வஹீ (இறைச்செய்தி) அருளப்பட்டதற்கான காரணம்

இமாம் அஹ்மத் அவர்கள் அபூ பர்ஸா அல்-அஸ்லமீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்ததாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்: "ஜுலைபீப் (ரழி) அவர்கள் பெண்களிடம் சென்று அவர்களுடன் நகைச்சுவையாகப் பேசக்கூடியவராக இருந்தார்கள். நான் என் மனைவியிடம், 'ஜுலைபீப் (ரழி) அவர்களை உன்னிடம் வர அனுமதிக்காதே, அவர் உன்னிடம் வந்தால் நான் இன்னின்னதைச் செய்வேன்' என்று கூறினேன்." அன்சாரிகளில் எவருக்கேனும் திருமணமாகாத பெண் உறவினர் இருந்தால், நபி (ஸல்) அவர்கள் அப்பெண்ணைத் தமக்குத் திருமணம் செய்து கொள்ள விரும்புகிறார்களா இல்லையா என்பதைத் தெரிந்துகொள்ளும் வரை, அவர்கள் அவளுக்குத் திருமணம் செய்து வைக்க மாட்டார்கள். ஒருமுறை நபி (ஸல்) அவர்கள் அன்சாரிகளில் ஒருவரிடம் கூறினார்கள்:

«زَوِّجْنِي ابْنَتَك»

(உமது மகளை எனக்குத் திருமணம் செய்து கொடுப்பீராக.) அதற்கு அவர், 'ஆம், அல்லாஹ்வின் தூதரே! அது ஒரு பெரும் கண்ணியமும் பாக்கியமும் ஆகும்' என்றார்கள். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்,

«إِنِّي لَسْتُ أُرِيدُهَا لِنَفْسِي»

(நான் அவளை எனக்காக விரும்பவில்லை.) அதற்கு அவர், 'அப்படியானால் யாருக்காக, அல்லாஹ்வின் தூதரே?' என்று கேட்டார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்,

«لِجُلَيْبِيب»

(ஜுலைபீப்பிற்காக.) அதற்கு அவர், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் அவளுடைய தாயிடம் கலந்தாலோசிக்க அனுமதிக்க வேண்டுகிறேன்' என்றார்கள். அதன்படி அவர் அந்தப் பெண்ணின் தாயிடம் சென்று, 'அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் நம் மகளைப் பெண் கேட்கிறார்கள்' என்றார். அதற்கு அவள், 'ஆம், அது மிகுந்த மகிழ்ச்சிக்குரியது' என்றாள். அவர், 'நபி (ஸல்) அவர்கள் தமக்காகப் பெண் கேட்கவில்லை, ஜுலைபீப்பிற்காகக் கேட்கிறார்கள்' என்றார். அதற்கு அவள், 'என்னது! ஜுலைபீப்பா? இல்லை, அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக, நாங்கள் அவருக்கு அவளைத் திருமணம் செய்து வைக்க மாட்டோம்' என்று கூறினாள். அந்தப் பெண்ணின் தந்தை, தாயின் முடிவை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் தெரிவிப்பதற்காக எழுந்தபோது, அந்தப் பெண், 'யார் என்னைப் பெண் கேட்டது?' என்று வினவினாள். அவளுடைய தாய் விபரத்தைக் கூறியதும், அந்தப் பெண் கூறினாள்: 'அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் கட்டளையைப் பின்பற்றவா நீங்கள் மறுக்கிறீர்கள்? அவருடைய கட்டளைக்குக் கீழ்ப்படியுங்கள், நிச்சயமாக அதனால் எனக்கு எந்தத் தீங்கும் நேராது.' எனவே, அவளுடைய தந்தை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் சென்று, 'நீங்கள் விரும்பியபடி அவளைப் பற்றித் தீர்மானியுங்கள்' என்று கூறினார். அதன்படி நபி (ஸல்) அவர்கள் அவளை ஜுலைபீப் (ரழி) அவர்களுக்குத் திருமணம் செய்து வைத்தார்கள். பின்னர் ஒரு போரில் அல்லாஹ் தனது தூதருக்கு வெற்றியளித்த பிறகு, நபி (ஸல்) அவர்கள் தங்கள் தோழர்களிடம் (ரழி) கூறினார்கள்:

