அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் (சமைத்த) இறைச்சி கொண்டுவரப்பட்டது. அவர்களுக்கு ஆட்டின் முன்னங்கால் பகுதி எடுத்துக் கொடுக்கப்பட்டது. அவர்கள் அதை விரும்பிச் சாப்பிடுபவர்களாக இருந்தார்கள். அதிலிருந்து ஒரு கவளம் கடித்தார்கள். பிறகு கூறினார்கள்:

“மறுமை நாளில் மனிதர்களின் தலைவன் நானே. அது ஏன் என்று உங்களுக்குத் தெரியுமா? (அல்லாஹ்) முந்தையவர்களையும் பிந்தையவர்களையும் ஒரே சமவெளியில் ஒன்று திரட்டுவான். அழைப்பவர் (அழைத்தால்) அவர்களுக்குக் கேட்கும்; பார்ப்பவர் (பார்த்தால்) (அனைவரையும்) ஊடுருவிப் பார்க்க முடியும். சூரியன் (அவர்களுக்கு) மிக அருகில் வரும். மக்களுக்குத் தாங்க முடியாத, சுமக்க முடியாத அளவுக்குத் துயரமும் கவலையும் ஏற்படும். அப்போது மக்கள், ‘(துயரத்தில்) நீங்கள் எந்த நிலையை அடைந்துள்ளீர்கள் என்பதைப் பார்க்கவில்லையா? உங்கள் இறைவனிடம் உங்களுக்காகப் பரிந்துரை செய்பவர் ஒருவரை நீங்கள் தேடமாட்டீர்களா?’ என்று பேசிக்கொள்வார்கள்.

சிலர் வேறு சிலரிடம், ‘ஆதம் (அலை) அவர்களிடம் செல்லுங்கள்’ என்று கூறுவார்கள். அவர்கள் ஆதம் (அலை) அவர்களிடம் சென்று, ‘நீங்கள் மனிதகுலத்தின் தந்தை. அல்லாஹ் உங்களைத் தன் கரத்தால் படைத்தான். மேலும் அவன் தன் ரூஹிலிருந்து (ஆன்மாவிலிருந்து) உங்களுக்குள் ஊதினான். மேலும் வானவர்களை உங்களுக்கு ஸஜ்தா செய்யும்படி கட்டளையிட்டான். உங்கள் இறைவனிடம் எங்களுக்காகப் பரிந்துரை செய்யுங்கள். நாங்கள் எந்த நிலையில் இருக்கிறோம் என்பதை நீங்கள் பார்க்கவில்லையா? நாங்கள் எத்தகைய (துயரத்தை) அடைந்துவிட்டோம் என்பதை நீங்கள் பார்க்கவில்லையா?’ என்று கூறுவார்கள். அதற்கு ஆதம் (அலை) அவர்கள், ‘இன்று என் இறைவன் முன்னெப்போதும் கோபப்படாத அளவுக்குக் கடும் கோபமாக இருக்கிறான். இனிமேலும் அவன் இதுபோன்று கோபப்பட மாட்டான். அவன் என்னை (அந்த) மரத்தை விட்டும் தடுத்தான். ஆனால் நான் அவனுக்கு மாறுசெய்துவிட்டேன். எனக்கு என் கவலையே பெரிது! எனக்கு என் கவலையே பெரிது! எனக்கு என் கவலையே பெரிது! வேறொருவரிடம் செல்லுங்கள்; நூஹ் (அலை) அவர்களிடம் செல்லுங்கள்’ என்று கூறுவார்கள்.

