இந்த ஹதீஸுக்கு மற்ற ஹதீஸ் நூல்களில் உள்ள ஹதீஸ்கள்

1773முஸ்னது அஹ்மத்
حَدَّثَنَاهُ جَرِيرٌ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي زِيَادٍ عَنْ عَبْدِ اللهِ بْنِ الْحَارِثِ عَنْ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ بْنِ رَبِيعَةَ قَالَ دَخَلَ الْعَبَّاسُ عَلَى رَسُولِ اللهِ ﷺ فَقَالَ إِنَّا لَنَخْرُجُ فَنَرَى قُرَيْشًا تَحَدَّثُ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ
அப்துல் முத்தலிப் பின் ரபீஆ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "நாங்கள் (வீட்டை விட்டு) வெளியே செல்லும்போது, குறைஷியர் (தங்களுக்குள்) பேசிக் கொண்டிருப்பதை நாங்கள் காண்கிறோம் (ஆனால் எங்களைக் கண்டதும் அவர்கள் பேச்சை நிறுத்தி விடுகிறார்கள்)" என்று கூறினார்கள். பிறகு (அறிவிப்பாளர்) அந்த ஹதீஸை (முழுமையாகக்) குறிப்பிட்டார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இஸ்னாதுஹு ளயீஃப் (இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் பலவீனமானது)
إسناده ضعيف
17515முஸ்னது அஹ்மத்
حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ عَبْدِ الْحَمِيدِ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي زِيَادٍ عَنْ عَبْدِ اللهِ بْنِ الْحَارِثِ عَنْ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ بْنِ رَبِيعَةَ قَالَ دَخَلَ الْعَبَّاسُ عَلَى رَسُولِ اللهِ ﷺ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللهِ إِنَّا لَنَخْرُجُ فَنَرَى قُرَيْشًا تَحَدَّثُ فَإِذَا رَأَوْنَا سَكَتُوا فَغَضِبَ رَسُولُ اللهِ ﷺ وَدَرَّ عِرْقٌ بَيْنَ عَيْنَيْهِ ثُمَّ قَالَ وَاللهِ لَا يَدْخُلُ قَلْبَ امْرِئٍ إِيمَانٌ حَتَّى يُحِبَّكُمْ لِلَّهِ وَلِقَرَابَتِي
அப்துல் முத்தலிப் பின் ரபீஆ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நாங்கள் (வெளியே) செல்லும்போது குறைஷிகள் (தங்களுக்குள்) பேசிக் கொண்டிருப்பதைக் காண்கிறோம். ஆனால், அவர்கள் எங்களைக் கண்டவுடன் (பேச்சை நிறுத்திவிட்டு) மௌனமாகி விடுகிறார்கள்" என்று கூறினார்கள். இதைக் கேட்ட அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கோபமடைந்தார்கள்; (அவர்களது கோபத்தின் அடையாளமாக) அவர்களின் இரு கண்களுக்கும் இடையிலிருந்த நரம்பு புடைத்தது. பின்னர் அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! அல்லாஹ்விற்காகவும், எனது உறவினர் என்பதற்காகவும் உங்களை (எனது குடும்பத்தாரை) நேசிக்கும் வரை எந்தவொரு மனிதரின் உள்ளத்திலும் ஈமான் (இறைநம்பிக்கை) நுழையாது" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இஸ்னாதுஹு ளயீஃப் (இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் பலவீனமானது)
إسناده ضعيف
17516முஸ்னது அஹ்மத்
حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا يَزِيدُ يَعْنِي ابْنَ عَطَاءٍ عَنْ يَزِيدَ يَعْنِي ابْنَ أَبِي زِيَادٍ عَنْ عَبْدِ اللهِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ نَوْفَلٍ حَدَّثَنِي عَبْدُ الْمُطَّلِبِ بْنُ رَبِيعَةَ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ قَالَ دَخَلَ الْعَبَّاسُ عَلَى رَسُولِ اللهِ ﷺ مُغْضَبًا فَقَالَ لَهُ مَا يُغْضِبُكَ؟ قَالَ يَا رَسُولَ اللهِ مَا لَنَا وَلِقُرَيْشٍ إِذَا تَلَاقَوْا بَيْنَهُمْ تَلَاقَوْا بِوُجُوهٍ مُبْشِرَةٍ وَإِذَا لَقُونَا لَقُونَا بِغَيْرِ ذَلِكَ فَغَضِبَ رَسُولُ اللهِ ﷺ حَتَّى احْمَرَّ وَجْهُهُ وَحَتَّى اسْتَدَرَّ عِرْقٌ بَيْنَ عَيْنَيْهِ وَكَانَ إِذَا غَضِبَ اسْتَدَرَّ فَلَمَّا سُرِّيَ عَنْهُ قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ أَوْ قَالَ وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لَا يَدْخُلُ قَلْبَ رَجُلٍ الْإِيمَانُ حَتَّى يُحِبَّكُمْ لِلَّهِ وَلِرَسُولِهِ ثُمَّ قَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ مَنْ آذَى الْعَبَّاسَ فَقَدْ آذَانِي إِنَّمَا عَمُّ الرَّجُلِ صِنْوُ أَبِيهِ
அப்துல் முத்தலிப் பின் ரபீஆ பின் அல்ஹாரிஸ் பின் அப்துல் முத்தலிப் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

