அய்யூப் (அலை)

இங்கே அல்லாஹ் தனது அடியாரும் தூதருமான அய்யூப் (அலை) அவர்களைப் பற்றியும், அவன் அவர்களை எவ்வாறு சோதித்தான் என்பது பற்றியும் கூறுகிறான். அவர்களுடைய இதயத்தைத் தவிர உடலின் எந்தப் பகுதியும் ஆரோக்கியமாக இல்லாத அளவுக்கு அந்தச் சோதனைகள் அவர்களின் உடல், செல்வம் மற்றும் பிள்ளைகளைப் பாதித்தன. அல்லாஹ் மற்றும் அவனது தூதர் மீதான நம்பிக்கையினால் அவரிடம் விசுவாசமாக இருந்த அவருடைய மனைவியைத் தவிர, தமக்கு ஏற்பட்ட நோய் அல்லது இக்கட்டான நிலையைச் சமாளிக்க உதவும் எதுவுமே இவ்வுலகில் அவர்களிடம் மிஞ்சியிருக்கவில்லை. அவர் மக்களிடம் கூலிக்கு வேலை செய்து, கிட்டத்தட்ட பதினெட்டு ஆண்டுகளாக அய்யூப் (அலை) அவர்களுக்கு உணவளித்து பணிவிடை செய்து வந்தார். அதற்கு முன் அவர் மிகுந்த செல்வந்தராகவும், பல பிள்ளைகளுடனும், உலகியல் ரீதியாக நல்ல வசதியுடனும் இருந்தார். அவை அனைத்தும் பறிக்கப்பட்டு, இறுதியில் அவர் ஊருக்கு வெளியேயுள்ள குப்பைக் கிடங்கில் விடப்பட்டார். அங்கே அவர் இவ்வளவு காலமும் தங்கியிருந்தார்; அவருடைய மனைவியைத் தவிர (அல்லாஹ் அவர்களைப் பொருந்திக் கொள்வானாக) உறவினர்களும் அந்நியர்களும் அவரைப் புறக்கணித்தனர். பிறருக்குப் பணிவிடை செய்யச் செல்லும் நேரங்களைத் தவிர, காலையிலும் மாலையிலும் அவர் அய்யூப் (அலை) அவர்களை விட்டுப் பிரியாமல் உடனிருந்தார். காலம் நீண்டுகொண்டே சென்று நிலைமை மிகவும் மோசமடைந்தபோது, இறைவிதிப்படி ஒதுக்கப்பட்ட நேரம் முடிவுக்கு வந்தபோது, அய்யூப் (அலை) அவர்கள் அகிலங்களின் இறைவனும் தூதர்களின் கடவுளுமான அல்லாஹ்விடம் இவ்வாறு பிரார்த்தனை செய்தார்கள்:

أَنِّى مَسَّنِىَ الضُّرُّ وَأَنتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ

(நிச்சயமாகத் துன்பம் என்னைப் பீடித்துள்ளது, நீயோ கிருபையாளர்களிலெல்லாம் மகா கிருபையாளன்.) (21:83). மேலும் இந்த வசனத்தின்படி:

وَاذْكُرْ عَبْدَنَآ أَيُّوبَ إِذْ نَادَى رَبَّهُ أَنِّى مَسَّنِىَ الشَّيْطَـنُ بِنُصْبٍ وَعَذَابٍ

(இன்னும் நம்முடைய அடியார் அய்யூப் (அலை) அவர்களை நினைவு கூர்வீராக; அவர் தன் இறைவனை அழைத்து: "நிச்சயமாக ஷைத்தான் என்னைத் துன்பத்தாலும் வேதனையாலும் தீண்டிவிட்டான்" என்று கூறியபோது.) "துன்பம்" என்பது உடல் ரீதியான பாதிப்புகளையும், "வேதனை" என்பது செல்வம் மற்றும் பிள்ளைகளின் இழப்பையும் குறிப்பதாகக் கூறப்பட்டது. பின்னர் கருணையாளர்களிலெல்லாம் மகா கருணையாளன் அவருக்குப் பதிலளித்தான். எழுந்து நின்று உமது காலால் தரையை உதைக்குமாறு அவருக்குக் கட்டளையிட்டான். அவர் அவ்வாறே செய்ய, அல்லாஹ் ஒரு நீரூற்றை ஓடச் செய்தான். அதில் குளிக்குமாறு அவருக்கு அல்லாஹ் கட்டளையிட்டான்; இதனால் அவருடைய உடலில் இருந்த வலியும் துன்பமும் மறைந்தன. பின்னர் மற்றொரு இடத்தில் தரையை உதைக்குமாறு கட்டளையிடப்பட, அங்கு மற்றொரு நீரூற்று உருவானது. அதிலிருந்து பருகுமாறு அய்யூப் (அலை) அவர்களுக்குக் கட்டளையிடப்பட்டது. அதன் பிறகு அவருடைய உள் உறுப்புகள் சார்ந்த நோய்கள் அனைத்தும் நீங்கி, அவர் உள்ளும் புறமும் ஆரோக்கியம் பெற்றார். அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

