நபியின் தூதுத்துவத்திற்கு அல்லாஹ்வும், வேத ஞானம் பெற்றவர்களும் சாட்சியாகப் போதுமானவர்கள்

அல்லாஹ் கூறுகிறான், நிராகரிப்பாளர்கள் உங்களை மறுத்து, ﴾لَسْتَ مُرْسَلاً﴿ (நீர் ஒரு தூதர் அல்லர்) என்று கூறுகின்றனர். ﴾قُلْ كَفَى بِاللَّهِ شَهِيداً بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ﴿ (கூறுவீராக: "எனக்கும் உங்களுக்கும் இடையில் சாட்சியாக அல்லாஹ்வே போதுமானவன்...") இதன் பொருள், "எனக்கு அல்லாஹ் போதுமானவன்; அவன் எனக்கும் உங்களுக்கும் இடையில் சாட்சியாக இருக்கிறான். நான் (முஹம்மது (ஸல்)) அவனுடைய தூதுச்செய்தியை உங்களிடம் எத்தி வைத்ததற்கும், நிராகரிப்பாளர்களே, நீங்கள் இட்டுக்கட்டும் பொய்களுக்கும் அவன் சாட்சியாக இருக்கிறான்" என்று கூறுவீராக.

அல்லாஹ் கூறினான், ﴾وَمَنْ عِندَهُ عِلْمُ الْكِتَابِ﴿ (மேலும் வேதத்தைப் பற்றிய அறிவு யாரிடம் இருக்கிறதோ அவர்களும் (சாட்சியாவர்).)

முஜாஹித் அவர்களின் கூற்றுப்படி, இது அப்துல்லாஹ் பின் ஸலாம் (ரழி) அவர்களைக் குறிக்கிறது. இருப்பினும், இக்கருத்து வலுவானதாகத் தெரியவில்லை. ஏனெனில், இந்த வசனம் மக்காவில் அருளப்பட்டது, ஆனால் அப்துல்லாஹ் பின் ஸலாம் (ரழி) அவர்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் மதீனாவிற்கு ஹிஜ்ரத் செய்த பிறகே இஸ்லாத்தை ஏற்றுக் கொண்டார்கள். இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களிடமிருந்து அல்-அவ்ஃபி அறிவிக்கும் விளக்கமே மிகவும் பொருத்தமானதாக உள்ளது. அதாவது, இந்த வசனம் யூதர்களையும் கிறிஸ்தவர்களையும் குறிக்கிறது. இவர்களில் அப்துல்லாஹ் பின் ஸலாம் (ரழி), ஸல்மான் அல்-ஃபாரிஸி (ரழி) மற்றும் தமீம் அத்-தாரி (ரழி) ஆகியோர் அடங்குவர் என்று கத்தாதா கூறினார்.

"யாரிடம் (வேத அறிவு) இருக்கிறதோ" ﴾وَمَنْ عِندَهُ﴿ என்று குறிப்பிடும் இந்த வசனம், வேதக்காரர்களிலுள்ள (யூத, கிறிஸ்தவ) அறிஞர்களையே குறிக்கிறது என்பதே சரியான கருத்தாகும். அவர்கள் தங்கள் வேதங்களில் முஹம்மது (ஸல்) அவர்களைப் பற்றிய வர்ணனைகளையும், அவர்களின் நபிமார்கள் (அலை) முன்னறிவிப்பு செய்திருந்த அவரது வருகை குறித்த நற்செய்திகளையும் காண்கின்றனர்.

அல்லாஹ் பிற வசனங்களில் கூறினான்: ﴾وَرَحْمَتِى وَسِعَتْ كُلَّ شَىْءٍ فَسَأَكْتُبُهَا لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَالَّذِينَ هُم بِآيَاتِنَا يُؤْمِنُونَ الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِىَّ الأُمِّىَّ الَّذِى يَجِدُونَهُ مَكْتُوبًا عِندَهُمْ فِى التَّوْرَاةِ وَالإِنجِيلِ﴿ ("எனது அருளோ அனைத்தையும் சூழ்ந்திருக்கின்றது. எனவே, இறைப்பற்று (தக்வா) உடையவர்களுக்கும், ஜகாத் கொடுப்பவர்களுக்கும், நமது வசனங்களை நம்புபவர்களுக்கும் அதனை நான் நிச்சயம் வழங்குவேன். அவர்கள் இந்தத் தூதரை, எழுதப்படிக்கத் தெரியாத அந்த நபியைப் பின்பற்றுகிறார்கள். அவரைப் பற்றிய விவரங்களை தங்களிடமுள்ள தவ்ராத்திலும் இன்ஜீலிலும் எழுதப்பட்டிருப்பதை அவர்கள் காண்கிறார்கள்.") 7:156-157. மேலும், ﴾أَوَلَمْ يَكُن لَّهُمْ آيَةً أَن يَعْلَمَهُ عُلَمَاءُ بَنِى إِسْرَائِيلَ﴿ ("பனீ இஸ்ராயீல் அறிஞர்கள் இதனை (உண்மை என) அறிந்திருப்பது அவர்களுக்கு ஓர் அத்தாட்சியாக அமையவில்லையா?") 26:197.

பனீ இஸ்ராயீல் அறிஞர்கள், தங்களுக்கு வஹீ (இறைச்செய்தி)யாக வழங்கப்பட்ட வேதங்களிலிருந்து இந்த உண்மையை அறிந்திருக்கிறார்கள் என்பதை உறுதிப்படுத்தும் இது போன்ற பல வசனங்கள் உள்ளன. இத்துடன் ஸூரா அர்-ரஃதின் விளக்கம் நிறைவடைந்தது. எல்லாப் புகழும் அல்லாஹ்வுக்கே உரியது, எல்லா அருட்கொடைகளும் அவனிடமிருந்தே உண்டாகின்றன.