எனவே அவர்கள் நூஹ் (அலை) அவர்களிடம் சென்று, ‘நூஹ் அவர்களே! நீங்கள் பூமியிலுள்ள மக்களுக்கு (அனுப்பப்பட்ட) தூதர்களில் முதலாவதாக இருக்கிறீர்கள். அல்லாஹ் உங்களை நன்றியுள்ள அடியார் என்று பெயரிட்டான். உங்கள் இறைவனிடம் எங்களுக்காகப் பரிந்துரை செய்யுங்கள். நாங்கள் எந்த நிலையில் இருக்கிறோம் என்பதை நீங்கள் பார்க்கவில்லையா?’ என்று கூறுவார்கள். அதற்கு அவர்கள், ‘இன்று என் இறைவன் (அல்லாஹ்) முன்னெப்போதும் கோபப்படாத அளவுக்குக் கடும் கோபமாக இருக்கிறான். இனிமேலும் அவன் இதுபோன்று கோபப்பட மாட்டான். எனக்கு (உலகில்) நிச்சயமாக ஏற்றுக்கொள்ளப்படும் ஒரு பிரார்த்தனையைச் செய்யும் உரிமை இருந்தது. அதை நான் என் சமூகத்திற்கு எதிராகச் செய்துவிட்டேன். எனக்கு என் கவலையே பெரிது! எனக்கு என் கவலையே பெரிது! எனக்கு என் கவலையே பெரிது! வேறொருவரிடம் செல்லுங்கள்; இப்ராஹீம் (அலை) அவர்களிடம் செல்லுங்கள்’ என்று கூறுவார்கள்.

அவர்கள் இப்ராஹீம் (அலை) அவர்களிடம் சென்று, ‘இப்ராஹீம் அவர்களே! நீங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதராகவும் பூமியிலுள்ள மக்களில் அவனுடைய கலீல் (நெருங்கிய நண்பர்) ஆகவும் இருக்கிறீர்கள். உங்கள் இறைவனிடம் எங்களுக்காகப் பரிந்துரை செய்யுங்கள். நாங்கள் எந்த நிலையில் இருக்கிறோம் என்பதை நீங்கள் பார்க்கவில்லையா?’ என்று கூறுவார்கள். அவர்களிடம் இப்ராஹீம் (அலை) அவர்கள், ‘என் இறைவன் இன்று முன்னெப்போதும் கோபப்படாத அளவுக்குக் கடும் கோபமாக இருக்கிறான். இனிமேலும் அவன் இதுபோன்று கோபப்பட மாட்டான். நான் மூன்று பொய்களைச் சொல்லியிருந்தேன்’ என்று கூறிவிட்டு – (அறிவிப்பாளர் அபூ ஹையான் அவற்றை ஹதீஸில் குறிப்பிட்டுள்ளார்கள்) – ‘எனக்கு என் கவலையே பெரிது! எனக்கு என் கவலையே பெரிது! எனக்கு என் கவலையே பெரிது! வேறொருவரிடம் செல்லுங்கள்; மூஸா (அலை) அவர்களிடம் செல்லுங்கள்’ என்று கூறுவார்கள்.

அவர்கள் மூஸா (அலை) அவர்களிடம் சென்று, ‘மூஸா அவர்களே! நீங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் ஆவீர்கள். அல்லாஹ் தனது தூதுத்துவத்தாலும், (உங்களுடன்) பேசியதாலும் மற்ற மனிதர்களைவிட உங்களுக்கு மேன்மையை வழங்கினான். உங்கள் இறைவனிடம் எங்களுக்காகப் பரிந்துரை செய்யுங்கள். நாங்கள் எந்த நிலையில் இருக்கிறோம் என்பதை நீங்கள் பார்க்கவில்லையா?’ என்று கூறுவார்கள். அதற்கு மூஸா (அலை) அவர்கள், ‘என் இறைவன் இன்று முன்னெப்போதும் கோபப்படாத அளவுக்குக் கடும் கோபமாக இருக்கிறான். இனிமேலும் அவன் இதுபோன்று கோபப்பட மாட்டான். நான் கொல்லும்படி கட்டளையிடப்படாத ஓர் உயிரைக் கொன்றுவிட்டேன். எனக்கு என் கவலையே பெரிது! எனக்கு என் கவலையே பெரிது! எனக்கு என் கவலையே பெரிது! வேறொருவரிடம் செல்லுங்கள்; ஈஸா (அலை) அவர்களிடம் செல்லுங்கள்’ என்று கூறுவார்கள்.

எனவே அவர்கள் ஈஸா (அலை) அவர்களிடம் சென்று, ‘ஈஸா அவர்களே! நீங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் ஆவீர்கள். மேலும் மர்யமிடம் அவன் போட்ட அவனுடைய வார்த்தையாகவும், அவனிடமிருந்து உருவான ஓர் ஆன்மாவாகவும் இருக்கிறீர்கள். நீங்கள் குழந்தையாகத் தொட்டிலில் இருந்தபோதே மக்களிடம் பேசினீர்கள். எங்களுக்காகப் பரிந்துரை செய்யுங்கள். நாங்கள் எந்த நிலையில் இருக்கிறோம் என்பதை நீங்கள் பார்க்கவில்லையா?’ என்று கூறுவார்கள். அதற்கு ஈஸா (அலை) அவர்கள், ‘என் இறைவன் இன்று முன்னெப்போதும் கோபப்படாத அளவுக்குக் கடும் கோபமாக இருக்கிறான். இனிமேலும் அவன் இதுபோன்று கோபப்பட மாட்டான்’ என்று கூறுவார்கள் – ஈஸா (அலை) அவர்கள் எந்தப் பாவத்தையும் குறிப்பிடமாட்டார்கள் – ‘எனக்கு என் கவலையே பெரிது! எனக்கு என் கவலையே பெரிது! எனக்கு என் கவலையே பெரிது! வேறொருவரிடம் செல்லுங்கள்; முஹம்மது (ஸல்) அவர்களிடம் செல்லுங்கள்’ என்று கூறுவார்கள்.

எனவே அவர்கள் முஹம்மது (ஸல்) ஆகிய என்னிடம் வருவார்கள். அவர்கள், ‘முஹம்மது அவர்களே! நீங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் ஆவீர்கள். மேலும் நபிமார்களில் இறுதியானவர் ஆவீர்கள். அல்லாஹ் உங்கள் முன் பின் பாவங்களை மன்னித்துவிட்டான். உங்கள் இறைவனிடம் எங்களுக்காகப் பரிந்துரை செய்யுங்கள். நாங்கள் எந்த நிலையில் இருக்கிறோம் என்பதை நீங்கள் பார்க்கவில்லையா?’ என்று கூறுவார்கள்.

அப்போது நான் புறப்பட்டுச் சென்று அர்ஷுக்குக் கீழே என் இறைவனுக்கு முன்னால் ஸஜ்தாவில் விழுவேன். பின்னர் அல்லாஹ் எனக்கு முன் வேறு யாருக்கும் வெளிப்படுத்தாத அவனது புகழாங்களையும், அவனைப் போற்றும் அழகிய வார்த்தைகளையும் எனக்கு வெளிப்படுத்துவான். பின்னர், ‘முஹம்மதே! உங்கள் தலையை உயர்த்துங்கள். கேளுங்கள், உங்களுக்குத் தரப்படும். பரிந்துரை செய்யுங்கள், (உங்கள் பரிந்துரை) ஏற்கப்படும்’ என்று கூறப்படும். எனவே நான் என் தலையை உயர்த்தி, ‘என் உம்மத்தினரே! என் இறைவனே! என் உம்மத்தினரே! என் இறைவனே!’ என்று கூறுவேன். அப்போது, ‘முஹம்மதே! உங்கள் உம்மத்தினரில் கேள்வி கணக்கு இல்லாதவர்களைச் சொர்க்கத்தின் வாசல்களில் வலதுபுறத்தில் அமைந்துள்ள வாசல் வழியாக நுழையச் செய்யுங்கள். மேலும் அவர்கள் மற்ற வாசல்களிலும் மக்களுடன் கூட்டாக நுழைவார்கள்’ என்று கூறப்படும்.”

பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “என் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக, சொர்க்கத்தின் வாசல்களின் இரு கதவுகளுக்குப் இடைப்பட்ட தூரமானது, மக்காவிற்கும் ஹிம்யருக்கும் இடைப்பட்ட தூரத்தைப் போன்றது; அல்லது மக்காவிற்கும் புஸ்ராவிற்கும் இடைப்பட்ட தூரத்தைப் போன்றது.”

