பாலூட்டும் காலம் இரண்டு வருடங்கள் மட்டுமே

இது தாய்மார்கள் தங்கள் குழந்தைகளுக்கு முழுமையான இரண்டு வருடங்கள் வரை பாலூட்ட வேண்டும் என்று அல்லாஹ் வழங்குகின்ற ஒரு கட்டளையாகும். எனவே, இரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு பாலூட்டுவது இந்தக் கட்டளையில் அடங்காது. அல்லாஹ் கூறினான்:

لِمَنْ أَرَادَ أَن يُتِمَّ الرَّضَاعَةَ

(...பாலூட்டும் காலத்தைப் பூர்த்தி செய்ய விரும்புபவருக்கு,)

ஆகவே, தஹ்ரீமை (திருமணத் தடையை - அதாவது, ஒருவன் தனது பால்குடித் தாய் அல்லது சகோதரியை மணக்க முடியாது என்பதை) உறுதிப்படுத்தும் பாலூட்டல் என்பது இரண்டு ஆண்டுகள் முடிவதற்குள் நிகழ்வதாகும். குழந்தைக்கு இரண்டு வயதுக்குப் பிறகு பாலூட்டப்பட்டால், அதன் மூலம் தஹ்ரீம் ஏற்படாது. 'முதல் இரண்டு ஆண்டுகளுக்குள் பாலூட்டுவதே தஹ்ரீமை ஏற்படுத்தும்' என்ற அத்தியாயத்தின் கீழ், உம்மு ஸலமா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்ததாக அத்-திர்மிதீ அவர்கள் பின்வரும் ஹதீஸைப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்; அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

«لَا يَحْرُمُ مِنَ الرَّضَاعِ إِلَّا مَا فَتَقَ الْأَمْعَاءَ فِي الثَّدْيِ وَكَانَ قَبْلَ الْفِطَام»

(மார்பகத்திலிருந்து மற்றும் ஃபிதாமிற்கு (பால் மறக்கச் செய்வதற்கு) முன்னதாக, அதாவது முதல் இரண்டு ஆண்டுகளுக்குள் பாலூட்டப்படுவது மட்டுமே தஹ்ரீமை உறுதிப்படுத்தும்.)

அத்-திர்மிதீ அவர்கள் கூறுகிறார்கள், "இந்த ஹதீஸ் ஹஸன் ஸஹீஹ் ஆகும். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் ஸஹாபாக்கள் (ரழி) மற்றும் இதர அறிஞர்களில் பெரும்பான்மையானோர் இதன்படியே செயல்பட்டனர். அதாவது, இரண்டு ஆண்டுகள் முடிவதற்குள் பாலூட்டுவது மட்டுமே தஹ்ரீமை (திருமணத் தடையை) ஏற்படுத்தும்; அதன் பிறகு நிகழும் எதுவும் தஹ்ரீமை ஏற்படுத்தாது". இந்த ஹதீஸை அத்-திர்மிதீ அவர்கள் மட்டுமே தனித்துப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்; இதன் அறிவிப்பாளர் தொடரில் உள்ளவர்கள் ஸஹீஹைன் நிபந்தனைகளைப் பூர்த்தி செய்கின்றனர். நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் கூற்றான:

«إِلَّا مَا كَانَ فِي الثَّدْي»

(மார்பகத்தில்) என்பது இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு உட்பட்ட பாலூட்டும் பருவத்தைக் குறிக்கிறது. இமாம் அஹ்மத் அவர்கள், அல்-பராஃ பின் ஆஸிப் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்த ஒரு ஹதீஸைப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்: "நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் மகன் இப்ராஹீம் (அலை) அவர்கள் இறந்தபோது, நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

«إِنَّ ابْنِي مَاتَ فِي الثَّدْيِ، إِنَّ لَهُ مُرْضِعًا فِي الْجَنَّـة»

(என் மகன் பால்குடிப் பருவத்தில் (மார்பகத்தில்) இறந்துவிட்டான். அவனுக்குச் சொர்க்கத்தில் பாலூட்ட ஒரு செவிலித்தாய் இருக்கிறார்.)"

மேலும், இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்ததாக அத்-தாரகுத்னீ பின்வரும் ஹதீஸைப் பதிவு செய்துள்ளார்; அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

«لَا يَحْرُمُ مِنَ الرَّضَاعِ إِلَّا مَا كَانَ فِي الْحَوْلَيْن»

(பாலூட்டுதல் முதல் இரண்டு ஆண்டுகளுக்குள் அமைந்தால் மட்டுமே தஹ்ரீமை உறுதிப்படுத்தும்.)

