இந்த வசனத்தில் (ஆயத்தில்), அல்லாஹ் தான் மட்டுமே வணக்கத்திற்குரிய ஒரே இறைவன் என்றும், தனக்கு இணையோ அல்லது நிகரோ எவருமில்லை என்றும் குறிப்பிடுகிறான். அவன் அல்லாஹ், அவன் ஏகன், அனைத்தையும் பரிபாலிப்பவன்; அவனைத் தவிர வணக்கத்திற்குரிய இறைவன் வேறு யாருமில்லை. அவன் அளவற்ற அருளாளன் (அர்-ரஹ்மான்), நிகரற்ற அன்புடையோன் (அர்-ரஹீம்). இந்த இரண்டு திருநாமங்களின் பொருளை நாம் ஸூரத்துல் ஃபாத்திஹாவின் ஆரம்பத்தில் விளக்கியுள்ளோம். ஷஹ்ர் பின் ஹவஷப் அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அஸ்மா பின்த் யஸீத் பின் அஸ்-ஸகன் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

«اسْمُ اللهِ الْأَعْظَمُ فِي هَاتَيْنِ الآيَتَيْنِ

(அல்லாஹ்வின் மகத்தான திருநாமம் இந்த இரண்டு வசனங்களில் இடம்பெற்றுள்ளது):

وَإِلَـهُكُمْ إِلَـهٌ وَحِدٌ لاَّ إِلَـهَ إِلاَّ هُوَ الرَّحْمَـنُ الرَّحِيمُ

(உங்கள் இறைவன் ஒரே இறைவனே; அவனைத் தவிர வணக்கத்திற்குரிய இறைவன் வேறு யாருமில்லை. அவன் அளவற்ற அருளாளன், நிகரற்ற அன்புடையோன்.) மற்றும்:

الم - ذَلِكَ الْكِتَابُ لاَ رَيْبَ فِيهِ هُدًى لِّلْمُتَّقِينَ

(அலிஃப்-லாம்-மீம். அல்லாஹ்! அவனைத் தவிர வணக்கத்திற்குரிய இறைவன் வேறு யாருமில்லை. அவன் என்றும் உயிருடன் இருப்பவன், அனைத்தையும் நிர்வகித்துப் பாதுகாப்பவன்.) (3:1, 2)"

பின்னர், தான் ஒருவனே இறைவன் என்பதற்குச் சில சான்றுகளை அல்லாஹ் குறிப்பிடுகிறான். வானங்களையும், பூமியையும், அவற்றுக்கிடையே உள்ள பல்வேறு உயிரினங்களையும் படைத்தவன் அவனே; இவை அனைத்தும் அவனது ஏகத்துவத்திற்குச் சான்று பகர்கின்றன. அல்லாஹ் கூறினான்: