முகீரா பின் ஷுஃபா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: ஒரு பெண், கர்ப்பிணியாக இருந்த தன் சக்களத்தியை ஒரு கூடார முளையால் தாக்கி, அவளைக் கொன்றுவிட்டாள். அவ்விருவரில் ஒருத்தி லிஹ்யான் கோத்திரத்தைச் சேர்ந்தவளாக இருந்தாள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், கொல்லப்பட்ட பெண்ணுக்கான இரத்த ஈட்டுத்தொகையை கொலையாளியின் உறவினர்கள் (அசபா) மீது விதித்தார்கள்; மேலும், அவளது வயிற்றில் இருந்த (குழந்தை)க்காக ஒரு 'குர்ரா'வை (ஓர் அடிமை அல்லது ஓர் அடிமைப் பெண்ணை நஷ்டஈடாக) நிர்ணயித்தார்கள். கொலையாளியின் உறவினர்களில் ஒருவர் கூறினார்: "உண்ணவும் இல்லை, குடிக்கவும் இல்லை, (பிறக்கும்போது) சப்தம் எதுவும் எழுப்பவும் இல்லை (என்ற நிலையில் இருந்த) ஒன்றுக்காகவா நாங்கள் இரத்த ஈட்டுத்தொகை செலுத்த வேண்டும்? (அத்தகைய ஒன்றுக்கு நஷ்டஈடு இல்லை)." அதன்பேரில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “இது பாலைவனத்து மக்களின் எதுகை மோனைப் பேச்சுப் போன்றதா?” என்று (கேட்டு) கூறினார்கள். அவர் (நபி ஸல்) அவர்கள் மீது (அதாவது கொலையாளியின் உறவினர்கள் மீது) இரத்த ஈட்டுத்தொகையை விதித்தார்கள்.

அல்-முகீரா பின் ஷுஅபா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: ஒரு பெண் தன் சக்களத்தியைக் கூடார முளையால் கொன்றாள். இவ்வழக்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் கொண்டுவரப்பட்டது. (கொலை செய்த) அப்பெண்ணின் தந்தை வழி உறவினர்கள் இரத்தப் பரிகாரம் (தியா) செலுத்த வேண்டும் என்று அவர்கள் தீர்ப்பளித்தார்கள். மேலும் அவள் கர்ப்பமாக இருந்ததால், அவளுடைய சிசுவிற்காக ஓர் ஆண் அல்லது பெண் அடிமையை (குர்ரா) இழப்பீடாகத் தர வேண்டும் என்றும் தீர்ப்பளித்தார்கள். (குற்றம் செய்த) அவளுடைய உறவினர்களில் சிலர், "உண்ணாத, பருகாத, கத்தி அழாத (பிறக்கும்போது சத்தமிடாத) ஒருவனுக்காக நாங்கள் நஷ்ட ஈடு செலுத்த வேண்டுமா? இது போன்ற ஒன்று (நஷ்ட ஈடின்றி) தள்ளுபடி செய்யப்பட வேண்டியதாகும்" என்று கூறினர். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "கிராமப்புற அரபியர்களின் எதுகை மோனைப் பேச்சைப் போன்றதா இது?" என்று கூறினார்கள்.

அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்ததாவது, ஒரு யூதன் ஒரு சிறுமியை அவளுடைய (வெள்ளி) நகைகளுக்காகக் கொன்றதால், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவளுக்காகப் பழிக்குப் பழியாக அவனைக் கொன்றார்கள்.

அனஸ் இப்னு மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
ஒரு யூதர் ஒரு சிறுமியிடமிருந்து சில (வெள்ளி) நகைகளைப் பறித்துக்கொண்டு, பின்னர் அவளுடைய தலையை இரண்டு பாறைகளுக்கு இடையில் வைத்து நசுக்கிவிட்டார். அவளைக் கண்டபோது, அவளிடம் உயிர் இருந்தது. (குற்றவாளியை அடையாளம் காண) அவளிடம் (சந்தேக நபர்களைக் காட்டி) 'இவர்தானா? இவர்தானா?' என்று மக்கள் கேட்டுக்கொண்டிருந்தார்கள். அவள் 'ஆம்' என்று கூறியதும், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், அவனுடைய தலையை இரண்டு பாறைகளுக்கு இடையில் வைத்து நசுக்கப்பட வேண்டும் என்று கட்டளையிட்டார்கள்.

