இந்த ஹதீஸுக்கு மற்ற ஹதீஸ் நூல்களில் உள்ள ஹதீஸ்கள்

6849ஸஹீஹ் முஸ்லிம்
حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ الْجَحْدَرِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ، - يَعْنِي ابْنَ زِيَادٍ - حَدَّثَنَا أَبُو
مَالِكٍ الأَشْجَعِيُّ عَنْ أَبِيهِ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُعَلِّمُ مَنْ أَسْلَمَ يَقُولُ
‏ ‏ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي وَارْحَمْنِي وَاهْدِنِي وَارْزُقْنِي ‏ ‏ ‏.‏
அபூ மாலிக் அல்-அஷ்ஜஈ அவர்கள், அவர்களின் தந்தை (ரழி) வாயிலாக அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், இஸ்லாத்தை தழுவிய ஒருவருக்குப் பின்வருமாறு கூறுமாறு கற்பித்து வந்தார்கள் (அவர் தனது புதிய வாழ்க்கைக்குத் தேவையான மன்னிப்பு, அருள், நேர்வழி மற்றும் வாழ்வாதாரத்தை அல்லாஹ்விடம் கேட்க):

"அல்லாஹும்மக்ஃபிர் லீ, வர்ஹம்னீ, வஹ்தினீ, வர்ஸுக்னீ"

(பொருள்: "அல்லாஹ்வே! எனக்கு மன்னிப்பு வழங்குவாயாக, எனக்குக் கருணை காட்டுவாயாக, எனக்கு நேர்வழி காட்டுவாயாக, எனக்கு வாழ்வாதாரத்தையும் வழங்குவாயாக.")
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
6850ஸஹீஹ் முஸ்லிம்
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَزْهَرَ الْوَاسِطِيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو مَالِكٍ الأَشْجَعِيُّ،
عَنْ أَبِيهِ، قَالَ كَانَ الرَّجُلُ إِذَا أَسْلَمَ عَلَّمَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم الصَّلاَةَ ثُمَّ أَمَرَهُ أَنْ
يَدْعُوَ بِهَؤُلاَءِ الْكَلِمَاتِ ‏ ‏ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي وَارْحَمْنِي وَاهْدِنِي وَعَافِنِي وَارْزُقْنِي ‏ ‏ ‏.‏
அபூ மாலிக் (ரஹ்) அவர்கள் தம் தந்தையார் (ரழி) அவர்கள் வழியாக அறிவித்தார்கள்: ஒருவர் இஸ்லாத்தைத் தழுவியபோது, நபி (ஸல்) அவர்கள் அவருக்குத் தொழுகையைக் கற்றுக்கொடுப்பார்கள்; பின்னர், இவ்வார்த்தைகளைக் கொண்டு பிரார்த்திக்குமாறு அவருக்குக் கட்டளையிடுவார்கள்: "அல்லாஹும்மஃக்ஃபிர் லீ, வர்ஹம்னீ, வஹ்தினீ, வஆஃபினீ, வர்ஸுக்னீ" (பொருள்: யா அல்லாஹ்! எனக்கு மன்னிப்பு வழங்குவாயாக! என் மீது கருணை காட்டுவாயாக! என்னை நேர்வழியில் செலுத்துவாயாக! எனக்குப் பாதுகாப்பு அளிப்பாயாக! மேலும் எனக்கு வாழ்வாதாரத்தை வழங்குவாயாக!)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
6851ஸஹீஹ் முஸ்லிம்
حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، أَخْبَرَنَا أَبُو مَالِكٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ
سَمِعَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَأَتَاهُ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ أَقُولُ حِينَ أَسْأَلُ
رَبِّي قَالَ ‏"‏ قُلِ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي وَارْحَمْنِي وَعَافِنِي وَارْزُقْنِي ‏"‏ ‏.‏ وَيَجْمَعُ أَصَابِعَهُ إِلاَّ الإِبْهَامَ
‏"‏ فَإِنَّ هَؤُلاَءِ تَجْمَعُ لَكَ دُنْيَاكَ وَآخِرَتَكَ ‏"‏ ‏.‏
அபூ மாலிக் (ரஹ்) அவர்கள் தம் தந்தையார் (ரழி) அவர்கள் வாயிலாக அறிவிக்கின்றார்கள்:
(என் தந்தை) நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதை செவியுற்றார்கள். அப்போது ஒருவர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் என் இறைவனிடம் கேட்கும்போது எவ்வாறு கூறவேண்டும்?" என்று கேட்டார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள்,
"அல்லாஹும்மஃக்பிர் லீ, வர்ஹம்னீ, வஆபினீ, வர்ஸுக்னீ"
பொருள்: யா அல்லாஹ்! எனக்கு மன்னிப்பளிப்பாயாக! என் மீது கருணை காட்டுவாயாக! என்னைப் பாதுகாப்பாயாக! எனக்கு வாழ்வாதாரம் வழங்குவாயாக!
என்று கூறுமாறு சொன்னார்கள். மேலும், அவர்கள் (ஸல்) தம் பெருவிரலைத் தவிர மற்ற விரல்களை ஒன்று சேர்த்து, "நிச்சயமாக இவை உனக்காக உனது இவ்வுலக மற்றும் மறுமை (நலன்களை) ஒன்று சேர்த்துவிடும்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
3845சுனன் இப்னுமாஜா
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، أَنْبَأَنَا أَبُو مَالِكٍ، سَعْدُ بْنُ طَارِقٍ عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَقَدْ أَتَاهُ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ أَقُولُ حِينَ أَسْأَلُ رَبِّي قَالَ ‏"‏ قُلِ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي وَارْحَمْنِي وَعَافِنِي وَارْزُقْنِي ‏"‏ ‏.‏ وَجَمَعَ أَصَابِعَهُ الأَرْبَعَ إِلاَّ الإِبْهَامَ ‏"‏ فَإِنَّ هَؤُلاَءِ يَجْمَعْنَ لَكَ دِينَكَ وَدُنْيَاكَ ‏"‏ ‏.‏
ஸஃது பின் தாரிக், தனது தந்தை தாரிக் பின் அஷ்'யம் (ரழி) அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கிறார்கள்:
ஒரு மனிதர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே, நான் என் இறைவனிடம் கேட்கும்போது என்ன சொல்ல வேண்டும்?" என்று கேட்டதை (என் தந்தை) செவியுற்றார். அதற்கு அவர்கள் (ஸல்) கூறினார்கள்: "‘அல்லாஹும்மஃக்ஃபிர்லீ வர்ஹம்னீ வ ஆஃபினீ வர்ஸுஃக்னீ’ (யா அல்லாஹ், என்னை மன்னித்தருள்வாயாக, என் மீது கருணை காட்டுவாயாக, எனக்கு சுகமளிப்பாயாக, எனக்கு வாழ்வாதாரத்தை வழங்குவாயாக) என்று கூறுவீராக." மேலும், அவர்கள் (ஸல்) தங்கள் பெருவிரலைத் தவிர மற்ற நான்கு விரல்களையும் சேர்த்துப் பிடித்து, "இவை உமது மார்க்க மற்றும் உலக விவகாரங்களை உமக்காக ஒன்றிணைக்கின்றன" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு)
1611முஸ்னது அஹ்மத்
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللهِ بْنُ نُمَيْرٍ وَيَعْلَى قَالا حَدَّثَنَا مُوسَى يَعْنِي الْجُهَنِيَّ عَنْ مُصْعَبِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ جَاءَ النَّبِيَّ ﷺ أَعْرَابِيٌّ فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللهِ عَلِّمْنِي كَلامًا أَقُولُهُ قَالَ قُلْ لَا إِلَهَ إِلا اللهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ اللهُ أَكْبَرُ كَبِيرًا وَالْحَمْدُ لِلَّهِ كَثِيرًا سُبْحَانَ اللهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ لَا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ إِلا بِاللهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ قَالَ هَؤُلاءِ لِرَبِّي عَزَّ وَجَلَّ فَمَا لِي؟ قَالَ قُلْ اللهُمَّ اغْفِرْ لِي وَارْحَمْنِي وَاهْدِنِي وَارْزُقْنِي قَالَ ابْنُ نُمَيْرٍ قَالَ مُوسَى أَمَّا عَافِنِي فَأَنَا أَتَوَهَّمُ وَمَا أَدْرِي
சஅத் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு கிராமவாசி நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் நபியே! நான் (தொடர்ந்து) கூறுவதற்கு எனக்குச் சில வார்த்தைகளைக் கற்றுத் தாருங்கள்" என்று கேட்டார்.

அதற்கு அவர்கள் (ஸல்), "(பின்வருமாறு) கூறுவீராக: 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹு வஹ்தஹு லா ஷரீக்க லஹு, அல்லாஹு அக்பரு கபீரா, வல்ஹம்து லில்லாஹி கஸீரா, ஸுப்ஹானல்லாஹி ரப்பில் ஆலமீன், லா ஹவ்ல வலா குவ்வத்த இல்லா பில்லாஹில் அஸீஸில் ஹகீம்' (அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் வேறு யாருமில்லை. அவன் ஏகன்; அவனுக்கு எவ்வித இணையுமில்லை. அல்லாஹ் மிகப்பெரியவன். அளவற்ற புகழனைத்தும் அல்லாஹ்வுக்கே உரியது. அகிலங்களின் இறைவனாகிய அல்லாஹ் தூய்மையானவன். யாவற்றையும் மிகைத்தவனும் ஞானமிக்கவனுமாகிய அல்லாஹ்வின் உதவியின்றி -தீமைகளிலிருந்து- விலகவோ, -நன்மைகள் செய்ய- ஆற்றல் பெறவோ எவருக்கும் எவ்வித சக்தியும் இல்லை)" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது அவர், "இவை (அனைத்தும்) மாண்பும் வல்லமையும் மிக்க என் இறைவனுக்குரியவை (புகழாரங்கள்). எனக்கானது (நான் கேட்டுப் பெற வேண்டியது) என்ன?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு அவர்கள் (ஸல்), "(பின்வருமாறு) கூறுவீராக: 'அல்லாஹும்மஃக்ஃபிர் லீ, வர்ஹம்னீ, வஹ்தினீ, வர்ஸுக்னீ' (இறைவா! என்னை மன்னித்தருள்வாயாக! என்மீது கருணை புரிவாயாக! எனக்கு நேர்வழி காட்டுவாயாக! எனக்கு வாழ்வாதாரத்தை வழங்குவாயாக!)" என்றார்கள்.

(இதன் அறிவிப்பாளர்களில் ஒருவரான) இப்னு நுமைர் (ரஹ்) கூறுகிறார்: ('வ ஆஃபினீ' - எனக்கு நல்வாழ்வு/ஆரோக்கியம் வழங்குவாயாக - என்ற வார்த்தையும் இதில் இடம்பெற்றதா என்பதில்) தமக்குச் சந்தேகம் இருப்பதாகவும், (அது பற்றி) உறுதியாகத் தெரியவில்லை எனவும் (மற்றொரு அறிவிப்பாளர்) மூஸா (ரஹ்) கூறினார்.
ஹதீஸ் தரம் : ஹதீஸ் தரம் கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
15877முஸ்னது அஹ்மத்
حَدَّثَنَا يَزِيدُ قَالَ أَخْبَرَنَا أَبُو مَالِكٍ الْأَشْجَعِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللهِ ﷺ يَقُولُ إِذَا أَتَاهُ الْإِنْسَانُ يَقُولُ كَيْفَ يَا رَسُولَ اللهِ أَقُولُ حِينَ أَسْأَلُ رَبِّي؟ قَالَ قُلْ اللهُمَّ اغْفِرْ لِي وَارْحَمْنِي وَاهْدِنِي وَارْزُقْنِي وَقَبَضَ أَصَابِعَهُ الْأَرْبَعَ إِلَّا الْإِبْهَامَ فَإِنَّ هَؤُلَاءِ يَجْمَعْنَ لَكَ دُنْيَاكَ وَآخِرَتَكَ
அபூ மாலிக் அல்-அஷ்ஜஈ (ரஹ்) அவர்களின் தந்தை (தாரிக் பின் அஷ்யம் - ரழி) அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் ஒரு மனிதர் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் என் இறைவனிடம் (பிரார்த்தித்துக்) கேட்கும்போது என்ன கூற வேண்டும்?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், "'அல்லாஹும்மஃபிர் லீ, வர்ஹம்னீ, வஹ்தினீ, வர்சுக்னீ' (இறைவா! என்னை மன்னிப்பாயாக! என்மீது கருணை காட்டுவாயாக! எனக்கு நேர்வழி காட்டுவாயாக! எனக்கு வாழ்வாதாரம் அளிப்பாயாக!) என்று கூறுவீராக!" என்று பதிலளித்தார்கள். மேலும், (அவ்வாறு கூறும்போது) தமது பெருவிரலைத் தவிர்த்து மற்ற நான்கு விரல்களையும் மடக்கியவாறு, "நிச்சயமாக இவை (இந்த நான்கு பிரார்த்தனைகளும்) உமக்காக உமது இம்மையையும் மறுமையையும் ஒன்றுசேர்த்துத் தரும்" என்று கூறினார்கள். (இதனை நான் செவியுற்றேன்).
ஹதீஸ் தரம் : இஸ்னாதுஹு ஸஹீஹ் (இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரபூர்வமானது)
إسناده صحيح
27211முஸ்னது அஹ்மத்
حَدَّثَنَا يَزِيدُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مَالِكٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللهِ ﷺ وَإِذَا أَتَاهُ الْإِنْسَانُ يَسْأَلُهُ قَالَ يَا نَبِيَّ اللهِ كَيْفَ أَقُولُ حِينَ أَسْأَلُ رَبِّي؟ قَالَ قُلْ اللهُمَّ اغْفِرْ لِي وَارْحَمْنِي وَاهْدِنِي وَارْزُقْنِي وَقَبَضَ كَفَّهُ إِلَّا الْإِبْهَامَ وَقَالَ هَؤُلَاءِ يَجْمَعْنَ لَكَ خَيْرَ دُنْيَاكَ وَآخِرَتِكَ
அபூ மாலிக் (ரஹ்) அவர்களின் தந்தை (தாரிக் பின் அஷ்யாம் - ரழி) அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் ஒருவர் வந்து, "அல்லாஹ்வின் நபியே! நான் என் இறைவனிடம் (பிரார்த்தனை செய்து) கேட்கும்போது எவ்வாறு கூற வேண்டும்?" என்று கேட்டார். அதற்கு நபியவர்கள், "நீர், 'அல்லாஹும்மஃபிர் லீ, வர்ஹம்னீ, வஹ்தினீ, வர்சுக்னீ' (யா அல்லாஹ்! என்னை மன்னிப்பாயாக! எனக்குக் கருணை புரிவாயாக! எனக்கு நேர்வழி காட்டுவாயாக! எனக்கு வாழ்வாதாரம் வழங்குவாயாக!) என்று கூறுவீராக!" என்று சொன்னதை நான் செவியுற்றேன்.

மேலும், நபியவர்கள் (இதைச் சொல்லும்போது) தமது பெருவிரலைத் தவிர (மற்ற நான்கு) விரல்களை மடக்கிக் கொண்டு, "இவை உமது இம்மை மற்றும் மறுமையின் நன்மைகளை உமக்காக ஒருங்கிணைத்துத் தரும்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இஸ்னாதுஹு ஸஹீஹ் (இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரபூர்வமானது)
إسناده صحيح
2317மிஷ்காத் அல்-மஸாபீஹ்
عَنْ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ قَالَ: جَاءَ أَعْرَابِيٌّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: عَلِّمْنِي كَلَامًا أَقُولُهُ قَالَ: «قُلْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ اللَّهُ أَكْبَرُ كَبِيرًا وَالْحَمْدُ لِلَّهِ كَثِيرًا وَسُبْحَانَ اللَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ لَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَى بِاللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ» . فَقَالَ فَهَؤُلَاءِ لِرَبِّي فَمَا لِي؟ فَقَالَ: «قُلِ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي وَارْحَمْنِي وَاهْدِنِي وَارْزُقْنِي وَعَافِنِي» . شَكَّ الرَّاوِي فِي «عَافِنِي» . رَوَاهُ مُسلم
சஅத் பின் அபீவக்காஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
ஒரு கிராமத்து அரபி அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "நான் சொல்வதற்காக சில வார்த்தைகளைக் கற்றுக் கொடுங்கள்" என்று கேட்டார்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், “லா இலாஹ இல்லல்லாஹ், வஹ்தஹு லா ஷரீக்க லஹு, அல்லாஹு அக்பர் கபீரா, வல்ஹம்து லில்லாஹி கஸீரா, வஸுப்ஹானல்லாஹி ரப்பில் ஆலமீன், லா ஹவ்ல வலா குவ்வத்த இல்லா பில்லாஹில் அஸீஸில் ஹகீம்” (தனித்தவனான அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை, அவனுக்கு யாதொரு இணையுமில்லை; அல்லாஹ் மிகப் பெரியவன்; அல்லாஹ்வுக்கே அதிகமான புகழ் அனைத்தும் உரியது; அகிலங்களின் இறைவனான அல்லாஹ் தூய்மையானவன்; வல்லமையும் ஞானமும் மிக்க அல்லாஹ்வைக் கொண்டே அன்றி எந்த ஆற்றலும் சக்தியும் இல்லை) என்று கூறுமாறு சொன்னார்கள்.

அதற்கு அவர், “இவை என் இறைவனுக்காக உள்ளன; ஆனால் நான் எனக்காக (பிரார்த்திக்க) என்ன உள்ளது?” என்று கேட்டார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், “அல்லாஹும்மக்ஃபிர்லீ, வர்ஹம்னீ, வஹ்தினீ, வர்ஸுக்னீ, வஆஃபினீ” (யா அல்லாஹ்! என்னை மன்னிப்பாயாக, எனக்குக் கருணை காட்டுவாயாக, எனக்கு நேர்வழி காட்டுவாயாக, எனக்கு வாழ்வாதாரம் வழங்குவாயாக, மேலும் எனக்குப் பாதுகாப்பு அளிப்பாயாக) என்று கூறுமாறு சொன்னார்கள்.

(‘எனக்குப் பாதுகாப்பு அளிப்பாயாக’ (வஆஃபினீ) என்ற வார்த்தையில் அறிவிப்பாளருக்குச் சந்தேகம் உள்ளது).
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
651அல்-அதப் அல்-முஃபரத்
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللهِ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا مَرْوَانُ بْنُ مُعَاوِيَةَ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا سَعْدُ بْنُ طَارِقِ بْنِ أَشْيَمَ الأَشْجَعِيُّ قَالَ‏:‏ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ‏:‏ كُنَّا نَغْدُو إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم، فَيَجِيءُ الرَّجُلُ وَتَجِيءُ الْمَرْأَةُ فَيَقُولُ‏:‏ يَا رَسُولَ اللهِ، كَيْفَ أَقُولُ إِذَا صَلَّيْتُ‏؟‏ فَيَقُولُ‏:‏ قُلِ‏:‏ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي، وَارْحَمْنِي، وَاهْدِنِي، وَارْزُقْنِي، فَقَدْ جَمَعَتْ لَكَ دُنْيَاكَ وَآخِرَتَكَ‏.‏
தாரிக் பின் அஷ்யம் அல்அஷ்ஜஈ (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

“நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் (காலையில்) செல்வது வழக்கம். அப்போது ஒரு ஆணோ அல்லது பெண்ணோ வந்து, ‘அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் தொழும்போது (பிரார்த்தனை செய்யும்போது) என்ன சொல்ல வேண்டும்?’ என்று கேட்பார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், ‘நீ (பின்வருமாறு) கூறுவீராக:

‘அல்லாஹும்மஃக்ஃபிர் லீ, வர்ஹம்னீ, வஹ்தினீ, வர்ஸுக்னீ’

(இதன் பொருள்: இறைவா! என்னை மன்னித்தருள்வாயாக! என் மீது கருணை காட்டுவாயாக! எனக்கு நேர்வழி காட்டுவாயாக! எனக்கு வாழ்வாதாரத்தை வழங்குவாயாக!)

ஏனெனில், நிச்சயமாக இவை உனக்காக உனது உலகத்தையும் மறுமையையும் ஒன்றிணைத்துவிடும்’ என்று கூறினார்கள்.”
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صـحـيـح (الألباني)
1469ரியாதுஸ் ஸாலிஹீன்
وعن طارق بن أشيم، رضي الله عنه، قال‏:‏ كان الرجل إذا أسلم علمه النبي صلى الله عليه وسلم، الصلاة، ثم أمره أن يدعو بهؤلاء الكلمات‏:‏ ‏"‏اللهم اغفر لي، وارحمني، واهدني، وعافني، وارزقني‏"‏ ‏(‏‏(‏رواه مسلم‏)‏‏)‏‏.‏
وفي رواية له عن طارق أنه سمع النبي صلى الله عليه وسلم، وأتاه رجل، فقال‏:‏ يا رسول الله، كيف أقول حين أسأل ربي‏؟‏ قال‏:‏ ‏"‏قل‏:‏ اللهم اغفر لي، وارحمني، وعافني، وارزقني، فإن هؤلاء تجمع لك دنياك وآخرتك‏"‏‏.‏
தாரிக் பின் அஷ்யம் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
ஒருவர் இஸ்லாத்தை தழுவும் போதெல்லாம், நபி (ஸல்) அவர்கள் அவருக்குத் தொழுகையைக் கற்றுக் கொடுத்து, பின்னர் இச்சொற்களைக் கொண்டு பிரார்த்திக்குமாறு அவருக்குக் கட்டளையிடுவார்கள்:
"அல்லாஹும்மஃபிர் லீ, வர்ஹம்னீ, வஹ்தினீ, வஆஃபினீ, வர்ஸுக்னீ"
(யா அல்லாஹ்! என்னை மன்னிப்பாயாக! என் மீது கருணை புரிவாயாக! எனக்கு நேர்வழி காட்டுவாயாக! எனக்குப் பாதுகாப்பளிப்பாயாக! எனக்கு வாழ்வாதாரத்தை வழங்குவாயாக!).

(நூல்: முஸ்லிம்)

மற்றொரு அறிவிப்பில் தாரிக் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:
நபி (ஸல்) அவர்களிடம் ஒரு மனிதர் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் என் இறைவனிடம் கேட்கும்போது எவ்வாறு கூற வேண்டும்?" என்று கேட்டதை (தாரிக் பின் அஷ்யம்) செவியுற்றார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அல்லாஹும்மஃபிர் லீ, வர்ஹம்னீ, வஆஃபினீ, வர்ஸுக்னீ" (யா அல்லாஹ்! என்னை மன்னிப்பாயாக! என் மீது கருணை புரிவாயாக! எனக்குப் பாதுகாப்பளிப்பாயாக! எனக்கு வாழ்வாதாரத்தை வழங்குவாயாக!) என்று கூறுங்கள். ஏனெனில், நிச்சயமாக இவை உமக்காக உமது இம்மையையும் மறுமையையும் ஒன்றிணைத்துவிடும்" என்று கூறினார்கள்.
أَخْبَرَنَا أَبُو الْحُسَيْنِ بْنُ بِشْرَانَ الْعَدْلُ بِبَغْدَادَ ثنا أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو الرَّزَّازُ، ثنا أَحْمَدُ بْنُ الْخَلِيلِ الْبُرْجُلَانِيُّ، ثنا أَبُو النَّضْرِ، ثنا الْمَسْعُودِيُّ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ السَّكْسَكِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللهِ بْنِ أَبِي أَوْفَى قَالَ: جَاءَ رَجُلٌ إِلَى رَسُولِ اللهِ ﷺ، فَقَالَ: إِنِّي لَا أُحْسِنُ الْقُرْآنَ فَعَلِّمْنِي شَيْئًا يُجْزِينِي مِنَ الْقُرْآنِ قَالَ: " الْحَمْدُ لِلَّهِ وَسُبْحَانَ اللهِ وَلَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ وَاللهُ أَكْبَرُ وَلَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللهِ " فَلَمَّا عَقَدَ عَلَيْهِنَّ قَالَ: يَا رَسُولَ اللهِ، هَذِهِ لِرَبِّي، فَمَاذَا أَقُولُ لِنَفْسِي قَالَ: " قُلْ: اللهُمَّ اغْفِرْ لِي وَارْحَمْنِي وَاهْدِنِي وَارْزُقْنِي وَعَافِنِي " قَالَ: فَقَبَضَ عَلَيْهِنَّ، ثُمَّ وَلَّى فَقَالَ رَسُولُ اللهِ ﷺ: " قَدْ مَلَأَ هَذَا يَدَيْهِ مِنَ الْخَيْرِ " 3978 - أنبأ أَبُو زَكَرِيَّا بْنُ أَبِي إِسْحَاقَ الْمُزَكِّي، ثنا أَبُو عَبْدِ اللهِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ بْنِ يُوسُفَ الشَّيْبَانِيُّ، ثنا عَلِيُّ بْنُ حَسَنٍ الْهِلَالِيُّ، ثنا أَبُو نُعَيْمٍ، ثنا مِسْعَرٌ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ السَّكْسَكِيِّ، عَنِ ابْنِ أَبِي أَوَفَى قَالَ: أَتَى النَّبِيَّ ﷺ رَجُلٌ، فَقَالَ: إِنِّي لَا أَسْتَطِيعُ أَنْ آخُذَ مِنَ الْقُرْآنِ شَيْئًا فَعَلِّمْنِي مَا يُجْزِينِي مِنَ الْقُرْآنِ قَالَ: " سُبْحَانَ اللهِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ وَلَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ وَاللهُ أَكْبَرُ وَلَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللهِ " قَالَ: فَقَامَ أَوْ ذَهَبَ أَوْ نَحْوُ هَذَا، فَقَالَ: هَذَا لِلَّهِ فَمَا لِي؟ قَالَ: " قُلْ: اللهُمَّ اغْفِرْ لِي وَارْحَمْنِي وَعَافِنِي وَارْزُقْنِي " قَالَ: مِسْعَرٌ: وَرُبَّمَا اسْتَفْهَمْتُ بَعْضَهُ مِنْ أَبِي خَالِدٍ، وَرَوَاهُ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ، عَنْ أَبِي خَالِدٍ يَزِيدَ الدَّالَانِيِّ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ 3979 - أَخْبَرَنَا أَبُو طَاهِرٍ الْفَقِيهُ، أنبأ الْعَبَّاسُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ قُوهْيَارَ، ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْوَهَّابِ، أنبأ يَعْلَى بْنُ عُبَيْدٍ، ثنا سُفْيَانُ، عَنْ يَزِيدَ الْوَاسِطِيِّ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ ابْنِ أَبِي أَوْفَى، قَالَ: جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ ﷺ، فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللهِ، إِنِّي لَا أُحْسِنُ شَيْئًا مِنَ الْقُرْآنِ، فَعَلِّمْنِي مَا يُجْزِينِي مِنْهُ، فَقَالَ: " قُلْ: سُبْحَانَ اللهِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ وَلَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ وَاللهُ أَكْبَرُ وَلَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللهِ " فَذَهَبَ، ثُمَّ رَجَعَ، فَقَالَ: هَؤُلَاءِ لِرَبِّي فَمَا لِيَ؟ قَالَ: " قُلْ: اللهُمَّ اغْفِرْ لِي وَارْحَمْنِي وَاهْدِنِي وَارْزُقْنِي وَعَافِنِي وَاعْفُ عَنِّي " فَلَمَّا وَلَّى الرَّجُلُ قَالَ رَسُولُ اللهِ ﷺ: " أَمَّا هَذَا فَقَدْ مَلَأَ يَدَهُ مِنَ الْخَيْرِ
அப்துல்லாஹ் பின் அபீ அவ்ஃபா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு மனிதர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "நிச்சயமாக என்னால் குர்ஆனிலிருந்து எதனையும் (மனனம் செய்து) கற்றுக்கொள்ள இயலவில்லை. எனவே, குர்ஆனுக்குப் பகரமாக (எனது தொழுகைக்கு) எனக்குப் போதுமான ஒன்றை எனக்குக் கற்றுத்தாருங்கள்" என்று கேட்டார்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "(நீர் இவ்வாறு கூறுவீராக:) ஸுப்ஹானல்லாஹ் (அல்லாஹ் தூய்மையானவன்), அல்ஹம்து லில்லாஹ் (அனைத்துப் புகழும் அல்லாஹ்வுக்கே), லா இலாஹ இல்லல்லாஹ் (அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் வேறு யாருமில்லை), அல்லாஹு அக்பர் (அல்லாஹ் மிகப் பெரியவன்), வ லா ஹவ்ல வலா குவ்வத்த இல்லா பில்லாஹ் (அல்லாஹ்வின் உதவியின்றி எம்மாற்றமும் இல்லை, எவ்வித ஆற்றலும் இல்லை)" என்று கூறினார்கள்.

அம்மனிதர் (அவற்றைத் தனது விரல்களில்) எண்ணி முடித்த பின், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இவை எனது இறைவனுக்கானவை (துதிப்பாடல்கள்). எனக்காக (எனது தேவைகளுக்காக) நான் என்ன சொல்வது?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "(நீர் இவ்வாறு கூறுவீராக:) அல்லாஹும்மஃபிர்லீ (யா அல்லாஹ்! என்னை மன்னிப்பாயாக), வர்ஹம்னீ (எனக்கு அருள் புரிவாயாக), வஹ்தினீ (எனக்கு நேர்வழி காட்டுவாயாக), வர்சுக்னீ (எனக்கு வாழ்வாதாரம் அளிப்பாயாக), வஆஃபினீ (எனக்கு நல்வாழ்வு/ஆரோக்கியம் அளிப்பாயாக)" என்று கூறினார்கள்.

அம்மனிதர் (இந்த வார்த்தைகளையும் தனது கையில்) பிடித்துக் கொண்டு அங்கிருந்து சென்றார். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "நிச்சயமாக இவர் தனது இரு கைகளையும் நன்மையால் நிரப்பிக் கொண்டார்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஹதீஸ் தரம் கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
880முஸ்தத்ரக் அல்-ஹாகிம்
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ الشَّيْبَانِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْوَهَّابِ الْفَرَّاءُ أَنْبَأَ جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ أَنْبَأَ مِسْعَرٌ وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ الْفَقِيهُ أَنْبَأَ بِشْرُ بْنُ مُوسَى ثنا الْحُمَيْدِيُّ ثنا سُفْيَانُ ثنا مِسْعَرٌ عَنْ إِبْرَاهِيمَ السَّكْسَكِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي أَوْفَى قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ ﷺ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ عَلِّمْنِي شَيْئًا يُجْزِئُنِي مِنَ الْقُرْآنِ فَإِنِّي لَا أَقْرَأُ قَالَ §قُلْ سُبْحَانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ وَلَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَاللَّهُ أَكْبَرُ وَلَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ قَالَ فَضَمَّ عَلَيْهَا الرَّجُلُ بِيَدِهِ وَقَالَ هَذَا لِرَبِّي فَمَاذَا إِلَيَّ؟ قَالَ قُلِ اغْفِرْ لِي وَارْحَمْنِي وَاهْدِنِي وَارْزُقْنِي وَعَافِنِي قَالَ فَضَمَّ عَلَيْهَا بِيَدِهِ الْأُخْرَى وَقَامَ زَادَ جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ فِي حَدِيثِهِ قَالَ مِسْعَرٌ كُنْتُ عِنْدَ إِبْرَاهِيمَ وَهُوَ يُحَدِّثُ بِهَذَا الْحَدِيثِ فَاسْتَثْبَتُّهُ مِنْ غَيْرِهِ هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الْبُخَارِيِّ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط البخاري
அப்துல்லாஹ் பின் அபீ அவ்ஃபா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு மனிதர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எனக்குக் குர்ஆனை (மனனம் செய்து) ஓதத் தெரியாது. எனவே, குர்ஆனுக்குப் பகரமாக எனக்குப் போதுமானதாக அமையக்கூடிய (திக்ருகளை) ஒன்றை எனக்குக் கற்றுத் தாருங்கள்" என்று கேட்டார்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், " 'ஸுப்ஹானல்லாஹ், வல்ஹம்து லில்லாஹ், வலா இலாஹ இல்லல்லாஹ், வல்லாஹு அக்பர், வலா ஹவ்ல வலா குவ்வத்த இல்லா பில்லாஹ்' (அல்லாஹ் தூயவன், புகழனைத்தும் அல்லாஹ்வுக்கே உரியது, அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை, அல்லாஹ் மிகப் பெரியவன், அல்லாஹ்வின் உதவியின்றி மாற்றமோ வலிமையோ எவருக்கும் இல்லை) என்று நீர் கூறும்" எனக் கூறினார்கள்.

உடனே அந்த மனிதர் (இந்த வார்த்தைகளைத்) தமது ஒரு கை விரல்களால் எண்ணி மடித்துக் கொண்டு, "இது என் இறைவனுக்கானது (அவனைப் புகழ்வதாகும்); எனக்கானது (நான் கேட்பது) என்ன?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், " 'இக்ஃபிர் லீ, வர்ஹம்னீ, வஹ்தினீ, வர்சுக்னீ, வஆஃபினீ' (இறைவா! என்னை மன்னித்தருள்வாயாக, என் மீது கருணை புரிவாயாக, என்னை நேர்வழியில் செலுத்துவாயாக, எனக்கு வாழ்வாதாரம் வழங்குவாயாக, எனக்கு நல்வாழ்வு தருவாயாக) என்று நீர் கூறும்" என்றார்கள்.

உடனே அந்த மனிதர் அதனைத் தமது மற்றொரு கை விரல்களாலும் எண்ணி மடித்துக் கொண்டு (திருப்தியுடன்) எழுந்து சென்றார்.

ஜஅஃபர் பின் அவ்ன் (ரஹ்) அவர்களின் அறிவிப்பில் பின்வருமாறு கூடுதலாக இடம்பெற்றுள்ளது: மிஸ்அர் (ரஹ்) கூறினார்: "இப்ராஹீம் (ரஹ்) அவர்கள் இந்த ஹதீஸை அறிவித்துக் கொண்டிருந்த போது நான் அவர்களிடம் இருந்தேன். அதனை மற்றவர்களிடமிருந்தும் (கேட்டு) நான் உறுதிப்படுத்திக் கொண்டேன்."

(இது இமாம் புகாரி அவர்களின் நிபந்தனைப்படி ஆதாரப்பூர்வமான - ஸஹீஹான - ஹதீஸாகும். ஆயினும், புகாரியும் முஸ்லிமும் இதனைத் தங்களது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط البخاري
946ஸஹீஹ் இப்னு ஹிப்பான்
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ الْمُثَنَّى، قَالَ: حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ الطَّالَقَانِيُّ، قَالَ: حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، وَيَعْلَى بْنُ عُبَيْدٍ، قَالَا: حَدَّثَنَا مُوسَى الْجُهَنِيُّ، عَنْ مُصْعَبِ بْنِ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ: جَاءَ أَعْرَابِيٌّ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، عَلِّمْنِي كَلَامًا أَقُولُهُ، قَالَ: § «قُلْ: لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، اللَّهُ أَكْبَرُ كَبِيرًا، وَالْحَمْدُ لِلَّهِ كَثِيرًا، وَسُبْحَانَ اللَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ، وَلَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ»، قَالَ: هَؤُلَاءِ لِرَبِّي، فَمَا لِي؟، قَالَ: «قُلِ: اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي، وَارْحَمْنِي، وَاهْدِنِي، وَارْزُقْنِي»
சஅத் பின் அபீவக்காஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு கிராமவாசி நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் (அடிக்கடி) சொல்லக்கூடிய சில வார்த்தைகளை எனக்குக் கற்றுத் தாருங்கள்" என்று கேட்டார்.

அதற்கு அவர்கள், " 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹு வஹ்தஹு லா ஷரீக லஹு, அல்லாஹு அக்பரு கபீரா, வல்ஹம்து லில்லாஹி கஸீரா, வசுப்ஹானல்லாஹி ரப்பில் ஆலமீன், வலா ஹவ்ல வலா குவ்வத்த இல்லா பில்லாஹில் அலிய்யில் அளீமில் அஸீஸில் ஹகீம்' என்று நீர் கூறுவீராக!" என்றார்கள்.
(பொருள்: அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் வேறு யாருமில்லை. அவன் ஏகன்; அவனுக்கு இணையானவன் எவருமில்லை. அல்லாஹ்வே மிகப் பெரியவன். புகழனைத்தும் அல்லாஹ்வுக்கே மிகுதியாக உரியது. அகிலத்தின் இறைவனாகிய அல்லாஹ் தூயவன். உயர்ந்தவனும், மகத்துவமிக்கவனும், யாவற்றையும் மிகைத்தவனும், ஞானமிக்கவனுமான அல்லாஹ்வின் உதவியின்றி -தீமைகளிலிருந்து விலகும்- மாற்றமோ அல்லது -நன்மைகள் செய்யும்- ஆற்றலோ இல்லை).

உடனே அந்த கிராமவாசி, "இவை என் இறைவனைப் போற்றுபவை; எனக்காக (நான் கேட்பதற்குரியவை) எவை?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், " 'அல்லாஹும்மஃக்ஃபிர்லீ, வர்ஹம்னீ, வஹ்தினீ, வர்சுக்னீ' என்று கேட்பீராக!" என்றார்கள்.
(பொருள்: இறைவா! எனக்கு மன்னிப்பு வழங்குவாயாக! என் மீது கருணை புரிவாயாக! என்னை நேர்வழியில் செலுத்துவாயாக! எனக்கு வாழ்வாதாரத்தை வழங்குவாயாக!).
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (ஆதாரப்பூர்வமானது)
صحيح
1810ஸஹீஹ் இப்னு ஹிப்பான்
أَخْبَرَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ إِسْحَاقَ الأَصْفَهَانِيُّ بِالْكَرَخِ، قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو أُمَيَّةَ، قَالَ: حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ مُوَفَّقٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ مِغْوَلٍ، عَنْ طَلْحَةَ بْنِ مُصَرِّفٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي أَوْفَى، قَالَ: جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللهِ، إِنِّي لَا أَسْتَطِيعُ أَنْ أَتَعَلَّمَ الْقُرْآنَ، فَعَلِّمْنِي مَا يُجْزِئُنِي مِنَ الْقُرْآنِ، قَالَ: §قُلْ: سُبْحَانَ اللهِ، وَالْحَمْدُ لِلَّهِ، وَلاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ، وَاللَّهُ أَكْبَرُ، وَلاَ حَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ» قَالَ: هَذَا لِلَّهِ، فَمَا لِي؟ قَالَ: «قُلْ: رَبِّ اغْفِرْ لِي، وَارْحَمْنِي، وَاهْدِنِي، وَعَافِنِي، وَارْزُقْنِي»، فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم: «لَقَدْ مَلأَ يَدَيْهِ خَيْرًا».
இப்னு அபீ அவ்ஃபா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
ஒரு மனிதர் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! என்னால் குர்ஆனைக் கற்றுக்கொள்ள (மனப்பாடம் செய்ய) இயலவில்லை. எனவே, குர்ஆனுக்குப் பகரமாக (தொழுகையில்) எனக்குப் போதுமான ஒன்றை எனக்குக் கற்றுத் தாருங்கள்" என்றார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "நீர் 'ஸுப்ஹானல்லாஹ் (அல்லாஹ் தூய்மையானவன்), வல்ஹம்துலில்லாஹ் (புகழ் அனைத்தும் அல்லாஹ்வுக்கே), வலா இலாஹ இல்லல்லாஹ் (அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் வேறு யாருமில்லை), வல்லாஹு அக்பர் (அல்லாஹ் மிகப் பெரியவன்), வலா ஹவ்ல வலா குவ்வத்த இல்லா பில்லாஹ் (அல்லாஹ்வின் உதவியின்றி பாவங்களிலிருந்து விலகவோ, நன்மைகள் செய்யவோ ஆற்றல் இல்லை)' என்று கூறுவீராக!" என்றார்கள்.

அம்மனிதர், "இது அல்லாஹ்வுக்கானது (துதி), எனக்கானது (துஆ) என்ன?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நீர் 'ரப்பிக்ஃபிர் லீ (என் இறைவா! என்னை மன்னிப்பாயாக), வர்ஹம்னீ (எனக்கு அருள் புரிவாயாக), வஹ்தினீ (எனக்கு நேர்வழி காட்டுவாயாக), வஆஃபினீ (எனக்கு நல்வாழ்வு/சுகம் அளிப்பாயாக), வர்சுக்னீ (எனக்கு வாழ்வாதாரம் அளிப்பாயாக)' என்று கூறுவீராக!" என்றார்கள்.

(அவர் சென்ற பிறகு) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "நிச்சயமாக இவர் தனது இரு கைகளையும் நன்மையால் நிரப்பிக் கொண்டார்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (நம்பகமானது)
حسن