மக்களை ஹிக்மத்துடனும் (ஞானத்துடனும்) அழகிய போதனையுடனும் அல்லாஹ்வின் பக்கம் அழைக்க விடுக்கும் கட்டளை

அல்லாஹ், தன் தூதர் முஹம்மது (ஸல்) அவர்களை, மக்களை அல்லாஹ்வின் பக்கம் ஹிக்மத்துடனும் (ஞானத்துடனும்) அழைக்க வேண்டும் என்று கட்டளையிடுகிறான். இப்னு ஜரீர் கூறினார்கள்: "அதுதான் அவருக்கு வேதத்திலிருந்தும் சுன்னாவிலிருந்தும் வஹீயாக (இறைச்செய்தியாக) அருளப்பட்டது."

وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ

(மேலும் அழகிய போதனை) அதாவது, அல்லாஹ்வின் தண்டனையைக் குறித்து அவர்களை எச்சரிப்பதற்காக, திருக்குர்ஆனில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள மக்களுக்கு ஏற்பட்ட நிகழ்வுகள் மற்றும் போதனைகளை அவர் அவர்களுக்கு எடுத்துரைக்க வேண்டும் என்பதாகும்.

وَجَـدِلْهُم بِالَّتِى هِىَ أَحْسَنُ

(மேலும் அவர்களுடன் மிக அழகான முறையில் விவாதம் செய்யுங்கள்.) அதாவது, அவர்களில் எவரேனும் விவாதிக்கவோ தர்க்கம் செய்யவோ விரும்பினால், அது மென்மையாகவும், கனிவாகவும், நற்பண்புடனும், அழகான பேச்சைக் கொண்டும் அமைய வேண்டும். இதனை வேறு ஒரு இடத்தில் அல்லாஹ் இவ்வாறு கூறுகிறான்:

وَلاَ تُجَـدِلُواْ أَهْلَ الْكِتَـبِ إِلاَّ بِالَّتِى هِىَ أَحْسَنُ إِلاَّ الَّذِينَ ظَلَمُواْ مِنْهُمْ

(வேதக்காரர்களுடன் -அவர்களில் அநியாயம் செய்தவர்களைத் தவிர- மிக அழகான முறையில் அன்றி நீங்கள் விவாதம் செய்யாதீர்கள்.) 29:46 அல்லாஹ், மூஸா (அலை) அவர்களையும் ஹாரூன் (அலை) அவர்களையும் ஃபிர்அவ்னிடம் அனுப்பியபோது மென்மையாகப் பேசுமாறு கட்டளையிட்டதைப் போன்றே, தன் தூதர் முஹம்மது (ஸல்) அவர்களிடமும் மென்மையாகப் பேசும்படி கட்டளையிடுகிறான். அல்லாஹ் கூறினான்:

فَقُولاَ لَهُ قَوْلاً لَّيِّناً لَّعَلَّهُ يَتَذَكَّرُ أَوْ يَخْشَى

(நீங்கள் இருவரும் அவனிடம் மென்மையாகப் பேசுங்கள்; அவன் நல்லுபதேசம் பெறலாம் அல்லது (அல்லாஹ்வுக்கு) அஞ்சலாம்.) (20: 44).

إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِ

(நிச்சயமாக, உமது இறைவன் தனது பாதையிலிருந்து தவறியவர் யார் என்பதை நன்கு அறிவான்.) அதாவது, யார் துர்பாக்கியசாலி (நரகத்திற்குரியவர்) என்றும், யார் நற்பேறு பெற்றவர் (சொர்க்கத்திற்குரியவர்) என்றும் அல்லாஹ் ஏற்கனவே அறிவான். இது அவனிடம் ஏற்கனவே எழுதப்பட்டு முடிவு செய்யப்பட்ட விஷயமாகும். எனவே, நீங்கள் அவர்களை அல்லாஹ்வின் பக்கம் அழையுங்கள். ஆனால், வழிதவறிப் போவோருக்காக வருத்தப்பட்டு உங்களை நீங்களே சிரமத்திற்குள்ளாக்கிக் கொள்ளாதீர்கள். ஏனெனில், அவர்களுக்கு நேர்வழி காட்டுவது உங்கள் பொறுப்பல்ல. நீங்கள் எச்சரிக்கை செய்பவர் மட்டுமே. தூதுச்செய்தியை எத்தி வைப்பதே உங்கள் கடமையாகும். கணக்குக் கேட்பது அவனுடைய (அல்லாஹ்வின்) பொறுப்பாகும்.

إِنَّكَ لاَ تَهْدِى مَنْ أَحْبَبْتَ

(நிச்சயமாக, நீங்கள் நேசித்தவர்களை உங்களால் நேர்வழியில் செலுத்த முடியாது.) 28:56

لَّيْسَ عَلَيْكَ هُدَاهُمْ وَلَـكِنَّ اللَّهَ يَهْدِى مَن يَشَآءُ

(அவர்களை நேர்வழியில் நடத்துவது உங்கள் மீது கடமையல்ல; மாறாக, அல்லாஹ் தான் நாடியவர்களுக்கு நேர்வழி காட்டுகிறான்.) 2:72