மிஹ்ஜன் பின் அல்-அத்ரஃ (ரலி) அவர்கள் அறிவிப்பதாவது:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மஸ்ஜிதிற்குள் நுழைந்தார்கள். அங்கே தனது தொழுகையை முடித்த ஒரு மனிதர் (அத்தஹிய்யாத் அமர்வில்) பிரார்த்தனை செய்து கொண்டிருந்தார். அவர் (பிரார்த்தனையில்), "அல்லாஹும்ம இன்னீ அஸ்அலுக்க யா அல்லாஹ்! பிஅன்னக்கல் வாஹிதுல் அஹதுஸ் ஸமது, அல்லதீ லம் யலித் வலம் யூலத், வலம் யகுன் லஹு குஃபுவன் அஹத், அன் தஃக்ஃபிரலீ துனூபீ, இன்னக்க அன்தல் கஃபூருர் ரஹீம்" என்று கூறினார்.

(இதன் பொருள்: யா அல்லாஹ்! நான் உன்னிடம் கேட்கிறேன். யா அல்லாஹ்! நீ ஒருவன், தனித்தவன், தேவையற்றவன் என்பதனால் (உன்னிடம் கேட்கிறேன்); அவன் (யாரையும்) பெறவுமில்லை, (யாராலும்) பெறப்படவுமில்லை; மேலும் அவனுக்கு நிகராக எவரும் இல்லை. என் பாவங்களை மன்னிப்பாயாக! நிச்சயமாக நீயே மிக்க மன்னிப்பவன், பெருங்கருணையாளன்.)

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவர் மன்னிக்கப்பட்டுவிட்டார்" என்று மூன்று முறை கூறினார்கள்.

அலீ (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து ஒரு ஹதீஸைக் கேட்கும்போது, அல்லாஹ் அதிலிருந்து எனக்குப் பயனளிக்க நாடியதைப் பயனளிக்கச் செய்வான். அவர்களின் தோழர்களில் ஒருவர் எனக்கு (ஒரு ஹதீஸை) அறிவித்தால், நான் அவரிடம் சத்தியம் செய்யுமாறு கேட்பேன். அவர் என்னிடம் சத்தியம் செய்தால் நான் அவரை நம்புவேன். அபூபக்ர் (ரழி) எனக்கு அறிவித்தார்கள் - அபூபக்ர் (ரழி) உண்மையே கூறினார்கள் - அவர்கள் கூறினார்கள்: 'அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்:
'எந்த ஒரு மனிதரும் பாவம் செய்துவிட்டு, பிறகு எழுந்து தூய்மை (உளூ) செய்து, பிறகு தொழுது, அல்லாஹ்விடம் பாவமன்னிப்புக் கோரினால், அல்லாஹ் அவரை மன்னிக்காமல் இருப்பதில்லை.'
பிறகு அவர்கள் (நபி (ஸல்)) இந்த வசனத்தை ஓதினார்கள்: 'வல்லதீன இதா ஃபஅலூ ஃபாஹிஷதன் அவ் ளலமூ அன்ஃபுஸஹும் தகருல்லாஹ ஃபஸ்தக்ஃபரூ...' (அல்குர்ஆன் 3:135) - ஆயத்தின் இறுதிவரை."

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

'அப்துல்லாஹ் பின் உபை இறந்தபோது, அவருக்காக (ஜனாஸா) தொழுகை நடத்துவதற்காக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அழைக்கப்பட்டார்கள். அவர்கள் (அவரது ஜனாஸா முன்) தொழுகை நடத்துவதற்காக நின்றபோது, நான் (நகர்ந்து) சென்று அவர்களின் நெஞ்சுக்கு நேராக (குறுக்கே) நின்றேன். நான், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! அல்லாஹ்வின் எதிரியான அப்துல்லாஹ் பின் உபைக்காகவா (தொழுகை நடத்தப் போகிறீர்கள்)? அவன் இன்னின்ன நாட்களில் இன்னின்னவாறு கூறினானே?' என்று அவனது (தீய) நாட்களை நான் எண்ணிக்காட்டினேன்.

