சலீம் பின் அப்துல்லாஹ் அறிவித்தார்கள்:
என் தந்தை (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுகையைத் துவக்கும்போதும், ருகூவுக்காக தக்பீர் சொல்லும்போதும் தங்களுடைய இரு கைகளையும் தங்களுடைய தோள்புஜங்கள் அளவுக்கு உயர்த்துவார்கள். மேலும் ருகூவிலிருந்து தங்களுடைய தலையை உயர்த்தும்போதும் அவ்வாறே செய்வார்கள், பின்னர் "ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ், ரப்பனா வ லகல் ஹம்து" என்று கூறுவார்கள். மேலும் அவர்கள் சஜ்தாக்களில் அப்படிச் (அதாவது தங்களுடைய கைகளை உயர்த்துவதை) செய்யமாட்டார்கள்."

அப்துல்லாஹ் பின் `உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுகைக்காக நின்றபோதெல்லாம் தம் இரு கைகளையும் தோள்புஜங்கள் வரை உயர்த்துவதையும், ருகூஉவிற்காக தக்பீர் சொல்லும்போது அவ்வாறே (கைகளை) உயர்த்துவதையும், ருகூஉவிலிருந்து தம் தலையை உயர்த்தும்போது அவ்வாறே (கைகளை) உயர்த்தி "ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ்" என்று கூறுவதையும் நான் பார்த்தேன். ஆனால் அவர்கள் சஜ்தாக்களில் தம் கைகளை உயர்த்தவில்லை.

அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுகையைத் துவக்க தக்பீர் கூறும்போது தம் இரு கரங்களையும் தம் தோள் புஜங்கள்வரை உயர்த்துவதை நான் கண்டேன்; மேலும், ருகூஉவிற்காக தக்பீர் சொல்லும்போதும் அவ்வாறே செய்தார்கள்; மேலும், "ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ்" என்று அவர்கள் கூறியபோதும் அவ்வாறே (கைகளை உயர்த்தி) பின்னர் "ரப்பனா வ ல(க்)கல் ஹம்த்." என்று கூறினார்கள். ஆனால், ஸஜ்தாச் செய்யும்போதும், ஸஜ்தாவிலிருந்து தலையை உயர்த்தும்போதும் அவர்கள் அவ்வாறு (கைகளை) உயர்த்தவில்லை.

மாலிக் இப்னு ஹுவைரிஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தக்பீர் கூறும்போது, தங்கள் கைகளைத் தங்கள் காதுகளுக்கு நேராகும் வரை உயர்த்துவார்கள்; ருகூஉச் செய்யும்போது தங்கள் கைகளைத் தங்கள் காதுகளுக்கு நேராகும் வரை உயர்த்துவார்கள்; ருகூஉவிலிருந்து தங்கள் தலையை உயர்த்தும்போது, **'ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ்'** என்று கூறுவார்கள்; அப்போதும் அதுபோன்றே செய்வார்கள்.

வாயில் இப்னு ஹுஜ்ர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் தொழுகையைத் துவங்கியபோது, தக்பீர் கூறித் தங்கள் கைகளை உயர்த்தியதை அவர்கள் கண்டார்கள். (அறிவிப்பாளர்) ஹம்மாம் விவரிக்கையில், (கைகள்) காதுகளுக்கு நேராக (இருந்தன) என்று கூறினார். பிறகு அவர்கள் தங்கள் ஆடையால் (தம்மைப்) போர்த்திக்கொண்டு, தங்கள் வலது கையைத் தங்கள் இடது கையின் மீது வைத்தார்கள். அவர்கள் ருகூஃ செய்ய நாடியபோது, தங்கள் கைகளை ஆடையிலிருந்து வெளியே எடுத்து, அவற்றை உயர்த்தி, பிறகு தக்பீர் கூறி ருகூஃ செய்தார்கள். பிறகு "ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹு" என்று கூறியபோது தங்கள் கைகளை உயர்த்தினார்கள். அவர்கள் ஸஜ்தா செய்தபோது, தங்கள் இரண்டு உள்ளங்கைகளுக்கு இடையில் ஸஜ்தா செய்தார்கள்.