ارْكُضْ بِرِجْلِكَ هَـذَا مُغْتَسَلٌ بَارِدٌ وَشَرَابٌ

(உமது காலால் தரையை உதைப்பீராக; இதோ குளிப்பதற்கு இது குளிர்ந்த நீரும், குடிப்பதற்கு ஒரு பானமுமாகும்.) இப்னு ஜரீர் மற்றும் இப்னு அபீ ஹாதிம் ஆகியோர் அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்ததாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

«إِنَّ نَبِيَّ اللهِ أَيُّوبَ عَلَيْهِ الصَّلَاةُ وَالسَّلَامُ لَبِثَ بِهِ بَلَاؤُهُ ثَمَانِيَ عَشْرَةَ سَنَةً، فَرَفَضَهُ الْقَرِيبُ وَالْبَعِيدُ، إِلَّا رَجُلَيْنِ كَانَا مِنْ أَخَصِّ إِخْوَانِهِ بِهِ، كَانَا يَغْدُوَانِ إِلَيْهِ وَيَرُوحَانِ، فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ: تَعْلَمُ وَاللهِ لَقَدْ أَذْنَبَ أَيُّوبُ ذَنْبًا مَا أَذْنَبَهُ أَحَدٌ مِنَ الْعَالَمِينَ، قَالَ لَهُ صَاحِبُهُ: وَمَا ذَاكَ؟ قَالَ: مُنْذُ ثَمَانِيَ عَشْرَةَ سَنَةً لَمْ يَرْحَمْهُ اللهُ فَيَكْشِفَ مَا بِهِ، فَلَمَّا رَاحَا إِلَيْهِ لَمْ يَصْبِرِ الرَّجُلُ حَتْى ذَكَرَ ذَلِكَ لَهُ، فَقَالَ أَيُّوبُ عَلَيْهِ الصَّلَاةُ وَالسَّلَامُ: لَا أَدْرِي مَا تَقُولُ، غَيْرَ أَنَّ اللهَ عَزَّ وَجَلَّ يَعْلَمُ أَنِّي كُنْتُ أَمُرُّ عَلَى الرَّجُلَيْنِ يَتَنَازَعَانِ فَيَذْكُرَانِ اللهَ تَعَالَى، فَأَرْجِعُ إِلَى بَيْتِي فَأُكَفِّرُ عَنْهُمَا كَرَاهِيَةَ أَنْ يُذْكَرَ اللهُ تَعَالَى إِلَّا فِي حَقَ، قَالَ: وَكَانَ يَخْرُجُ إِلَى حَاجَتِهِ،فَإِذَا قَضَاهَا أَمْسَكَتِ امْرَأَتُهُ بِيَدِهِ حَتْى يَبْلُغَ، فَلَمَّا كَانَ ذَاتَ يَوْمٍ أَبْطَأَ عَلَيْهَا، فَأَوْحَى اللهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى إِلَى أَيُّوبَ عَلَيْهِ الصَّلَاةُ وَالسَّلَامُ أَن


