பனூ அஸத் கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த (ஒரு நபித்தோழர்) ஒருவர் கூறினார்:

"நானும் என் குடும்பத்தாரும் 'பகீஉல் ஃகர்கத்' என்ற இடத்தில் தங்கினோம். என் மனைவி என்னிடம், 'நீங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் சென்று, எங்களுக்கு உண்பதற்கு ஏதேனும் தருமாறு கேளுங்கள்' என்று கூறினார்.

ஆகவே நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் சென்றேன். அங்கே ஒருவர் அவரிடம் (ஏதோவொன்றைக்) கேட்டுக்கொண்டிருப்பதைக் கண்டேன். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'உனக்குக் கொடுப்பதற்கு என்னிடம் எதுவும் இல்லை' என்று கூறிக்கொண்டிருந்தார்கள். அந்த மனிதர் கோபத்துடன் திரும்பிச் சென்று, 'என் வாழ்வின் மீது ஆணையாக! நீங்கள் நாடியவர்களுக்கே கொடுக்கிறீர்கள்' என்று கூறினார்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'அவனுக்குக் கொடுப்பதற்கு என்னிடம் எதுவும் இல்லை என்பதால் அவன் என் மீது கோபப்படுகிறான். உங்களுள் யாரிடமாவது ஒரு 'ஊக்கியா' அல்லது அதற்குச் சமமான மதிப்புள்ள பொருள் இருக்கும் நிலையில் அவர் (பிறரிடம்) கேட்டால், அவர் (யாசிப்பதில்) வரம்பு மீறியவராவார்.'

அந்த அஸத் குலத்தவர் கூறினார்: நான் (எனக்குள்), 'எங்களுடைய கறவை ஒட்டகம் ஒரு ஊக்கியாவை விடச் சிறந்தது' என்று கூறிக் கொண்டேன். - ஒரு ஊக்கியா என்பது நாற்பது திர்ஹம்கள் ஆகும். - ஆகவே, நான் திரும்பிச் சென்றுவிட்டேன்; அவரிடம் எதையும் கேட்கவில்லை.

அதன் பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்குச் சிறிது வாற்கோதுமையும் (Barley) உலர்ந்த திராட்சையும் வந்தது. சர்வ வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ் எங்களைத் தன்னிறைவு பெற்றவர்களாக ஆக்கும் வரை, அவர்கள் அதிலிருந்து எங்களுக்கும் ஒரு பங்கை வழங்கினார்கள்."