வானங்களையும், பூமியையும், மனிதனையும் படைத்தவன் அல்லாஹ்வே

மேலுலகமான வானங்களையும், கீழுலகமான பூமியையும், அவற்றுக்கிடையில் உள்ள அனைத்தையும் படைத்திருப்பதைப்பற்றி அல்லாஹ் நமக்குக் கூறுகிறான். அவை வீணுக்காக அன்றி, ஒரு உண்மையான நோக்கத்திற்காகவே படைக்கப்பட்டுள்ளன. அதன் மூலம்

لِيَجْزِىَ الَّذِينَ أَسَاءُواْ بِمَا عَمِلُواْ وَيِجْزِى الَّذِينَ أَحْسَنُواْ بِالْحُسْنَى

(தீமை செய்தவர்களுக்கு அவர்கள் செய்தவற்றிற்கு ஏற்ப அவன் கூலி வழங்குவான் (அதாவது நரகத்தில் தண்டிப்பான்); மேலும் நன்மை செய்தவர்களுக்கு மிகச்சிறந்த நற்கூலியை (அதாவது சொர்க்கத்தை) அவன் வழங்குவான்.) 53:31 பிறகு, அல்லாஹ்வைத் தவிர மற்றவர்களை வணங்குபவர்களின் ஷிர்க்கை (இணைவைப்பை) விட்டும் அவன் தன்னைத் தூய்மையானவன் எனப் பிரகடனப்படுத்துகிறான். அவன் தனது படைப்புகளைச் சார்ந்திருக்காதவன்; தனித்தவன்; அவனுக்கு இணையோ துணையோ யாருமில்லை. இதன் காரணமாக, அவன் ஒருவன் மட்டுமே வணக்கத்திற்குத் தகுதியானவன். பிறகு, மனிதன் ஒரு நுத்ஃபாவிலிருந்து (அதாவது அற்பமான, பலவீனமான, மதிப்பற்ற ஒன்றிலிருந்து) எவ்வாறு படைக்கப்பட்டான் என்பதை அவன் குறிப்பிடுகிறான். ஆனால், மனிதன் சுதந்திரமாகித் தன்னைத் தானே தற்காத்துக் கொள்ளும் நிலையை அடைந்ததும், அவன் உயர்ந்தோனாகிய தன் இறைவனுடன் தர்க்கம் செய்யத் தொடங்குகிறான்; அவனை நிராகரித்து, அவனது தூதர்களுடன் போரிடுகிறான். ஆனால் மனிதன் ஓர் அடியானாகவே படைக்கப்பட்டானே தவிர, ஓர் எதிரியாக அல்ல. அல்லாஹ் கூறுவது போல்:

وَهُوَ الَّذِى خَلَقَ مِنَ الْمَآءِ بَشَراً فَجَعَلَهُ نَسَباً وَصِهْراً وَكَانَ رَبُّكَ قَدِيراً - وَيَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللَّهِ مَا لاَ يَنفَعُهُمْ وَلاَ يَضُرُّهُمْ وَكَانَ الْكَـفِرُ عَلَى رَبِّهِ ظَهِيراً

(மேலும் அவனே மனிதனை நீரிலிருந்து படைத்து, அவனுக்கு இரத்த உறவுகளையும், திருமண உறவுகளையும் ஏற்படுத்தினான். மேலும் உமது இறைவன் பேராற்றல் மிக்கவன். அல்லாஹ் அல்லாத, தங்களுக்கு எந்தப் பயனும் அளிக்காத, எந்தத் தீங்கும் செய்யாதவற்றையே அவர்கள் வணங்குகிறார்கள். மேலும், அந்த நிராகரிப்பாளர் தன் இறைவனுக்கு எதிராக (ஷைத்தானுக்கு) உதவியாளராகவே இருக்கிறார்.) (25: 54-55). மேலும்;

أَوَلَمْ يَرَ الإِنسَـنُ أَنَّا خَلَقْنَـهُ مِن نُّطْفَةٍ فَإِذَا هُوَ خَصِيمٌ مٌّبِينٌ - وَضَرَبَ لَنَا مَثَلاً وَنَسِىَ خَلْقَهُ قَالَ مَن يُحىِ الْعِظَـمَ وَهِىَ رَمِيمٌ - قُلْ يُحْيِيهَا الَّذِى أَنشَأَهَآ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَهُوَ بِكُلِّ خَلْقٍ عَلِيمٌ

(நாம் அவனை ஒரு நுத்ஃபாவிலிருந்து படைத்தோம் என்பதை மனிதன் பார்க்கவில்லையா? அப்படியிருந்தும் அவன் (நமக்கு) பகிரங்க எதிரியாகி விடுகிறான். அவன் நமக்காக ஓர் உதாரணத்தைக் கூறுகிறான்; ஆனால் தன் சொந்தப் படைப்பையே மறந்துவிடுகிறான். "மக்கிப் போன இந்த எலும்புகளுக்கு உயிர் கொடுப்பவர் யார்?" என்று அவன் கேட்கிறான். (நபியே!) நீர் கூறும்: "அவற்றை முதல் முறை உருவாக்கியவனே அவற்றுக்கு உயிர் கொடுப்பான்! அவன் ஒவ்வொரு படைப்பையும் நன்கறிந்தவன்!") (36:77-79).

இமாம் அஹ்மத் மற்றும் இப்னு மாஜா ஆகியோர் பதிவு செய்துள்ளார்கள்: புஸ்ர் பின் ஜஹ்ஹாஷ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது உள்ளங்கையில் உமிழ்ந்துவிட்டுப் பிறகு கூறினார்கள்:

«يَقُولُ اللهُ تَعَالَى: ابْنَ آدَمَ أَنَّى تُعْجِزُنِي وَقَدْ خَلَقْتُكَ مِنْ مِثْلِ هَذِهِ، حَتَّى إِذَا سَوَّيْتُكَ فَعَدَلْتُكَ مَشَيْتَ بَيْنَ بُرْدَيْكَ وَلِلْأَرْضِ مِنْكَ وَئِيدٌ، فَجَمَعْتَ وَمَنَعْتَ حَتَّى إِذَا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ قُلْتَ: أَتَصَدَّقُ، وَأَنَّى أَوَانُ الصَّدَقَة»

(உயர்ந்தோனாகிய அல்லாஹ் கூறுகிறான்: "ஆதமின் மகனே! உன்னை இது போன்ற ஒன்றிலிருந்து நான் படைத்திருக்கும் போது, நீ எப்படி என்னை விஞ்ச முடியும்? நான் உன்னைச் சீராகப் படைத்து, உன்னைப் பரிபூரணமாக்கிய பிறகு, நீ உனது இரு ஆடைகளை அணிந்து கொண்டு நடக்கிறாய்; உனது காலடிச் சத்தம் பூமியில் கேட்கிறது. நீ செல்வத்தைச் சேகரிக்கிறாய்; ஆனால் (யாருக்கும் கொடுக்காமல்) தடுத்துக் கொள்கிறாய். இறுதியில் உனது உயிர் தொண்டைக்குழியை அடையும் போது, 'நான் தர்மம் செய்கிறேன்' என்று கூறுகிறாய். ஆனால் அது தர்மம் செய்வதற்கான நேரமா என்ன?")