

அப்போது,

{إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلاً}

‘இன்னல்லதீன யஷ்தரூன பிஅஹ்தில்லாஹி வஅய்மானிஹிம் தமனன் கலீலா...’

“நிச்சயமாக எவர்கள் அல்லாஹ்வின் உடன்படிக்கையையும் தம் சத்தியங்களையும் அற்ப விலைக்கு விற்கிறார்களோ...” (திருக்குர்ஆன் 3:77) எனும் இறைவசனம் (கடைசி வரை) அருளப்பெற்றது.”
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
3243சுனன் அபூதாவூத்
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى، وَهَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، - الْمَعْنَى - قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ شَقِيقٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ هُوَ فِيهَا فَاجِرٌ لِيَقْتَطِعَ بِهَا مَالَ امْرِئٍ مُسْلِمٍ لَقِيَ اللَّهَ وَهُوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ الأَشْعَثُ فِيَّ وَاللَّهِ كَانَ ذَلِكَ كَانَ بَيْنِي وَبَيْنَ رَجُلٍ مِنَ الْيَهُودِ أَرْضٌ فَجَحَدَنِي فَقَدَّمْتُهُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لِيَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ أَلَكَ بَيِّنَةٌ ‏"‏ ‏.‏ قُلْتُ لاَ ‏.‏ قَالَ لِلْيَهُودِيِّ ‏"‏ احْلِفْ ‏"‏ ‏.‏ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِذًا يَحْلِفُ وَيَذْهَبُ بِمَالِي فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى ‏{‏ إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلاً ‏}‏ إِلَى آخِرِ الآيَةِ ‏.‏
அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத்) (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஒரு முஸ்லிமின் சொத்தை அபகரித்துக்கொள்வதற்காகப் (பொய்) சத்தியம் செய்பவர், அல்லாஹ் தன் மீது கோபமாக இருக்கும் நிலையில் அவனைச் சந்திப்பார்."

அல்அஷ்அத் இப்னு கைஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! இது என் விஷயத்தில்தான் (கூறப்பட்டது). எனக்கும் ஒரு யூதருக்கும் இடையே ஒரு நிலம் (உரிமை தொடர்பாகத் தகராறு) இருந்தது. அவர் (என் உரிமையை) மறுத்துவிட்டார். ஆகவே நான் அவரை நபி (ஸல்) அவர்களிடம் (தீர்ப்புக்காக) அழைத்துச் சென்றேன்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம், "உன்னிடம் (உன் கூற்றுக்கு) ஏதேனும் ஆதாரம் உள்ளதா?" என்று கேட்டார்கள். நான், "இல்லை" என்று பதிலளித்தேன். அவர்கள் அந்த யூதரிடம், "(உன் கூற்றை உறுதிப்படுத்த) சத்தியம் செய்" என்று கூறினார்கள்.

நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அப்படியென்றால் அவர் (பொய்) சத்தியம் செய்து என் சொத்தை அபகரித்துக்கொள்வார்" என்று கூறினேன்.

அப்போது உயர்ந்தவனான அல்லாஹ்,
"இன்னல்லதீன யஷ்தரூன பிஅஹ்தில்லாஹி வஐமானிஹிம் தமனன் கலீலன்..."
("நிச்சயமாக எவர்கள் அல்லாஹ்விடம் செய்த உடன்படிக்கையையும், தம் சத்தியங்களையும் அற்ப விலைக்கு விற்கிறார்களோ...")
என்று தொடங்கும் வசனத்தை இறுதி வரை அருளினான்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صحيح (الألباني)
1269ஜாமிஉத் திர்மிதீ
حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ شَقِيقِ بْنِ سَلَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ وَهُوَ فِيهَا فَاجِرٌ لِيَقْتَطِعَ بِهَا مَالَ امْرِئٍ مُسْلِمٍ لَقِيَ اللَّهَ وَهُوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ الأَشْعَثُ بْنُ قَيْسٍ فِيَّ وَاللَّهِ لَقَدْ كَانَ ذَلِكَ كَانَ بَيْنِي وَبَيْنَ رَجُلٍ مِنَ الْيَهُودِ أَرْضٌ فَجَحَدَنِي فَقَدَّمْتُهُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ أَلَكَ بَيِّنَةٌ ‏"‏ ‏.‏ قُلْتُ لاَ ‏.‏ فَقَالَ لِلْيَهُودِيِّ ‏"‏ احْلِفْ ‏"‏ ‏.‏ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِذًا يَحْلِفَ فَيَذْهَبَ بِمَالِي ‏.‏ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى‏:‏ ‏(‏إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلاً ‏)‏ ‏.‏ إِلَى آخِرِ الآيَةِ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَابِ عَنْ وَائِلِ بْنِ حُجْرٍ وَأَبِي مُوسَى وَأَبِي أُمَامَةَ بْنِ ثَعْلَبَةَ الأَنْصَارِيِّ وَعِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ ‏.‏ وَحَدِيثُ ابْنِ مَسْعُودٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "எவரொருவர் ஒரு முஸ்லிமின் செல்வத்தை (அநியாயமாக) அபகரிப்பதற்காகப் பொய்ச் சத்தியம் செய்கிறாரோ, அவர் அல்லாஹ்வைச் சந்திக்கும்போது அல்லாஹ் அவர் மீது கோபமாக இருப்பான்."

அல்அஷ்அத் இப்னு கைஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! இது என்னைப் பற்றியதுதான். எனக்கும் ஒரு யூத மனிதருக்கும் இடையே ஒரு நிலம் (தொடர்பான) தகராறு இருந்தது. அவர் (எனது உரிமையை) மறுத்தார். எனவே நான் அவரை நபி (ஸல்) அவர்களிடம் அழைத்துச் சென்றேன். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம், ‘உன்னிடம் (உனது கூற்றுக்கு) ஏதேனும் ஆதாரம் இருக்கிறதா?’ என்று கேட்டார்கள். நான், ‘இல்லை’ என்றேன். ஆகவே, அவர்கள் அந்த யூதரிடம், ‘சத்தியம் செய்’ என்றார்கள். நான், ‘அல்லாஹ்வின் தூதரே! அப்படியென்றால் அவர் (பொய்ச்) சத்தியம் செய்து என் செல்வத்தை எடுத்துக் கொண்டு போய்விடுவாரே!’ என்று கூறினேன். ஆகவே, அல்லாஹ், மிக்க உயர்ந்தவன், (பின்வரும் வசனத்தை) அருளினான்:

'இன்னல்லதீன யஷ்தரூன பிஅஹ்தில்லாஹி வஐமானிஹிம் ஸமனன் கலீலா...'
(நிச்சயமாக எவர்கள் அல்லாஹ்வின் உடன்படிக்கையையும் தங்கள் சத்தியங்களையும் அற்ப விலைக்கு விற்கிறார்களோ...) (அல்-குர்ஆன் 3:77) ஆயத்தின் இறுதி வரை."

