هَلُمَّ إِلَيْنَا

(எங்களிடம் வாருங்கள்,) அதாவது, "நாங்கள் நிழலில் பழங்களை அனுபவித்துக் கொண்டிருக்கும் இடத்திற்கு வாருங்கள்" என்று பொருள். ஆனால், அப்படி இருந்தபோதிலும்,

﴾وَلاَ يَأْتُونَ الْبَأْسَ إِلاَّ قَلِيلاً﴿

﴾أَشِحَّةً عَلَيْكُمْ﴿

(அவர்கள் மிகக் குறைவாகவே போருக்கு வருகிறார்கள்; உங்கள் மீது கஞ்சத்தனம் கொண்டவர்களாக இருக்கிறார்கள்.) அதாவது, 'அவர்கள் இழிவான குணம் கொண்டவர்கள்; உங்கள் மீது அவர்களுக்கு அன்போ அல்லது இரக்கமோ கிடையாது.' அஸ்-ஸுத்தி கூறினார்கள்:

﴾أَشِحَّةً عَلَيْكُمْ﴿

(உங்கள் மீது கஞ்சத்தனம் கொண்டவர்களாக) என்பது, போரில் கிடைக்கும் செல்வங்களைப் (கனீமத்) பொறுத்தவரையாகும்.

﴾فَإِذَا جَآءَ الْخَوْفُ رَأَيْتَهُمْ يَنظُرُونَ إِلَيْكَ تَدورُ أَعْيُنُهُمْ كَالَّذِى يُغْشَى عَلَيْهِ مِنَ الْمَوْتِ﴿

(பின்னர் அச்சம் வரும்போது, அவர்கள் உம்மை நோக்குவதை நீர் காண்பீர்; மரணத் தறுவாயில் மயங்கிக் கிடப்பவரைப் போல அவர்களின் கண்கள் சுழலும்.) அதாவது, அவர்களின் அச்சம் மற்றும் பீதியின் தீவிரத்தால் இவ்வாறு நடக்கிறது; இந்தக் கோழைகள் போரிடுவதற்கு அந்த அளவிற்குப் பயப்படுகிறார்கள்.

﴾فَإِذَا ذَهَبَ الْخَوْفُ سَلَقُوكُم بِأَلْسِنَةٍ حِدَادٍ﴿

(ஆனால் அச்சம் விலகியதும், கூர்மையான நாவுகளைக் கொண்டு உங்களைத் தாக்குவார்கள்.) அதாவது, பாதுகாப்புத் திரும்பியதும், தாங்களே மனிதர்களிலேயே மிகவும் வீரமானவர்கள் என்றும் துணிச்சலானவர்கள் என்றும் வாதிட்டு, மிக அழகாகவும் சரளமாகவும் பேசுவார்கள்; ஆனால் அவர்கள் பொய் சொல்கிறார்கள். இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

﴾سَلَقُوكُم﴿

(அவர்கள் உங்களைத் தாக்குவார்கள்) என்பது, "அவர்கள் உங்களைப் பற்றிப் பேசத் தொடங்குவார்கள்" என்பதைக் குறிக்கும். கதாதா கூறினார்கள்: "ஆனால் போரில் கிடைத்த செல்வங்கள் (கனீமத்) என்று வரும்போது, 'எங்களுக்குக் கொடுங்கள், எங்களுக்குக் கொடுங்கள், நாங்களும் உங்களுடன் இருந்தோமே' என்று கூறுபவர்களே மக்களில் மிகவும் கஞ்சத்தனமானவர்கள்; கனீமத் பங்கீட்டில் மிகவும் மோசமானவர்கள். ஆனால் போரின் போது அவர்களே மிகவும் கோழைகளாகவும், சத்தியத்திற்கு ஆதரவளிக்கத் தவறுபவர்களாகவும் இருந்தார்கள்."

அவர்கள் நன்மை செய்வதில் கஞ்சத்தனம் கொண்டவர்கள். அதாவது அவர்களிடம் எந்த நன்மையும் இல்லை; ஏனெனில் அவர்கள் கோழைத்தனம், பொய் மற்றும் மிகக் குறைந்த அளவிலான நற்பண்புகளையே தங்களுக்குள் கொண்டிருக்கிறார்கள். அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

﴾أوْلَـئِكَ لَمْ يُؤْمِنُواْ فَأَحْبَطَ اللَّهُ أَعْمَـلَهُمْ وَكَانَ ذَلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيراً﴿

(அத்தகையவர்கள் நம்பிக்கை கொள்ளவில்லை. எனவே அல்லாஹ் அவர்களின் செயல்களைப் பயனற்றதாக்கிவிட்டான். இது அல்லாஹ்வுக்கு மிகவும் எளிதானதாகும்.)