அப்போதும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் புன்னகைத்துக் கொண்டிருந்தார்கள். நான் அவர்களிடம் அதிகமாகப் பேசியபோது, அவர்கள், 'உமரே! என்னை விட்டும் விலகி நில்லும். நிச்சயமாக எனக்கு (இறைவனால்) விருப்பத் தேர்வு அளிக்கப்பட்டுள்ளது; நான் தேர்ந்தெடுத்துக் கொண்டேன். என்னிடம் கூறப்பட்டுள்ளது:

*(இஸ்தக்ஃபிர் லஹும் அவ் லா தஸ்தக்ஃபிர் லஹும் இன் தஸ்தக்ஃபிர் லஹும் ஸப்ஈன மர்ரதன் ஃபலன் யக்ஃபிரல்லாஹு லஹும்)*

'(நபியே!) நீர் இவர்களுக்காகப் பாவமன்னிப்புக் கோரலாம்; அல்லது கோராமலும் இருக்கலாம். இவர்களுக்காக நீர் எழுபது முறை பாவமன்னிப்புக் கோரினாலும் அல்லாஹ் இவர்களை மன்னிக்கவே மாட்டான்' (அல்குர்ஆன் 9:80).

எழுபது முறைகளுக்கு மேல் (பாவமன்னிப்புத்) தேடினால் இவன் மன்னிக்கப்படுவான் என்று நான் அறிந்திருந்தால், கண்டிப்பாக (எழுபதுக்கும்) அதிகமாகத் தேடியிருப்பேன்' என்று கூறினார்கள்.'

உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'பிறகு அவருக்காக நபி (ஸல்) அவர்கள் தொழுதார்கள்; அவருடன் (நல்லடக்கம் செய்யுமிடத்திற்கு) நடந்து சென்றார்கள்; அவர் நல்லடக்கம் செய்யப்படும் வரை அவரது கப்றுக்கு அருகில் நின்றார்கள்.'

(மேலும்) உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் நான் துணிந்து நடந்துகொண்டதையும் (என் செயலையும்) கண்டு எனக்கே ஆச்சரியமாக இருந்தது. அல்லாஹ்வும் அவனது தூதருமே நன்கு அறிந்தவர்கள். அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! சிறிது நேரத்திலேயே இந்த இரண்டு வசனங்களும் இறங்கின:

*(வலா துஸல்லி அலா அஹதின் மின்ஹும் மாத அபதன் வலா தகும் அலா கப்ரிஹி...)*

'அவர்களில் யாரேனும் இறந்து விட்டால் அவருக்காக நீர் ஒருபோதும் (ஜனாஸா) தொழுகை நடத்த வேண்டாம். அவரது கப்ரில் (பிரார்த்திக்க) நிற்கவும் வேண்டாம்...' (அல்குர்ஆன் 9:84).

இதற்குப் பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், அல்லாஹ் அவர்களைக் கைப்பற்றும் வரை எந்த முனாஃபிக்குக்காகவும் (நயவஞ்சகனுக்காகவும்) தொழுகை நடத்தவில்லை; அவர்களது கப்றுக்கு அருகிலும் நிற்கவில்லை.

உபாதா பின் ஸாமித் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்: ‘அல்லாஹ் தன் அடியார்கள் மீது ஐந்து தொழுகைகளைக் கடமையாக்கியுள்ளான். எனவே, எவர் அவற்றை (முழுமையாக) நிறைவேற்றி, அவற்றிலிருந்து எதையும் குறைக்கவில்லையோ (அவற்றின் உரிமையை அலட்சியப்படுத்தியதால் அல்லாமல்), மறுமை நாளில் அவரைச் சொர்க்கத்தில் புகுத்துவதாக அல்லாஹ்விடம் அவருக்கு ஓர் உடன்படிக்கை உண்டு. ஆனால், எவர் அவற்றை நிறைவேற்றியும், அவற்றின் உரிமையைச் சாதாரணமாகக் கருதி, அவற்றில் குறைவு ஏற்படுத்துகிறாரோ, அவருக்கு அல்லாஹ்விடம் எந்த உடன்படிக்கையும் இல்லை; அவன் நாடினால் அவரைத் தண்டிப்பான், அவன் நாடினால் அவரை மன்னிப்பான்.’”