அபூ ஜுஹைஃபா (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

நாங்கள் அலி (ரழி) அவர்களிடம், "குர்ஆனைத் தவிர அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து (பெற்ற) வேறு ஏதேனும் உங்களிடம் உள்ளதா?" என்று கேட்டோம். அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: "இல்லை; விதையைப் பிளந்து உயிரைப் படைத்தவன் மீது ஆணையாக! அல்லாஹ் தனது வேதத்தைப் பற்றிய விளக்கத்தை ஓர் அடியாருக்கு வழங்கினால் தவிர; அல்லது இந்த ஏட்டில் உள்ளதைத் தவிர (வேறு எதுவும் எங்களிடம் இல்லை)." நான், "அந்த ஏட்டில் என்ன இருக்கிறது?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: "அதில் அல்-அக்ல் (தியத் - நஷ்டஈடு), கைதிகளை விடுவிப்பது, மேலும் ஒரு காஃபிரைக் கொன்றதற்காக எந்த முஸ்லிமும் கொல்லப்படக் கூடாது (என்ற விதியும்) உள்ளன."

அபூ ஹஸ்ஸான் கூறினார்கள்:
"அலி (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், மக்களுக்குக் கூறாத எதையும் எனக்கு (இரகசியமாக)க் கூறவில்லை; என் வாளின் உறையில் உள்ள ஓர் ஏட்டில் உள்ளதைத் தவிர.' அவர் அந்த ஏட்டை வெளியே எடுக்கும் வரை அவர்கள் அவரை வற்புறுத்திக் கொண்டே இருந்தனர். அதில் (பின்வருமாறு) இருந்தது: 'நம்பிக்கையாளர்களின் உயிர்கள் சம மதிப்புடையவை (அதாவது, பழிக்குப் பழி மற்றும் இரத்தப் பணம் விஷயத்தில்); அவர்களில் சாதாரணமானவர் (அல்லது மிகக் குறைந்த அந்தஸ்தில் உள்ளவர்) அளிக்கும் அடைக்கலத்திற்கும் அவர்கள் அனைவரும் கட்டுப்படுவார்கள்; மேலும் மற்றவர்களுக்கு எதிராக அவர்கள் அனைவரும் ஓரணியில் இருப்பார்கள். ஒரு நிராகரிப்பாளருக்காக எந்தவொரு நம்பிக்கையாளரும் (பழிக்குப் பழியாக) கொல்லப்படமாட்டார்; மேலும், உடன்படிக்கை செய்துகொண்ட (பாதுகாக்கப்பட்ட) ஒருவருக்காகவும், அவரது உடன்படிக்கை நடைமுறையில் இருக்கும்போது, (ஒரு நம்பிக்கையாளர் பழிக்குப் பழியாகக்) கொல்லப்படமாட்டார்.'"

அல்-முகீரா பின் ஷுஃபா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
ஒரு பெண் தனது சகக்களத்தியை ஒரு கூடாரக் கம்பத்தால் அடித்துக் கொன்றுவிட்டாள். (கொல்லப்பட்ட) அவள் கர்ப்பிணியாக இருந்தாள். இந்த வழக்கு நபி (ஸல்) அவர்களிடம் கொண்டு வரப்பட்டது. கொலையாளியின் அஸபா (ஆண் வாரிசுகள்) தியத் (நஷ்டஈடு) செலுத்த வேண்டும் என்றும், சிசுவிற்காக ஓர் அடிமை (நஷ்டஈடாக) வழங்கப்பட வேண்டும் என்றும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தீர்ப்பளித்தார்கள். அவளுடைய அஸபா (ஆண் வாரிசுகள்) கேட்டார்கள்: "(உண்ணவும் இல்லை, பருகவும் இல்லை, (பிறந்தவுடன்) கத்தவும் இல்லை, அழவும் இல்லை! அப்படிப்பட்ட ஒருவருக்காக தியத் (நஷ்டஈடு) செலுத்த வேண்டுமா?) இத்தகையது தள்ளுபடி செய்யப்பட வேண்டியதே!" நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "கிராமப்புற அரபியர்களின் எதுகை மோனைப் பேச்சைப் போன்ற பேச்சு."

அல்-முகீரா பின் ஷுஃபா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

ஒரு பெண், கர்ப்பிணியாக இருந்த தனது சக்களத்தியை ஒரு கூடாரக் கம்பத்தால் தாக்கி கொன்றுவிட்டாள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், கொல்லப்பட்டவளுக்கான திய்யாவை (நஷ்டஈட்டை) கொலையாளியின் அஸபாவினர் (தந்தை வழி உறவினர்) மீது சுமத்தினார்கள்; மேலும் அவளது வயிற்றில் இருந்த சிசுவிற்காக 'குர்ரா' (ஓர் அடிமை அல்லது அதன் மதிப்பு) வழங்கும்படி தீர்ப்பளித்தார்கள்.

கொலையாளியின் அஸபாவைச் சேர்ந்த ஒருவர், "உண்ணவும் இல்லை, பருகவும் இல்லை, (பிறக்கும் போது) கத்திச் சத்தமிடவும் இல்லை; அத்தகைய ஒருவருக்காக நாங்கள் நஷ்டஈடு செலுத்த வேண்டுமா? இத்தகையவை தள்ளுபடி செய்யப்பட வேண்டியவையே!" என்று கூறினார்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "கிராமப்புற அரபியர்களின் எதுகை மோனையைப் போன்று (நியாயமற்ற முறையில்) பேசுகிறாயா?" என்று கேட்டு, அவர்கள் மீது (சிசுவிற்கான) திய்யாவை (குர்ராவை) செலுத்துமாறு விதித்தார்கள்.