அபூ ஈஸா (இமாம் திர்மிதி) கூறினார்கள்: இந்தத் தலைப்பில் வாஇல் பின் ஹுஜ்ர் (ரழி), அபூமூஸா (ரழி), அபூ உமாமா பின் தஃலபா அல்அன்சாரி (ரழி) மற்றும் இம்ரான் பின் ஹுஸைன் (ரழி) ஆகியோரிடமிருந்தும் அறிவிப்புகள் உள்ளன. இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்களின் ஹதீஸ் ஒரு 'ஹஸன் ஸஹீஹ்' ஹதீஸ் ஆகும்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு)
2996ஜாமிஉத் திர்மிதீ
حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ شَقِيقِ بْنِ سَلَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ هُوَ فِيهَا فَاجِرٌ لِيَقْتَطِعَ بِهَا مَالَ امْرِئٍ مُسْلِمٍ لَقِيَ اللَّهَ وَهُوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ الأَشْعَثُ بْنُ قَيْسٍ فِيَّ وَاللَّهِ كَانَ ذَلِكَ كَانَ بَيْنِي وَبَيْنَ رَجُلٍ مِنَ الْيَهُودِ أَرْضٌ فَجَحَدَنِي فَقَدَّمْتُهُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ أَلَكَ بَيِّنَةٌ ‏"‏ ‏.‏ فَقُلْتُ لاَ ‏.‏ فَقَالَ لِلْيَهُودِيِّ ‏"‏ احْلِفْ ‏"‏ ‏.‏ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِذًا يَحْلِفَ فَيَذْهَبَ بِمَالِي فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى‏:‏ ‏(‏ إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلاً ‏)‏ إِلَى آخِرِ الآيَةِ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏ وَفِي الْبَابِ عَنِ ابْنِ أَبِي أَوْفَى ‏.‏
அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “எவர் ஒருவர் ஒரு முஸ்லிமின் சொத்தை அநியாயமாகப் பறிப்பதற்காகப் (பொய்) சத்தியம் செய்கிறாரோ, அவர் அல்லாஹ்வைச் சந்திக்கும்போது அல்லாஹ் அவர் மீது கோபமாக இருப்பான்.”

ஆகவே, அல்அஷ்அத் இப்னு கைஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! இது என்னைப் பற்றியதுதான். எனக்கும் ஒரு யூதருக்கும் இடையே ஒரு நிலம் (தொடர்பான தகராறு) இருந்தது. அவர் (என் உரிமையை) மறுத்தார். நான் அவரை நபி (ஸல்) அவர்களிடம் கொண்டு சென்றேன். ஆகவே, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம் கேட்டார்கள்: ‘உன்னிடம் (உன் கூற்றுக்கு) ஏதேனும் ஆதாரம் இருக்கிறதா?’ நான் கூறினேன்: ‘இல்லை.’

ஆகவே, நபி (ஸல்) அவர்கள் அந்த யூதரிடம் கூறினார்கள்: ‘(உன் கூற்றுக்குச் சான்றாக) சத்தியம் செய்.’ நான் கூறினேன்: ‘அல்லாஹ்வின் தூதரே! (அவர் பொய்) சத்தியம் செய்தால், என் சொத்தை எடுத்துச் சென்று விடுவாரே!’ ஆகவே, கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ் (பின்வரும் இறைவசனத்தை) அருளினான்:

“இன்னல்லதீன யஷ்தரூன பிஅஹ்தில்லாஹி வஅய்மானிஹிம் ஸமனன் கலீலன்...” (அல்குர்ஆன் 3:77)
(பொருள்: “நிச்சயமாக எவர்கள் அல்லாஹ்வின் உடன்படிக்கையையும் தங்கள் சத்தியங்களையும் அற்ப விலைக்கு விற்கிறார்களோ...”) அந்த ஆயத்தின் இறுதிவரை.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு)
2322சுனன் இப்னுமாஜா
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، وَعَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، وَأَبُو مُعَاوِيَةَ قَالاَ حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ شَقِيقٍ، عَنِ الأَشْعَثِ بْنِ قَيْسٍ، قَالَ كَانَ بَيْنِي وَبَيْنَ رَجُلٍ مِنَ الْيَهُودِ أَرْضٌ فَجَحَدَنِي فَقَدَّمْتُهُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ هَلْ لَكَ بَيِّنَةٌ ‏"‏ ‏.‏ قُلْتُ لاَ ‏.‏ قَالَ لِلْيَهُودِيِّ ‏"‏ احْلِفْ ‏"‏ ‏.‏ قُلْتُ إِذًا يَحْلِفَ فَيَذْهَبَ بِمَالِي ‏.‏ فَأَنْزَلَ اللَّهُ سُبْحَانَهُ ‏{إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلاً}‏ إِلَى آخِرِ الآيَةِ ‏.‏
அஷ்அத் பின் கைஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“எனக்கும் ஒரு யூதருக்கும் இடையே ஒரு நிலம் (தொடர்பான வழக்கு) இருந்தது. அவர் (எனது உரிமையை) மறுத்தார். எனவே நான் அவரை நபி (ஸல்) அவர்களிடம் அழைத்துச் சென்றேன். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம், 'உன்னிடம் ஆதாரம் இருக்கிறதா?' என்று கேட்டார்கள். நான், 'இல்லை' என்றேன். அவர் (ஸல்) அந்த யூதரிடம், 'சத்தியம் செய்' என்றார்கள். நான், 'அப்படியென்றால் அவர் சத்தியம் செய்துவிட்டு, என் செல்வத்தை (அநியாயமாக) எடுத்துச் சென்றுவிடுவார்' என்றேன். அப்போது, அல்லாஹ் (அவன் தூயவன்) அருளினான்:
'இன்னல்லதீன யஷ்தரூன பிஅஹ்தில்லாஹி வஐமானிஹிம் ஸமனன் கலீலா...'
('நிச்சயமாக, யார் அல்லாஹ்வின் உடன்படிக்கையையும், தம் சத்தியங்களையும் அற்பமான விலைக்கு விற்கிறார்களோ...' என்று இவ்வசனத்தின் இறுதி வரை).”
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு)
3597முஸ்னது அஹ்மத்
حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ شَقِيقٍ عَنْ عَبْدِ اللهِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللهِ ﷺ مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ هُوَ فِيهَا فَاجِرٌ لِيَقْتَطِعَ بِهَا مَالَ امْرِئٍ مُسْلِمٍ لَقِيَ اللهَ عَزَّ وَجَلَّ وَهُوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ فَقَالَ الْأَشْعَثُ فِيَّ وَاللهِ كَانَ ذَلِكَ كَانَ بَيْنِي وَبَيْنَ رَجُلٍ مِنَ الْيَهُودِ أَرْضٌ فَجَحَدَنِي فَقَدَّمْتُهُ إِلَى النَّبِيِّ ﷺ فَقَالَ لِي رَسُولُ اللهِ ﷺ أَلَكَ بَيِّنَةٌ؟ قُلْتُ لَا فَقَالَ لِلْيَهُودِيِّ احْلِفْ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللهِ إِذَنْ يَحْلِفَ فَيَذْهَبَ مَالِي فَأَنْزَلَ اللهُ عَزَّ وَجَلَّ {إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلًا} [آل عمران 77] إِلَى آخِرِ الْآيَةِ
அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஒரு முஸ்லிமான மனிதரின் பொருளை (அநியாயமாகப்) பறிப்பதற்காக எவன் (அறிந்தே) பொய்ச்சத்தியம் செய்கிறானோ, அவன் (மறுமையில்) அல்லாஹ்வைச் சந்திக்கும்போது, அவன் மீது அல்லாஹ் கடும் கோபத்தில் இருப்பான்."