அனஸ் இப்னு மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் குதிரையிலிருந்து கீழே விழுந்தார்கள். அதனால் அவர்களின் வலதுப் பக்கம் சிராய்ப்பு ஏற்பட்டது. அவர்களின் உடல்நலம் குறித்து விசாரிக்க நாங்கள் அவர்களிடம் சென்றோம்; அப்போது தொழுகை நேரம் வந்தது. அவர்கள் அமர்ந்த நிலையில் எங்களுக்குத் தொழுகை நடத்தினார்கள். நாங்கள் அவர்களுக்குப் பின்னால் அமர்ந்து தொழுதோம். அவர்கள் தொழுகையை முடித்தபோது கூறினார்கள்:

"இமாம் பின்பற்றப்படுவதற்காகவே நியமிக்கப்பட்டுள்ளார். எனவே, அவர் தக்பீர் கூறும்போது, நீங்களும் தக்பீர் கூறுங்கள்; அவர் ஸஜ்தா செய்யும்போது, நீங்களும் ஸஜ்தா செய்யுங்கள்; அவர் எழும்போது, நீங்களும் எழுங்கள்; அவர் 'ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதா' என்று கூறும்போது, நீங்கள் 'ரப்பனா வலக்கல் ஹம்து' என்று கூறுங்கள்; மேலும் அவர் அமர்ந்து தொழுதால், நீங்கள் அனைவரும் அமர்ந்து தொழுங்கள்."

அனஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்குப் பின்னால் நான் தொழுததைப் போன்று இவ்வளவு சுருக்கமான மற்றும் பரிபூரணமான தொழுகையை நான் ஒருபோதும் தொழுததில்லை. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடைய தொழுகை சீரானதாக இருந்தது. அவ்வாறே அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களுடைய தொழுகையும் சீரானதாக இருந்தது. உமர் இப்னு அல்-கத்தாப் (ரலி) அவர்களுடைய காலம் வந்தபோது அவர்கள் ஃபஜ்ர் தொழுகையை நீட்டினார்கள்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், **"சமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ்"** என்று கூறும்போது, "அவர்கள் மறந்துவிட்டார்கள்" என்று நாங்கள் கூறுமளவிற்கு (நீண்ட நேரம்) அவர்கள் நிமிர்ந்து நிற்பார்கள். பின்னர் அவர்கள் ஸஜ்தா செய்வார்கள். இரு ஸஜ்தாக்களுக்கு இடையில் அமரும்போது, "அவர்கள் மறந்துவிட்டார்கள்" என்று நாங்கள் கூறுமளவிற்கு (நீண்ட நேரம்) அமர்வார்கள்.

அல்-பராஃ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்; மேலும் அவர்கள் பொய்யர் அல்லர்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், **"ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ்"** (அல்லாஹ் தன்னைப் புகழ்ந்தவரைச் செவியேற்கிறான்) என்று கூறியபோது, அவர்கள் (நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள்) ஸஜ்தாவில் வீழும் வரை எங்களில் எவரும் தம் முதுகை வளைக்கவில்லை. அவருக்குப் பின்னரே நாங்கள் ஸஜ்தாவில் வீழ்வோம்.

அல்-பராஃ (ரழி) அறிவித்தார்கள்:

அவர்கள் (நபித்தோழர்கள்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் தொழுதார்கள். அவர் ருகூஃ செய்தபோது அவர்களும் ருகூஃ செய்தார்கள். அவர் ருகூவிலிருந்து தம் தலையை உயர்த்தியபோது, "ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ்" என்று கூறினார்கள். அவர் (ஸல்) தம் முகத்தை தரையில் வைப்பதை நாங்கள் பார்க்கும் வரை நாங்கள் நின்றுகொண்டே இருந்தோம்; பின்னர் நாங்கள் அவரைப் பின்தொடர்ந்தோம்.

அஃரஜ் அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுகையைத் தொடங்கும்போது தக்பீர் கூறுவார்கள்; பிறகு **"வஜ்ஜஹ்து வஜ்ஹிய"** (என் முகத்தை நான் முன்னோக்கினேன்) என்று கூறுவார்கள். மேலும் **"வ அன அவ்வலுல் முஸ்லிமீன்"** (மேலும் நான் முஸ்லிம்களில் முதன்மையானவன்) என்று கூறுவார்கள்.

மேலும் அவர்கள் ருகூவிலிருந்து தமது தலையை உயர்த்தும்போது, **"ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ், ரப்பனா வ லகல் ஹம்(த்)து"** (அல்லாஹ் தன்னைப் புகழ்பவரைச் செவியேற்கிறான்; எங்கள் இறைவா, உனக்கே புகழ் அனைத்தும்) என்று கூறுவார்கள்.

