இந்த ஹதீஸுக்கு மற்ற ஹதீஸ் நூல்களில் உள்ள ஹதீஸ்கள்

771 aஸஹீஹ் முஸ்லிம்
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ الْمُقَدَّمِيُّ، حَدَّثَنَا يُوسُفُ الْمَاجِشُونُ، حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ عَبْدِ، الرَّحْمَنِ الأَعْرَجِ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ كَانَ إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلاَةِ قَالَ ‏"‏ وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضَ حَنِيفًا وَمَا أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ إِنَّ صَلاَتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَاىَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ لاَ شَرِيكَ لَهُ وَبِذَلِكَ أُمِرْتُ وَأَنَا مِنَ الْمُسْلِمِينَ اللَّهُمَّ أَنْتَ الْمَلِكُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ ‏.‏ أَنْتَ رَبِّي وَأَنَا عَبْدُكَ ظَلَمْتُ نَفْسِي وَاعْتَرَفْتُ بِذَنْبِي فَاغْفِرْ لِي ذُنُوبِي جَمِيعًا إِنَّهُ لاَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ أَنْتَ وَاهْدِنِي لأَحْسَنِ الأَخْلاَقِ لاَ يَهْدِي لأَحْسَنِهَا إِلاَّ أَنْتَ وَاصْرِفْ عَنِّي سَيِّئَهَا لاَ يَصْرِفُ عَنِّي سَيِّئَهَا إِلاَّ أَنْتَ لَبَّيْكَ وَسَعْدَيْكَ وَالْخَيْرُ كُلُّهُ فِي يَدَيْكَ وَالشَّرُّ لَيْسَ إِلَيْكَ أَنَا بِكَ وَإِلَيْكَ تَبَارَكْتَ وَتَعَالَيْتَ أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ ‏"‏ ‏.‏ وَإِذَا رَكَعَ قَالَ ‏"‏ اللَّهُمَّ لَكَ رَكَعْتُ وَبِكَ آمَنْتُ وَلَكَ أَسْلَمْتُ خَشَعَ لَكَ سَمْعِي وَبَصَرِي وَمُخِّي وَعَظْمِي وَعَصَبِي ‏"‏ ‏.‏ وَإِذَا رَفَعَ قَالَ ‏"‏ اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ مِلْءَ السَّمَوَاتِ وَمِلْءَ الأَرْضِ وَمِلْءَ مَا بَيْنَهُمَا وَمِلْءَ مَا شِئْتَ مِنْ شَىْءٍ بَعْدُ ‏"‏ ‏.‏ وَإِذَا سَجَدَ قَالَ ‏"‏ اللَّهُمَّ لَكَ سَجَدْتُ وَبِكَ آمَنْتُ وَلَكَ أَسْلَمْتُ سَجَدَ وَجْهِي لِلَّذِي خَلَقَهُ وَصَوَّرَهُ وَشَقَّ سَمْعَهُ وَبَصَرَهُ تَبَارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِينَ ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ يَكُونُ مِنْ آخِرِ مَا يَقُولُ بَيْنَ التَّشَهُّدِ وَالتَّسْلِيمِ ‏"‏ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي مَا قَدَّمْتُ وَمَا أَخَّرْتُ وَمَا أَسْرَرْتُ وَمَا أَعْلَنْتُ وَمَا أَسْرَفْتُ وَمَا أَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ مِنِّي أَنْتَ الْمُقَدِّمُ وَأَنْتَ الْمُؤَخِّرُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ ‏"‏ ‏.‏
அலி இப்னு அபூ தாலிப் (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுகைக்காக நின்றால் கூறுவார்கள்:

"வானங்களையும் பூமியையும் படைத்தவனின் பக்கம் (பொய்யானவற்றிலிருந்து விலகி) நேர்வழி நின்றவனாக என் முகத்தைத் திருப்பினேன்; நான் இணைவைப்பாளர்களில் உள்ளவன் அல்லன். நிச்சயமாக என் தொழுகை, என் வழிபாடு, என் வாழ்வு, என் மரணம் ஆகியவை அகிலங்களின் இறைவனாகிய அல்லாஹ்வுக்கே உரியன. அவனுக்கு யாதொரு இணையுமில்லை. இதைக் கொண்டே நான் கட்டளையிடப்பட்டுள்ளேன்; நான் முஸ்லிம்களில் ஒருவன்.