அப்போது அஷ்அஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! இது என் விஷயத்தில் தான் (அருளப்பட்டது). எனக்கும் ஒரு யூதருக்கும் இடையே ஒரு நிலம் (தொடர்பாகப் பிரச்சினை) இருந்தது. அவர் (எனது உரிமையை) மறுத்துவிட்டார். எனவே, நான் அவரை நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் (வழக்குக்காக) கொண்டு சென்றேன்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம், 'உன்னிடம் (உனது உரிமையை நிரூபிக்கத்தக்க) சாட்சியம் ஏதும் உள்ளதா?' என்று கேட்டார்கள். நான், 'இல்லை' என்றேன். பிறகு அந்த யூதரிடம், '(உன் மீது குற்றமில்லை என) நீ சத்தியம் செய்!' என்று கூறினார்கள். உடனே நான், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! அப்படியானால் அவர் (துணிந்து பொய்ச்)சத்தியம் செய்துவிட்டு, எனது பொருளை (நிலத்தை) அபகரித்துச் சென்றுவிடுவாரே!' என்று கூறினேன்.

அப்போது அல்லாஹ் (மிக மேலானவன்), '{நிச்சயமாக எவர்கள் அல்லாஹ்வின் உடன்படிக்கையையும், தங்களுடைய சத்தியங்களையும் அற்ப விலைக்கு விற்கிறார்களோ...}' [ஆல் இம்ரான்: 77] எனும் வசனத்தை இறுதிவரை அருளினான்."
ஹதீஸ் தரம் : இஸ்னாதுஹு ஸஹீஹ் (இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரபூர்வமானது)
إسناده صحيح
4049முஸ்னது அஹ்மத்
حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ شَقِيقٍ عَنْ عَبْدِ اللهِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللهِ ﷺ مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ لِيَقْتَطِعَ بِهَا مَالَ امْرِئٍ مُسْلِمٍ لَقِيَ اللهَ عَزَّ وَجَلَّ وَهُوَ عَلَيْهِغَضْبَانُ فَقَالَ الْأَشْعَثُ فِيَّ وَاللهِ كَانَ ذَاكَ كَانَ بَيْنِي وَبَيْنَ رَجُلٍ مِنَ الْيَهُودِ أَرْضٌ فَجَحَدَنِي فَقَدَّمْتُهُ إِلَى النَّبِيِّ ﷺ فَقَالَ لِي رَسُولُ اللهِ ﷺ أَلَكَ بَيِّنَةٌ؟ قُلْتُ لَا فَقَالَ لِلْيَهُودِيِّ احْلِفْ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللهِ إِذَنْ يَحْلِفَ فَيَذْهَبَ مَالِي فَأَنْزَلَ اللهُ عَزَّ وَجَلَّ {إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلًا} [آل عمران 77] إِلَى آخِرِ الْآيَةِ
அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத்) (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"ஒரு முஸ்லிமின் சொத்தை அபகரிப்பதற்காக, யார் (பொய்யாகச்) சத்தியம் செய்கிறாரோ, அவர் (மறுமையில்) அல்லாஹ்வைச் சந்திக்கும்போது, அல்லாஹ் அவர் மீது கடும் கோபத்தோடு இருப்பான்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

அப்போது அஷ்அஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! என் விஷயத்தில்தான் இது (இந்த வசனம்) நிகழ்ந்தது. எனக்கும் ஒரு யூதருக்கும் இடையே ஒரு நிலம் (தொடர்பாகப் பிரச்சினை) இருந்தது. அவர் (அது என்னுடையது என்பதை) மறுத்துவிட்டார். எனவே, நான் அவரை நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் (வழக்குக்காக) அழைத்துச் சென்றேன்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம், "உன்னிடம் (உன் வாதத்தை நிரூபிக்க) சாட்சி இருக்கிறதா?" என்று கேட்டார்கள். நான் "இல்லை" என்றேன். பிறகு யூதரிடம், "நீ (உன் தரப்பு நியாயத்திற்காகச்) சத்தியம் செய்" என்று கூறினார்கள். அப்போது நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அப்படியானால், அவன் (துணிந்து பொய்ச்) சத்தியம் செய்து, என் சொத்தை எடுத்துச் சென்றுவிடுவானே!" என்று கூறினேன்.

அப்போது கண்ணியமும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ், {இன்னல்லதீன யஷ்தரூன பிஅஹ்தில்லாஹி வ அய்மானிஹிம் ஸமனன் கலீலா} (நிச்சயமாக எவர்கள் அல்லாஹ்வின் உடன்படிக்கையையும், தங்களின் சத்தியங்களையும் அற்ப விலைக்கு விற்கிறார்களோ...) [ஆல் இம்ரான் 3:77] எனத் தொடங்கும் வசனத்தை இறுதிவரை அருளினான்.
ஹதீஸ் தரம் : முந்தய ஹதீஸ் போன்றது
مكرر / نفسه
21837முஸ்னது அஹ்மத்
حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ شَقِيقٍ عَنْ عَبْدِ اللهِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللهِ ﷺ مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ هُوَ فِيهَا فَاجِرٌ لِيَقْتَطِعَ بِهَا مَالَ امْرِئٍ مُسْلِمٍ لَقِيَ اللهَ وَهُوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ فَقَالَ الْأَشْعَثُ فِيَّ وَاللهِ كَانَ ذَلِكَ كَانَ بَيْنِي وَبَيْنَ رَجُلٍ مِنَ الْيَهُودِ أَرْضٌ فَجَحَدَنِي فَقَدَّمْتُهُ إِلَى النَّبِيِّ ﷺ فَقَالَ رَسُولُ اللهِ ﷺ أَلَكَ بَيِّنَةٌ؟ قُلْتُ لَا فَقَالَ لِلْيَهُودِيِّ احْلِفْ فَقُلْتُ يَارَسُولَ اللهِ إِذَنْ يَحْلِفُ فَيَذْهَبُ بِمَالِي فَأَنْزَلَ اللهُ تَعَالَى {إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلًا} [آل عمران 77] إِلَى آخِرِ الْآيَةِ
அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"முஸ்லிமான ஒரு மனிதரின் செல்வத்தை (அநியாயமாகப்) பறித்துக் கொள்வதற்காக, எவர் (தான் கூறுவது பொய் என்று தெரிந்தே) ஒரு பொய்சத்தியம் செய்கிறாரோ, அவர் அல்லாஹ்வைச் சந்திக்கும்போது அவன் அவர் மீது கடும் கோபமுற்றிருப்பான்."

(இதைக் கேட்ட) அல்-அஷ்அஸ் (இப்னு கைஸ் - ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! இந்த வசனம் என் விஷயத்தில்தான் (அருளப்பட்டது). எனக்கும் ஒரு யூதருக்கும் இடையே ஒரு நிலம் (தொடர்பான சர்ச்சை) இருந்தது. அவர் (எனது உரிமையை) மறுத்துவிட்டார். எனவே, நான் அவரை நபி (ஸல்) அவர்களிடம் கொண்டு சென்றேன்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (என்னிடம்), 'உன்னிடம் (உன் நிலத்திற்குரிய) சான்று ஏதேனும் உள்ளதா?' என்று கேட்டார்கள். நான் 'இல்லை' என்றேன். பிறகு அந்த யூதரிடம், 'நீ சத்தியம் செய்' என்று கூறினார்கள். அப்போது நான், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! (அவர் பொய்யராக இருந்தால்) அவர் சத்தியம் செய்துவிட்டு எனது செல்வத்தை (நிலத்தை) அபகரித்துச் சென்றுவிடுவாரே?' என்று கேட்டேன்.

அப்போது அல்லாஹ் (பின்வரும்) திருக்குர்ஆன் வசனத்தை அருளினான்:
'நிச்சயமாக எவர்கள் அல்லாஹ்வின் உடன்படிக்கையையும், தம் சத்தியங்களையும் சொற்ப விலைக்கு விற்கிறார்களோ...' என்று தொடங்கும் (ஆல இம்ரான் 3:77) வசனத்தை இறுதிவரை அருளினான்."
ஹதீஸ் தரம் : இஸ்னாதுஹு ஸஹீஹ் (இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரபூர்வமானது)
إسناده صحيح
21842முஸ்னது அஹ்மத்
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ أَبِي وَائِلٍ قَالَ دَخَلَ الْأَشْعَثُ بْنُ قَيْسٍ فَقَالَ مَا يُحَدِّثُكُمْ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ ؟ فَأَخْبَرُوهُ فَقَالَ الْأَشْعَثُ صَدَقَ فِيَّ نَزَلَتْ كَانَ بَيْنِي وَبَيْنَ رَجُلٍ خُصُومَةٌ فِي أَرْضٍ فَخَاصَمْتُهُ إِلَى النَّبِيِّ ﷺ فَقَالَ أَلَكَ بَيِّنَةٌ؟ قُلْتُ لَا قَالَ فَيَمِينُهُ قَالَ قُلْتُ إِذَنْ يَحْلِفَ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللهِ ﷺ مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ صَبْرًا لِيَقْتَطِعَ بِهَا مَالَ امْرِئٍ مُسْلِمٍ وَهُوَ فِيهَا فَاجِرٌ لَقِيَ اللهَ وَهُوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ قَالَ فَنَزَلَتْ {إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلًا} [آل عمران 77]
அபூவாயில் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

அஷ்அஸ் பின் கைஸ் (ரழி) அவர்கள் (எங்களிடம்) வந்து, "அபூ அப்துர்ரஹ்மான் (அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத்) உங்களுக்கு என்ன (ஹதீஸை) அறிவிக்கிறார்?" என்று கேட்டார்கள். மக்கள் அந்த ஹதீஸை அவரிடம் தெரிவித்தார்கள். அப்போது அஷ்அஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"அவர் உண்மையே கூறினார். (உண்மையில்) என்னைப் பற்றியே இது (இந்த வசனம்) அருளப்பட்டது. எனக்கும் ஒரு மனிதருக்கும் இடையே ஒரு நிலம் தொடர்பாக வழக்கு இருந்தது. நான் அந்த வழக்கை நபி (ஸல்) அவர்களிடம் கொண்டு சென்றேன். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் (என்னிடம்), 'உன்னிடம் (உனது உரிமைக்கான) சான்று ஏதும் உள்ளதா?' என்று கேட்டார்கள். நான் 'இல்லை' என்றேன். நபி (ஸல்) அவர்கள், '(அப்படியானால்) அவன் (எதிராளி) சத்தியம் செய்ய வேண்டும்' என்று கூறினார்கள். அதற்கு நான், '(அல்லாஹ்வின் தூதரே!) அவ்வாறாயின், அவன் (பொய்) சத்தியம் செய்து (என் நிலத்தை எடுத்துக்) கொள்வானே!' என்றேன்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'யார் ஒரு முஸ்லிமான மனிதரின் செல்வத்தை (அநியாயமாகப்) பறித்துக் கொள்வதற்காக, தான் (அதில்) பொய்யனாக இருந்துகொண்டு (அதிகாரப்பூர்வமான) ஒரு சத்தியத்தைச் செய்கிறாரோ, அவர் அல்லாஹ்வைச் சந்திக்கும்போது அவன் அவர் மீது கடும் கோபமுற்ற நிலையில் இருப்பான்' என்று கூறினார்கள்.

