மக்காவில் அருளப்பட்டது
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـنِ الرَّحِيمِ
அளவற்ற அருளாளனும், நிகரற்ற அன்புடையோனுமாகிய அல்லாஹ்வின் பெயரால்.
அல்லாஹ் பாக்கியமிக்கவன்
இங்கு அல்லாஹ், தனது கண்ணியமிக்க தூதருக்கு (ஸல்) அருளிய மேன்மைமிக்க குர்ஆனுக்காகத் தன்னைத் தானே புகழ்கிறான். இது பின்வரும் வசனத்தைப் போன்றது:
الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِى أَنْزَلَ عَلَى عَبْدِهِ الْكِتَـبَ وَلَمْ يَجْعَل لَّهُ عِوَجَا قَيِّماً لِّيُنْذِرَ بَأْسًا شَدِيدًا مِّن لَّدُنْهُ وَيُبَشِّرَ الْمُؤْمِنِينَ الَّذِينَ يَعْمَلُونَ الصَّـلِحَاتِ
(அனைத்துப் புகழும் அல்லாஹ்வுக்கே உரியது! அவன் தனது அடியார் மீது இவ்வேதத்தை அருளினான்; அதில் அவன் எவ்விதக் கோணலையும் வைக்கவில்லை. அவன் அதை நேரானதாக ஆக்கினான்; அவனிடமிருந்துள்ள கடுமையான வேதனையைக் குறித்து எச்சரிப்பதற்காகவும், நற்செயல்கள் புரியும் மூஃமின்களுக்கு (நம்பிக்கையாளர்களுக்கு) நற்செய்தி அறிவிப்பதற்காகவும்...)
18:1-2. இங்கு அல்லாஹ் கூறுகிறான்:
تَبَارَكَ
(அவன் பாக்கியமிக்கவன்.) இங்கு பயன்படுத்தப்பட்டுள்ள வினைச்சொல் வடிவம், தொடர்ச்சியான, நிரந்தரமான, நித்தியமான அருளைக் குறிக்கிறது.
الَّذِى نَزَّلَ الْفُرْقَانَ
(அவன் ஃபுர்கானை - சத்தியத்தையும் அசத்தியத்தையும் பிரித்தறிவிக்கும் அளவுகோலை - அருளினான்). 'நஸ்ஸல' (Nazzala) எனும் வினைச்சொல் வடிவம், ஒரு காரியம் மீண்டும் மீண்டும், அதிகமாகச் செய்யப்படுவதைக் குறிக்கும். இது பின்வரும் வசனத்தைப் போன்றது:
وَالْكِتَـبِ الَّذِى نَزَّلَ عَلَى رَسُولِهِ وَالْكِتَـبِ الَّذِى أَنَزلَ مِن قَبْلُ
(மேலும், அவன் தனது தூதர் மீது (படிப்படியாக) அருளிய இவ்வேதத்தையும், இதற்கு முன்னர் அவன் (ஒரே நேரத்தில்) அருளிய வேதத்தையும் (நம்புங்கள்)) (
4:136). இதற்கு முந்தைய வேதங்கள் ஒவ்வொன்றும் ஒரே நேரத்தில் அருளப்பட்டன. ஆனால், குர்ஆன் படிப்படியாக, பகுதி பகுதியாக, வசனத்திற்குப் பின் வசனமாக, சட்டங்களுக்குப் பின் சட்டங்களாக, அத்தியாயங்களுக்குப் பின் அத்தியாயங்களாக அருளப்பட்டது. இது மிகவும் நயமானது; மேலும் இது யாருக்கு வஹீ (இறைச்செய்தி) அருளப்பட்டதோ அவர் மீது அல்லாஹ் கொண்டுள்ள பெரும் அக்கறையைக் காட்டுகிறது. இந்த அத்தியாயத்தில் அல்லாஹ் பின்னர் கூறுவது போல:
وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُواْ لَوْلاَ نُزِّلَ عَلَيْهِ الْقُرْءَانُ جُمْلَةً وَحِدَةً كَذَلِكَ لِنُثَبِّتَ بِهِ فُؤَادَكَ وَرَتَّلْنَاهُ تَرْتِيلاً -
وَلاَ يَأْتُونَكَ بِمَثَلٍ إِلاَّ جِئْنَـكَ بِالْحَقِّ وَأَحْسَنَ تَفْسِيراً
(மேலும், "இந்தக் குர்ஆன் அவருக்கு ஏன் ஒரே தடவையில் அருளப்படவில்லை?" என்று காஃபிர்கள் (நிராகரிப்பாளர்கள்) கேட்கின்றனர். இவ்வாறே (படிப்படியாக நாம் அருளினோம்); இதன் மூலம் உமது உள்ளத்தை நாம் உறுதிப்படுத்துவதற்காக. நாம் இதனை மிகத் தெளிவாகவும் முறைப்படியாகவும் ஓதிக் காண்பித்தோம். அவர்கள் உம்மிடம் எந்தவொரு வாதத்தைக் கொண்டு வந்தாலும், அதற்குரிய சத்தியத்தையும் மிகச்சிறந்த விளக்கத்தையும் நாம் உமக்குத் தராமல் இருப்பதில்லை.) (
25:32-33). இந்த அத்தியாயத்திற்கு 'அல்-ஃபுர்கான்' என்று பெயரிடப்பட்டது, ஏனெனில் இது சத்தியத்திற்கும் அசத்தியத்திற்கும், நேர்வழிக்கும் வழிகேட்டிற்கும், சரிக்கும் தவறுக்கும், ஹலால் (அனுமதிக்கப்பட்டது) மற்றும் ஹராமுக்கும் (தடுக்கப்பட்டது) இடையில் தீர்ப்பளிக்கும் அளவுகோலாகும்.