ارْكُضْ بِرِجْلِكَ هَـذَا مُغْتَسَلٌ بَارِدٌ وَشَرَابٌ


فَاسْتَبْطَأَتْهُ (فَتَلَقَّتْهُ) تَنْظُرُ، فَأَقْبَلَ عَلَيْهَا وَقَدْ أَذْهَبَ اللهُ مَا بِهِ مِنَ الْبَلَاءِ وَهُوَ عَلَى أَحْسَنِ مَا كَانَ، فَلَمَّا رَأَتْهُ قَالَتْ: أَيْ بَارَكَ اللهُ فِيكَ، هَلْ رَأَيْتَ نَبِيَّ اللهِ هَذَا الْمُبْتَلَى، فَوَاللهِ عَلَى ذَلِكَ مَا رَأَيْتُ رَجُلًا أَشْبَهَ بِهِ مِنْكَ إِذْ كَانَ صَحِيحًا. قَالَ: فَإِنِّي أَنَا هُوَ، قَالَ: وَكَانَ لَهُ أَنْدَرَانِ: أَنْدَرٌ لِلْقَمْحِ وَأَنْدَرٌ لِلشَّعِيرِ، فَبَعَثَ اللهُ تَعَالَى سَحَابَتَيْنِ فَلَمَّا كَانَتْ إِحْدَاهُمَا عَلَى أَنْدَرِ الْقَمْحِ، أَفْرَغَتْ فِيهِ الذَّهَبَ حَتْى فَاضَ، وَأَفْرَغَتِ الْأُخْرَى فِي أَنْدَرِ الشَّعِيرِ حَتْى فَاض»

(அல்லாஹ்வின் நபியான அய்யூப் (அலை) அவர்கள் பதினெட்டு ஆண்டுகள் சோதனையில் இருந்தார்கள். அவருக்கு மிக நெருக்கமான இரு தோழர்களைத் தவிர உறவினர்களும் அந்நியர்களும் அவரைப் புறக்கணித்தனர். அவர்கள் இருவரும் காலையிலும் மாலையிலும் அவரைச் சந்திக்க வருவார்கள். அவர்களில் ஒருவர் தனது தோழரிடம், "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! இவ்வுலகில் எவருமே செய்யாத ஏதோ ஒரு பெரிய பாவத்தை அய்யூப் செய்திருக்க வேண்டும்" என்று கூறினார். அதற்கு மற்றொருவர், "ஏன் அப்படிச் சொல்கிறாய்?" என்று கேட்க, "பதினெட்டு ஆண்டுகளாக அவர் இத்துன்பத்தில் இருக்கிறார், அல்லாஹ் அவர் மீது இரக்கம் காட்டி இத்துன்பத்தைப் போக்கவில்லையே" என்று பதிலளித்தார். அடுத்த நாள் காலை அவர்கள் அய்யூப் (அலை) அவர்களிடம் சென்றபோது, அந்த நபர் பொறுக்க முடியாமல் அய்யூப் (அலை) அவர்களிடம் இதைக் கூறிவிட்டார். அதற்கு அய்யூப் (அலை) அவர்கள்: "நீங்கள் எதைப் பற்றிப் பேசுகிறீர்கள் என்று எனக்குத் தெரியவில்லை. இருப்பினும், இரு மனிதர்கள் தர்க்கம் செய்துகொண்டு அல்லாஹ்வின் பெயரைக் குறிப்பிடுவதை நான் கடந்து சென்றால், அவர்கள் தகுதியற்ற முறையில் அல்லாஹ்வின் பெயரைப் பயன்படுத்தியிருக்கக் கூடும் என்ற அச்சத்தில் நான் என் இல்லம் திரும்பி அவர்களுக்காகப் பரிகாரம் செய்வேன் என்பது அல்லாஹ்வுக்குத் தெரியும்" என்று கூறினார்கள். அவர்கள் இயற்கை உபாதைகளுக்காக வெளியே செல்லும்போது, அதை முடித்துத் திரும்பும் வரை அவருடைய மனைவி அவர் கையைப் பிடித்து அழைத்து வருவார். ஒரு நாள் அவர் வரத் தாமதமானபோது, அல்லாஹ் அய்யூப் (அலை) அவர்களுக்கு வஹீ (இறைச்செய்தி) அறிவித்தான்: (உமது காலால் தரையை உதைப்பீராக; இதோ குளிப்பதற்கு இது குளிர்ந்த நீரும், குடிப்பதற்கு ஒரு பானமுமாகும்.) அவர் வரத் தாமதமானதால் அவருடைய மனைவி அவரைத் தேடிச் சென்றார். அப்போது அல்லாஹ் அய்யூப் (அலை) அவர்களின் துன்பத்தைப் போக்கிவிட்டதைக் கண்டார்; அவர் முன்பை விட மிகவும் அழகாகக் காணப்பட்டார். அவரைக் கண்டதும் அவருடைய மனைவி, "அல்லாஹ் உங்களுக்கு பரக்கத் செய்வானாக! கடுமையாகச் சோதிக்கப்பட்ட அந்த அல்லாஹ்வின் நபியை நீங்கள் பார்த்தீர்களா? அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! அவர் ஆரோக்கியமாக இருந்தபோது அவரைப் போன்றே இருக்கும் வேறொரு மனிதரை நான் கண்டதே இல்லை" என்று கூறினார். அதற்கு அய்யூப் (அலை) அவர்கள், "நான்தான் அவர்" என்று பதிலளித்தார்கள். அவருக்கு கோதுமைக்கு ஒன்றும் பார்லிக்கு ஒன்றுமாக இரு களஞ்சியங்கள் இருந்தன. அல்லாஹ் இரு மேகங்களை அனுப்பினான். அவற்றில் ஒன்று கோதுமைக் களஞ்சியத்தின் மீது தங்கத்தை அது நிறையும் வரை மழையாகப் பொழிந்தது. மற்றொன்று பார்லிக் களஞ்சியத்தின் மீது அது நிறையும் வரை தங்கத்தை மழையாகப் பொழிந்தது.) இது இப்னு ஜரீர் (ரஹ்) அவர்களின் பதிவாகும். இமாம் அஹ்மத் அவர்கள் அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்ததாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

