இந்த ஹதீஸுக்கு மற்ற ஹதீஸ் நூல்களில் உள்ள ஹதீஸ்கள்

4612ஸஹீஹ் முஸ்லிம்
وَحَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ سَرْحٍ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ حَدَّثَنِي كَثِيرُ بْنُ عَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ، قَالَ قَالَ عَبَّاسٌ شَهِدْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ حُنَيْنٍ فَلَزِمْتُ أَنَا وَأَبُو سُفْيَانَ بْنُ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمْ نُفَارِقْهُ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى بَغْلَةٍ لَهُ بَيْضَاءَ أَهْدَاهَا لَهُ فَرْوَةُ بْنُ نُفَاثَةَ الْجُذَامِيُّ فَلَمَّا الْتَقَى الْمُسْلِمُونَ وَالْكُفَّارُ وَلَّى الْمُسْلِمُونَ مُدْبِرِينَ فَطَفِقَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَرْكُضُ بَغْلَتَهُ قِبَلَ الْكُفَّارِ قَالَ عَبَّاسٌ وَ أَنَا آخِذٌ بِلِجَامِ بَغْلَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَكُفُّهَا إِرَادَةَ أَنْ لاَ تُسْرِعَ وَأَبُو سُفْيَانَ آخِذٌ بِرِكَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ أَىْ عَبَّاسُ نَادِ أَصْحَابَ السَّمُرَةِ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ عَبَّاسٌ وَكَانَ رَجُلاً صَيِّتًا فَقُلْتُ بِأَعْلَى صَوْتِي أَيْنَ أَصْحَابُ السَّمُرَةِ قَالَ فَوَاللَّهِ لَكَأَنَّ عَطْفَتَهُمْ حِينَ سَمِعُوا صَوْتِي عَطْفَةُ الْبَقَرِ عَلَى أَوْلاَدِهَا ‏.‏ فَقَالُوا يَا لَبَّيْكَ يَا لَبَّيْكَ - قَالَ - فَاقْتَتَلُوا وَالْكُفَّارَ وَالدَّعْوَةُ فِي الأَنْصَارِ يَقُولُونَ يَا مَعْشَرَ الأَنْصَارِ يَا مَعْشَرَ الأَنْصَارِ قَالَ ثُمَّ قُصِرَتِ الدَّعْوَةُ عَلَى بَنِي الْحَارِثِ بْنِ الْخَزْرَجِ فَقَالُوا يَا بَنِي الْحَارِثِ بْنِ الْخَزْرَجِ يَا بَنِي الْحَارِثِ بْنِ الْخَزْرَجِ ‏.‏ فَنَظَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ عَلَى بَغْلَتِهِ كَالْمُتَطَاوِلِ عَلَيْهَا إِلَى قِتَالِهِمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ هَذَا حِينَ حَمِيَ الْوَطِيسُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ ثُمَّ أَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَصَيَاتٍ فَرَمَى بِهِنَّ وُجُوهَ الْكُفَّارِ ثُمَّ قَالَ ‏"‏ انْهَزَمُوا وَرَبِّ مُحَمَّدٍ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَذَهَبْتُ أَنْظُرُ فَإِذَا الْقِتَالُ عَلَى هَيْئَتِهِ فِيمَا أَرَى - قَالَ - فَوَاللَّهِ مَا هُوَ إِلاَّ أَنْ رَمَاهُمْ بِحَصَيَاتِهِ فَمَا زِلْتُ أَرَى حَدَّهُمْ كَلِيلاً وَأَمْرَهُمْ مُدْبِرًا ‏.‏
அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது:

ஹுனைன் (போர்) தினத்தில் நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் இருந்தேன். நானும் அபூ சுஃப்யான் பின் அல்ஹாரித் பின் அப்துல் முத்தலிப் (ரழி) அவர்களும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைப் பிரியாமல் அவர்களுடனேயே இருந்தோம். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், ஃபர்வா பின் நுஃபாதா அல்ஜுதாமி (ரழி) தங்களுக்கு அன்பளிப்பாக வழங்கியிருந்த தமது வெள்ளை கோவேறு கழுதையில் சவாரி செய்துகொண்டிருந்தார்கள். முஸ்லிம்களும் நிராகரிப்பாளர்களும் சந்தித்தபோது, முஸ்லிம்கள் (புறமுதுகிட்டுப்) பின்வாங்கினர். ஆனால், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் நிராகரிப்பாளர்களை நோக்கித் தமது கோவேறு கழுதையைத் துரிதப்படுத்தினார்கள்.

நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடைய கோவேறு கழுதையின் கடிவாளத்தைப் பிடித்து, அது வேகமாகச் செல்வதைத் தடுத்துக்கொண்டிருந்தேன். அபூசுஃப்யான் (ரழி) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடைய (சேனத்தின்) அங்கவடியைப் பிடித்திருந்தார்கள். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அப்பாஸே! 'அஸ்-ஸமுரா' (மரத்தடியில் உடன்படிக்கை செய்த) தோழர்களை அழையுங்கள்!" என்று கூறினார்கள்.