«هَلْ تَفْقِدُونَ مِنْ أَحَد»

(உங்களில் யாரையாவது காணவில்லையா என்று பாருங்கள்.) அதற்கு அவர்கள், 'நாங்கள் இன்னாரையும், இன்னாரையும் இழந்துவிட்டோம்' என்றார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் மீண்டும் கூறினார்கள்,

«انْظُرُوا هَلْ تَفْقِدُونَ مِنْ أَحَد»

(இன்னும் யாரையாவது காணவில்லையா என்று தேடுங்கள்.) அவர்கள், 'வேறு யாரும் இல்லை' என்றார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

«لَكِنَّنِي أَفْقِدُ جُلَيْبِيبًا»

(ஆனால் நான் ஜுலைபீப்பைக் காணவில்லை.) மேலும் கூறினார்கள்:

«فَاطْلُبُوهُ فِي الْقَتْلَى»

(கொல்லப்பட்டவர்களிடையே அவரைத் தேடுங்கள்.) எனவே, அவர்கள் அவரைத் தேடினார்கள். அவர் ஏழு எதிரிகளைக் கொன்றுவிட்டு, தாமும் கொல்லப்பட்ட நிலையில் கிடப்பதைக் கண்டார்கள். அவர்கள், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! இதோ அவர், ஏழு எதிரிகளைக் கொன்றுவிட்டுத் தாமும் கொல்லப்பட்ட நிலையில் இங்கே கிடக்கிறார்' என்றார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அங்கு வந்து அவருக்கு அருகில் நின்று கூறினார்கள்:

«قَتَلَ سَبْعَةً وَقَتَلُوهُ، هَذَا مِنِّي وَأَنَا مِنْه»

(இவர் ஏழு பேரைக் கொன்றுள்ளார், பின்னர் இவரைக் கொன்றுள்ளார்கள். இவர் என்னைச் சேர்ந்தவர், நான் இவரைச் சேர்ந்தவன்.) இதனை இரண்டு அல்லது மூன்று முறை கூறினார்கள். பின்னர் ஜுலைபீப் (ரழி) அவர்களின் ஜனாஸாவைத் தங்கள் கரங்களால் ஏந்தியவாறு, அவருக்காகக் குழி தோண்டப்படும் வரை நபி (ஸல்) அவர்கள் வைத்திருந்தார்கள். பின்னர் அவரை அவரது கப்ரில் வைத்தார்கள். அவர் குளிப்பாட்டப்பட்டதாகக் குறிப்பிடப்படவில்லை. ஸாபித் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அந்தப் பெண்ணை விட அன்சாரி விதவைகளில் திருமணத்திற்காக அதிகம் நாடப்பட்டவர் எவரும் இல்லை." இஸ்ஹாக் பின் அப்துல்லாஹ் பின் அபீ தல்ஹா அவர்கள் ஸாபித் (ரழி) அவர்களிடம், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அந்தப் பெண்ணுக்காக எவ்வாறு பிரார்த்தனை செய்தார்கள் என்று உங்களுக்குத் தெரியுமா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு ஸாபித் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நபி (ஸல்) அவர்கள் இவ்வாறு பிரார்த்தித்தார்கள்:

«اللَّهُمَّ صُبَّ عَلَيْهَا الْخَيْرَ صَبًّا وَلَا تَجْعَلْ عَيْشَهَا كَدًّا»

(யா அல்லாஹ்! அவள் மீது நன்மைகளை வாரிப் பொழிவாயாக, அவளது வாழ்க்கையைச் சிரமமானதாக ஆக்கிவிடாதே.) அல்லாஹ்வின் தூதரின் பிரார்த்தனைப்படியே, அன்சாரி விதவைகளில் அவரை விட வசதியாகவும் திருமணத்திற்காக அதிகம் விரும்பப்பட்டவராகவும் எவரும் இருந்ததில்லை." இதனை இமாம் அஹ்மத் முழுமையாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள். முஸ்லிம் மற்றும் அந்-நஸாயீ அவர்கள் இவரது மரணம் குறித்த செய்தியை 'அல்-ஃபழாயில்' பகுதியில் பதிவு செய்துள்ளார்கள். அல்-ஹாஃபிழ் அபூ உமர் பின் அப்தில் பர் அவர்கள் 'அல்-இஸ்தீஆப்' நூலில், அந்தப் பெண், 'நீங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் கட்டளையைப் பின்பற்ற மறுக்கிறீர்களா?' என்று கூறியபோது இந்த வசனம் அருளப்பட்டதாகக் குறிப்பிட்டுள்ளார்கள்:

وَمَا كَانَ لِمُؤْمِنٍ وَلاَ مُؤْمِنَةٍ إِذَا قَضَى اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَمْراً أَن يَكُونَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ مِنْ أَمْرِهِمْ

(அல்லாஹ்வும் அவனுடைய தூதரும் ஒரு காரியத்தைக் குறித்துத் தீர்மானித்துவிட்டால், முஃமினான ஆணுக்கோ அல்லது பெண்ணுக்கோ தமது அக்காரியத்தில் சுயவிருப்பம் கொள்ள எவ்வித உரிமையும் இல்லை.)

தாவூஸ் அவர்கள் இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களிடம் அஸருக்குப் பின் இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுவது பற்றிக் கேட்டபோது, அதைச் செய்ய வேண்டாம் என்று அவர் தடுத்தார். மேலும் இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் பின்வரும் வசனத்தை ஓதிக்காட்டினார்கள்:

وَمَا كَانَ لِمُؤْمِنٍ وَلاَ مُؤْمِنَةٍ إِذَا قَضَى اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَمْراً أَن يَكُونَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ مِنْ أَمْرِهِمْ

(அல்லாஹ்வும் அவனுடைய தூதரும் ஒரு காரியத்தைக் குறித்துத் தீர்மானித்துவிட்டால், முஃமினான ஆணுக்கோ அல்லது பெண்ணுக்கோ தமது அக்காரியத்தில் சுயவிருப்பம் கொள்ள எவ்வித உரிமையும் இல்லை.)

இந்த வசனம் பொதுவான பொருளைக் கொண்டது, இது எல்லா விவகாரங்களுக்கும் பொருந்தும். அதாவது அல்லாஹ்வும் அவனுடைய தூதரும் ஒரு விஷயத்தில் தீர்ப்பளித்துவிட்டால், அதை மீறுவதற்கு எவருக்கும் உரிமை இல்லை. இதில் எவருக்கும் தெரிவு செய்வதற்கோ அல்லது சொந்தக் கருத்து தெரிவிப்பதற்கோ இடமில்லை. அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

فَلاَ وَرَبِّكَ لاَ يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لاَ يَجِدُواْ فِى أَنفُسِهِمْ حَرَجاً مِّمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُواْ تَسْلِيماً

(உமது இறைவனின் மீது சத்தியமாக! அவர்கள் தங்களுக்குள் ஏற்படும் பிணக்குகளில் உம்மை நீதிபதியாக ஏற்று, பின்னர் நீர் வழங்கும் தீர்ப்பைப் பற்றித் தங்கள் மனங்களில் எத்தகைய அதிருப்தியையும் கொள்ளாமல், அதனை முழுமையாகக் கீழ்ப்படிந்து ஏற்கும் வரை அவர்கள் முஃமின்கள் ஆகமாட்டார்கள்.) (4:65). எனவேதான், இதற்கு மாறு செய்பவர்களைக் குறித்து எச்சரிக்கும் விதமாக அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

وَمَن يَعْصِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَقَدْ ضَلَّ ضَلَالاً مُّبِيناً

(யார் அல்லாஹ்வுக்கும் அவனது தூதருக்கும் மாறு செய்கிறாரோ, அவர் நிச்சயமாகத் தெளிவான வழிகேட்டில் வீழ்ந்துவிட்டார்.) இது மற்றுமொரு வசனத்தைப் போன்றதாகும்:

فَلْيَحْذَرِ الَّذِينَ يُخَالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ أَن تُصِيبَهُمْ فِتْنَةٌ أَوْ يُصِيبَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ

(அவருடைய (தூதருடைய) கட்டளைக்கு மாறு செய்பவர்கள், தங்களுக்கு ஏதேனும் ஒரு சோதனையோ அல்லது துன்புறுத்தும் வேதனையோ பிடித்துக் கொள்ளும் என்பதைப் பற்றி எச்சரிக்கையாக இருக்கட்டும்.) (24:63).