(நபியவர்களின் பெரிய தந்தை) அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கோபமடைந்த நிலையில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தார்கள். அப்போது நபியவர்கள், "உங்களுக்குக் கோபத்தை ஏற்படுத்தியது எது?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நமக்கும் (நமது குடும்பத்தாருக்கும்) குறைஷிகளுக்கும் என்னவாயிற்று? அவர்கள் தங்களுக்குள் சந்தித்துக் கொள்ளும்போது மலர்ந்த முகத்துடன் சந்தித்துக் கொள்கிறார்கள். ஆனால், நம்மைச் சந்திக்கும்போது அவ்வாறு (மலர்ச்சியோடு) இல்லாமல் வேறு விதமாக (கடுகடுப்புடன்) நம்மைச் சந்திக்கிறார்கள்" என்று கூறினார்கள்.

இதைக் கேட்ட அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் முகம் சிவக்கும் அளவிற்கும், அவர்களின் இரு கண்களுக்கு (புருவங்களுக்கு) இடையிலுள்ள நரம்பு புடைக்கும் அளவிற்கும் கடும் கோபமடைந்தார்கள். நபியவர்கள் கோபமடைந்தால் அந்த நரம்பு புடைத்துக்கொள்ளும்.

பின்னர் நபியவர்களின் கோபம் தணிந்தவுடன் கூறினார்கள்: "என் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீதாணையாக!" -அல்லது "முஹம்மதின் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீதாணையாக!- அல்லாஹ்விற்காகவும் அவனது தூதருக்காகவும் உங்களை (எனது குடும்பத்தாரை) நேசிக்காத வரை எந்தவொரு மனிதனின் உள்ளத்திலும் ஈமான் (முழுமையான இறைநம்பிக்கை) நுழையாது".

பிறகு நபியவர்கள் கூறினார்கள்: "மக்களே! யார் அப்பாஸுக்குத் துன்பம் தருகிறாரோ அவர் எனக்கே துன்பம் தந்தவராவார். நிச்சயமாக ஒரு மனிதனின் தந்தைவழிச் சகோதரர் (பெரிய தந்தை அல்லது சிறிய தந்தை) அவனது தந்தைக்கு நிகரானவர் (தந்தையின் ஒரு பகுதியாவார்)" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இஸ்னாதுஹு ளயீஃப் (இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் பலவீனமானது)
إسناده ضعيف
5432முஸ்தத்ரக் அல்-ஹாகிம்
أَخْبَرَنَا الشَّيْخُ أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ أَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ قُتَيْبَةَ ثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ قَالُوا أَنَا جَرِيرٌ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي زِيَادٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ عَنِ الْمُطَّلِبِ بْنِ رَبِيعَةَ قَالَ جَاءَ الْعَبَّاسُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ ﷺ وَهُوَ مُغْضَبٌ فَقَالَ «مَا شَأْنُكَ؟» فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا لَنَا وَلِقُرَيْشٍ؟ فَقَالَ «مَا لَكَ وَلَهُمْ؟» قَالَ يَلْقَى بَعْضُهُمْ بَعْضًا بِوُجُوهٍ مُشْرِقَةٍ فَإِذَا لَقُونَا لَقُونَا بِغَيْرِ ذَلِكَ قَالَ فَغَضِبَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ حَتَّى اسْتَدَرَّ عِرْقٌ بَيْنَ عَيْنَيْهِ قَالَ فَلَمَّا أَسْفَرَ عَنْهُ قَالَ «وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ §لَا يَدْخُلُ قَلْبَ امْرِئٍ الْإِيمَانُ حَتَّى يَحْكُمَ لِلَّهِ وَلِرَسُولِهِ» قَالَ ثُمَّ قَالَ «مَا بَالُ رِجَالٍ يُؤْذُونَنِي فِي الْعَبَّاسِ عَمِّ الرَّجُلِ صِنْوِ أَبِيهِ» هَذَا حَدِيثٌ رَوَاهُ إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي خَالِدٍ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي زِيَادٍ وَيَزِيدُ «وَإِنْ لَمْ يُخَرِّجَاهُ فَإِنَّهُ أَحَدُ أَرْكَانِ الْحَدِيثِ فِي الْكُوفِيِّينَ»
முத்தலிப் பின் ரபீஆ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கோபத்துடன் அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்களிடம் வந்தார்கள். அப்போது நபியவர்கள், "உங்களுக்கு என்ன நேர்ந்தது?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எங்களுக்கும் குறைஷிகளுக்கும் என்ன (பிரச்சனை)?" என்று கேட்டார்கள். நபியவர்கள், "உங்களுக்கும் அவர்களுக்கும் என்ன (பிரச்சனை)?" என்று (திருப்பிக்) கேட்டார்கள். அதற்கு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள், "அவர்கள் தங்களுக்குள் ஒருவரையொருவர் சந்திக்கும்போது மலர்ந்த முகத்துடன் சந்திக்கிறார்கள். ஆனால், எங்களைச் சந்திக்கும்போது அவ்வாறு (முகமலர்ச்சியுடன்) சந்திப்பதில்லை" என்று கூறினார்கள்.

(இதைக் கேட்ட) அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்களுக்கு, அவர்களின் இரு கண்களுக்கும் இடையிலுள்ள நரம்பு புடைக்கும் அளவுக்குக் கோபம் ஏற்பட்டது. பின்னர் அவர்களின் கோபம் தணிந்ததும் நபியவர்கள் கூறினார்கள்: "முஹம்மதின் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! ஒரு மனிதர், அல்லாஹ்வுக்காகவும் அவனுடைய தூதருக்காகவும் (உங்களை நேசிப்பதை ஒரு கடமையாகக் கருதி) தீர்ப்பளிக்காத வரை (அல்லது அங்கீகரிக்காத வரை) ஈமான் அவரது உள்ளத்தில் நுழையாது."

பின்னர் நபியவர்கள், "அப்பாஸ் விஷயத்தில் எனக்குத் துன்பம் தரும் மக்களுக்கு என்ன நேர்ந்தது? ஒரு மனிதரின் தந்தையின் சகோதரர் (பெரிய தந்தை அல்லது சிறிய தந்தை) அவரது தந்தைக்கு நிகரானவர் (தந்தையின் ஒரு கிளை போன்றவர்) ஆவாரே!" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஹதீஸ் தரம் கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له