பிறகு, "நிச்சயமாக யார் அல்லாஹ்வின் உடன்படிக்கையையும், தங்களுடைய சத்தியங்களையும் அற்ப விலைக்கு விற்கிறார்களோ..." (திருக்குர்ஆன் 3:77) எனும் வசனம் அருளப்பட்டது."
ஹதீஸ் தரம் : இஸ்னாதுஹு ஸஹீஹ் (இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரபூர்வமானது)
إسناده صحيح
3759மிஷ்காத் அல்-மஸாபீஹ்
وَعَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينِ صَبْرٍ وَهُوَ فِيهَا فَاجِرٌ يَقْتَطِعُ بِهَا مَالَ امْرِئٍ مُسْلِمٍ لَقِيَ اللَّهَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَهُوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ» فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَصْدِيقَ ذَلِكَ: (إِنَّ الَّذِينَ يشترونَ بعهدِ اللَّهِ وأيمانِهمْ ثمنا قَلِيلا) إِلَى آخر الْآيَة
இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “யாரேனும் ஒருவர் (நீதிமன்றம் போன்ற இடங்களில் நிர்ப்பந்திக்கப்பட்டு) ஒரு சத்தியத்தைச் செய்து, அதில் அவர் பொய்யராக இருந்து, அதன் மூலம் ஒரு முஸ்லிமின் செல்வத்தை அபகரித்துக் கொண்டால், மறுமை நாளில் அவர் அல்லாஹ்வைச் சந்திக்கும்போது, அல்லாஹ் அவர் மீது கோபமாக இருப்பான்.” மேலும், இதனை உறுதிப்படுத்தும் விதமாக அல்லாஹ் (பின்வரும் வசனத்தை) அருளினான்: “(நிச்சயமாக எவர்கள் அல்லாஹ்வின் உடன்படிக்கையையும், தங்களுடைய சத்தியங்களையும் அற்ப விலைக்கு விற்கிறார்களோ...)” - வசனத்தின் இறுதி வரை.
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
3775மிஷ்காத் அல்-மஸாபீஹ்
وَعَن الأشعثِ بنِ قيسٍ قَالَ: كَانَ بَيْنِي وَبَيْنَ رَجُلٍ مِنَ الْيَهُودِ أرضٌ فحَجَدني فَقَدَّمْتُهُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: «أَلَكَ بَيِّنَةٌ؟» قُلْتُ: لَا قَالَ لِلْيَهُودِيِّ: «احْلِفْ» قُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ إِذَنْ يَحْلِفَ وَيَذْهَبَ بِمَالِي فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى: (إِنَّ الَّذِينَ يشترونَ بعهدِ اللَّهِ وأَيمانِهِم ثمنا قَلِيلا) الْآيَة. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وَابْن مَاجَه
அல்அஷ்அத் இப்னு கைஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எனக்கும் ஒரு யூதருக்கும் இடையே ஒரு நிலம் (தொடர்பான தகராறு) இருந்தது. அவர் (என் உரிமையை) மறுத்தார். எனவே நான் அவரை நபி (ஸல்) அவர்களிடம் அழைத்துச் சென்றேன். நபி (ஸல்) அவர்கள், 'உன்னிடம் (உன் கூற்றை நிரூபிக்க) ஆதாரம் ஏதேனும் உள்ளதா?' என்று கேட்டார்கள். நான், 'இல்லை' என்று கூறினேன். நபி (ஸல்) அவர்கள் அந்த யூதரிடம், 'சத்தியம் செய்' என்று கூறினார்கள். நான், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவ்வாறாயின் அவர் சத்தியம் செய்து என் செல்வத்தை (அநியாயமாக) எடுத்துச் சென்று விடுவாரே!' என்று கூறினேன். அப்போது அல்லாஹ், 'இன்னல்லதீன யஷ்தரூன பிஅஹ்தில்லாஹி வஐமானிஹிம் ஸமனன் கலீலா' (நிச்சயமாக எவர்கள் அல்லாஹ்வின் உடன்படிக்கையையும் தம் சத்தியங்களையும் அற்பமான விலைக்கு விற்கிறார்களோ...) என்ற வசனத்தை அருளினான்."
இதை அபூ தாவூத் மற்றும் இப்னு மாஜா ஆகியோர் அறிவிக்கிறார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதன் தரத்தீர்ப்பு அறியப்படவில்லை
لم تتمّ دراسته (الألباني)
أَخْبَرَنَا أَبُو الْحُسَيْنِ بْنُ بِشْرَانَ بِبَغْدَادَ، أنبأ أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو الرَّزَّازُ، ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدِ اللهِ هُوَ ابْنُ الْمُنَادِي، ثنا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ، ثنا شُعْبَةُ، عَنِ الْأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ عَبْدِ اللهِ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ، عَنِ رَسُولِ اللهِ ﷺ أَنَّهُ قَالَ: " مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ كَاذِبًا يَقْطَعُ بِهَا مَالَ امْرِئٍ مُسْلِمٍ - أَوْ قَالَ: مَالَ أَخِيهِ - لَقِيَ اللهَ وَهُوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ "، قَالَ: فَأَنْزَلَ اللهُ عَزَّ وَجَلَّ تَصْدِيقَ ذَلِكَ فِي الْقُرْآنِ {إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلًا} [آل عمران: 77] إِلَى آخِرِ الْآيَةِ، قَالَ: فَمَرَّ الْأَشْعَثُ، فَقَالَ: فِيَّ نَزَلَتْ وَفِي رَجُلٍ , اخْتَصَمْنَا فِي بِئْرٍ، أَخْرَجَهُ الْبُخَارِيُّ فِي الصَّحِيحِ مِنْ وَجْهٍ آخَرَ عَنْ شُعْبَةَ، وَأَخْرَجَهُ مُسْلِمٌ مِنْ أَوْجُهٍ أُخَرَ عَنِ الْأَعْمَشِ
அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"எவரொருவர் ஒரு முஸ்லிமின் செல்வத்தை - அல்லது (அறிவிப்பாளர் சந்தேகத்துடன் கூறியவாறு) தன் சகோதரரின் செல்வத்தை - (அநியாயமாகப்) பறிப்பதற்காகப் பொய்சத்தியம் செய்கிறாரோ, அவர் அல்லாஹ்வைச் சந்திக்கும்போது, அல்லாஹ் அவர் மீது கடும் கோபமடைந்த நிலையில் இருப்பான்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

(அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் மேலும்) கூறினார்கள்: இதனை உறுதிப்படுத்தும் விதமாக கண்ணியமும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ் திருமறையில் பின்வரும் வசனத்தை அருளினான்:
"{நிச்சயமாக எவர்கள் அல்லாஹ்வின் உடன்படிக்கையையும், தங்களின் சத்தியங்களையும் அற்ப விலைக்கு விற்கிறார்களோ...}" [ஆல் இம்ரான்: 77] என்ற வசனத்தின் இறுதி வரை.

அப்போது (அவ்வழியாக) அஷ்அஸ் (பின் கைஸ் - ரழி) அவர்கள் கடந்து சென்றார்கள். அவர்கள், "இந்த வசனம் என்னைப் பற்றியும், (என்னுடன் வழக்காடிய மற்றொரு) மனிதரைப் பற்றியும்தான் அருளப்பட்டது. (யெமனிலுள்ள) ஒரு கிணறு தொடர்பாக எங்களுக்குள் வழக்கு இருந்தது (அப்போது நான் பொய்சத்தியம் செய்யத் துணிந்தபோது இவ்வசனம் இறங்கியது)" என்று கூறினார்கள்.

(இதனை இமாம் புகாரி தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் ஷுஅபா வழியாக மற்றொரு அறிவிப்பாளர் தொடரிலும், இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் அஃமஷ் வழியாக வேறு பல அறிவிப்பாளர் தொடர்களிலும் பதிவு செய்துள்ளனர்).
ஹதீஸ் தரம் : ஹதீஸ் தரம் கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا أَبُو صَالِحِ بْنُ أَبِي طَاهِرٍ الْعَنْبَرِيُّ , أنبأ جَدِّي يَحْيَى بْنُ مَنْصُورٍ الْقَاضِي , ثنا أَحْمَدُ بْنُ سَلَمَةَ , ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ , أنبأ وَكِيعٌ , ثنا الْأَعْمَشُ , عَنْ أَبِي وَائِلٍ وَهُوَ شَقِيقُ بْنُ سَلَمَةَ , عَنْ عَبْدِ اللهِ هُوَ ابْنُ مَسْعُودٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ , عَنْ رَسُولِ اللهِ ﷺ قَالَ: " مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينِ صَبْرٍ لِيَقْتَطِعَ بِهَا مَالَ امْرِئٍ مُسْلِمٍ لَقِيَ اللهَ وَهُوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ " , وَتَصْدِيقُ ذَلِكَ فِي كِتَابِ اللهِ عَزَّ وَجَلَّ: {إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلًا} [آل عمران: 77] إِلَى آخِرِ الْآيَةِ , فَدَخَلَ الْأَشْعَثُ بْنُ قَيْسٍ فَقَالَ: مَا حَدَّثَكُمْ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ؟ قَالَ: كَذَا وَكَذَا , قَالَ: صَدَقَ , فِيَّ نَزَلَتْ , كَانَ بَيْنِي وَبَيْنَ رَجُلٍ فِي أَرْضٍ بِالْيَمَنِ خُصُومَةٌ , فَاخْتَصَمْنَا إِلَى رَسُولِ اللهِ ﷺ , فَقَالَ: " هَلْ لَكَ بَيِّنَةٌ "؟ قُلْتُ: لَا , قَالَ: " فَيَمِينُهُ "؟ قُلْتُ: إِذًا يَحْلِفُ , قَالَ: " مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينِ صَبْرٍ لِيَقْتَطِعَ بِهَا مَالَ امْرِئٍ مُسْلِمٍ لَقِيَ اللهَ وَهُوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ " , فَأَنْزَلَ اللهُ عَزَّ وَجَلَّ: {إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلًا} [آل عمران: 77] إِلَى آخِرِ الْآيَةِ رَوَاهُ مُسْلِمٌ فِي الصَّحِيحِ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ , وَأَخْرَجَهُ الْبُخَارِيُّ مِنْ وَجْهٍ آخَرَ , عَنِ الْأَعْمَشِ
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "யார் ஒரு முஸ்லிம் மனிதரின் செல்வத்தை (அநியாயமாகப்) பறித்துக் கொள்வதற்காக (நீதிமன்றத்தால் கட்டாயப்படுத்தப்படும்) ஒரு சத்தியத்தைச் செய்கிறாரோ, அவர் அல்லாஹ்வைச் சந்திக்கும்போது அவன் அவர் மீது கடும் கோபமுற்றவனாக இருப்பான்."

இதை உறுதிப்படுத்தும் விதமாக கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ்வின் வேதத்தில் பின்வரும் வசனம் அமைந்துள்ளது: "நிச்சயமாக எவர்கள் அல்லாஹ்வின் உடன்படிக்கையையும் தம் சத்தியங்களையும் சொற்ப விலைக்கு விற்கிறார்களோ..." (ஆல் இம்ரான் 3:77) எனத் தொடங்கி அந்த வசனத்தின் இறுதி வரை.

அப்போது அஷ்அஸ் பின் கைஸ் (ரழி) அவர்கள் அங்கு வந்து, "அபூ அப்துர்ரஹ்மான் (இப்னு மஸ்வூத்) உங்களுக்கு என்ன கூறினார்?" என்று கேட்டார்கள். மக்கள், "இன்னவாறு கூறினார்" என்று பதிலளித்தனர்.

அதற்கு அஷ்அஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அவர் உண்மையே கூறினார். இந்த வசனம் என் விஷயத்திலேயே அருளப்பட்டது. எனக்கும் (யமனிலிருந்த) ஒரு மனிதருக்கும் யமனிலுள்ள ஒரு நிலம் தொடர்பாகப் பிரச்சனை இருந்தது. நாங்கள் (வழக்காடுவதற்காக) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் சென்றோம்.

அப்போது நபியவர்கள் (என்னிடம்), 'உன்னிடம் (உன் வாதத்திற்கு) சாட்சிகள் உள்ளனவா?' என்று கேட்டார்கள். நான் 'இல்லை' என்றேன். நபியவர்கள், '(அப்படியென்றால்) அவர் (எதிர்வாதி) சத்தியம் செய்ய வேண்டும்' என்றார்கள். அதற்கு நான், 'அப்படியானால் அவர் (பொய்) சத்தியம் செய்து (என் நிலத்தை எடுத்துக்கொண்டு) விடுவாரே!' என்றேன்.

அப்போது நபியவர்கள், 'யார் ஒரு முஸ்லிம் மனிதரின் செல்வத்தை (அநியாயமாகப்) பறித்துக் கொள்வதற்காக (நீதிமன்றத்தால் கட்டாயப்படுத்தப்படும்) ஒரு சத்தியத்தைச் செய்கிறாரோ, அவர் அல்லாஹ்வைச் சந்திக்கும்போது அவன் அவர் மீது கடும் கோபமுற்றவனாக இருப்பான்' என்று கூறினார்கள்.

அதனைத் தொடர்ந்து கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ், "நிச்சயமாக எவர்கள் அல்லாஹ்வின் உடன்படிக்கையையும் தம் சத்தியங்களையும் சொற்ப விலைக்கு விற்கிறார்களோ..." (ஆல் இம்ரான் 3:77) எனத் தொடங்கி அந்த வசனத்தின் இறுதி வரை இறக்கியருளினான்."
ஹதீஸ் தரம் : ஹதீஸ் தரம் கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرٍ أَحْمَدُ بْنُ الْحَسَنِ الْقَاضِي , أنبأ حَاجِبُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ سُفْيَانَ , ثنا مُحَمَّدُ بْنُ حَمَّادٍ , ثنا أَبُو مُعَاوِيَةَ , عَنِ الْأَعْمَشِ , عَنْ شَقِيقٍ , عَنْ عَبْدِ اللهِ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ ﷺ: " مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ وَهُوَ فِيهَا فَاجِرٌ لِيَقْتَطِعَ بِهَا مَالَ امْرِئٍ مُسْلِمٍ لَقِيَ اللهَ عَزَّ وَجَلَّ وَهُوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ " , فَقَالَ الْأَشْعَثُ: فِيَّ وَاللهِ كَانَ ذَلِكَ , كَانَ بَيْنِي وَبَيْنَ رَجُلٍ مِنَ الْيَهُودِ أَرْضٌ , فَجَحَدَنِي , فَقَدَّمْتُهُ إِلَى النَّبِيِّ ﷺ , فَقَالَ رَسُولُ اللهِ ﷺ: " أَلَكَ بَيِّنَةٌ؟ " , قُلْتُ: لَا , فَقَالَ لِلْيَهُودِيِّ: " احْلِفْ " , قُلْتُ: يَا رَسُولَ اللهِ , إِذًا يَحْلِفُ فَيَذْهَبُ بِمَالِي؟ , فَأَنْزَلَ اللهُ عَزَّ وَجَلَّ: {إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلًا أُولَئِكَ لَا خَلَاقَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ} [آل عمران: 77] الْآيَةَ ". 20715 - وَأَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللهِ الْحَافِظُ , أنبأ أَحْمَدُ بْنُ جَعْفَرٍ , ثنا عَبْدُ اللهِ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ حَنْبَلٍ , حَدَّثَنِي أَبِي , حَدَّثَنِي أَبُو مُعَاوِيَةَ , ثنا الْأَعْمَشُ , فَذَكَرَهُ بِإِسْنَادِهِ مِثْلَهُ رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ فِي الصَّحِيحِ عَنْ مُحَمَّدٍ , عَنْ أَبِي مُعَاوِيَةَ , وَرَوَاهُ مُسْلِمٌ عَنِ ابْنِ نُمَيْرٍ , عَنْ أَبِي مُعَاوِيَةَ
அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “யார் ஒரு முஸ்லிமான மனிதரின் செல்வத்தை அபகரிக்கும் நோக்கில், பாவம் செய்த நிலையில் (பொய்ச்) சத்தியம் செய்கிறாரோ, அவர் அல்லாஹ்வைச் சந்திக்கும்போது, அல்லாஹ் அவர் மீது கோபமுற்ற நிலையில் இருப்பான்.”

(இதைக் கேட்ட) அஷ்அஸ் (இப்னு கைஸ் - ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! இது என் விஷயத்தில்தான் (நடந்த நிகழ்வின் பின்னணியில்) அருளப்பட்டது. எனக்கும் (யூதரான) ஒரு மனிதருக்கும் இடையே ஒரு நிலம் (தொடர்பாகத் தகராறு) இருந்தது. அவர் எனது உரிமையை மறுத்துவிட்டார். எனவே, நான் அவரை நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் (வழக்குக்காக) அழைத்துச் சென்றேன்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (என்னிடம்), 'உன்னிடம் (உனது உரிமையை நிரூபிக்க) ஆதாரம் ஏதேனும் உள்ளதா?' என்று கேட்டார்கள். நான், 'இல்லை' என்றேன்.

பின்னர் அவர்கள் (எதிர்தரப்பில் இருந்த) அந்த யூதரிடம், 'நீ சத்தியம் செய்' என்று கூறினார்கள். நான், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! அப்படியானால் அவர் (பொய்ச்) சத்தியம் செய்து எனது செல்வத்தை எடுத்துச் சென்றுவிடுவாரே?' என்று கேட்டேன்.

அப்போது மாண்பும் வல்லமையும் மிக்க அல்லாஹ் பின்வரும் வசனத்தை அருளினான்:
'நிச்சயமாக, அல்லாஹ்வின் உடன்படிக்கையையும், தமது சத்தியங்களையும் அற்ப விலைக்கு விற்போருக்கு மறுமையில் எந்த நற்பாக்கியமும் இல்லை...' (திருக்குர்ஆன் 3:77)."
ஹதீஸ் தரம் : ஹதீஸ் தரம் கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا بْنُ أَبِي إِسْحَاقَ الْمُزَكِّي , أنبأ أَبُو الْحَسَنِ أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عُبْدُوسٍ , ثنا عُثْمَانُ بْنُ سَعِيدٍ الدَّارِمِيُّ , ثنا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ , ثنا أَبُو عَوَانَةَ , عَنِ الْأَعْمَشِ , عَنْ أَبِي وَائِلٍ , عَنْ عَبْدِ اللهِ، رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ ﷺ: " مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ صَبْرٍ يَقْتَطِعُ بِهَا مَالَ امْرِئٍ مُسْلِمٍ لَقِيَ اللهَ وَهُوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ " , فَأَنْزَلَ اللهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى تَصْدِيقَ ذَلِكَ: {إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلًا} [آل عمران: 77] إِلَى آخِرِ الْآيَةِ , فَدَخَلَ الْأَشْعَثُ بْنُ قَيْسٍ فَقَالَ: مَا حَدَّثَكُمْ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ؟ قَالُوا: كَذَا وَكَذَا , قَالَ: فِيَّ أُنْزِلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ , كَانَتْ لِي بِئْرٌ فِي أَرْضِ ابْنِ عَمٍّ لِي , فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللهِ ﷺ , فَقَالَ: " بَيِّنَتَكَ أَوْ يَمِينَهُ " , قُلْتُ: إِذًا يَحْلِفُ عَلَيْهَا يَا رَسُولَ اللهِ فَقَالَ رَسُولُ اللهِ ﷺ: " مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ صَبْرٍ هُوَ فِيهَا فَاجِرٌ يَقْتَطِعُ بِهَا مَالَ امْرِئٍ مُسْلِمٍ لَقِيَ اللهَ وَهُوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ " رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ فِي الصَّحِيحِ عَنْ مُوسَى بْنِ إِسْمَاعِيلَ، وَأَخْرَجَاهُ مِنْ أَوْجُهٍ أُخَرَ عَنِ الْأَعْمَشِ
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
"யார் ஒரு முஸ்லிம் மனிதனின் செல்வத்தை (அநியாயமாகப்) பறித்துக் கொள்வதற்காக (நீதிமன்றத்தின் முன் வற்புறுத்தப்பட்ட நிலையில்) ஒரு சத்தியத்தைச் செய்கிறாரோ, அவர் அல்லாஹ்வைச் சந்திக்கும்போது அவன் அவர் மீது கடும் கோபமடைந்த நிலையில் இருப்பான்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

இதனை உறுதிப்படுத்தும் விதமாக அல்லாஹ், "நிச்சயமாக எவர்கள் அல்லாஹ்வின் உடன்படிக்கையையும் தங்களுடைய சத்தியங்களையும் சொற்ப விலைக்கு விற்கிறார்களோ..." (ஆல் இம்ரான் 3:77) எனும் வசனத்தை அதன் இறுதி வரை இறக்கியருளினான்.

அப்போது அஷ்அஸ் பின் கைஸ் (ரழி) அவர்கள் (அங்கு) நுழைந்து, "அபூ அப்துர் ரஹ்மான் (அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத்) உங்களுக்கு என்ன (ஹதீஸைக்) கூறினார்?" என்று கேட்டார்கள். மக்கள், "இப்படி இப்படி (கூறினார்)" என்று பதிலளித்தார்கள்.

அதற்கு அஷ்அஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "இந்த வசனம் என் விஷயத்தில்தான் அருளப்பட்டது. எனது சிறிய தந்தையின் மகனுக்குச் சொந்தமான நிலத்தில் எனக்கு ஒரு கிணறு (உரிமையாக) இருந்தது. (அது தொடர்பாக) நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தேன். அப்போது அவர்கள், 'உனது (தரப்புச்) சான்றைக் கொண்டு வா, அல்லது அவனது சத்தியம் (முடிவு செய்யும்)' என்று கூறினார்கள். நான், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! அப்படியாயின் அவன் (பொய்யாகச்) சத்தியம் செய்துவிடுவானே!' என்று கூறினேன். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'யார் ஒரு முஸ்லிம் மனிதனின் செல்வத்தைப் பறித்துக் கொள்வதற்காக, தான் அதில் பொய்யராக இருக்கும் நிலையில் (வற்புறுத்தப்பட்ட) ஒரு சத்தியத்தைச் செய்கிறாரோ, அவர் அல்லாஹ்வைச் சந்திக்கும்போது அவன் அவர் மீது கடும் கோபமடைந்த நிலையில் இருப்பான்' என்று கூறினார்கள்."

(இதனை இமாம் புகாரி அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் மூஸா பின் இஸ்மாயீல் வழியாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள். மேலும், அஃமஷ் வழியாக வேறு சில அறிவிப்பாளர் தொடர்களிலும் இது பதிவாகியுள்ளது).
ஹதீஸ் தரம் : ஹதீஸ் தரம் கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا أَبُو صَالِحِ بْنُ أَبِي طَاهِرٍ الْعَنْبَرِيُّ , أنبأ جَدِّي يَحْيَى بْنُ مَنْصُورٍ الْقَاضِي , ثنا أَحْمَدُ بْنُ سَلَمَةَ , ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ , أنبأ جَرِيرٌ ح وَأَخْبَرَنَا أَبُو عَمْرٍو الْأَدِيبُ , أنبأ أَبُو بَكْرٍ الْإِسْمَاعِيلِيُّ , ثنا عِمْرَانُ بْنُ مُوسَى , ثنا عُثْمَانُ , ثنا جَرِيرٌ , عَنْ مَنْصُورٍ , عَنْ أَبِي وَائِلٍ , عَنْ عَبْدِ اللهِ، قَالَ: مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ يَسْتَحِقُّ بِهَا مَالًا وَهُوَ فِيهَا فَاجِرٌ لَقِيَ اللهَ وَهُوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ , وَتَصْدِيقُ ذَلِكَ فِي كِتَابِ اللهِ: {إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلًا أُولَئِكَ لَا خَلَاقَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ} [آل عمران: 77] الْآيَةَ , قَالَ: ثُمَّ إِنَّ الْأَشْعَثَ بْنَ قَيْسٍ خَرَجَ إِلَيْنَا , فَقَالَ: مَا يُحَدِّثُكُمْ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ؟ فَحَدَّثْنَاهُ بِمَا قَالَ , فَقَالَ: صَدَقَ , لَفِيَّ نَزَلَتْ , كَانَتْ بَيْنِي وَبَيْنَ رَجُلٍ خُصُومَةٌ فِي بِئْرٍ , فَاخْتَصَمْنَا إِلَى رَسُولِ اللهِ ﷺ , فَقَالَ: " شَاهِدَاكَ أَوْ يَمِينُهُ " , فَقُلْتُ: إِذًا يَحْلِفُ وَلَا يُبَالِي , فَقَالَ رَسُولُ اللهِ ﷺ: " مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ يَسْتَحِقُّ بِهَا مَالًا هُوَ فِيهَا فَاجِرٌ لَقِيَ اللهَ وَهُوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ " , فَأَنْزَلَ اللهُ عَزَّ وَجَلَّ تَصْدِيقَ ذَلِكَ , ثُمَّ قَرَأَ هَذِهِ الْآيَةَ: {إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلًا} [آل عمران: 77] الْآيَةَ، لَفْظُ حَدِيثِ إِسْحَاقَ , رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ فِي الصَّحِيحِ , عَنْ عُثْمَانَ بْنِ أَبِي شَيْبَةَ , وَرَوَاهُ مُسْلِمٌ , عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ
அப்துல்லாஹ் (பின் மஸ்ஊத்) (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"யார் ஒரு (பிறருடைய) செல்வத்தை (அநியாயமாகப்) பெறுவதற்காக ஒரு சத்தியத்தைச் செய்கிறாரோ, அதில் அவர் பொய்யராக (பாவியாக) இருக்கும் நிலையில், அவர் அல்லாஹ்வைச் சந்திக்கும்போது அவன் அவர் மீது கோபமடைந்தவனாக இருப்பான். இதற்கான மெய்ப்பித்தல் அல்லாஹ்வின் வேதத்தில் (பின்வருமாறு) உள்ளது: 'நிச்சயமாக எவர்கள் அல்லாஹ்வின் உடன்படிக்கையையும், தங்களின் சத்தியங்களையும் அற்ப விலைக்கு விற்கிறார்களோ, அவர்களுக்கு மறுமையில் எந்த நற்பாக்கியமும் (பங்கும்) இல்லை...' (அல்குர்ஆன் 3:77)."

(இதனை அறிவித்துக் கொண்டிருந்தபோது) பின்னர் அஷ்அஸ் பின் கைஸ் (ரழி) அவர்கள் எங்களிடம் வந்து, "அபூ அப்துர்ரஹ்மான் (அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத்) உங்களுக்கு என்ன (ஹதீஸ்) கூறிக் கொண்டிருக்கிறார்?" என்று கேட்டார்கள். அவர் கூறியதை நாங்கள் அவரிடம் தெரிவித்தோம். அப்போது அவர், "அவர் உண்மையைத்தான் கூறினார்; என்னைப் பற்றித்தான் இந்த வசனம் இறங்கியது. எனக்கும் மற்றொரு மனிதருக்கும் இடையே ஒரு கிணறு தொடர்பாகப் பிரச்சனை (வழக்கு) இருந்தது. நாங்கள் (இருவரும்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வழக்கைக் கொண்டு சென்றோம். அப்போது அவர்கள் (என்னிடம்), 'உன்னுடைய இரு சாட்சிகள் (ஆதாரமாக வேண்டும்), அல்லது அவனுடைய சத்தியம் (இருக்க வேண்டும்)' என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு நான், 'அப்படியென்றால், அவன் (பொய்யாகச்) சத்தியம் செய்துவிட்டு (எனது கிணற்றை எடுத்துக்கொள்வான்), அவன் எதைப் பற்றியும் கவலைப்பட மாட்டானே!' என்று கூறினேன்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'யார் ஒரு செல்வத்தை (அநியாயமாகப்) பெறுவதற்காக ஒரு சத்தியத்தைச் செய்கிறாரோ, அதில் அவர் பொய்யராக இருக்கும் நிலையில், அவர் அல்லாஹ்வைச் சந்திக்கும்போது அவன் அவர் மீது கோபமடைந்தவனாக இருப்பான்' என்று கூறினார்கள். இதை மெய்ப்பிக்கும் விதமாக வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ் (இந்த வசனத்தை) அருளினான். பின்னர் (அல்லாஹ்வின் தூதர்) இந்த வசனத்தை ஓதிக்காட்டினார்கள்: 'நிச்சயமாக எவர்கள் அல்லாஹ்வின் உடன்படிக்கையையும், தங்களின் சத்தியங்களையும் அற்ப விலைக்கு விற்கிறார்களோ...' (அல்குர்ஆன் 3:77)."

(இது இஸ்ஹாக் அவர்களின் அறிவிப்பில் இடம்பெற்றுள்ள வாசகமாகும். இதனை இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகியோர் பதிவு செய்துள்ளனர்).
ஹதீஸ் தரம் : ஹதீஸ் தரம் கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
5086ஸஹீஹ் இப்னு ஹிப்பான்
أَخْبَرَنَا أَبُو يَعْلَى، قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو خَيْثَمَةَ، قَالَ: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ خَازِمٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ، عَنْ شَقِيقٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: § «مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ وَهُوَ فِيهَا فَاجِرٌ، لَقِيَ اللَّهَ وَهُوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ»، فَقَالَ الْأَشْعَثُ: فِيَّ وَاللَّهِ كَانَ ذَلِكَ، كَانَ بَيْنِي وَبَيْنَ رَجُلٍ مِنَ الْيَهُودِ أَرْضٌ فَجَحَدَنِي، فَقَدَّمْتُهُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَلَكَ بَيِّنَةٌ؟ »، قُلْتُ: لَا، قَالَ لِلْيَهُودِيِّ: «احْلِفْ»، قَالَ: قُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِذًا يَحْلِفُ، فَيَذْهَبُ بِمَالِي، فَأَنْزَلَ اللَّهُ {إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ، وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلًا} إِلَى آخِرِ الْآيَةِ
அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"எவர் (பிறருடைய சொத்தைப் பறிப்பதற்காக) ஒரு சத்தியத்தைச் செய்து, அதில் அவர் பொய்யராக (பாவியாக) இருக்கிறாரோ, அவர் அல்லாஹ்வைச் சந்திக்கும்போது, அவன் அவர் மீது கடும் கோபமடைந்த நிலையில் இருப்பான்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

இதைக் கேட்ட அஷ்அஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! இது என் விஷயத்தில் தான் (அருளப்பட்டது). எனக்கும் ஒரு யூத மனிதருக்கும் இடையே ஒரு நிலம் (தொடர்பாகப் பிரச்சினை) இருந்தது. அவர் (எனது உரிமையை) மறுத்துவிட்டார். எனவே, நான் அவரை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் (வழக்குக்காக) கொண்டு சென்றேன்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'உன்னிடம் (உனது வாதத்தை நிரூபிக்க) சாட்சி இருக்கிறதா?' என்று கேட்டார்கள். நான், 'இல்லை' என்றேன். அவர்கள் அந்த யூதரிடம், '(உனது வாதத்தை உறுதிப்படுத்தச்) சத்தியம் செய்' என்றார்கள்.

அதற்கு நான், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! அப்படியென்றால், அவர் (துணிந்து பொய்ச்) சத்தியம் செய்து எனது சொத்தை அபகரித்துச் சென்றுவிடுவாரே!' என்று கூறினேன்.

அப்போது அல்லாஹ், "நிச்சயமாக எவர்கள் அல்லாஹ்வின் உடன்படிக்கையையும், தங்களுடைய சத்தியங்களையும் சொற்ப விலைக்கு விற்கிறார்களோ..." (திருக்குர்ஆன் 3:77) என்று தொடங்கும் வசனத்தை இறுதிவரை அருளினான்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (ஆதாரப்பூர்வமானது)
صحيح