أَخْبَرَنَاهُ أَبُو الْقَاسِمِ زَيْدُ بْنُ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ الْعَلَوِيُّ بِالْكُوفَةِ مِنْ أَصْلِ سَمَاعِهِ أنبأ أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ دُحَيْمٍ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ الْحُسَيْنِ بْنِ أَبِي الْحَنِينِ ثنا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ ثنا يَعْقُوبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي عَمْرٍو عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللهِ ﷺ قَالَ لِأَبِي طَلْحَةَ حِينَ أَرَادَ الْخُرُوجَ إِلَى خَيْبَرَ الْتَمِسْ لِي غُلَامًا مِنْ غِلْمَانِكُمْ يَخْدِمُنِي فَخَرَجَ بِي أَبُو طَلْحَةَ مُرْدِفِي وَأَنَا غُلَامٌ قَدْ رَاهَقْتُ فَكَانَ إِذَا نَزَلَ خَدَمْتُهُ فَسَمِعْتُهُ كَثِيرًا مَا يَقُولُ اللهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْهَمِّ وَالْحَزَنِ وَالْعَجْزِ وَالْكَسَلِ وَالْبُخْلِ وَالْجُبْنِ وَظَلْعِ الدَّيْنِ وَغَلَبَةِ الرِّجَالِ فَلَمَّا فُتِحَ الْحِصْنُ ذُكِرَ لَهُ جَمَالُ صَفِيَّةَ وَكَانَتْ عَرُوسًا وَقُتِلَ زَوْجُهَا فَاصْطَفَاهَا رَسُولُ اللهِ ﷺ لِنَفْسِهِ فَلَمَّا كُنَّا بِسَدِّ الصَّهْبَاءِ حَلَّتْ فَبَنَى بِهَا رَسُولُ اللهِ ﷺ وَاتَّخَذَ حَيْسًا فِي نِطْعٍ صَغِيرٍ وَكَانَتْ وَلِيمَتَهُ فَرَأَيْتُ رَسُولَ اللهِ ﷺ يُحَوِّي لَهَا بِعَبَاءَةٍ خَلْفَهُ وَيَجْلِسُ عِنْدَ نَاقَتِهِ فَيَضَعُ رُكْبَتَهُ فَتَجِيءُ صَفِيَّةُ فَتَضَعُ رِجْلَهَا عَلَى رُكْبَتِهِ ثُمَّ تَرْكَبُ فَلَمَّا بَدَا لَنَا أُحُدٌ قَالَ رَسُولُ اللهِ ﷺ هَذَا جَبَلٌ يُحِبُّنَا وَنُحِبُّهُ فَلَمَّا أَشْرَفَ عَلَى الْمَدِينَةِ قَالَ اللهُمَّ إِنَّ إِبْرَاهِيمَ حَرَّمَ مَكَّةَ اللهُمَّ وَإِنِّي أُحَرِّمُ مَا بَيْنَ لَابَتَيْهَا اللهُمَّ بَارِكْ لَهُمْ فِي صَاعِهِمْ وَمُدِّهِمْ رَوَاهُ مُسْلِمٌ فِي الصَّحِيحِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ مَنْصُورٍ وَأَخْرَجَاهُ عَنْ قُتَيْبَةَ عَنْ يَعْقُوبَ قَالَ الشَّافِعِيُّ رَحِمَهُ اللهُ وَقَدْ غَزَا رَسُولُ اللهِ ﷺ فِي غَزْوَةِ الْمُرَيْسِيعِ بِامْرَأَةٍ أَوِ امْرَأَتَيْنِ مِنْ نِسَائِهِ وَالْغَزْوُ بِالنِّسَاءِ أَوْلَى لَوْ كَانَ فِيهِ مَكْرُوهٌ أَنْ يُتَوَقَّى قَالَ الشَّيْخُ رَحِمَهُ اللهُ قَدْ مَضَتِ الْأَحَادِيثُ فِي ذَلِكَ فِي كِتَابِ الْقَسْمِ وَمَضَتْ أَحَادِيثُ فِي غَزْوِ النَّبِيِّ ﷺ بِالنِّسَاءِ فِي هَذَا الْكِتَابِ
அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கைபருக்குப் புறப்பட நாடியபோது, அபூதல்ஹா (ரழி) அவர்களிடம், "எனக்குச் சேவை செய்வதற்காக உங்கள் சிறுவர்களில் ஒருவரைத் தேடிக் கொண்டு வாருங்கள்" என்று கூறினார்கள். எனவே அபூதல்ஹா (ரழி) அவர்கள் என்னைத் தமக்குப் பின்னால் (வாகனத்தில்) அமர்த்திக்கொண்டு புறப்பட்டார்கள். அப்போது நான் பருவ வயதை நெருங்கிய சிறுவனாக இருந்தேன்.