இமாம் மாலிக் அவர்கள் இந்த ஹதீஸைத் தவ்ர் பின் ஸைத் என்பவரிடமிருந்து அறிவிக்கிறார்கள். தவ்ர் அவர்கள் இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் வழியாக இதனை நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களுடன் இணைத்துக் கூறினார். அத்-தாரவர்தீ அவர்கள் தவ்ர் -> இக்ரிமா -> இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) என்ற அறிவிப்பாளர் தொடரில் இதைப் பதிவு செய்துள்ளார். மிகவும் நம்பகமான இந்த அறிவிப்பில் பின்வரும் கூடுதல் செய்தி இடம்பெற்றுள்ளது:

«وَمَا كَانَ بَعْدَ الْحَوْلَيْنِ فَليْسَ بِشَيْء»

(இரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு நிகழும் பாலூட்டல் எதற்கும் ஒரு பொருட்டாகாது.)

இரண்டு வருடங்களுக்குப் பிறகு பாலூட்டுதல்

ஒரு பெண் இரண்டு வயதைக் கடந்த பெரியவருக்குத் தன் பாலைக் கொடுத்தாலும் அது தஹ்ரீமை உறுதிப்படுத்தும் என்று ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கருதியதாக ஸஹீஹ் நூல்களில் இடம்பெற்றுள்ளது. இது அதாஃ பின் அபூ ரபாஹ் மற்றும் லைத் பின் சஃத் ஆகியோரின் கருத்தும் ஆகும். எனவே, ஒரு பெண் தனது வீட்டிற்குள் தடையின்றி வருவதற்கு அவசியமான ஆண்களுக்குப் பாலூட்டுவது அனுமதிக்கப்பட்டது என்று ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கருதினார்கள். அபூ ஹுதைஃபா (ரழி) அவர்களின் விடுவிக்கப்பட்ட அடிமையான ஸாலிம் (ரழி) அவர்களின் ஹதீஸை அவர்கள் ஆதாரமாகக் கொண்டார்கள். ஸாலிம் (ரழி) ஒரு பெரிய மனிதராக இருந்தபோதும், அவருக்குத் தன் பாலிலிருந்து ஒரு பகுதியை வழங்குமாறு அபூ ஹுதைஃபாவின் மனைவியிடம் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கட்டளையிட்டார்கள்; அன்றிலிருந்து அவர் அந்த வீட்டிற்குள் தடையின்றி வந்து சென்றார். இருப்பினும், நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் மற்ற மனைவிகள் இந்தக் கருத்தை ஏற்கவில்லை. இது அந்த ஒருவருக்கு மட்டுமே வழங்கப்பட்ட சிறப்பு அனுமதி என்று அவர்கள் கருதினார்கள். பெரும்பான்மையான அறிஞர்களின் கருத்தும் இதுவேயாகும்.

பணத்திற்காகப் பாலூட்டுதல்

அல்லாஹ் கூறினான்:

وَعلَى الْمَوْلُودِ لَهُ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ

(...ஆனால் குழந்தையின் தந்தை, தாயின் உணவு மற்றும் உடைக்கான செலவை நியாயமான அடிப்படையில் ஏற்க வேண்டும்.)

அதாவது, குழந்தையின் தந்தை அந்தத் தாயின் செலவுகளையும், உடைக்கான தேவைகளையும் கவனிக்கக் கடமைப்பட்டிருக்கிறார். இது அந்தப் பகுதியில் உள்ள பெண்கள் வழக்கமாகப் பயன்படுத்தும் நியாயமான அளவில் அமைய வேண்டும்; ஆடம்பரமோ அல்லது கஞ்சத்தனமோ இருக்கக்கூடாது. தந்தை தனது வசதிக்கேற்பச் செலவிட வேண்டும். அல்லாஹ் மற்றொரு வசனத்தில் கூறுகிறான்:

لِيُنفِقْ ذُو سَعَةٍ مِّن سَعَتِهِ وَمَن قُدِرَ عَلَيْهِ رِزْقُهُ فَلْيُنفِقْ مِمَّآ ءَاتَاهُ اللَّهُ لاَ يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْساً إِلاَّ مَآ ءَاتَاهَا سَيَجْعَلُ اللَّهُ بَعْدَ عُسْرٍ يُسْراً

(வசதியுள்ளவர் தனது வசதிக்கேற்பச் செலவிடட்டும்; யாருடைய வாழ்வாதாரம் நெருக்கடியாக உள்ளதோ, அவர் அல்லாஹ் தனக்குக் கொடுத்ததிலிருந்து செலவிடட்டும். அல்லாஹ் எந்தவொரு ஆன்மாவிற்கும் அவன் வழங்கியதற்கு மேல் சுமையைத் தருவதில்லை. சிரமத்திற்குப் பிறகு அல்லாஹ் விரைவில் எளிமையை ஏற்படுத்துவான்.) (65:7)

அத்-தஹ்ஹாக் அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஒருவர் தன் மனைவியை விவாகரத்து செய்த பிறகு, அவருக்கு ஒரு குழந்தை இருந்து, அவள் அந்தக் குழந்தைக்குப் பாலூட்டினால், அந்தத் தாய்க்குரிய உணவு மற்றும் உடைத் தேவைகளை நியாயமான முறையில் வழங்குவது தந்தை மீது கடமையாகும்."

தரர் (தீங்கு) அல்லது திரார் (பழிவாங்குதல்) கூடாது

அல்லாஹ் கூறினான்:

لاَ تُضَآرَّ وَلِدَةٌ بِوَلَدِهَا

(எந்தத் தாயும் தன் குழந்தையின் காரணமாகத் துன்புறுத்தப்படக் கூடாது,)

அதாவது, தந்தையைப் பழிவாங்கும் நோக்கில் ஒரு தாய் குழந்தையை வளர்க்க மறுக்கக்கூடாது. குழந்தை பிறந்த பிறகு, அதன் உயிர்வாழ்வுக்குத் தேவையான பால் கொடுப்பதை மறுக்கத் தாய்க்கு உரிமை இல்லை. அதற்குப் பிறகு, தந்தைக்குத் தீங்கு விளைவிக்கும் நோக்கம் இல்லாதவரை, குழந்தையைப் பராமரிக்கும் பொறுப்பை அவள் விட்டுக்கொடுக்கலாம். அதேபோல், தாயைப் பழிவாங்கும் நோக்கில் தந்தை குழந்தையை அவளிடமிருந்து பறிக்கக்கூடாது. இதையே அல்லாஹ் இவ்வாறு கூறுகிறான்:

وَلاَ مَوْلُودٌ لَّهُ بِوَلَدِهِ

(...தந்தையும் தன் குழந்தையின் காரணமாகத் (துன்புறுத்தப்படக் கூடாது).)

அதாவது, தாயைத் துன்புறுத்தும் நோக்கில் குழந்தையை அவளிடமிருந்து பிரிக்கக் கூடாது. இது முஜாஹித், கதாதா, அத்-தஹ்ஹாக், அஸ்-ஸுஹ்ரீ, அஸ்-ஸுத்தீ, அத்-தவ்ரீ, இப்னு ஸைத் மற்றும் பலர் இந்த வசனத்திற்கு அளித்த தஃப்ஸீர் ஆகும்.

அல்லாஹ் பிறகு கூறினான்:

وَعَلَى الْوَارِثِ مِثْلُ ذلِكَ

(மேலும் (தந்தையின்) வாரிசின் மீதும் அது போன்றே (தந்தையின் மீது கடமையாக இருந்தது) கடமையாகும்.)

அதாவது, முஜாஹித், அஷ்-ஷஃபி மற்றும் அத்-தஹ்ஹாக் ஆகியோர் கூறியது போல், தந்தையின் வாரிசும் அந்தச் சிறு குழந்தைக்குத் தீங்கு விளைவிப்பதைத் தவிர்க்க வேண்டும். மேலும், பெரும்பான்மையான அறிஞர்களின் தஃப்ஸீரின்படி, தந்தை எவ்வாறு செலவு செய்தாரோ, அவ்வாறே தந்தையின் வாரிசும் குழந்தையின் தாய்க்குச் செலவு செய்யவும், அவளது உரிமைகளைப் பாதுகாக்கவும், அவளுக்குத் தீங்கு விளைவிக்காமல் இருக்கவும் கடமைப்பட்டவர் ஆவார். இப்னு ஜரீர் அவர்கள் தனது தஃப்ஸீரில் இவ்விஷயத்தை விரிவாக விளக்கியுள்ளார். மேலும், இரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு குழந்தைக்குப் பாலூட்டுவது குழந்தையின் உடல் மற்றும் மன நலத்திற்குத் தீங்கு விளைவிக்கும் என்றும் அவர் குறிப்பிட்டுள்ளார். அல்கமா அவர்கள், இரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகும் குழந்தைக்குப் பாலூட்டிய ஒரு பெண்ணைத் தடுத்து நிறுத்தியதாக ஸுஃப்யான் அத்-தவ்ரீ அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.

ஃபிதாம் (பால் மறக்கச் செய்தல்) பரஸ்பர சம்மதத்துடன் நிகழ்கிறது

அல்லாஹ் கூறினான்:

فَإِنْ أَرَادَا فِصَالاً عَن تَرَاضٍ مِّنْهُمَا وَتَشَاوُرٍ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْهِمَا

(அவர்கள் இருவரும் பரஸ்பர சம்மதத்துடனும், ஆலோசனையுடனும் பால் மறக்கச் செய்ய முடிவு செய்தால், அவர்கள் மீது எந்தப் பாவமும் இல்லை.)

பாலூட்டும் இரண்டு ஆண்டுகள் முடிவதற்கு முன்னரே ஃபிதாம் (பால் மறக்கச் செய்தல்) செய்யத் தந்தையும் தாயும் முடிவு செய்து, அது குழந்தையின் நலனுக்காக ஆலோசித்து எடுக்கப்பட்ட முடிவாக இருந்தால், அதில் தவறில்லை என்று இந்த வசனம் உணர்த்துகிறது. ஆகவே, ஒரு பெற்றோர் மற்றவருடன் ஆலோசிக்காமல் இத்தகைய முடிவை எடுக்கக்கூடாது என்று அத்-தவ்ரீ கூறுகிறார். இந்த ஆலோசனையானது குழந்தையின் நலனைப் பாதுகாக்கிறது. இது அல்லாஹ் தன் அடியார்களுக்கு வழங்கிய கருணையாகும். பெற்றோர்கள் தங்கள் குழந்தைகளை வளர்ப்பதற்கான சிறந்த வழிகளை அவன் சட்டமாக்கியுள்ளான். இது பெற்றோர்களையும் குழந்தைகளையும் நல்வழிப்படுத்துகிறது. இதேபோல், அல்லாஹ் சூரத்துத் தலாக் (அத்தியாயம் 65) இல் கூறுகிறான்:

فَإِنْ أَرْضَعْنَ لَكُمْ فَـَاتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ وَأْتَمِرُواْ بَيْنَكُمْ بِمَعْرُوفٍ وَإِن تَعَاسَرْتُمْ فَسَتُرْضِعُ لَهُ أُخْرَى

(அவர்கள் உங்களுக்காகப் பாலூட்டினால் அவர்களுக்குரிய கூலியை வழங்கிவிடுங்கள். மேலும், நியாயமான முறையில் ஒருவருக்கொருவர் ஆலோசித்துக் கொள்ளுங்கள். உங்களுக்குள் கருத்து வேறுபாடு ஏற்பட்டால், அவனுக்காக மற்றொரு பெண் பாலூட்டலாம்.) (65:6)

அடுத்து அல்லாஹ் கூறினான்:

وَإِنْ أَرَدتُّمْ أَن تَسْتَرْضِعُواْ أَوْلَـدَكُمْ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْكُمْ إِذَا سَلَّمْتُم مَّآ ءَاتَيْتُم بِالْمَعْرُوفِ

(உங்கள் குழந்தைகளுக்குச் செவிலித்தாயைக் கொண்டு பாலூட்ட நீங்கள் விரும்பினால், அவர்களுக்குக் கொடுக்க வேண்டியதை நியாயமான முறையில் வழங்கிவிட்டால் உங்கள் மீது பாவமில்லை.)

அதாவது, சூழ்நிலை காரணமாகவோ அல்லது பரஸ்பர விருப்பத்தின் காரணமாகவோ, குழந்தையை வளர்க்கும் பொறுப்பைத் தந்தை ஏற்கவும் தாய் விட்டுக்கொடுக்கவும் சம்மதித்தால் அதில் தவறில்லை. அவ்வாறான சூழலில், தாய் குழந்தையைப் பராமரித்த காலத்திற்கான செலவுகளைத் தந்தை முறையாக வழங்க வேண்டும். அதன் பிறகு குழந்தைக்குப் பாலூட்ட மற்றொரு செவிலித்தாயைத் தந்தை நாடலாம்.

இறுதியாக அல்லாஹ் கூறினான்:

وَاتَّقُواْ اللَّهَ

(மேலும் அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சுங்கள்.) அதாவது, உங்கள் எல்லா விவகாரங்களிலும் அவனுக்கு அஞ்சுங்கள்.

وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللَّهَ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ

(நிச்சயமாக அல்லாஹ் நீங்கள் செய்வதையெல்லாம் உற்று நோக்குபவன் என்பதைத் தெரிந்து கொள்ளுங்கள்.) அதாவது, உங்கள் விவகாரங்களோ அல்லது பேச்சுகளோ அவனது கண்காணிப்பில் இருந்து தப்புவதில்லை.