ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
என் தந்தை இறந்துவிட்டார்கள்; அவர்கள் ஏழு அல்லது ஒன்பது பெண் பிள்ளைகளை விட்டுச் சென்றார்கள். நான் ஏற்கனவே மணமான ஒரு பெண்ணை மணந்துகொண்டேன். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம், "ஜாபிரே! நீர் திருமணம் செய்துவிட்டீரா?" என்று கேட்டார்கள். நான், "ஆம்" என்றேன். அவர்கள், "கன்னியையா அல்லது ஏற்கனவே மணமான பெண்ணையா?" என்று கேட்டார்கள். நான், "ஏற்கனவே மணமான ஒரு பெண்" என்று பதிலளித்தேன். அவர்கள், "நீர் ஏன் ஒரு கன்னியை மணமுடிக்கவில்லை? நீ அவளுடனும் அவள் உன்னுடனும் விளையாடலாமே! நீ அவளைச் சிரிக்க வைக்கலாம், அவளும் உன்னைச் சிரிக்க வைக்கலாமே!" என்று கூறினார்கள்.
நான் கூறினேன்: "(என் தந்தை) அப்துல்லாஹ் அவர்கள் இறந்துவிட்டார்கள்; அவர்கள் பெண் பிள்ளைகளை விட்டுச் சென்றார்கள். அவர்களைப் போன்றே (வயது ஒத்த) ஒருவரை அவர்களிடம் அழைத்துச் செல்வதை நான் வெறுத்தேன். எனவே, அவர்களைப் பராமரிக்கவும் அவர்களைச் சீர்படுத்தவும் கூடிய ஒரு பெண்ணை நான் மணந்துகொண்டேன்."
அதைக் கேட்ட அவர்கள், "பாரக்கல்லாஹு லக்க" (அல்லாஹ் உமக்கு அருள்புரிவானாக!) என்றோ அல்லது (அது) "நல்லது" என்றோ கூறினார்கள்.

ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
என் தந்தை இறந்துவிட்டார், ஏழு அல்லது ஒன்பது பெண் குழந்தைகளை (எனது இளைய சகோதரிகளை) விட்டுச் சென்றார். நான் ஒரு பெண்ணை மணந்துகொண்டேன். நபி (ஸல்) அவர்கள், "ஓ ஜாபிரே, நீர் திருமணம் செய்துகொண்டீரா?" என்று கேட்டார்கள். நான், "ஆம்" என்று பதிலளித்தேன். அவர்கள், "அவள் கன்னியா அல்லது மணமுடித்தவளா?" என்று கேட்டார்கள். நான், "அவள் மணமுடித்தவள்" என்று பதிலளித்தேன். அவர்கள், "நீர் ஏன் ஒரு கன்னிப் பெண்ணை மணமுடிக்கவில்லை? அதனால் நீர் அவளுடன் விளையாடலாம், அவளும் உம்முடன் விளையாடலாம் (அல்லது, நீர் அவளைச் சிரிக்க வைக்கலாம், அவளும் உம்மைச் சிரிக்க வைக்கலாம்)?" என்று கூறினார்கள். நான் கூறினேன், "என் தந்தை இறந்துவிட்டார், ஏழு அல்லது ஒன்பது பெண் பிள்ளைகளை (அனாதைகளை) விட்டுச் சென்றார். அவர்களைப் போன்ற ஒரு இளம் பெண்ணை (அவர்களுடன் சேர்ந்து வளர) அழைத்து வருவதை நான் விரும்பவில்லை. ஆகவே, அவர்களைக் கவனித்துக்கொள்ளக்கூடிய ஒரு பெண்ணை நான் மணந்துகொண்டேன்." அவர்கள், "அல்லாஹ் உமக்கு அருள் புரிவானாக" என்று கூறினார்கள்.

(இப்னு உயைனா மற்றும் முஹம்மது இப்னு முஸ்லிம் ஆகியோர் அம்ர் வழியாக அறிவிக்கும்போது, 'அல்லாஹ் உமக்கு அருள் புரிவானாக' என்ற சொல்லைக் குறிப்பிடவில்லை.)

ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அப்துல்லாஹ் (என் தந்தை) இறந்துவிட்டார்கள். அவர்கள் (தமக்குப் பின்) ஒன்பது - அல்லது ஏழு - பெண் பிள்ளைகளை விட்டுச் சென்றார்கள். நான் ஏற்கனவே திருமணமான ஒரு பெண்ணை மணமுடித்தேன். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம், 'ஜாபிரே! நீர் திருமணம் செய்து கொண்டீரா?' என்று கேட்டார்கள். நான், 'ஆம்' என்றேன். '(மணமுடித்தது) கன்னிப்பெண்ணா? அல்லது ஏற்கனவே திருமணமானவரா?' என்று கேட்டார்கள். நான், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! ஏற்கனவே திருமணமானவர்தான்' என்றேன். அதற்கு அவர்கள், 'நீர் ஒரு இளம்பெண்ணை மணந்திருக்கக்கூடாதா? நீ அவளுடன் கொஞ்சி விளையாடியிருக்கலாம்; அவளும் உன்னுடன் கொஞ்சி விளையாடியிருப்பாளே! - அல்லது (அறிவிப்பாளர்) கூறினார் - நீ அவளுடன் சிரித்து மகிழ்ந்திருக்கலாம்; அவளும் உன்னுடன் சிரித்து மகிழ்ந்திருப்பாளே!' என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு நான் அவரிடம், 'அப்துல்லாஹ் (என் தந்தை) இறந்துவிட்டார்கள். அவர்கள் ஒன்பது - அல்லது ஏழு - பெண் பிள்ளைகளை விட்டுச் சென்றார்கள். ஆகவே, அவர்களைப் போன்றே (இளமை மற்றும் அனுபவமின்மையில்) இன்னொரு இளம்பெண்ணை அவர்களிடம் அழைத்து வருவதை நான் வெறுத்தேன். மாறாக, அவர்களை நிர்வகிக்கவும், அவர்களைச் சீர்படுத்தவும் கூடிய ஒரு பெண்ணை அழைத்து வர விரும்பினேன்' என்று கூறினேன். அதற்கு அவர்கள், 'பாரக்கல்லாஹு லக' (அல்லாஹ் உமக்கு அருள் புரிவானாக!) என்று கூறினார்கள்; அல்லது எனக்கு (நலன் வேண்டி) நல்ல வார்த்தைகளைக் கூறினார்கள்.

அபூ ரபீஃ அவர்களது (வேறொரு) அறிவிப்பில், "நீ அவளுடன் கொஞ்சி விளையாடவும் அவள் உன்னுடன் கொஞ்சி விளையாடவும்; நீ அவளுடன் சிரித்து மகிழவும் அவள் உன்னுடன் சிரித்து மகிழவும் (கூடுமே!)" என்று உள்ளது.