அல்-முஃகீரா பின் ஷுஃபா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

ஹுதைல் கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த ஒருவருக்கு இரண்டு பெண்கள் மனைவியராக இருந்தனர். அவர்களில் ஒருத்தி, மற்றொருத்தி மீது கூடாரக் கம்பை எறிந்ததால், அவளுக்குக் கருச்சிதைவு ஏற்பட்டது. அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வழக்கைக் கொண்டு சென்றனர். அப்போது அவர்கள், "(பிறக்கும்போது) சப்தமிடாத, குரல் எழுப்பாத, பருகாத, உண்ணாத ஒன்றுக்கு நாங்கள் எவ்வாறு நஷ்டஈடு (தியா) அளிப்பது?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "இது நாட்டுப்புற அரபியர்களின் எதுகை மோனைப் பேச்சு போன்றதா?" என்று கேட்டார்கள். மேலும், அப்பெண்ணின் (தந்தையின் வழி) ஆண் உறவினர்கள் ('ஆக்கிலா') ஒரு 'குர்ரா'வை (அதாவது, ஓர் அடிமையை அல்லது அதன் மதிப்புக்குரியதை) (நஷ்டஈடாக) வழங்க வேண்டும் என்று (நபி ஸல் அவர்கள்) தீர்ப்பளித்தார்கள்.

அல்-முகீரா பின் ஷுஃபா (ரலி) அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கப்பட்டதாவது:

ஹுதைல் கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த ஒரு மனிதருக்கு இரண்டு மனைவிகள் இருந்தனர். அவர்களில் ஒருவர் மற்றவர் மீது கூடாரத்தின் கம்பை எறிந்தார்; அதனால் அவருக்கு கருச்சிதைவு ஏற்பட்டது. அப்போது (குற்றம் சாட்டப்பட்டவர் தரப்பில்), "எது உண்ணவும் இல்லை, குடிக்கவும் இல்லை, சப்தமிடவும் இல்லை, அழவும் இல்லையோ, அதைப் பற்றி நீங்கள் என்ன நினைக்கிறீர்கள்? (உயிரற்ற இதற்கு நஷ்ட ஈடா?)" என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "கிராமப்புற அரபிகளின் கவிதை நடை போன்ற எதுகை மோனையா இது?" என்று (அவர்களது வாதத்தை மறுத்து, கடிந்து) கேட்டார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், அச்சிசுவிற்காக ஓர் ஆண் அல்லது பெண் அடிமையை (பரிகாரமாக) வழங்க வேண்டும் என்று தீர்ப்பளித்தார்கள். மேலும் அதை அப்பெண்ணின் 'ஆக்கிலா'வின் (தந்தை வழி உறவினர்கள்) மீது சுமத்தினார்கள்.

இப்ராஹீம் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒரு பெண், கர்ப்பிணியாக இருந்த தன் சக்களத்தியை ஒரு கல்லால் அடித்துக் கொன்றுவிட்டாள். (இதற்குத் தீர்ப்பளித்த) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், அவளுடைய வயிற்றில் இருந்த (சிசுவின் மரணத்திற்காக) ஒரு 'குர்ரா'வை (அதாவது, ஓர் அடிமையை அல்லது அதன் மதிப்பை) வழங்க வேண்டும் என்றும், (கொல்லப்பட்ட) அப்பெண்ணுக்கான திய்யத் (இரத்தப் பணம்/நஷ்ட ஈடு) அவளுடைய தந்தை வழி உறவினர்களால் (அஸபாக்களால்) செலுத்தப்பட வேண்டும் என்றும் தீர்ப்பளித்தார்கள். அதற்கு அவர்கள் (அஸபாக்கள்), 'உண்ணவும் இல்லை, பருகவும் இல்லை, (பிறந்து) சப்தமிடவும் இல்லை (என்று உயிர் வாழத் தொடங்காத) ஒருவருக்காக நாங்கள் நஷ்ட ஈடு வழங்க வேண்டுமா? அத்தகைய ஒன்று தள்ளுபடி செய்யப்பட வேண்டியதே' என்று கூறினார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், 'இது கிராமப்புறவாசிகளின் எதுகை மோனைப் பேச்சு போன்றதா (அதாவது, வெறும் சொல்லழகுக்காகப் பேசப்படும் ஆதாரமற்ற வாதமா)? நான் உங்களுக்குச் சொல்வதுதான் (சரியான) தீர்ப்பு' என்று கூறினார்கள்."