«بَيْنَمَا أَيُّوبُ يَغْتَسِلُ عُرْيَانًا خَرَّ عَلَيْهِ جَرَادٌ مِنْ ذَهَبٍ فَجَعَلَ أَيُّوبُ عَلَيْهِ الصَّلَاةُ وَالسَّلَامُ يَحْثُو فِي ثَوْبِهِ، فَنَادَاهُ رَبُّهُ عَزَّ وَجَلَّ يَا أَيُّوبُ، أَلَمْ أَكُنْ أَغْنَيْتُكَ عَمَّا تَرَى قَالَ عَلَيْهِ الصَّلَاةُ وَالسَّلَامُ: بَلَى يَا رَبِّ، وَلَكِنْ لَا غِنى بِي عَنْ بَرَكَتِك»

(அய்யூப் (அலை) அவர்கள் நிர்வாணமாகக் குளித்துக் கொண்டிருந்தபோது, அவர் மீது தங்க வெட்டுக்கிளிகள் விழுந்தன. அய்யூப் (அலை) அவர்கள் அவற்றை அள்ளித் தனது ஆடையில் சேகரிக்கத் தொடங்கினார்கள். அப்போது அவருடைய இறைவன், "அய்யூபே! நீ பார்ப்பவற்றின் தேவையற்ற அளவுக்கு நான் உன்னைச் செல்வந்தனாக்கவில்லையா?" என்று அழைத்துக் கேட்டான். அதற்கு அய்யூப் (அலை) அவர்கள், "ஆம் என் இறைவா! ஆனால் உனது அருளின் (பரக்கத்தின்) தேவை எனக்கு எப்போதும் இருக்கிறது!" என்று கூறினார்கள்.) இதனை புகாரி மட்டுமே பதிவு செய்துள்ளார்.

وَوَهَبْنَا لَهُ أَهْلَهُ وَمِثْلَهُمْ مَّعَهُمْ رَحْمَةً مِّنَّا وَذِكْرَى لاٌّوْلِى الاٌّلْبَـبِ

(மேலும், நாம் அவருக்கு அவருடைய குடும்பத்தை (மீண்டும்) வழங்கினோம்; அவர்களுடன் அவர்களைப் போன்ற இன்னும் சிலரையும் நமது கருணையாகவும், அறிவுடையோருக்கு ஒரு நினைவூட்டலாகவும் வழங்கினோம்.) அல்-ஹசன் மற்றும் கதாதா ஆகியோர், "அல்லாஹ் அவருடைய குடும்பத்தினரையே மீண்டும் உயிர்ப்பித்தான், அதோடு அவர்களைப் போன்ற வேறு சிலரையும் வழங்கினான்" என்று கூறுகிறார்கள்.

رَحْمَةً مِّنَّا

(நமது கருணையாக) என்பது, அவருடைய பொறுமை, மன உறுதி, பாவமன்னிப்புத் தேடுதல், பணிவு மற்றும் எப்போதும் அல்லாஹ்வையே சார்ந்திருந்தமைக்குக் கைமாறாக வழங்கப்பட்டதாகும்.

وَذِكْرَى لاٌّوْلِى الاٌّلْبَـبِ

(அறிவுடையோருக்கு ஒரு நினைவூட்டலாக) என்பது, பொறுமையின் முடிவு ஒரு நல்வழியையும் தீர்வையும் தரும் என்பதைப் புரிந்து கொள்பவர்களுக்கான நினைவூட்டலாகும்.

وَخُذْ بِيَدِكَ ضِغْثاً فَاضْرِب بِّهِ وَلاَ تَحْنَثْ

(இன்னும், "உமது கையில் ஒரு மெல்லிய புற்கட்டையை எடுத்துக் கொண்டு அதைக் கொண்டு (உமது மனைவியை) அடிப்பீராக; உமது சத்தியத்தை முறிக்க வேண்டாம்" (என்று கூறினோம்).) அய்யூப் (அலை) அவர்கள் தனது மனைவி செய்த ஒரு காரியத்திற்காக அவர் மீது கோபம் கொண்டு, அல்லாஹ் தமக்குக் குணமளித்தால் அவரை நூறு அடிகள் அடிப்பதாகச் சத்தியம் செய்திருந்தார். அல்லாஹ் அவருக்குக் குணமளித்த பின், அந்த அம்மணி செய்த சேவை, காட்டிய கருணை மற்றும் அன்பிற்கு எவ்வாறு அடியால் கைமாறு செய்ய முடியும்? எனவே அல்லாஹ் அவருக்கு ஒரு வழியைக் காட்டினான். அதாவது நூறு மெல்லிய புல் தண்டுகளைக் கொண்ட ஒரு கட்டையை எடுத்து அதைக் கொண்டு ஒருமுறை அடிக்குமாறு கூறினான். இதன் மூலம் அவர் தனது சத்தியத்தை நிறைவேற்றினார், அதே சமயம் சபதத்தை மீறாமலும் தவிர்ந்து கொண்டார். அல்லாஹ்வை அஞ்சி (தக்வாவுடன்) நடந்து, அவனிடம் பாவமன்னிப்புத் தேடித் திரும்புபவர்களுக்கு இதுவே ஒரு தீர்வாகவும் வெளியேறும் வழியாகவும் அமையும். அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

إِنَّا وَجَدْنَـهُ صَابِراً نِّعْمَ الْعَبْدُ إِنَّهُ أَوَّابٌ

(நிச்சயமாக நாம் அவரைப் பொறுமையாளராகக் கண்டோம்; அவர் மிகச் சிறந்த அடியார்; நிச்சயமாக அவர் (எப்போதும் நம்மிடமே) மீளக்கூடியவராக இருந்தார்!) அல்லாஹ் அவரைப் புகழ்ந்து கட்டளையிட்டு இவ்வாறு கூறுகிறான்:

نِعْمَ الْعَبْدُ إِنَّهُ أَوَّابٌ

(அவர் மிகச் சிறந்த அடியார்; நிச்சயமாக அவர் (எப்போதும் நம்மிடமே) மீளக்கூடியவராக இருந்தார்!) அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

فَإِذَا بَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَأَمْسِكُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ أَوْ فَارِقُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ وَأَشْهِدُواْ ذَوَى عَدْلٍ مِّنكُمْ وَأَقِيمُواْ الشَّهَـدَةَ لِلَّهِ ذَلِكُمْ يُوعَظُ بِهِ مَن كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الاٌّخِرِ وَمَن يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَل لَّهُ مَخْرَجاً - وَيَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لاَ يَحْتَسِبُ وَمَن يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَّهَ بَـلِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِكُلِّ شَىْءٍ قَدْراً

(...எவர் அல்லாஹ்வை அஞ்சி நடக்கிறாரோ, அவருக்கு அவன் ஒரு வழியை (வெளியேற) உண்டாக்குவான். மேலும், அவர் எதிர்பாராத இடத்திலிருந்து அவருக்கு அவன் வாழ்வாதாரத்தை வழங்குவான். மேலும், எவர் அல்லாஹ்வின் மீது நம்பிக்கை வைக்கிறாரோ, அவருக்கு அவனே போதுமானவன். நிச்சயமாக அல்லாஹ் தனது காரியத்தை நிறைவேற்றியே தீருவான்; திண்ணமாக அல்லாஹ் ஒவ்வொரு பொருளுக்கும் ஓர் அளவை நிர்ணயித்துள்ளான்.) (65:2-3)