நபி (ஸல்) அவர்கள் எங்கேனும் தங்கும்போதெல்லாம் நான் அவர்களுக்குச் சேவை செய்தேன். அப்போது அவர்கள், "அல்லாஹும்ம இன்னீ அவூது பிக மினல் ஹம்மி வல் ஹஸனி, வல் அஜ்ஸி வல் கஸலி, வல் புக்(க்)லி வல் ஜுப்னி, வ லழஇத் தய்னி வ கலபத்திர் ரிஜால்" என்று அதிகமாகப் பிரார்த்திப்பதை நான் செவியுற்றேன்.
(பொருள்: யா அல்லாஹ்! கவலை, துக்கம், இயலாமை, சோம்பல், கஞ்சத்தனம், கோழைத்தனம், கடனின் சுமை மற்றும் மனிதர்களின் ஆதிக்கம் ஆகியவற்றை விட்டும் நான் உன்னிடம் பாதுகாப்புக் தேடுகிறேன்).
(கைபரின்) கோட்டை வெற்றியளிக்கப்பட்டபோது, ஸஃபிய்யா (ரழி) அவர்களின் அழகைப் பற்றி நபி (ஸல்) அவர்களிடம் கூறப்பட்டது. அவர்கள் (சமீபத்தில் திருமணமான) புது மணப்பெண்ணாக இருந்தார்கள்; (போரில்) அவர்களின் கணவர் கொல்லப்பட்டிருந்தார். எனவே, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஸஃபிய்யாவை தமக்காகத் தேர்ந்தெடுத்தார்கள்.
நாங்கள் 'ஸத்துஸ் ஸஹ்பா' எனும் இடத்தை அடைந்தபோது, அவர்கள் (மாதவிடாயிலிருந்து) தூய்மையடைந்தார்கள். பின்னர், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவர்களுடன் இல்லறத்தில் ஈடுபட்டார்கள். ஒரு சிறிய தோல் விரிப்பில் 'ஹைஸ்' (பேரீச்சம்பழம், நெய், பாலாடைக்கட்டி கலந்த உணவு) தயாரிக்கப்பட்டது. அதுவே அவர்களின் வலிமா (திருமண விருந்து) ஆக அமைந்தது.
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமக்குப் பின்னால் ஒரு போர்வையால் அவர்களுக்குத் திரையிடுவதை நான் பார்த்தேன். மேலும், அவர்கள் தமது ஒட்டகத்தின் அருகே அமர்ந்து தமது முழங்காலை மடித்து வைக்க, ஸஃபிய்யா (ரழி) அவர்கள் தமது காலை நபி (ஸல்) அவர்களின் முழங்கால் மீது வைத்து (வாகனத்தில்) ஏறுவார்கள்.
எங்களுக்கு உஹுத் மலை தென்பட்டபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "இது நம்மை நேசிக்கிறது, நாமும் இதை நேசிக்கிறோம்" என்று கூறினார்கள்.
அவர்கள் மதீனாவை நெருங்கியபோது, "அல்லாஹும்ம இன்ன இப்ராஹீம ஹர்ரம மக்கத்த, அல்லாஹும்ம வ இன்னீ உஹர்ரிமு மா பய்ன லாபத்தய்ஹா, அல்லாஹும்ம பாரிக் லஹும் ஃபீ ஸாயிஹிம் வ முத்திஹிம்" என்று பிரார்த்தித்தார்கள்.
(பொருள்: யா அல்லாஹ்! இப்ராஹீம் (அலை) அவர்கள் மக்காவைப் புனிதமானதாக ஆக்கினார்கள். யா அல்லாஹ்! நான் மதீனாவின் இரு கருங்கல் மலைகளுக்கு இடைப்பட்ட பகுதியை புனிதமானதாக ஆக்குகிறேன். யா அல்லாஹ்! இவர்களது 'ஸாஉ', மற்றும் 'முத்' (அளவைகளில்) அவர்களுக்கு நீ பரக்கத் (அருள்வளம்) செய்வாயாக!).
இதனை இமாம் முஸ்லிம் (ரஹ்) அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் ஸயீத் பின் மன்ஸூர் வழியாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள். மேலும், குதைபா மற்றும் யஅகூப் வழியாகவும் (புகாரி, முஸ்லிம் ஆகிய) இருவரும் இதனைப் பதிவு செய்துள்ளனர்.
இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "முரைஸீஉப் போரின் போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது மனைவியரில் ஒருவரையோ அல்லது இருவரையோ தம்முடன் அழைத்துச் சென்றார்கள். போருக்குப் பெண்களை அழைத்துச் செல்வதில் வெறுக்கத்தக்க ஏதேனும் இருக்குமானால், அது தவிர்க்கப்பட்டிருக்க வேண்டும் (ஆனால் அவ்வாறு இல்லை)."
ஷைக் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "இது தொடர்பான ஹதீஸ்கள் 'பங்கீடு செய்தல்' (கிதாபுல் கஸ்ம்) என்ற அத்தியாயத்தில் கடந்து சென்றுவிட்டன. மேலும், நபி (ஸல்) அவர்கள் பெண்களைப் போருக்கு அழைத்துச் சென்றது குறித்த ஹதீஸ்களும் இந்த நூலில் முன்சென்றுவிட்டன."