(அப்பாஸ் (ரழி) கூறுகிறார்கள்:) நான் உரத்த குரல் வளம் உடையவனாக இருந்தேன். எனவே நான் எனது உயர்ந்த குரலில், "அஸ்-ஸமுரா தோழர்களே எங்கே?" என்று கூவினேன். அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! பசுக்கள் தங்கள் கன்றுகளை நோக்கித் (தாய்மையுடன்) திரும்புவதைப் போன்று, எனது குரலைக் கேட்டதும் அவர்கள் (எங்களை நோக்கித்) திரும்பினார்கள். "இதோ வந்துவிட்டோம்! இதோ வந்துவிட்டோம்! (யா லப்பைக்க! யா லப்பைக்க!)" என்று பதிலளித்தார்கள்.

பிறகு அவர்கள் நிராகரிப்பாளர்களுடன் சண்டையிட்டார்கள். (அதே நேரத்தில்) அன்சாரிகளுக்கு அழைப்பு விடுக்கப்பட்டது. "அன்சாரி சமூகத்தவே! அன்சாரி சமூகத்தவே!" என்று அழைக்கப்பட்டனர். பிறகு (அழைப்பு) பனூ அல்-ஹாரித் பின் அல்-கஸ்ரஜ் கிளையினருக்கு மட்டுப்படுத்தப்பட்டது. "பனூ அல்-ஹாரித் பின் அல்-கஸ்ரஜ் கிளையினரே! பனூ அல்-ஹாரித் பின் அல்-கஸ்ரஜ் கிளையினரே!" என்று அழைக்கப்பட்டனர்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது கோவேறு கழுதையின் மீது இருந்தவாறே எட்டிப்பார்த்து, அவர்களின் சண்டையை நோக்கினார்கள். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "இதுதான் போர் உக்கிரமடைந்த நேரம் (ஹமிய அல்-வதீஸ்)" என்று கூறினார்கள். பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் சிறுகற்களை எடுத்து, அவற்றை நிராகரிப்பாளர்களின் முகங்களை நோக்கி எறிந்தார்கள். பிறகு, "முஹம்மதுடைய இறைவனின் மீது ஆணையாக! அவர்கள் தோற்கடிக்கப்பட்டுவிட்டார்கள்!" என்று கூறினார்கள்.

(அப்பாஸ் (ரழி) கூறுகிறார்கள்:) நான் சென்று பார்த்தேன்; போர் நான் (முன்பு) கண்ட அதே நிலையில்தான் இருந்தது. அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! அவர் (நபியவர்கள்) அந்தக் கற்களை எறிந்ததும், (உடனடியாக) அவர்களின் கூர்மை (போர் வீரம்) மழுங்கடிக்கப்பட்டதையும், அவர்களின் காரியம் (வெற்றி வாய்ப்பு) பின்வாங்கச் செய்யப்பட்டதையும் நான் தொடர்ந்து கண்டேன்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
4613ஸஹீஹ் முஸ்லிம்
وَحَدَّثَنَاهُ إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، جَمِيعًا عَنْ عَبْدِ، الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، بِهَذَا الإِسْنَادِ ‏.‏ نَحْوَهُ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ فَرْوَةُ بْنُ نُعَامَةَ الْجُذَامِيُّ ‏.‏ وَقَالَ ‏ ‏ انْهَزَمُوا وَرَبِّ الْكَعْبَةِ انْهَزَمُوا وَرَبِّ الْكَعْبَةِ ‏ ‏ ‏.‏ وَزَادَ فِي الْحَدِيثِ حَتَّى هَزَمَهُمُ اللَّهُ قَالَ وَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يَرْكُضُ خَلْفَهُمْ عَلَى بَغْلَتِهِ ‏.‏
ஹதீஸின் இந்த அறிவிப்பு மற்றோர் அறிவிப்பாளர் தொடர் வழியாகவும் வந்துள்ளது. அதில் (பெயர்களில்) 'ஃபர்வா பின் நுஆமா அல்ஜுதாமி' என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. மேலும் அவ்வறிவிப்பில், "கஅபாவின் இறைவன் மீது சத்தியமாக! அவர்கள் தோற்கடிக்கப்பட்டு விட்டார்கள்; கஅபாவின் இறைவன் மீது சத்தியமாக! அவர்கள் தோற்கடிக்கப்பட்டு விட்டார்கள்" என்று கூறப்பட்டுள்ளது. மேலும் இந்த ஹதீஸில், "அல்லாஹ் அவர்களைத் தோற்கடிக்கும் வரை" என்பதும் மேலதிகமாக இடம்பெற்றுள்ளது. (அறிவிப்பாளர்) கூறுகிறார்: "நபி (ஸல்) அவர்கள் தமது கோவேறு கழுதையின் மீது (அமர்ந்து) அவர்களைத் துரத்திச் செல்வதை நான் பார்ப்பது போன்று உள்ளது."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
5888மிஷ்காத் அல்-மஸாபீஹ்
وَعَن عَبَّاسٍ قَالَ: شَهِدْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ حُنَيْنٍ فَلَمَّا الْتَقَى الْمُسْلِمُونَ وَالْكُفَّارُ وَلَّى الْمُسْلِمُونَ مُدْبِرِينَ فَطَفِقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْكُضُ بَغْلَتَهُ قِبَلَ الْكُفَّارِ وَأَنَا آخِذٌ بِلِجَامِ بَغْلَةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَكُفُّهَا إِرَادَةَ أَن لَا تسرع وَأَبُو سُفْيَان آخِذٌ بِرِكَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيْ عَبَّاسُ نَادِ أَصْحَابَ السَّمُرَةِ فَقَالَ عَبَّاسٌ وَكَانَ رَجُلًا صَيِّتًا فَقُلْتُ بِأَعْلَى صَوْتِي أَيْنَ أَصْحَابُ السَّمُرَةِ فَقَالَ وَاللَّهِ لَكَأَنَّ عَطْفَتَهُمْ حِينَ سَمِعُوا صَوْتِي عَطْفَةُ الْبَقَرِ عَلَى أَوْلَادِهَا فَقَالُوا يَا لَبَّيْكَ يَا لَبَّيْكَ قَالَ فَاقْتَتَلُوا وَالْكُفَّارَ وَالدَّعْوَةُ فِي الْأَنْصَارِ يَقُولُونَ يَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ يَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ قَالَ ثُمَّ قُصِرَتِ الدَّعْوَةُ عَلَى بَنِي الْحَارِثِ بْنِ الْخَزْرَجِ فَنَظَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ عَلَى بَغْلَتِهِ كَالْمُتَطَاوِلِ عَلَيْهَا إِلَى قِتَالِهِمْ فَقَالَ حِينَ حَمِيَ الْوَطِيسُ ثُمَّ أَخَذَ حَصَيَاتٍ فَرَمَى بِهِنَّ وُجُوهَ الْكُفَّارِ ثُمَّ قَالَ انْهَزَمُوا وَرَبِّ مُحَمَّدٍ فَوَاللَّهِ مَا هُوَ إِلَّا أَنْ رَمَاهُمْ بِحَصَيَاتِهِ فَمَا زِلْتُ أَرَى حَدَّهُمْ كَلِيلًا وَأَمْرَهُمْ مُدبرا. رَوَاهُ مُسلم
அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் ஹுனைன் (போர் நடைபெற்ற) நாளில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் (போரில்) கலந்துகொண்டேன். முஸ்லிம்களும் நிராகரிப்பாளர்களும் நேருக்கு நேர் சந்தித்தபோது, (எதிரிகளின் திடீர் தாக்குதலால்) முஸ்லிம்கள் புறமுதுகிட்டுப் பின்வாங்கினர். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது கோவேறுகழுதையை நிராகரிப்பாளர்களை நோக்கிச் செலுத்தினார்கள். நான், அது (வேகமாகச் சென்றுவிடக் கூடாது என்பதற்காக), அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் கோவேறுகழுதையின் கடிவாளத்தைப் பிடித்துக் (கட்டுப்படுத்திக்) கொண்டிருந்தேன். அபூசுஃப்யான் (பின் அல்-ஹாரிஸ்) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் அங்கவடத்தை (கால் வைக்கும் மிதியை) பிடித்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அப்பாஸே! 'அஸ்ஹாபுஸ் சமுரா'வை (கருவேல மரத்தடியில் மரண உடன்படிக்கை செய்தவர்களை) அழைப்பீராக!" என்று கூறினார்கள். அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் உரத்த குரல் உடையவராக இருந்தார்கள். (அப்பாஸ் (ரழி) கூறுகிறார்கள்:) நான் எனது உரத்த குரலில், "'அஸ்ஹாபுஸ் சமுரா'வினரே! எங்கே இருக்கிறீர்கள்?" என்று சத்தமிட்டு அழைத்தேன்.

அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! அவர்கள் எனது குரலைச் செவியுற்ற போது, பசுக்கள் தமது கன்றுகளை நோக்கி (ஆதுரத்துடன்) திரும்புவதைப் போன்று அவர்கள் (நபியவர்களை நோக்கித்) திரும்பி வந்தனர். அவர்கள், "லப்பைக், லப்பைக்" (இதோ வந்துவிட்டோம், இதோ வந்துவிட்டோம்) என்று பதிலளித்தனர். பிறகு அவர்களும் நிராகரிப்பாளர்களும் போரிட்டனர். (அப்போது) அன்சாரிகளுக்கிடையே, "அன்சாரிக் கூட்டத்தினரே! அன்சாரிக் கூட்டத்தினரே!" என்று அழைப்பு விடுக்கப்பட்டது. பிறகு அந்த அழைப்பு (அன்சாரிகளில் ஒரு பிரிவினரான) 'பனூ அல்-ஹாரிஸ் பின் அல்கஸ்ரஜ்' குலத்தினருக்கு மட்டும் சுருக்கப்பட்டது.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது கோவேறுகழுதையின் மீது அமர்ந்தவாறு, (போர்க்களத்தைப் பார்ப்பதற்காக) தமது கழுத்தை நீட்டி அவர்கள் போரிடுவதைப் பார்த்தார்கள். போர் உக்கிரமடைந்த போது, "இப்போதுதான் அடுப்பு (போர்) சூடுபிடித்திருக்கிறது" என்று கூறினார்கள். பின்னர் சில சிறு கற்களை எடுத்து, நிராகரிப்பாளர்களின் முகங்களை நோக்கி எறிந்தார்கள். பிறகு, "முஹம்மதின் இறைவனின் மீது சத்தியமாக! அவர்கள் தோற்கடிக்கப்பட்டுவிட்டார்கள்" என்று கூறினார்கள்.

அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! அவர்கள் அந்தச் சிறு கற்களை எறிந்த அடுத்த கணமே, எதிரிகளின் பலம் குன்றி, அவர்கள் வீழ்ச்சியடைந்து புறமுதுகிட்டு ஓடுவதை நான் கண்டேன்.