இறைவா! நீயே அரசன், உன்னைத்தவிர வேறு இறைவன் இல்லை. நீயே என் இறைவன், நான் உன் அடிமை. எனக்கு நானே அநீதி இழைத்துக் கொண்டேன், என் பாவத்தை ஒப்புக்கொள்கிறேன். என் பாவங்கள் அனைத்தையும் மன்னித்தருள்வாயாக! ஏனெனில் உன்னைத் தவிர வேறு யாரும் பாவங்களை மன்னிப்பதில்லை. நற்குணங்களில் மிகச் சிறந்ததற்கு எனக்கு வழிகாட்டுவாயாக! ஏனெனில் உன்னைத் தவிர வேறு யாரும் சிறந்த நற்குணங்களுக்கு வழிகாட்ட முடியாது. தீய குணங்களை என்னிடமிருந்து அகற்றுவாயாக! ஏனெனில் உன்னைத் தவிர வேறு யாரும் தீய குணங்களை என்னிடமிருந்து அகற்ற முடியாது.

இதோ உன் அழைப்பையேற்று வந்தேன் (லப்பைக்); அருளும் உனக்கே உரியது (ஸஅதைத்). நன்மைகள் அனைத்தும் உன் கரங்களிலேயே உள்ளன; தீமை உன்னைச் சார்ந்ததல்ல. நான் உன்னைக் கொண்டே இருக்கிறேன்; உன்னிடமே மீளுகிறேன். நீ பாக்கியம் மிக்கவன்; நீ உயர்வானவன். உன்னிடம் மன்னிப்புக் கோருகிறேன்; உன்னிடம் பாவமன்னிப்புத் தேடி (தவ்பா செய்து) மீள்கிறேன்."

பிறகு அவர் (ஸல்) அவர்கள் ருகூஃ செய்யும்போது கூறுவார்கள்:
"இறைவா! உனக்காகவே நான் ருகூஃ செய்தேன். உன்னையே விசுவாசித்தேன்; உனக்கே கட்டுப்பட்டேன். என் செவி, என் பார்வை, என் மஜ்ஜை, என் எலும்பு, என் நரம்பு ஆகியவை உனக்குப் பணிந்துவிட்டன."

பிறகு அவர் (ஸல்) அவர்கள் தலையை உயர்த்தும்போது கூறுவார்கள்:
"இறைவா! எங்கள் ரட்சகனே! உனக்கே எல்லாப் புகழும். வானங்கள் நிரம்பவும், பூமி நிரம்பவும், அவற்றுக்கு இடையே உள்ளவை நிரம்பவும், அதன் பிறகு நீ நாடும் எதுவும் நிரம்பவும் (உனக்கே புகழ்)."

பிறகு அவர் (ஸல்) அவர்கள் ஸஜ்தா செய்யும்போது கூறுவார்கள்:
"இறைவா! உனக்காகவே நான் ஸஜ்தா செய்தேன்; உன்னையே விசுவாசித்தேன்; உனக்கே கட்டுப்பட்டேன். என் முகம், அதனைப் படைத்து, அதனை வடிவமைத்து, அதில் செவிப்புலனையும் பார்வைப்புலனையும் அமைத்தவனிடம் சிரம் பணிந்தது. அழகிய படைப்பாளனாகிய அல்லாஹ் பாக்கியம் மிக்கவன்."

பிறகு அவர் (ஸல்) அவர்கள் தஷஹ்ஹுதுக்கும் ஸலாம் கூறுவதற்கும் இடையில் இறுதியாகக் கூறுவார்கள்:
"இறைவா! நான் முந்திச் செய்த, பிந்திச் செய்த, மறைவாகச் செய்த, பகிரங்கமாகச் செய்த, நான் வரம்பு மீறிச் செய்த (பாவங்களையும்), என்னை விட நீ நன்கு அறிந்தவற்றையும் மன்னித்தருள்வாயாக! நீயே முற்படுத்துபவன், நீயே பிற்படுத்துபவன். உன்னைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
897சுனனுந் நஸாயீ
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي سَلَمَةَ، قَالَ حَدَّثَنِي عَمِّي الْمَاجِشُونُ بْنُ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ، عَنْ عَلِيٍّ، رضى الله عنه أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا اسْتَفْتَحَ الصَّلاَةَ كَبَّرَ ثُمَّ قَالَ ‏ ‏ وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضَ حَنِيفًا وَمَا أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ إِنَّ صَلاَتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَاىَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ لاَ شَرِيكَ لَهُ وَبِذَلِكَ أُمِرْتُ وَأَنَا مِنَ الْمُسْلِمِينَ اللَّهُمَّ أَنْتَ الْمَلِكُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ أَنَا عَبْدُكَ ظَلَمْتُ نَفْسِي وَاعْتَرَفْتُ بِذَنْبِي فَاغْفِرْ لِي ذُنُوبِي جَمِيعًا لاَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ أَنْتَ وَاهْدِنِي لأَحْسَنِ الأَخْلاَقِ لاَ يَهْدِي لأَحْسَنِهَا إِلاَّ أَنْتَ وَاصْرِفْ عَنِّي سَيِّئَهَا لاَ يَصْرِفُ عَنِّي سَيِّئَهَا إِلاَّ أَنْتَ لَبَّيْكَ وَسَعْدَيْكَ وَالْخَيْرُ كُلُّهُ فِي يَدَيْكَ وَالشَّرُّ لَيْسَ إِلَيْكَ أَنَا بِكَ وَإِلَيْكَ تَبَارَكْتَ وَتَعَالَيْتَ أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ ‏ ‏ ‏.‏
அலி (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழத் தொடங்கும்போது, தக்பீர் கூறுவார்கள், பின்னர் கூறுவார்கள்: "வஜ்ஜஹ்து வஜ்ஹிய லில்லதீ ஃபதரஸ் ஸமாவாதி வல்அர்ள ஹனீஃபன் வமா அன மினல் முஷ்ரிகீன். இன்ன ஸலாத்தீ வ நுஸுகீ வ மஹ்யாய வ மமாத்தீ லில்லாஹி ரப்பில் ஆலமீன், லா ஷரீக்க லஹு, வ பிதாலிக்க உமிர்த்து வ அன மினல் முஸ்லிமீன். அல்லாஹும்ம! அன்தல் மலிக்கு லா இலாஹ இல்லா அன்த்த, அன அப்துக்க ளலம்(த்)து நஃப்ஸீ வஃதரஃப்(த்)து பிதன்பீ ஃபஃக்பிர்லீ துனூபீ ஜமீஅன், லா யஃக்பிருத் துனூப இல்லா அன்த்த, வஹ்தினீ லி அஹ்ஸனில் அஃக்லாக்கி, லா யஹ்தீ லி அஹ்ஸனிஹா இல்லா அன்த்த வஸ்ரிஃப் அன்னீ ஸய்யிஅஹா லா யஸ்ரிஃபு அன்னீ ஸய்யிஅஹா இல்லா அன்த்த, லப்பைக் வ ஸஃதைக், வல் கைரு குல்லுஹு ஃபீ யதைக் வஷ்ஷர்ரு லைஸ இலைக்க அன பிக்க வ இலைக்க தபாரக்த்த வ தஆலைத்த அஸ்தக்ஃபிருக்க வ அதூபு இலைக்." (நிச்சயமாக, நான் வானங்களையும் பூமியையும் படைத்தவன் பக்கம் என் முகத்தைத் திருப்பியுள்ளேன், (அல்லாஹ் ஒருவனை மட்டுமே வணங்கும்) ஹனீஃபாக, நான் இணைவைப்பவர்களில் ஒருவன் அல்ல. நிச்சயமாக, எனது தொழுகை, எனது தியாகம், எனது வாழ்வு, எனது மரணம் யாவும் அகிலங்களின் இரட்சகனான அல்லாஹ்வுக்கே உரியது. அவனுக்கு யாதொரு இணையுமில்லை. இதைக் கொண்டே நான் கட்டளையிடப்பட்டுள்ளேன், நான் முஸ்லிம்களில் ஒருவன். யா அல்லாஹ்! நீயே அரசன், உன்னைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் யாருமில்லை. நான் உனது அடிமை, நான் எனக்கே அநீதி இழைத்துவிட்டேன், என் பாவத்தை நான் ஒப்புக்கொள்கிறேன். என் பாவங்கள் அனைத்தையும் மன்னிப்பாயாக, ஏனெனில் உன்னைத் தவிர வேறு யாரும் பாவங்களை மன்னிப்பதில்லை. சிறந்த குணங்களின்பால் எனக்கு வழிகாட்டுவாயாக, ஏனெனில் உன்னைத் தவிர வேறு யாரும் சிறந்த குணங்களுக்கு வழிகாட்ட முடியாது. தீய குணங்களிலிருந்து என்னைக் காப்பாயாக, ஏனெனில் உன்னைத் தவிர வேறு யாரும் தீய குணங்களிலிருந்து பாதுகாக்க முடியாது. உன் சேவையில் நான் இருக்கிறேன், எல்லா நன்மைகளும் உன் கரங்களிலேயே உள்ளன, தீமை உன்னிடம் சேர்ப்பிக்கப்படுவதில்லை. நான் உன்னையே சார்ந்துள்ளேன், உன்னிடமே திரும்புகிறேன், நீ பாக்கியமிக்கவனும், உயர்ந்தவனும் ஆவாய், நான் உன்னிடம் மன்னிப்புக் கோரி, உன்னிடமே பாவமன்னிப்புக் கேட்கிறேன்.)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு)