﴾وَلِكُلِّ أُمَّةٍ﴿
(ஒவ்வொரு சமுதாயத்திற்கும் (உம்மத்திற்கும்) உண்டு), அதாவது, ஒவ்வொரு தலைமுறைக்கும் மற்றும் தேசத்திற்கும், ﴾أَجَلٌ فَإِذَا جَآءَ أَجَلُهُمْ﴿
(ஒரு குறிப்பிட்ட தவணை உண்டு; அவர்களுக்கு விதிக்கப்பட்ட அந்தத் தவணை வரும்போது) ﴾لاَ يَسْتَأْخِرُونَ سَاعَةً وَلاَ يَسْتَقْدِمُونَ﴿
(அவர்கள் ஒரு கண நேரம்கூட அதைத் தாமதப்படுத்தவோ அல்லது முற்படுத்தவோ முடியாது).

பின்னர் அல்லாஹ், ஆதமின் (அலை) மக்களுக்குத் தூதர்களை அனுப்பி, அவர்கள் மூலம் தனது வசனங்களை (ஆயத்துகளை) அவர்களுக்கு எடுத்துரைத்து எச்சரித்தான். அல்லாஹ் நற்செய்தியையும், அதே சமயம் எச்சரிக்கையையும் வழங்கினான்: ﴾فَمَنِ اتَّقَى وَأَصْلَحَ﴿
(ஆகவே, எவர் தக்வா (இறையச்சம்) கொண்டு, சீர்திருத்தம் செய்து கொள்கிறாரோ) அதாவது தடுக்கப்பட்டவற்றைத் தவிர்த்து, அல்லாஹ்வுக்குக் கீழ்ப்படியும் நற்செயல்களைச் செய்வதன் மூலம், ﴾فَلاَ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلاَ هُمْ يَحْزَنُونَ﴿
(அவர்களுக்கு எந்தப் பயமும் இல்லை, அவர்கள் கவலைப்படவும் மாட்டார்கள்.)

﴾وَالَّذِينَ كَذَّبُواْ بِآيَاتِنَا وَاسْتَكْبَرُواْ عَنْهَا﴿
(ஆனால், எவர்கள் நமது வசனங்களைப் (ஆயத்துகளை) பொய்ப்பித்து, அவற்றைப் பெருமையுடன் புறக்கணித்தார்களோ,) அதாவது, அவர்களின் உள்ளங்கள் அந்த வசனங்களை மறுத்தன, மேலும் அவற்றுக்குக் கீழ்ப்படிந்து நடக்க அவர்கள் பெருமை கொண்டார்கள், ﴾أُولَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ﴿
(அவர்கள் நரகவாசிகள், அவர்கள் அதில் என்றென்றும் தங்குவார்கள்.) அங்கு அவர்கள் தங்குவதற்கு முடிவே இருக்காது.