(நூல்: முஸ்லிம்)
1850ரியாதுஸ் ஸாலிஹீன்
وعن أبي الفضل العباس بن عبد المطلب رضي الله عنه قال‏:‏ شهدت مع رسول الله صلى الله عليه وسلم يوم حنين فلزمت أنا وأبو سفيان بن الحارث بن عبد المطلب رسول الله صلى الله عليه وسلم فلم نفارقه ورسول الله صلى الله عليه وسلم على بغلة له بيضاء، فلما التقى المسلمون والمشركون ولى المسلمون مدبرين ، فطفق رسول الله صلى الله عليه وسلم ، يركض بغلته قبل الكفار، وأنا آخذ بلجام بغلة رسول الله صلى الله عليه وسلم ،أكفها إرادة أن لا تسرع وأبو سفيان آخذ بركاب رسول الله صلى الله عليه وسلم فقال‏:‏ رسول الله صلى الله عليه وسلم ‏"‏أي عباس ناد أصحاب السمرة” قال العباس، وكان رجلاً صيتا فقلت بأعلى صوتي‏:‏ أين أصحاب السمرة، فوالله لكأن عطفتهم حين سمعوا صوتى عطفة البقر على أولادها، فقالوا‏:‏ يا لبيك يا لبيك، فاقتتلوا هم والكفار، والدعوة في الأنصار يقولون‏:‏ يا معشر الأنصار، يا معشر الأنصار، ثم قصرت الدعوة على بني الحارث بن الخزرج، فنظر رسول الله صلى الله عليه وسلم وهو على بغلته كالمتطاول عليها إلى قتالهم فقال‏:‏ ‏"‏هذا حين حمي الوطيس‏"‏ ثم أخذ رسول الله صلى الله عليه وسلم حصيات، فرمى بهن وجوه الكفار، ثم قال‏:‏ ‏"‏انهزموا ورب محمد‏"‏، فذهبت أنظر فإذا القتال على هيئته فيما أرى، فوالله ما هو إلا أن رماهم بحصياته، فما زلت أرى حدهم كيلاً، وأمرهم مدبراً، ‏(‏‏(‏رواه مسلم‏)‏‏)‏‏.‏«الوطيس» التنور، ومعناه: اشتدت الحرب. وقوله: «حدهم» هو بالحاء المهملة: أي بأسهم.
அபூ அல்ஃபழ்ல் அல்அப்பாஸ் பின் அப்துல்முத்தலிப் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
ஹுனைன் (போர்) அன்று நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் இருந்தேன். நானும் அபூ சுஃப்யான் பின் அல்-ஹாரித் பின் அப்துல்-முத்தலிப் அவர்களும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களை விட்டுப் பிரியாமல் உடன் இருந்தோம் (அவர்களுடன் நெருக்கமாக இருந்தோம்). அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தங்களுடைய வெள்ளை நிறக் கோவேறு கழுதையின் மீது சவாரி செய்துகொண்டிருந்தார்கள். முஸ்லிம்களும் இணைவைப்பவர்களும் சந்தித்தபோது, முஸ்லிம்கள் புறமுதுகிட்டுத் திரும்பினர். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் நிராகரிப்பவர்களை நோக்கித் தமது கோவேறு கழுதையை விரட்டத் தொடங்கினார்கள். நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களது கோவேறு கழுதையின் கடிவாளத்தைப் பிடித்து, அது வேகமாகச் செல்லாதவாறு தடுத்துக் கொண்டிருந்தேன். அபூ சுஃப்யான், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் (கழுதையின்) அங்கவடியைப் பிடித்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “அப்பாஸே! அஸ்-ஸமுரா (மரத்தின் கீழ் உடன்படிக்கை செய்த) தோழர்களை அழையுங்கள்” என்று கூறினார்கள். அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் (இயல்பிலேயே) உரத்த குரலுடைய மனிதராக இருந்தார்கள். அப்பாஸ் (ரழி) கூறினார்கள்: நான் எனது மிக உயர்ந்த குரலில், "அஸ்-ஸமுரா தோழர்கள் எங்கே?" என்று அழைத்தேன். அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! என் குரலை அவர்கள் கேட்டபோது, ஒரு பசு தனது கன்றை நோக்கித் திரும்புவதைப் போல அவர்கள் (உடனடியாக என்னை நோக்கித்) திரும்பினார்கள். "லப்பைக், லப்பைக் (இதோ வந்துவிட்டோம்! இதோ வந்துவிட்டோம்!)" என்று கூறினார்கள்.

பிறகு அவர்களும் நிராகரிப்பாளர்களும் போரிட்டனர். அன்சாரிகளை நோக்கியும் அழைப்பு விடுக்கப்பட்டது. "அன்சாரி சமூகத்தரே! அன்சாரி சமூகத்தரே!" என்று அழைத்தனர். பிறகு அந்த அழைப்பு பனூ அல்-ஹாரித் பின் அல்-கஸ்ரஜ் பிரிவினரிடம் வந்து நின்றது.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது கோவேறு கழுதையின் மீது எட்டிப் பார்ப்பவரைப் போன்று போர்க்களத்தைப் பார்த்துவிட்டு, "இது, போர் உலை கொதிக்கும் நேரம் (அதாவது போர் உக்கிரமடைந்த நேரம்)" என்று கூறினார்கள். பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் சில சிறுகற்களை எடுத்து, நிராகரிப்பாளர்களின் முகங்களை நோக்கி எறிந்தார்கள். பிறகு, "முஹம்மதுடைய ரப்பின் மீது ஆணையாக! அவர்கள் தோற்கடிக்கப்பட்டுவிட்டார்கள்!" என்று கூறினார்கள்.