மேலும் **"வ ஸவ்வரஹு ஃப அஹ்ஸன ஸுவரஹு"** (மேலும் அவன் அதை வடிவமைத்தான்; அதன் வடிவத்தை அழகாக்கினான்) என்று கூறுவார்கள்.

மேலும் அவர்கள் ஸலாம் கொடுக்கும்போது, **"அல்லாஹும்ம ஃபிர்லீ மா கத்தம்(த்)து"** (யா அல்லாஹ், நான் முற்படுத்திய (பாவத்)தை மன்னிப்பாயாக) என்று ஹதீஸின் இறுதிவரை கூறுவார்கள். மேலும், தஷஹ்ஹுத் மற்றும் ஸலாமுக்கு இடையில் அவர்கள் இதைக் கூறவில்லை.

இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
"நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைப் பார்த்தேன், அவர்கள் தொழுகைக்காக நின்றபோது, தமது தோள்பட்டைகளுக்கு நேராக வரும் வரை தமது கைகளை உயர்த்தி, பிறகு தக்பீர் கூறினார்கள். ருகூவிற்கு முன் தக்பீர் கூறும்போது அவ்வாறே செய்தார்கள்; மேலும் ருகூவிலிருந்து தமது தலையை உயர்த்தி, 'ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ் (தன்னைப் புகழ்வோரை அல்லாஹ் கேட்கிறான்)' என்று கூறும்போது அவ்வாறே செய்தார்கள். ஆனால் ஸஜ்தாவின்போது அவர்கள் அவ்வாறு செய்யவில்லை."

அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுகையைத் தொடங்கும்போது, தம் இரு கைகளையும் தோள் புஜங்கள் அளவிற்கு உயர்த்துவார்கள், மேலும் அவர்கள் ருகூஃ செய்யும்போது, ருகூஃவிலிருந்து தலையை உயர்த்தும்போதும் அவ்வாறே கைகளை உயர்த்தி, "ஸமி அல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ், ரப்பனா வ லகல் ஹம்த்" (தன்னை புகழ்வோரின் புகழுரையை அல்லாஹ் கேட்கிறான், எங்கள் இறைவா, உனக்கே எல்லாப் புகழும்) என்று கூறுவார்கள். ஆனால், ஸஜ்தா செய்யும்போது அவ்வாறு செய்ய மாட்டார்கள்.

அல்கமா இப்னு வாயில் அவர்கள் கூறினார்கள்:

"என் தந்தை (ரழி) அவர்கள் என்னிடம் கூறினார்கள்: 'நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்குப் பின்னால் தொழுதேன். மேலும், அவர்கள் தொழுகையைத் தொடங்கும் போதும், ருகூஃ செய்யும் போதும், ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ் (தன்னை புகழ்வோரை அல்லாஹ் செவியேற்கிறான்) என்று கூறும் போதும், இதுபோல கைகளை உயர்த்துவதை நான் பார்த்தேன்.'" மேலும் (அறிவிப்பாளர்களில் ஒருவரான) கைஸ் அவர்கள் தமது காதுகளுக்கு நேராக சைகை செய்தார்கள்.

இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுகையைத் தொடங்கும்போது, தங்கள் தோள்புஜங்களுக்கு நேராக வரும் வரை தங்கள் கைகளை உயர்த்தினார்கள், மேலும் ருகூவிற்கு முன் தக்பீர் கூறும்போது, மற்றும் ருகூவிலிருந்து தலையை உயர்த்தும்போது அவ்வாறே (தங்கள் கைகளை) உயர்த்தினார்கள், மேலும், "ஸமி அல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ் ரப்பனா வ லகல்-ஹம்து (தன்னைப் புகழ்பவரை அல்லாஹ் கேட்கிறான்; எங்கள் இறைவா, உனக்கே எல்லாப் புகழும்)" என்று கூறினார்கள், மேலும் ஸஜ்தா செய்யும்போது அவ்வாறு அவர்கள் செய்யவில்லை.

அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் குதிரையிலிருந்து தங்கள் வலது பக்கத்தின் மீது விழுந்தார்கள், மக்கள் அவர்களை நலம் விசாரிக்க வந்தார்கள். தொழுகை நேரம் வந்ததும், அவர்கள் தொழுது முடித்த பிறகு கூறினார்கள்: "இமாம் பின்பற்றப்படுவதற்காகவே நியமிக்கப்பட்டுள்ளார். எனவே, அவர் ருகூஃ செய்தால், நீங்களும் ருகூஃ செய்யுங்கள், அவர் நிமிர்ந்தால், நீங்களும் நிமிருங்கள், அவர்: 'ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ்' (தன்னைப் புகழ்வோரை அல்லாஹ் செவியேற்றான்) என்று கூறினால், நீங்கள்: 'ரப்பனா வ லகல் ஹம்த்' (எங்கள் இறைவா! உனக்கே எல்லாப் புகழும்) என்று கூறுங்கள்."

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "இமாம் 'ஸமி அல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ்' (தன்னைப் புகழ்வோரின் புகழுரையை அல்லாஹ் கேட்கிறான்) என்று கூறும்போது, நீங்கள் 'ரப்பனா வ லக்கல் ஹம்த்' (எங்கள் இறைவா! உனக்கே எல்லாப் புகழும் உரியது) என்று கூறுங்கள். யார் அவ்வாறு கூறுகிறாரோ, அவர் கூறும் அந்த வார்த்தை, வானவர்கள் கூறும் வார்த்தையுடன் ஒத்துப்போகும்போது, அவருடைய முந்தைய பாவங்கள் மன்னிக்கப்படும்."

இப்னு சீரின் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் ஸுப்ஹுத் தொழுகையை தொழுதவர்களில் சிலர் எனக்கு அறிவித்தார்கள், அவர்கள் இரண்டாவது ரக்அத்தில் 'ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதாஹ் (தன்னை புகழ்வோரை அல்லாஹ் செவியேற்கிறான்)' என்று கூறியபோது, சிறிது நேரம் நின்றார்கள்."

வாயில் பின் ஹுஜ்ர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

"நான் அல்-மதீனாவிற்கு வந்து, 'நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுவதைக் கவனிக்கப் போகிறேன்' என்று கூறினேன். அவர்கள் தக்பீர் கூறி, அவர்களுடைய பெருவிரல்கள் அவர்களுடைய காதுகளுக்கு அருகில் இருப்பதை நான் பார்க்கும் வரை தங்கள் கைகளை உயர்த்தினார்கள். அவர்கள் ருகூஃ செய்ய நாடியபோது, அவர்கள் தக்பீர் கூறி தங்கள் கைகளை உயர்த்தினார்கள். பின்னர் அவர்கள் தங்கள் தலையை உயர்த்தி, 'ஸமி அல்லாஹு லிமன் ஹமிதாஹ் (தன்னைப் புகழ்ந்தவனை அல்லாஹ் கேட்கிறான்)' என்று கூறினார்கள். பின்னர் அவர்கள் தக்பீர் கூறி ஸஜ்தாச் செய்தார்கள், மேலும் தொழுகையைத் தொடங்கியபோது அவர்களுடைய கைகள் காதுகளுக்கு நேராக இருந்தது போன்றே (ஸஜ்தாவின்போதும்) இருந்தது."

ஆயிஷா (ரழி) அவர்களின் முன்னாள் அடிமையான அபூ ஹஃப்ஸா அவர்கள், ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் தன்னிடம் கூறியதாக அறிவித்தார்கள்:

"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் சூரிய கிரகணம் ஏற்பட்டபோது, அவர்கள் உளூச் செய்து, 'அஸ்ஸலாத்து ஜாமிஆ' என்று அறிவிக்குமாறு கட்டளையிட்டார்கள். அவர்கள் (தொழுகைக்கு) நின்றார்கள்; தமது நிலையினை நீண்ட நேரம் ஆக்கினார்கள்." ஆயிஷா (ரழி) கூறினார்கள்: "அவர்கள் 'சூரா அல்-பகரா' ஓதினார்கள் என்று நான் எண்ணினேன். பிறகு ருகூஃ செய்தார்கள்; ருகூஃபை நீண்ட நேரம் ஆக்கினார்கள். பிறகு 'ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ்' என்று கூறினார்கள். பிறகு முன்பு நின்றதைப் போலவே (மீண்டும்) நின்றார்கள்; ஆனால் ஸஜ்தாச் செய்யவில்லை. பிறகு (மீண்டும்) ருகூஃ செய்து, பின் ஸஜ்தாச் செய்தார்கள். பிறகு (இரண்டாம் ரக்அத்திற்கு) எழுந்து (முதலில்) செய்தது போன்றே செய்தார்கள்; (அதாவது) இரண்டு ருகூஃகளும் ஒரு ஸஜ்தாவும் (செய்தார்கள்). பிறகு அமர்ந்தார்கள்; சூரிய கிரகணமும் விலகியிருந்தது."

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் நான்கு ஸஜ்தாக்களில் நான்கு ருகூஉகளுடன் தொழுதார்கள்; அதில் சப்தமிட்டு ஓதினார்கள். மேலும், தம் தலையை உயர்த்தும் ஒவ்வொரு முறையும், "ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ்; ரப்பனா வலக்கல் ஹம்த்" (அல்லாஹ் தன்னைப் புகழ்பவனின் புகழுரையை ஏற்றுக்கொள்கிறான்; எங்கள் இறைவா! உனக்கே எல்லாப் புகழும்!) என்று கூறினார்கள்.

அனஸ் இப்னு மாலிக் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு குதிரையில் சவாரி செய்து, அதிலிருந்து கீழே விழுந்தார்கள்; அதனால் அவர்களின் வலது பக்கத்தில் சிராய்ப்பு ஏற்பட்டது. பிறகு, அவர்கள் தொழுகைகளில் ஒன்றை அமர்ந்தவாறு தொழுதார்கள்; நாங்களும் அவர்களுக்குப் பின்னால் அமர்ந்தவாறு தொழுதோம். அவர்கள் (தொழுகையை) முடித்ததும் கூறினார்கள்:

"இமாம் பின்பற்றப்படுவதற்காகவே நியமிக்கப்பட்டுள்ளார்; எனவே அவர் நின்று தொழும்போது, நீங்களும் நின்று தொழுங்கள்; அவர் ருகூஃ செய்யும்போது, நீங்களும் ருகூஃ செய்யுங்கள்; அவர் நிமிரும்போது, நீங்களும் நிமிருங்கள்; அவர் 'சமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ்' என்று கூறும்போது, நீங்கள் 'ரப்பனா வலக்கல் ஹம்து' என்று கூறுங்கள்; மேலும் அவர் அமர்ந்து தொழும்போது, நீங்கள் அனைவரும் அமர்ந்து தொழுங்கள்."

அல்-பரா (பின் ஆஸிப்) (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அவர்கள் (நபித்தோழர்கள்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் தொழுவார்கள். அவர் (ஸல்) ருகூஃ செய்யும்போது, அவர்களும் ருகூஃ செய்வார்கள். மேலும் அவர் (ஸல்), "ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ்" என்று கூறும்போது, அவர் (ஸல்) தமது நெற்றியைத் தரையில் வைப்பதை அவர்கள் பார்க்கும் வரை அவர்கள் நின்றுகொண்டே இருப்பார்கள். அதன்பிறகு அவர்கள் அவரைப் பின்பற்றுவார்கள்.

அனஸ் இப்னு மாலிக் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்குப் பின்னால் நான் தொழுத தொழுகையை விடச் சுருக்கமானதும், அதே சமயம் பூரணமானதுமான தொழுகையை வேறு யாருக்குப் பின்னாலும் நான் தொழுததில்லை. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ்" என்று கூறியதும், அவர்கள் மறந்துவிட்டார்கள் என்று நாங்கள் சொல்லுமளவிற்கு நீண்ட நேரம் நின்றார்கள்; பிறகு அவர்கள் தக்பீர் கூறி ஸஜ்தா செய்வார்கள். மேலும் இரண்டு ஸஜ்தாக்களுக்கு இடையில், அவர்கள் மறந்துவிட்டார்கள் என்று நாங்கள் சொல்லுமளவிற்கு நீண்ட நேரம் உட்கார்ந்திருப்பார்கள்.

அப்துல்லாஹ் இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு மாதம் தொடர்ச்சியாக லுஹர், அஸ்ர், மக்ரிப், இஷா மற்றும் ஃபஜ்ர் ஆகிய ஒவ்வொரு தொழுகையின் இறுதியிலும் குனூத் ஓதினார்கள். கடைசி ரக்அத்தில் "ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ்" என்று கூறியதும், பனூ சுலைம் குலத்தைச் சேர்ந்த ரிஅல், தக்வான் மற்றும் உஸய்யா ஆகிய கூட்டத்தினருக்கு எதிராகப் பிரார்த்தித்தார்கள்; அவர்களுக்குப் பின்னால் நின்றவர்கள் "ஆமீன்" கூறினார்கள்.

அலி பின் அபி தாலிப் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ருக்குவிலிருந்து தங்கள் தலையை உயர்த்தும்போது கூறுவார்கள்:
(ஸமி‘ அல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ். ரப்பனா வ லக்கல் ஹம்த், மில்அஸ் ஸமாவாதி வ மில்அல் அர்ளி வ மில்அ மா பைனஹுமா வ மில்அ மா ஷிஃத மின் ஷையின் பஃது)

'அல்லாஹ் தன்னை புகழ்வோரின் புகழுரையை ஏற்றுக்கொள்கிறான். எங்கள் இரட்சகனே! உனக்கே எல்லாப் புகழும் உரியது; வானங்கள் நிரம்பவும், பூமி நிரம்பவும், அவற்றுக்கு இடையே உள்ளவை நிரம்பவும், இவை தவிர நீ நாடும் எப்பொருளும் நிரம்பவும் (புகழ் அனைத்தும் உனக்கே).'

(இமாம் திர்மிதி) கூறினார்: இது தொடர்பாக இப்னு உமர் (ரழி), இப்னு அப்பாஸ் (ரழி), இப்னு அபி அவ்ஃபா (ரழி), அபூ ஜுஹைஃபா (ரழி) மற்றும் அபூ ஸயீத் (ரழி) ஆகியோரிடமிருந்தும் அறிவிப்புகள் உள்ளன.

அபூ ஈஸா கூறினார்: அலி (ரழி) அவர்களின் இந்த ஹதீஸ் 'ஹஸன் ஸஹீஹ்' ஆகும். அறிஞர்களில் சிலர் இதன் அடிப்படையில் செயல்படுகின்றனர்; இதுவே ஷாஃபிஈ அவர்களின் கருத்துமாகும். "இதை கடமையான தொழுகையிலும் உபரியான தொழுகையிலும் ஓதவேண்டும்" என்று அவர் கூறுகிறார். ஆனால் கூஃபாவாசிகள் சிலர், "இதை உபரியான தொழுகையில் ஓதவேண்டும்; கடமையான தொழுகையில் ஓதக்கூடாது" என்று கூறுகின்றனர்.

அபூ ஈஸா கூறினார்: அல்-மாஜிஷூனின் வழித்தோன்றல் என்பதால் (இந்த அறிவிப்பாளர்) 'அல்-மாஜிஷூனிய்' என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "இமாம் (ஸமி அல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ்) 'அல்லாஹ் தன்னை புகழ்வோரைக் கேட்கிறான்' என்று கூறும்போது, அப்போது (நீங்கள் அனைவரும்) (ரப்பனா வ லகல் ஹம்த்) 'எங்கள் இறைவா! மேலும் உனக்கே புகழ்' என்று கூறுங்கள். ஏனெனில், யாருடைய கூற்று மலக்குகளின் கூற்றுடன் ஒத்துப்போகிறதோ, அவருடைய கடந்த கால பாவங்கள் மன்னிக்கப்படும்."

அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் குதிரையிலிருந்து விழுந்து காயமடைந்தார்கள். அதனால், அவர்கள் அமர்ந்த நிலையில் எங்களுக்குத் தொழுகை நடத்தினார்கள். நாங்களும் அவர்களுடன் அமர்ந்த நிலையில் தொழுதோம். அவர்கள் தொழுகையை முடித்துத் திரும்பியதும் கூறினார்கள்: “இமாம் நியமிக்கப்பட்டிருப்பதெல்லாம் அவர் பின்பற்றப்படுவதற்காகவே; எனவே அவர் தக்பீர் கூறும்போது நீங்களும் தக்பீர் கூறுங்கள்; அவர் ருகூஃ செய்யும்போது, நீங்களும் ருகூஃ செய்யுங்கள்; அவர் (தலையை) உயர்த்தும்போது, நீங்களும் உயர்த்துங்கள்; அவர் ‘ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ்’ (தன்னைப் புகழ்பவரை அல்லாஹ் செவியேற்கிறான்) என்று கூறும்போது, நீங்கள் ‘ரப்பனா வ லக்கல் ஹம்த்’ (எங்கள் இறைவா! எல்லாப் புகழும் உனக்கே உரியது) என்று கூறுங்கள்; அவர் ஸஜ்தா செய்யும்போது, நீங்களும் ஸஜ்தா செய்யுங்கள்; அவர் அமர்ந்து தொழுதார் என்றால், நீங்கள் அனைவரும் அமர்ந்தே தொழுங்கள்.”

அனஸ் இப்னு மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“இமாம், ‘ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ் (அல்லாஹ் தன்னை புகழ்வோரை செவியேற்கிறான்)’ என்று கூறும்போது, நீங்கள் ‘ரப்பனா வ லக்கல்-ஹம்த் (எங்கள் இறைவா, உனக்கே எல்லாப் புகழும்)’ என்று கூறுங்கள்.”

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறத் தாம் கேட்டதாக அபூ ஸயீத் அல்குத்ரீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
“இமாம் ‘ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ்’ (தன்னைப் புகழ்வோரின் புகழுரையை அல்லாஹ் கேட்கிறான்) என்று கூறும்போது, ‘அல்லாஹும்ம, ரப்பனா வ லகல் ஹம்த்’ (யா அல்லாஹ்! எங்கள் இரட்சகனே! உனக்கே எல்லாப் புகழும்) என்று கூறுங்கள்.”

முஹம்மத் பின் அம்ரு பின் அதா அவர்கள் கூறினார்கள்:
நான் அபூ ஹுமைத் அஸ்ஸாஇதீ (ரலி) அவர்களை, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் பத்துத் தோழர்களுக்கிடையே – அவர்களில் அபூ கதாதா (ரலி) அவர்களும் இருந்தார்கள் – (சந்தித்த போது) அவர் கூறுவதை நான் கேட்டேன்: “அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தொழுகையைப் பற்றி உங்களில் நானே அதிகம் அறிந்தவன்.” அதற்கு அவர்கள், “ஏன்? அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, எங்களை விட நீங்கள் அதிகமாக அவரைப் பின்பற்றவில்லையே, மேலும், எங்களை விட நீண்ட காலம் அவருடன் தோழமை கொள்ளவில்லையே!” என்றார்கள். அதற்கு அவர், “ஆம் (அது சரிதான்! ஆனால் நான் நன்கு அறிவேன்)” என்றார். அவர்கள், “எங்களுக்கு (அதை) எடுத்துக் காட்டுங்கள்” என்றார்கள்.

அதற்கு அவர் (ரலி) கூறினார்கள்: “அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுகைக்காக நின்றால், தக்பீர் கூறுவார்கள். பின்னர், தம் இரு கைகளையும் தோள்களுக்கு நேராக உயர்த்துவார்கள். அப்போது அவர்களின் உடலுறுப்புகள் அனைத்தும் அமைதியாக அதனதன் இடத்தில் நிலைகொள்ளும். பிறகு ஓதுவார்கள். பிறகு, தக்பீர் கூறி தம் இரு கைகளையும் தோள்களுக்கு நேராக உயர்த்தி ருகூஃ செய்வார்கள். தம் உள்ளங்கைகளை முழங்கால்களின் மீது வைத்து, அதன் மீது ஊன்றுவார்கள். அப்போது தலையைத் தாழ்த்தவுமாட்டார்கள், உயர்த்தவுமாட்டார்கள்; சமநிலையில் வைத்திருப்பார்கள்.

பிறகு, `ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ்` (தன்னைப் புகழ்வோரின் புகழுரையை அல்லாஹ் கேட்கிறான்) என்று கூறி, தம் இரு கைகளையும் தோள்களுக்கு நேராக உயர்த்துவார்கள். அப்போது ஒவ்வொரு எலும்பும் அதன் இடத்திற்குத் திரும்பும் வரை நேராக நிற்பார்கள். பின்னர், தரையை நோக்கி (ஸஜ்தாவிற்குச்) செல்வார்கள். அப்போது தம் கைகளை விலாப்புறங்களிலிருந்து அகற்றி வைத்திருப்பார்கள். பிறகு, தலையை உயர்த்தி, இடது காலை மடக்கி அதன் மீது அமர்வார்கள். ஸஜ்தா செய்யும்போது கால் விரல்களை (கிப்லாவை முன்னோக்கி இருக்கும்படி) விரித்து வைப்பார்கள். பிறகு (இரண்டாம்) ஸஜ்தா செய்வார்கள். பிறகு தக்பீர் கூறி, இடது காலின் மீது அமர்வார்கள். அப்போது ஒவ்வொரு எலும்பும் அதன் இடத்திற்குத் திரும்பும் வரை அமர்ந்திருப்பார்கள். பிறகு எழுந்து நின்று, அடுத்த ரக்அத்திலும் அவ்வாறே செய்வார்கள்.

பிறகு, இரண்டு ரக்அத்களுக்குப் பிறகு எழும்போது, தொழுகையின் ஆரம்பத்தில் செய்தது போலவே தம் கைகளைத் தோள்கள் வரை உயர்த்துவார்கள். பின்னர், தொழுகையின் மீதிப் பகுதியையும் இவ்வாறே தொழுவார்கள். ஸலாம் கொடுக்கப்படும் ரக்அத் வந்ததும், தம் ஒரு காலைப் பின்னுக்குத் தள்ளி, இடது பக்கத்தின் மீது (இடுப்புப் பகுதி தரையில் படுமாறு) அமர்வார்கள். இது ‘முதவர்ரிக்கன்’ (தவர்ருக்) எனப்படும்.”

அதற்கு அவர்கள், “நீங்கள் உண்மையே கூறினீர்கள்; இப்படித்தான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுவார்கள்” என்றார்கள்.

அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
நபி (ஸல்) அவர்கள் குதிரையிலிருந்து கீழே விழுந்தார்கள். அதனால் அவர்களது வலது பக்கத்தில் சிராய்ப்பு ஏற்பட்டது. நாங்கள் அவர்களை நலம் விசாரிக்கச் சென்றோம். அப்போது தொழுகை(யின் நேரம்) வந்தது. அவர்கள் அமர்ந்த நிலையில் எங்களுக்குத் தொழுகை நடத்தினார்கள். நாங்களும் அவர்களுக்குப் பின்னால் அமர்ந்த நிலையில் தொழுதோம். அவர்கள் தொழுகையை முடித்தபோது கூறினார்கள்:

“இமாம் என்பவர் பின்பற்றப்படுவதற்காகவே நியமிக்கப்பட்டுள்ளார். ஆகவே, அவர் தக்பீர் கூறினால் நீங்களும் தக்பீர் கூறுங்கள்; அவர் ருகூஃ செய்தால் நீங்களும் ருகூஃ செய்யுங்கள்; அவர் ‘ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ்’ என்று கூறினால், நீங்கள் ‘ரப்பனா வலகல் ஹம்த்’ என்று கூறுங்கள்; அவர் ஸஜ்தா செய்தால் நீங்களும் ஸஜ்தா செய்யுங்கள்; அவர் அமர்ந்து தொழுதால், நீங்கள் அனைவரும் அமர்ந்து தொழுங்கள்.”

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
“அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: ‘இமாம் பின்பற்றப்படுவதற்காகவே நியமிக்கப்பட்டுள்ளார். ஆகவே அவர் தக்பீர் கூறினால், நீங்களும் தக்பீர் கூறுங்கள்; அவர் ருகூஃ செய்தால், நீங்களும் ருகூஃ செய்யுங்கள்; அவர் ‘ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ்’ என்று கூறினால், நீங்கள் ‘ரப்பனா வ லக்கல்-ஹம்த்’ என்று கூறுங்கள்; அவர் நின்று தொழுதால், நீங்களும் நின்று தொழுங்கள்; அவர் அமர்ந்து தொழுதால், நீங்களும் அமர்ந்து தொழுங்கள்.’”

அனஸ் இப்னு மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் குதிரையில் சவாரி செய்யும்போது அதிலிருந்து விழுந்தார்கள். மேலும் அவர்களின் வலது பக்கம் சிராய்ப்பு ஏற்பட்டது. அதனால் அவர்கள் தொழுகைகளில் ஒன்றை அமர்ந்தவாறு தொழுதார்கள். மேலும் நாங்கள் அவர்களுக்குப் பின்னால் அமர்ந்தவாறு தொழுதோம். அவர்கள் (தொழுகையை முடித்துத்) திரும்பியபோது கூறினார்கள்: "இமாம் பின்பற்றப்படுவதற்காகவே நியமிக்கப்பட்டுள்ளார். அவர்கள் நின்று தொழுதால், நீங்களும் நின்று தொழுங்கள்; மேலும் அவர்கள் ருகூஃ செய்தால், நீங்களும் ருகூஃ செய்யுங்கள்; மேலும் அவர்கள் (ருகூவிலிருந்து) எழுந்தால், நீங்களும் எழுங்கள்; மேலும் அவர்கள் 'சமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ்' என்று கூறினால், நீங்கள் 'ரப்பனா வலகல் ஹம்து' என்று கூறுங்கள்; மேலும் அவர்கள் அமர்ந்து தொழுதால், நீங்கள் அனைவரும் அமர்ந்து தொழுங்கள்."