عَلَى عَبْدِهِ
(தனது அடியாருக்கு) இந்த வர்ணனை ஒரு பெரும் புகழ்ச்சியும் நன்மதிப்பும் ஆகும். ஏனெனில் அல்லாஹ் அவரைத் தன்னோடு இணைத்து, 'தனது அடியார்' என்று சிறப்பிக்கிறான். இஸ்ரா இரவாகிய மிக உன்னதமான நிகழ்வைக் குறிப்பிடும்போதும் அல்லாஹ் அவரை (ஸல்) இதே முறையில் வர்ணித்தான். அவன் கூறியது போல:
سُبْحَانَ الَّذِى أَسْرَى بِعَبْدِهِ لَيْلاً
(தனது அடியாரை ஓர் இரவில் அழைத்துச் சென்றவன் தூய்மையானவன்) (
17:1). அவர் (ஸல்) எழுந்து நின்று அல்லாஹ்விடம் பிரார்த்தனை செய்ததை விவரிக்கும் போதும் அல்லாஹ் அவரை (ஸல்) இதே முறையில் வர்ணித்தான்:
وَأَنَّهُ لَّمَا قَامَ عَبْدُ اللَّهِ يَدْعُوهُ كَادُواْ يَكُونُونَ عَلَيْهِ لِبَداً
(மேலும், அல்லாஹ்வின் அடியார் அவனிடம் துஆ செய்தவராக (தொழுகையில்) நின்றபோது, அவர்கள் (ஜின்னினத்தோர்) அவர் மீது ஒருவர் மேல் ஒருவராக மொய்த்துக் கொள்ளத் தொடங்கினர் (அவர் ஓதுவதைக் கேட்பதற்காக).) (
72:19). வேதம் அவருக்கு (ஸல்) எவ்வாறு அருளப்பட்டது என்பதையும், வானவர் அவரிடம் (ஸல்) எவ்வாறு இறங்கி வந்தார் என்பதையும் அல்லாஹ் விவரிக்கும்போதும் இந்த வர்ணனை இங்கு பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது:
تَبَارَكَ الَّذِى نَزَّلَ الْفُرْقَانَ عَلَى عَبْدِهِ لِيَكُونَ لِلْعَـلَمِينَ نَذِيراً
(அவன் பாக்கியமிக்கவன்; அவன் அகிலத்தாருக்கு எச்சரிக்கை செய்பவராகத் திகழும் பொருட்டு, தனது அடியார் மீது ஃபுர்கானை (சத்தியத்தையும் அசத்தியத்தையும் பிரித்தறிவிக்கும் வேதத்தை) அருளினான்.)
لِيَكُونَ لِلْعَـلَمِينَ نَذِيراً
(அவர் (ஸல்) அகிலத்தாருக்கு எச்சரிக்கை செய்பவராகத் திகழும் பொருட்டு.) இதன் பொருள், அவர்தான் (ஸல்) இந்த மகத்தான, விரிவான மற்றும் தெளிவான வேதத்தைக் கொண்டு சிறப்பிக்கப்பட்டவர் என்பதாகும்.
لاَّ يَأْتِيهِ الْبَـطِلُ مِن بَيْنِ يَدَيْهِ وَلاَ مِنْ خَلْفِهِ تَنزِيلٌ مِّنْ حَكِيمٍ حَمِيدٍ
(எந்தப் பக்கத்திலிருந்தும் பொய் அதனிடம் நெருங்க முடியாது; (இது) ஞானமிக்கோனும் புகழுக்குரியோனுமாகிய (அல்லாஹ்விடமிருந்து) அருளப்பெற்றதாகும்.) (
41:42). இதனை வலிமைமிக்க அளவுகோலாக ஆக்கியவன், நிழலில் ஒதுங்கும் நாடோடிகளுக்கும் நிலத்தில் நிலைத்து வாழ்பவர்களுக்கும் (அதாவது, மனிதகுலம் முழுமைக்கும்) இதனை எத்திவைப்பதற்காக அவரைத் (ஸல்) தேர்ந்தெடுத்தான். நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
«
بُعِثْتُ إِلَى الْأَحْمَرِ وَالْأَسْوَد»
(நான் சிவப்பு மற்றும் கருப்பு (நிறத்தவர்) அனைவருக்கும் தூதராக அனுப்பப்பட்டுள்ளேன்.) மேலும் அவர்கள் கூறினார்கள்:
«
إِنِّي أُعْطِيتُ خَمْسًا لَمْ يُعْطَهُنَّ أَحَدٌ مِنَ الْأَنْبِيَاءِ قَبْلِي»
(எனக்கு முன்பு எந்த நபிக்கும் வழங்கப்படாத ஐந்து விஷயங்கள் எனக்கு வழங்கப்பட்டுள்ளன.) அவற்றுள் அவர்கள் குறிப்பிட்டார்கள்:
«
كَانَ النَّبِيُّ يُبْعَثُ إِلَى قَوْمِهِ خَاصَّةً وَبُعِثْتُ إِلَى النَّاسِ عَامَّة»
(எனக்கு முன்னிருந்த ஒரு நபி அவரது சமூகத்தாருக்கு மட்டுமே அனுப்பப்பட்டார், ஆனால் நான் மனிதகுலம் முழுமைக்கும் தூதராக அனுப்பப்பட்டுள்ளேன்.) மேலும் அல்லாஹ் கூறுகிறான்:
قُلْ يَأَيُّهَا النَّاسُ إِنِّى رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ جَمِيعًا
(கூறுவீராக: "மனிதர்களே! நிச்சயமாக நான் உங்கள் அனைவருக்கும் அல்லாஹ்வின் தூதராக அனுப்பப்பட்டுள்ளேன்...") (
7:158). இதன் பொருள் என்னவென்றால், என்னை அனுப்பியவன் வானங்கள் மற்றும் பூமியின் அதிபதி; அவன் ஒரு பொருளை "ஆகு" என்று கூறினால், அது ஆகிவிடும். அவனே உயிர்ப்பிப்பவன், மரணிக்கச் செய்பவன். அல்லாஹ் இங்கு கூறுகிறான்:
الَّذِى لَهُ مُلْكُ السَّمَـوَتِ وَالاٌّرْضِ وَلَمْ يَتَّخِذْ وَلَداً وَلَمْ يَكُن لَّهُ شَرِيكٌ فِى المُلْكِ
(வானங்கள் மற்றும் பூமியின் ஆட்சி அவனுக்கே உரியது. அவன் எவரையும் மகனாக ஆக்கிக் கொள்ளவில்லை; அவனது ஆட்சியில் அவனுக்குக் கூட்டாளி எவரும் இல்லை.) தான் சந்ததியையோ அல்லது கூட்டாளியையோ கொண்டிருப்பதற்கு அப்பாற்பட்டவன் என்று அல்லாஹ் கூறுகிறான். பின்னர் அவன் நமக்குக் கூறுகிறான்:
خَـلِقُ كُلِّ شَىْءٍفَقَدَّرَهُ تَقْدِيراً
(அவன் ஒவ்வொரு பொருளையும் படைத்து, அதற்குரிய அளவின்படி மிகத் துல்லியமாக நிர்ணயித்துள்ளான்.) அதாவது, அவனைத் தவிர உள்ள அனைத்தும் படைக்கப்பட்டவை, அவனுக்குக் கீழ்ப்பட்டவை. அவனே படைப்பவன், இரட்சகன், எஜமானன் மற்றும் வணக்கத்திற்குரிய இறைவன். அனைத்தும் அவனது அதிகாரம், கட்டுப்பாடு மற்றும் ஆற்றலுக்கு உட்பட்டவை.