அப்பாஸ் (ரழி) கூறினார்கள்: நான் (போரின் நிலைமையைப்) பார்க்கச் சென்றேன். நான் பார்த்தவரை சண்டை (முன்பிருந்த) அதே நிலையில்தான் இருந்தது. அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! அவர்கள் மீது நபி (ஸல்) அவர்கள் கற்களை எறிந்ததுதான் தாமதம்; அவர்களின் வீரியம் மழுங்குவதையும், அவர்கள் புறமுதுகிட்டு ஓடுவதையும் நான் தொடர்ந்து பார்க்கலானேன்.
5113முஸ்தத்ரக் அல்-ஹாகிம்
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عِيسَى ثنا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ ثنا ابْنُ أَبِي عُمَرَ ثنا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ كَثِيرِ بْنِ الْعَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ عَنْ أَبِيهِ قَالَ «§شَهِدْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَوْمَ حُنَيْنٍ فَلَقَدْ رَأَيْتُهُ وَمَا مَعَهُ إِلَّا أَنَا وَأَبُو سُفْيَانَ بْنُ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ وَهُوَ آخِذٌ بِلِجَامِ بَغْلَةِ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ وَهُوَ رَاكِبُهَا وَأَبُو سُفْيَانَ لَا يَأْلُوا أَنْ يُسْرِعَ نَحْوَ الْمُشْرِكِينَ» صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
அப்பாஸ் பின் அப்துல் முத்தலிப் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"ஹுனைன் (போர்) நாளில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களை நான் கண்டேன். அப்போது, நானும் அபூசுஃப்யான் பின் அல்-ஹாரித் பின் அப்துல் முத்தலிப் என்பவரும் தவிர வேறு எவரும் அவர்களுடன் (நெருக்கமாக) இல்லாத நிலையில் நான் அவர்களைக் கண்டேன். அவர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் கோவேறு கழுதையின் கடிவாளத்தைப் பிடித்துக்கொண்டிருந்தார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அதன் மீது சவாரி செய்துகொண்டிருந்தார்கள். மேலும், அபூசுஃப்யான் (இணைவைப்பாளர்களான) முஷ்ரிக்குகளை நோக்கி விரைந்து செல்வதில் (குறைவின்றி) முனைப்புடன் இருந்தார்."

இந்த ஹதீஸ் ஷைகைனி (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்) ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்ட ஆதாரப்பூர்வமான (ஸஹீஹ்) ஹதீஸாகும். ஆயினும், அவர்கள் இருவரும் இதனை (இந்த அறிவிப்பாளர் தொடர் வழியாக) தங்களது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
5418முஸ்தத்ரக் அல்-ஹாகிம்
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الْحَكَمِ قَالَ أَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنِ الزُّهْرِيِّ حَدَّثَنِي كَثِيرُ بْنُ الْعَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ قَالَ الْعَبَّاسُ شَهِدْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ يَوْمَ حُنَيْنٍ فَلَزِمْتُ أَنَا وَأَبُو سُفْيَانَ بْنُ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ فَلَمْ نُفَارِقْهُ وَرَسُولُ اللَّهِ ﷺ عَلَى بَغْلَةٍ لَهُ بَيْضَاءَ أَهْدَاهَا لَهُ فَرْوَةُ بْنُ نَعَامَةَ الْجُذَامِيُّ فَلَمَّا الْتَقَى الْمُسْلِمُونَ وَالْكُفَّارُ وَلَّى الْمُسْلِمُونَ مُدْبِرِينَ فَطَفِقَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ يَرْكُضُ بَغْلَتَهُ قَبْلَ الْكُفَّارِ قَالَ الْعَبَّاسُ وَأَنَا آخِذٌ بِلِجَامِ بَغْلَةِ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ أَكُفُّهَا إِرَادَةَ أَنْ لَا تُسْرِعَ وَأَبُو سُفْيَانَ آخِذٌ بِرِكَابِ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «§أَيْ عَبَّاسُ نَادِ يَا أَصْحَابَ السَّمُرَةِ» فَنَادَيْتُهُمْ قَالَ فَوَاللَّهِ لَكَأَنَّمَا عَطَفْتُهُمْ حِينَ مَا سَمِعُوا صَوْتِي عَطْفَةَ الْبَقَرِ عَلَى أَوْلَادِهَا فَقَالُوا يَا لَبَيْكَاهُ يَا لَبَيْكَاهُ قَالَ فَاقْتَتَلُوا هُمْ وَالْكُفَّارُ وَالدَّعْوَةُ فِي الْأَنْصَارِ يَقُولُونَ يَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ يَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ ثُمَّ قَصُرَتِ الدَّعْوَةُ عَلَى بَنِي الْحَارِثِ بْنِ الْخَزْرَجِ فَقَالُوا يَا بَنِي الْحَارِثِ بْنِ الْخَزْرَجِ يَا بَنِي الْحَارِثِ بْنِ الْخَزْرَجِ فَنَظَرَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ وَهُوَ عَلَى بَغْلَتِهِ كَالْمُتَطَاوِلِ عَلَيْهَا إِلَى قِتَالِهِمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «هَذَا حِينَ حَمِيَ الْوَطِيسُ» قَالَ ثُمَّ أَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ حَصَيَاتٍ فَرَمَى بِهِنَّ فِي وُجُوهِ الْكُفَّارِ ثُمَّ قَالَ «انْهَزَمُوا وَرَبِّ مُحَمَّدٍ» فَذَهَبْتُ أَنْظُرُ فَإِذَا الْقِتَالُ عَلَى هَيْئَتِهِ فِيمَا أَرَى وَاللَّهِ مَا هُوَ إِلَّا أَنْ رَمَاهُمْ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ بِحَصَيَاتِهِ فَمَا زِلْتُ أَرَى جِدَّهُمْ كَلِيلًا وَأَمْرَهُمْ مُدْبِرًا هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على أخرجه مسلم
அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் ஹுனைன் போரின் போது (ஹிஜ்ரி 8-ஆம் ஆண்டு) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் இருந்தேன். நானும், அபூசுஃப்யான் பின் அல்-ஹாரிஸ் பின் அப்துல் முத்தலிப் அவர்களும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களை விட்டுப் பிரியாமல் அவர்களுடனேயே இருந்தோம். அப்போது, ஃபர்வா பின் நஆமா அல்-ஜுதாமி என்பவர் அன்பளிப்பாக வழங்கிய தமக்குச் சொந்தமான வெள்ளைக் கோவேறு கழுதையின் மீது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அமர்ந்திருந்தார்கள்.

