حَدَّثَنَا عَبْدُ اللهِ حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ الْبَصْرِيُّ حَدَّثَنَا الْمُغِيرَةُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ الْمَخْزُومِيُّ حَدَّثَنِي أَبِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْحَارِثِ عَنْ زَيْدِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ أَبِيهِ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ عَنْ عُبَيْدِ اللهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ مَوْلَى رَسُولِ اللهِ ﷺ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ وَقَفَ بِعَرَفَةَ وَهُوَ مُرْدِفٌ أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ فَقَالَ هَذَا الْمَوْقِفُ وَكُلُّ عَرَفَةَ مَوْقِفٌ ثُمَّ دَفَعَ يَسِيرُ الْعَنَقَ وَجَعَلَ النَّاسُ يَضْرِبُونَ يَمِينًا وَشِمَالًا وَهُوَ يَلْتَفِتُ وَيَقُولُ السَّكِينَةَ أَيُّهَا النَّاسُ السَّكِينَةَ أَيُّهَا النَّاسُ حَتَّى جَاءَ الْمُزْدَلِفَةَ وَجَمَعَ بَيْنَ الصَّلاتَيْنِ ثُمَّ وَقَفَ بِالْمُزْدَلِفَةِ فَوَقَفَ عَلَى قُزَحَ وَأَرْدَفَ الْفَضْلَ بْنَ عَبَّاسٍ وَقَالَ هَذَا الْمَوْقِفُ وَكُلُّ الْمُزْدَلِفَةِ مَوْقِفٌ ثُمَّ دَفَعَ وَجَعَلَ يَسِيرُ الْعَنَقَ وَالنَّاسُ يَضْرِبُونَ يَمِينًا وَشِمَالًا وَهُوَ يَلْتَفِتُ وَيَقُولُ السَّكِينَةَ السَّكِينَةَ أَيُّهَا النَّاسُ حَتَّى جَاءَ مُحَسِّرًا فَقَرَعَ رَاحِلَتَهُ فَخَبَّتْ حَتَّى خَرَجَثُمَّ عَادَ لِسَيْرِهِ الْأَوَّلِ حَتَّى رَمَى الْجَمْرَةَ ثُمَّ جَاءَ الْمَنْحَرَ فَقَالَ هَذَا الْمَنْحَرُ وَكُلُّ مِنًى مَنْحَرٌ ثُمَّ جَاءَتْهُ امْرَأَةٌ شَابَّةٌ مِنْ خَثْعَمَ فَقَالَتْ إِنَّ أَبِي شَيْخٌ كَبِيرٌ وَقَدْ أَفْنَدَ وَأَدْرَكَتْهُ فَرِيضَةُ اللهِ فِي الْحَجِّ وَلا يَسْتَطِيعُ أَدَاءَهَا فَيُجْزِئُ عَنْهُ أَنْ أُؤَدِّيَهَا عَنْهُ ؟ قَالَ رَسُولُ اللهِ ﷺ نَعَمْ وَجَعَلَ يَصْرِفُ وَجْهَ الْفَضْلِ بْنِ الْعَبَّاسِ عَنْهَا ثُمَّ أَتَاهُ رَجُلٌ فَقَالَ إِنِّي رَمَيْتُ الْجَمْرَةَ وَأَفَضْتُ وَلَبِسْتُ وَلَمْ أَحْلِقْ قَالَ فَلا حَرَجَ فَاحْلِقْ ثُمَّ أَتَاهُ رَجُلٌ آخَرُ فَقَالَ إِنِّي رَمَيْتُ وَحَلَقْتُ وَلَبِسْتُ وَلَمْ أَنْحَرْ فَقَالَ لَا حَرَجَ فَانْحَرْ ثُمَّ أَفَاضَ رَسُولُ اللهِ ﷺ فَدَعَا بِسَجْلٍ مِنْ مَاءِ زَمْزَمَ فَشَرِبَ مِنْهُ وَتَوَضَّأَ ثُمَّ قَالَ انْزِعُوا يَا بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَلَوْلا أَنْ تُغْلَبُوا عَلَيْهَا لَنَزَعْتُ قَالَ الْعَبَّاسُ يَا رَسُولَ اللهِ إِنِّي رَأَيْتُكَ تَصْرِفُ وَجْهَ ابْنِ أَخِيكَ؟ قَالَ إِنِّي رَأَيْتُ غُلامًا شَابًّا وَجَارِيَةً شَابَّةً فَخَشِيتُ عَلَيْهِمَا الشَّيْطَانَ
அலீ பின் அபீதாலிப் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் அரஃபா (பெருவெளியில்) தங்கியிருந்தார்கள். அவர்களுக்குப் பின்னால் உஸாமா பின் ஸைத் (ரழி) அவர்கள் (வாகனத்தில்) அமர்ந்திருந்தார்கள். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "இது (நான்) நிற்கும் இடமாகும்; அரஃபா முழுவதுமே (ஹஜ்ஜின்போது) நிற்கும் இடம்தான்" என்று கூறினார்கள். பின்னர், அவர்கள் மிதமான வேகத்தில் (அங்கிருந்து) புறப்பட்டார்கள். மக்கள் வலது மற்றும் இடது புறமாக (முண்டியடித்துக் கொண்டு) செல்ல ஆரம்பித்தார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் (மக்களைத்) திரும்பிப் பார்த்து, "மக்களே! அமைதியாகச் செல்லுங்கள், மக்களே! அமைதியாகச் செல்லுங்கள்!" என்று கூறினார்கள்.
பிறகு, அவர்கள் முஸ்தலிஃபாவிற்கு வந்து (மக்ரிப் மற்றும் இஷா ஆகிய) இரண்டு தொழுகைகளையும் சேர்த்துத் தொழுதார்கள். பின்னர் முஸ்தலிஃபாவில் உள்ள 'குஸஹ்' (என்ற மலையின்) இடத்தில் நின்றார்கள். இப்போது அவர்களுக்குப் பின்னால் அல்ஃபழ்ல் பின் அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் (வாகனத்தில்) அமர்ந்திருந்தார்கள். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "இது நிற்கும் இடமாகும்; முஸ்தலிஃபா முழுவதுமே நிற்கும் இடம்தான்" என்று கூறினார்கள். பின்னர், அவர்கள் மிதமான வேகத்தில் புறப்பட்டார்கள். மக்கள் வலது மற்றும் இடது புறமாக முண்டியடித்துக் கொண்டு சென்றனர். நபி (ஸல்) அவர்கள் மக்களைத் திரும்பிப் பார்த்து, "மக்களே! அமைதி, அமைதி (கடைப்பிடியுங்கள்)" என்று கூறினார்கள்.
அவர்கள் முஹஸ்ஸிர் (எனும் பள்ளத்தாக்கை) அடைந்ததும் தமது வாகனத்தைத் தட்டினார்கள்; அது (அப்பள்ளத்தாக்கைக் கடக்கும் வரை) வேகமாக ஓடியது. பின்னர் அவர்கள் (முந்தைய வேகத்திற்குத் திரும்பி) ஜம்ராவில் கல்லெறியும் வரை தங்களது முந்தைய மிதமான வேகத்திலேயே சென்றார்கள். பிறகு, அவர்கள் குர்பானி கொடுக்கும் இடத்திற்குச் சென்று, "இது குர்பானி கொடுக்கும் இடமாகும்; மினா முழுவதுமே குர்பானி கொடுக்கும் இடம்தான்" என்று கூறினார்கள்.
அப்போது கஸ்அம் குலத்தைச் சேர்ந்த ஒரு இளம் பெண் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! என் தந்தை மிகவும் வயதான முதியவர், அவருக்கு (வயது முதிர்வினால்) தளர்ச்சி ஏற்பட்டுவிட்டது. அல்லாஹ் கடமையாக்கியுள்ள ஹஜ்ஜை (நிறைவேற்றும் காலம்) அவர் அடைந்துள்ளார், ஆனால் அவரால் அதனை (நேரடியாகச் சென்று) செய்ய இயலாது. அவருக்குப் பதிலாக நான் ஹஜ் செய்தால் அது (அவர் சார்பாக) நிறைவேறுமா?" என்று கேட்டார். அதற்கு ரஸூல் (ஸல்) அவர்கள், "ஆம்" என்று பதிலளித்தார்கள். மேலும், அல்ஃபழ்ல் பின் அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களின் முகத்தை அப்பெண்ணின் திசையிலிருந்து நபி (ஸல்) அவர்கள் (வேறு பக்கம்) திருப்பலானார்கள்.
பிறகு ஒரு மனிதர் வந்து, "நான் ஜம்ராவில் கல்லெறிந்துவிட்டு, (மக்காவிற்குச் சென்று) தவாஃப் அல்-இஃபாதாவை நிறைவேற்றி, எனது சாதாரண உடைகளை அணிந்து கொண்டேன்; ஆனால் (இன்னும்) தலைமுடியை மழிக்கவில்லை" என்றார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "எந்தக் குற்றமும் இல்லை, (இப்போது) தலைமுடியை மழித்துக் கொள்ளுங்கள்" என்று கூறினார்கள். பின்னர் மற்றொருவர் வந்து, "நான் கல்லெறிந்துவிட்டு, தலைமுடியை மழித்து, சாதாரண உடைகளை அணிந்து கொண்டேன்; ஆனால் (இன்னும்) குர்பானி கொடுக்கவில்லை" என்றார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "எந்தக் குற்றமும் இல்லை, (இப்போது) குர்பானி கொடுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.
பிறகு ரஸூல் (ஸல்) அவர்கள் தவாஃப் அல்-இஃபாதாவை நிறைவேற்றினார்கள். பின்னர் ஒரு வாளி ஸம்ஸம் தண்ணீரைக் கொண்டு வரச் செய்து, அதிலிருந்து அருந்திவிட்டு உளூ செய்தார்கள். பிறகு, "அப்துல் முத்தலிபின் சந்ததியினரே! (கிணற்றிலிருந்து) தண்ணீரை இறைத்துக் கொள்ளுங்கள். மக்கள் உங்களை மிகைத்து (இந்த உரிமையைப் பறித்துக்) கொள்வார்கள் என்ற அச்சம் மட்டும் எனக்கு இல்லையெனில், நானே (உங்களுடன் சேர்ந்து) தண்ணீரை இறைத்திருப்பேன்" என்று கூறினார்கள்.
அப்போது அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! உங்கள் சிறிய தந்தையின் மகனுடைய (அல்-ஃபழ்ல்) முகத்தை நீங்கள் ஏன் (அப்பெண்ணிடமிருந்து) திருப்பி விட்டீர்கள்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "ஓர் இளைஞனையும் ஓர் இளம் பெண்ணையும் நான் பார்த்தேன்; ஷைத்தான் அவர்கள் இருவரையும் (வழிகெடுத்து) விடுவானோ என்று நான் அஞ்சினேன்" என்று கூறினார்கள்.