قَالَتْ زَيْنَبُ وَسَمِعْتُ أُمَّ سَلَمَةَ، تَقُولُ جَاءَتِ امْرَأَةٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ ابْنَتِي تُوُفِّيَ عَنْهَا زَوْجُهَا وَقَدِ اشْتَكَتْ عَيْنَهَا أَفَتَكْحُلُهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ ". مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلاَثًا كُلَّ ذَلِكَ يَقُولُ لاَ، ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّمَا هِيَ أَرْبَعَةُ أَشْهُرٍ وَعَشْرٌ، وَقَدْ كَانَتْ إِحْدَاكُنَّ فِي الْجَاهِلِيَّةِ تَرْمِي بِالْبَعَرَةِ عَلَى رَأْسِ الْحَوْلِ ".
ஜைனப் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
'உம்மு ஸலமா (ரழி) அவர்கள் கூறுவதை நான் கேட்டேன்; ஒரு பெண் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, 'அல்லாஹ்வின் தூதரே (ஸல்)! என் மகளுடைய கணவர் இறந்துவிட்டார். அவளுக்குக் கண் நோய் ஏற்பட்டுள்ளது. அவள் (தன் கண்ணுக்கு) சுர்மா இடலாமா?' என்று கேட்டார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'கூடாது' என்றார்கள். இரண்டு அல்லது மூன்று முறை (கேட்டபோதும்) ஒவ்வொரு முறையும் அவர்கள் 'கூடாது' என்றே கூறினார்கள். பின்னர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'இது நான்கு மாதங்களும் பத்து நாட்களுமே (ஒரு விதவையின் இத்தா காலம்)! அறியாமைக் காலத்தில் உங்களில் ஒருத்தி வருடம் முடிந்ததும் ஒரு சாணத்தை எறிபவளாக இருந்தாள் (இது நீண்ட துக்க காலத்தின் முடிவைக் குறிக்கும் ஒரு சடங்காக இருந்தது)' என்று கூறினார்கள்.
நான் (ஹுமைத்) ஸைனப் (ரழி) அவர்களிடம், "'ஓர் ஆண்டு கழிந்த பின் ஒரு சாண உருண்டையை எறிவது' என்பதன் பொருள் என்ன?" என்று கேட்டேன். ஸைனப் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒரு பெண் தன் கணவனை இழந்தால், அவள் ஒரு சிறிய, இருண்ட அறையில் (அல்லது குடிசையில்) நுழைவாள்; மேலும் தன்னிடம் உள்ள ஆடைகளிலேயே மிக மோசமானதை அணிந்துகொள்வாள்; மேலும் ஓர் ஆண்டு முடியும் வரை எந்த நறுமணத்தையும் தொடமாட்டாள். பிறகு அவளிடம் ஒரு பிராணி—கழுதை, ஆடு அல்லது பறவை—கொண்டு வரப்படும்; அவள் தன் தோலை அதைக் கொண்டு துடைப்பாள். அவள் எதைக் கொண்டு தன் தோலைத் துடைக்கிறாளோ, அது (அவளது வாடையால்) உயிர் பிழைப்பது அரிதாகவே இருக்கும். பிறகு அவள் வெளியே வருவாள்; அவளிடம் ஒரு சாண உருண்டை கொடுக்கப்படும்; அதை அவள் எறிந்துவிடுவாள்; பின்னர் அவள் விரும்பிய நறுமணத்தையோ அல்லது மற்றதையோ பயன்படுத்திக்கொள்வாள் (மற்றும் சாதாரண வாழ்க்கைக்குத் திரும்புவாள்)."
(இமாம்) மாலிக் அவர்களிடம் "தஃப்த(ழ்)ளு பிஹி" என்றால் என்ன என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர், "அவள் தன் தோலை அதைக் கொண்டு துடைப்பாள்" என்று கூறினார்.
ஜைனப் பின்த் அபீ ஸலமா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்களின் மனைவி உம்மு ஹபீபா (ரழி) அவர்களின் தந்தை அபூ ஸுஃப்யான் (ரழி) அவர்கள் இறந்தபோது, நான் உம்மு ஹபீபா (ரழி) அவர்களிடம் சென்றேன். உம்மு ஹபீபா (ரழி) அவர்கள் மஞ்சள் நிறம் கலந்த 'கலூக்' எனும் நறுமணப் பொருளை அல்லது வேறு ஏதோ ஒரு நறுமணப் பொருளை வரவழைத்து, அதை ஒரு சிறுமிக்குப் பூசி, பின்னர் தன் கன்னங்களிலும் தடவிக்கொண்டார்கள். பிறகு கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! எனக்கு நறுமணம் பூசிக்கொள்ளும் தேவை எதுவும் இல்லை. ஆயினும், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மிம்பரில் (நின்றவாறு), 'அல்லாஹ்வையும் மறுமை நாளையும் நம்பிக்கை கொண்ட எந்தவொரு பெண்ணுக்கும், இறந்தவருக்காக மூன்று நாட்களுக்கு மேல் துக்கம் அனுஷ்டிப்பது ஆகுமானதல்ல; கணவ(ன் இறந்துவிட்டா)ருக்காக நான்கு மாதங்களும் பத்து நாட்களும் தவிர!' என்று கூற நான் கேட்டிருக்கிறேன்."
ஜைனப் பின்த் அபீ ஸலமா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: பிறகு நான் ஜைனப் பின்த் ஜஹ்ஷ் (ரழி) அவர்களின் சகோதரர் இறந்தபோது, அவர்களிடம் சென்றேன். அவர்கள் நறுமணப் பொருளை வரவழைத்து (அதில் சிறிதளவு) பூசிக்கொண்டார்கள். பிறகு கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! எனக்கு நறுமணம் பூசிக்கொள்ளும் தேவை எதுவும் இல்லை. ஆயினும், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மிம்பரில் (நின்றவாறு), 'அல்லாஹ்வையும் மறுமை நாளையும் நம்பிக்கை கொண்ட எந்தவொரு பெண்ணுக்கும், இறந்தவருக்காக மூன்று நாட்களுக்கு மேல் துக்கம் அனுஷ்டிப்பது ஆகுமானதல்ல; கணவ(ன் இறந்துவிட்டா)ருக்காக நான்கு மாதங்களும் பத்து நாட்களும் தவிர!' என்று கூற நான் கேட்டிருக்கிறேன்."
ஜைனப் பின்த் அபீ ஸலமா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: என் தாயார் உம்மு ஸலமா (ரழி) அவர்கள் கூறுவதை நான் கேட்டேன்: ஒரு பெண் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! என் மகளின் கணவர் இறந்துவிட்டார். அவளுடைய கண்ணில் நோய் ஏற்பட்டுள்ளது; அவளுக்கு நாங்கள் சுர்மா இடலாமா?" என்று கேட்டாள். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "கூடாது" என்று கூறினார்கள். (இதை இரண்டு அல்லது மூன்று முறை கேட்டபோதும்) ஒவ்வொரு முறையும் "கூடாது" என்றே கூறினார்கள். பிறகு அவர்கள், "அது (துக்கம் அனுஷ்டிக்கும் காலம்) நான்கு மாதங்களும் பத்து நாட்களும்தான். அறியாமைக் காலத்தில் உங்களில் ஒருத்தி ஓர் ஆண்டு முடிந்ததும் (தன் இத்தா காலம் முடிந்ததன் அடையாளமாக ஒட்டகம் அல்லது ஆட்டின்) புழுக்கையை எறிவாள்" என்று கூறினார்கள்.
ஹுமைத் பின் நாஃபிஉ (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: நான் ஜைனப் பின்த் அபீ ஸலமா (ரழி) அவர்களிடம், "ஓர் ஆண்டு முடிந்ததும் புழுக்கையை எறிவது என்றால் என்ன?" என்று கேட்டேன். அதற்கு ஜைனப் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஒரு பெண்ணின் கணவர் இறந்துவிட்டால், அவள் ஒரு சிறிய குடிசைக்குள் நுழைந்து, தனது மிக மோசமான ஆடைகளை அணிந்துகொள்வாள். ஓர் ஆண்டு முடியும் வரை நறுமணத்தையோ அது போன்ற வேறு எதையுமோ அவள் தொட மாட்டாள். பிறகு அவளிடம் கழுதை, அல்லது ஆடு, அல்லது பறவை போன்ற ஒரு பிராணி கொண்டுவரப்படும். அவள் அதன் மீது (தன் உடலைத் தேய்த்துத்) தீட்டைக் கழிப்பாள். அவள் எதன் மீது தேய்த்துத் தீட்டைக் கழிக்கிறாளோ அந்தப் பிராணி இறந்துவிடுவது வழக்கம். பிறகு அவள் (குடிசையிலிருந்து) வெளியே வருவாள். அவளுக்குப் புழுக்கை ஒன்று கொடுக்கப்படும்; அதை அவள் எறிவாள். பிறகு அவள் தனக்கு விருப்பமான நறுமணம் அல்லது வேறு எதையாவது பயன்படுத்திக் கொள்வாள்."