முஸ்லிம்களுக்கும் இறைமறுப்பாளர்களுக்கும் இடையே போர் மூண்டபோது (எதிரிகளின் திடீர் அம்பெய்தல் தாக்குதலால்), முஸ்லிம்கள் புறமுதுகிட்டுப் பின்வாங்கலானார்கள். ஆனால் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (அச்சமின்றி) தமது கோவேறு கழுதையை இறைமறுப்பாளர்களை நோக்கி வேகமாகச் செலுத்தலானார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் கோவேறு கழுதை (எதிரிப் படைக்குள்) வேகமாகச் சென்றுவிடக் கூடாது என்பதற்காக நான் அதன் லகானைப் பிடித்துக் கட்டுப்படுத்திக் கொண்டிருந்தேன். அபூசுஃப்யான் அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் அங்கவடியை (காலூன்றும் மிதியை) பிடித்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அப்பாஸே! 'ஸமுரா' (ஹுதைபிய்யாவில் மரத்தடியில் ரிழ்வான் உடன்படிக்கை செய்த) தோழர்களை அழைப்பீராக!" என்று கூறினார்கள். உடனே நான் (மிகவும் உரத்த குரலில்) அவர்களை அழைத்தேன். அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! என் குரலை அவர்கள் செவியுற்றதும், பசுக்கள் தமது கன்றுகளை நோக்கித் திரும்புவதைப் போல (மிகவும் ஆவலோடு எங்களை நோக்கித்) திரும்பி வந்தார்கள். "யா லப்பைகாஹு! யா லப்பைகாஹு!" (இதோ வந்துவிட்டோம்! இதோ வந்துவிட்டோம்!) என்று அவர்கள் பதிலளித்தார்கள். பிறகு அவர்கள் இறைமறுப்பாளர்களுடன் போரிடத் தொடங்கினர்.

பின்னர் அன்சாரிகளை நோக்கி அழைப்பு விடுக்கப்பட்டது. "அன்சாரிக் கூட்டத்தினரே! அன்சாரிக் கூட்டத்தினரே!" என்று (அழைப்பவர்கள்) முழங்கினார்கள். பின்னர் அந்த அழைப்பு கஸ்ரஜ் குலத்தைச் சேர்ந்த பனூ அல்-ஹாரிஸ் கிளையினருக்கு மட்டும் சுருக்கப்பட்டது. "பனூ அல்-ஹாரிஸ் பின் அல்-கஸ்ரஜ் கிளையினரே! பனூ அல்-ஹாரிஸ் பின் அல்-கஸ்ரஜ் கிளையினரே!" என்று அவர்கள் முழங்கினார்கள்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது கோவேறு கழுதையின் மீதமர்ந்தவாறு தங்களது கழுத்தை நீட்டி அவர்கள் போரிடுவதைப் பார்த்தார்கள். பிறகு, "போர் கடுமையாகிவிட்ட (உச்சக்கட்டத்தை எட்டிய) நேரம் இது!" என்று கூறினார்கள். பின்னர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் சில சிறுகற்களை எடுத்து, இறைமறுப்பாளர்களின் முகங்களை நோக்கி எறிந்தார்கள். பிறகு, "முஹம்மதின் இறைவன் மீது சத்தியமாக! அவர்கள் தோற்கடிக்கப்பட்டுவிட்டார்கள்" என்று கூறினார்கள்.

நான் (களத்தின் நிலைமையைப்) பார்க்கச் சென்றேன். நான் கண்டவரை போர் அதன் (பழைய) நிலையிலேயே நடந்துகொண்டிருந்தது. அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அந்தச் சிறுகற்களை எறிந்தவுடனேயே, எதிரிகளின் வீரியம் மழுங்கடிக்கப்பட்டு, அவர்கள் புறமுதுகிட்டு ஓடுவதையே நான் தொடர்ச்சியாகப் பார்த்தேன்.
ஹதீஸ் தரம் : ஹதீஸ் தரம் கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
4770ஸஹீஹ் இப்னு ஹிப்பான்
أَخْبَرَنَا أَبُو خَلِيفَةَ، قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، قَالَ: حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ: أَخْبَرَنَا أَبُو إِسْحَاقَ، أَنَّ رَجُلًا مِنْ قَيْسٍ، قَالَ لِلْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ: أَفَرَرْتُمْ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، يَوْمَ حُنَيْنٍ؟، قَالَ الْبَرَاءُ: لَكِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، لَمْ يَفِرَّ إِنَّ هَوَازِنَ كَانُوا قَوْمًا رُمَاةً، فَلَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، عَلَى بَغْلَةٍ بَيْضَاءَ، وَإِنَّ أَبَا سُفْيَانَ بْنَ الْحَارِثِ آخِذٌ بِلِجَامِهَا، وَهُوَ يَقُولُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، § «أَنَا النَّبِيُّ لَا كَذِبْ ..... أَنَا ابْنُ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ» *
கய்ஸ் குலத்தைச் சேர்ந்த ஒருவர் பராஉ பின் ஆஸிப் (ரழி) அவர்களிடம், "ஹுனைன் (போரின்) போது நீங்கள் இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்களை விட்டுவிட்டு ஓடிவிட்டீர்களா?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு பராஉ (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஆனால், இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (புறமுதுகிட்டு) ஓடவில்லை. ஹவாஸின் குலத்தவர்கள் (சிறந்த) வில்லாளிகளாக இருந்தனர். இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு வெள்ளைக் கோவேறுகழுதையின் மீது (அமர்ந்திருந்ததை) நான் பார்த்தேன். அதன் கடிவாளத்தை அபூசுஃப்யான் பின் அல்ஹாரிஸ் (ரழி) பிடித்துக் கொண்டிருந்தார். அப்போது இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'நான் நபியாவேன்; (இதில்) எவ்விதப் பொய்யுமில்லை. நான் அப்துல் முத்தலிபின் மகனாவேன்' என்று (உரத்த குரலில்) கூறிக் கொண்டிருந்தார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (ஆதாரப்பூர்வமானது)
صحيح
7049ஸஹீஹ் இப்னு ஹிப்பான்
أَخْبَرَنَا ابْنُ قُتَيْبَةَ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي السَّرِيِّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، حَدَّثَنِي كَثِيرُ بْنُ الْعَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ: شَهِدْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ حُنَيْنٍ، فَلَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَا مَعَهُ إِلَّا أَنَا وَأَبُو سُفْيَانَ بْنُ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ، فَلَزِمْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ نُفَارِقْهُ وَهُوَ عَلَى بَغْلَةٍ شَهْبَاءَ وَرُبَّمَا قَالَ: بَيْضَاءَ، أَهْدَاهَا لَهُ فَرْوَةُ بْنُ نُفَاثَةَ الْجُذَامِيُّ، فَلَمَّا الْتَقَى الْمُسْلِمُونَ وَالْكُفَّارُ، وَلَّى الْمُسْلِمُونَ مُدْبِرِينَ، وَطَفِقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْكُضُ عَلَى بَغْلَتِهِ قِبَلَ الْكُفَّارِ، قَالَ الْعَبَّاسُ: وَأَنَا آخِذٌ بِلِجَامِ بَغْلَةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَكُفُّهَا وَهُوَ لَا يَأْلُو يُسْرِعُ نَحْوَ الْمُشْرِكِينَ، وَأَبُو سُفْيَانَ بْنُ الْحَارِثِ آخِذٌ بِغَرْزِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «يَا عَبَّاسُ، نَادِ يَا أَصْحَابَ السَّمُرَةِ»، وَكُنْتُ رَجُلًا صَيِّتًا، وَقُلْتُ بِأَعْلَى صَوْتِي: يَا أَصْحَابَ السَّمُرَةِ، فَوَاللَّهِ لَكَأَنَّ عَطْفَتَهُمْ حِينَ سَمِعُوا صَوْتِي عَطْفَةُ الْبَقَرِ عَلَى أَوْلَادِهَا، يَقُولُونَ: يَا لَبَّيْكَ يَا لَبَّيْكَ، فَأَقْبَلَ الْمُسْلِمُونَ فَاقْتَتَلُوا هُمْ وَالْكُفَّارُ، فَنَادَتِ الْأَنْصَارُ: يَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ، ثُمَّ قُصِرَتِ الدَّعْوَةُ عَلَى بَنِي الْحَارِثِ بْنِ الْخَزْرَجِ، فَنَادُوا يَا بَنِي الْحَارِثِ بْنِ الْخَزْرَجِ، قَالَ: فَنَظَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ عَلَى بَغْلَتِهِ كَالْمُتَطَاوِلِ عَلَيْهَا إِلَى قِتَالِهِمْ، ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: § «هَذَا حِينَ حَمِيَ الْوَطِيسُ»، ثُمَّ أَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَصَيَاتٍ فَرَمَى بِهِنَّ وجُوهَ الْكُفَّارِ، ثُمَّ قَالَ: «انْهَزَمُوا وَرَبِّ الْكَعْبَةِ، انْهَزَمُوا وَرَبِّ الْكَعْبَةِ»، قَالَ فَذَهَبْتُ أَنْظُرُ، فَإِذَا الْقِتَالُ عَلَى هَيْئَتِهِ فِيمَا أَرَى، فَوَاللَّهِ مَا هُوَ إِلَّا أَنْ رَمَاهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِحَصَيَاتِهِ فَمَا أَرَى حَدَّهُمْ إِلَّا كَلِيلًا، وَأَمْرَهُمْ إِلَّا مُدْبِرًا حَتَّى هَزَمَهُمُ اللَّهُ، قَالَ: وَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْكُضُ خَلْفَهُمْ عَلَى بَغْلَتِهِ
அப்பாஸ் பின் அப்துல் முத்தலிப் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஹுனைன் போர்க்களத்தில் நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் கலந்துகொண்டேன். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் நானும் அபூசுஃப்யான் பின் அல்-ஹாரிஸ் பின் அப்துல் முத்தலிபும் மட்டுமே (உறுதியாக) இருந்தோம். நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைப் பிரியாமல் அவர்களுடனேயே (துணையாக) நின்றோம். அப்போது நபியவர்கள் ஃபர்வா பின் நுஃபாஸா அல்ஜுதாமி (ரழி) அவர்கள் தமக்கு அன்பளிப்பாக வழங்கிய சாம்பல் நிற (அல்லது வெள்ளை நிறம் என்று அறிவிப்பாளர் கூறினார்) கோவேறு கழுதையின் மீது அமர்ந்திருந்தார்கள்.

முஸ்லிம்களும் நிராகரிப்பாளர்களும் மோதிக்கொண்டபோது, முஸ்லிம்கள் (திடீரெனப்) பின்வாங்கி ஓடத் தொடங்கினர். ஆனால், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது கோவேறு கழுதையை நிராகரிப்பாளர்களை நோக்கி வேகமாகச் செலுத்தலானார்கள். நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் கோவேறு கழுதையின் கடிவாளத்தைப் பிடித்து, அதன் வேகத்தைக் கட்டுப்படுத்திக் கொண்டிருந்தேன் (ஏனெனில் அவர்கள் எதிரிகளை நோக்கி மிகத் துணிச்சலாக முன்னேறினார்கள்). ஆனால், அவர்களோ இணைவைப்பவர்களை நோக்கிச் செல்வதில் எந்தத் தயக்கமும் இன்றி வேகமாகச் சென்று கொண்டிருந்தார்கள். அபூசுஃப்யான் பின் அல்ஹாரிஸ் (ரழி) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் சேணத்தின் அங்கவடியைப் (கால் வைக்கும் மிதியை) பிடித்துக் கொண்டிருந்தார்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அப்பாஸே! 'சமுரா மரத்துத் தோழர்களே!' (ரிழ்வான் உடன்படிக்கை செய்தவர்களே) என்று சப்தமிட்டு அழையுங்கள்" என்று கூறினார்கள். நான் உரத்த குரல் வளம் கொண்ட மனிதராக இருந்தேன். அதனால், "சமுரா மரத்துத் தோழர்களே!" என்று எனது உச்சக் குரலில் அழைத்தேன். அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! எனது சப்தத்தைக் கேட்டதும், பசுக்கள் தங்களின் கன்றுகளை நோக்கி (பாசத்துடன்) திரும்புவதைப் போன்று அவர்கள் வேகமாகத் திரும்பி வந்தனர்; "லப்பைக்! லப்பைக்! (இதோ வந்துவிட்டோம்! இதோ வந்துவிட்டோம்!)" என்று அவர்கள் கூறினார்கள்.

பின்பு முஸ்லிம்கள் முன்னோக்கி வந்து நிராகரிப்பாளர்களுடன் கடும் போர் புரிந்தனர். அன்சாரிகள் "அன்சாரிச் சமூகத்தாரே!" என்று முழக்கமிட்டனர். பின்னர் அந்த முழக்கம் பனூ அல்-ஹாரிஸ் பின் அல்-கஸ்ரஜ் குலத்தாரிடம் சுருங்கியது; அவர்கள் "பனூ அல்-ஹாரிஸ் பின் அல்-கஸ்ரஜ் குலத்தாரே!" என்று முழக்கமிட்டனர்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது கோவேறு கழுதையின் மீது அமர்ந்தவாறே எட்டிப் பார்ப்பவரைப் போன்று அவர்களது போரை உற்று நோக்கினார்கள். பின்னர், "இப்போது அடுப்பு தகித்துவிட்டது" (போர் அதன் உச்சக்கட்ட உக்கிரத்தை அடைந்துவிட்டது) என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் சில சிறு கற்களை எடுத்து நிராகரிப்பாளர்களின் முகங்களை நோக்கி எறிந்தார்கள். மேலும், "கஅபாவின் இறைவனின் மீதாணையாக! அவர்கள் தோற்கடிக்கப்பட்டுவிட்டனர்!" என்று (இருமுறை) கூறினார்கள்.

நான் (கள நிலவரத்தைப்) பார்க்கச் சென்றேன். நான் பார்த்தவரை போர் அதன் அதே (கடுமையான) நிலையிலேயே நடந்துகொண்டிருந்தது. அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கற்களை எடுத்து எறிந்த பிறகு, எதிரிகளின் வலிமை குன்றி, அவர்கள் புறமுதுகிட்டு ஓடுவதை மட்டுமே நான் கண்டேன். இறுதியில் அல்லாஹ் அவர்களை முழுமையாகத் தோற்கடித்தான். நபி (ஸல்) அவர்கள் தமது கோவேறு கழுதையில் அவர்களை விரட்டிக்கொண்டு பின்னால் செல்வதை இப்போதும் நான் என் கண்ணால் பார்ப்பதைப் போன்றே உணர்கிறேன்.
ஹதீஸ் தரம் : இஸ்னாதுஹு ஹஸன் (இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் நல்லதாகும்)
إسناده حسن