அர்-ரஹ்மானைப் புறக்கணிப்பவனுக்கு ஷைத்தான் தோழனாவான்

﴾وَمَن يَعْشُ﴿

(யஃஷு (யார் குருட்டுத்தனமாகப் புறக்கணிக்கிறாரோ)) என்பதன் பொருள், யார் வேண்டுமென்றே அலட்சியப்படுத்திப் புறக்கணிக்கிறாரோ என்பதாகும்.

﴾عَن ذِكْرِ الرَّحْمَـنِ﴿

(மிக்க கருணையாளனின் நினைவிலிருந்து,) 'அல்-அஷா' (யஃஷு என்பதன் மூலச்சொல்) என்பது பார்வைக் குறைபாட்டைக் குறிக்கிறது; இங்கே அகப்பார்வையின் பலவீனம் நாடப்பட்டுள்ளது.

﴾نُقَيِّضْ لَهُ شَيْطَاناً فَهُوَ لَهُ قَرِينٌ﴿

(அவனுக்கு ஒரு ஷைத்தானை நாம் ஏற்படுத்துகிறோம்; அவன் அவனுக்கு ஒரு கரீனாக (நெருங்கிய தோழனாக) இருப்பான்.) இது பின்வரும் வசனங்களைப் போன்றது:

﴾وَمَن يُشَاقِقِ الرَّسُولَ مِن بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُ الْهُدَى﴿

(எவர் தனக்கு நேர்வழி தெளிவாக்கப்பட்ட பின்னரும், இத்தூதரை விட்டுப் பிரிந்து அவருக்கு மாறு செய்கிறாரோ) (4:115),

﴾فَلَمَّا زَاغُواْ أَزَاغَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ﴿

(அவர்கள் வழிகேட்டிலேயே நிலைத்திருந்தபோது, அல்லாஹ் அவர்களுடைய உள்ளங்களை நேர்வழியை விட்டுத் திருப்பிவிட்டான்) (61:5), மற்றும்

﴾وَقَيَّضْنَا لَهُمْ قُرَنَآءَ فَزَيَّنُواْ لَهُم مَّا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ﴿

(அவர்களுக்காக நாம் சில நெருங்கிய தோழர்களை ஏற்படுத்தினோம்; அவர்கள் அவர்களுக்கு முன்னால் உள்ளவற்றையும், அவர்களுக்குப் பின்னால் உள்ளவற்றையும் அழகாகக் காட்டினார்கள்) (41:25). அல்லாஹ் இங்கே கூறுகிறான்:

﴾وَإِنَّهُمْ لَيَصُدُّونَهُمْ عَنِ السَّبِيلِ وَيَحْسَبُونَ أَنَّهُم مُّهْتَدُونَ حَتَّى إِذَا جَآءَنَا﴿

(நிச்சயமாக அந்த ஷைத்தான்கள் அவர்களை நேர்வழியிலிருந்து தடுக்கிறார்கள்; ஆனால் அவர்களோ தாங்கள் நேர்வழியில் இருப்பதாகவே எண்ணுகிறார்கள்! இறுதியாக அவன் நம்மிடம் வரும்போது,) அதாவது, உண்மையான நேர்வழியை வேண்டுமென்றே அலட்சியப்படுத்தும் இந்த மனிதனுக்கு, அவனை வழிகெடுக்கவும் நரகத்தின் பாதையைக் காட்டவும் ஒரு ஷைத்தானை நாம் சாட்டுகிறோம். மறுமை நாளில் அவன் அல்லாஹ்விடம் வரும்போது, தனக்குத் தோழனாக நியமிக்கப்பட்ட ஷைத்தானைப் பற்றி இவ்வாறு முறையிடுவான்:

﴾قَالَ يلَيْتَ بَيْنِي وَبَيْنَكَ بُعْدَ الْمَشْرِقَيْنِ فَبِئْسَ الْقَرِينُ﴿

(அவன் கூறுவான்: "அந்தோ! எனக்கும் உனக்கும் இடையில் இரு கிழக்குத் திசைகளின் தொலைவு இருந்திருக்கக் கூடாதா? நீ மிக மோசமான தோழன்!") அவர்களில் சிலர் (حَتْى إِذَا جَاءَانَا) (அவர்கள் இருவரும் நம்மிடம் வரும்போது) என்று ஓதினார்கள். இது தோழனான ஷைத்தானையும், அவனுடன் இருந்தவனையும் குறிக்கிறது. பின்னர் அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

﴾وَلَن يَنفَعَكُمُ الْيَوْمَ إِذ ظَّلَمْتُمْ أَنَّكُمْ فِى الْعَذَابِ مُشْتَرِكُونَ ﴿

(நீங்கள் அநீதி இழைத்ததன் காரணமாக, இன்றைய தினம் நீங்கள் இருவரும் வேதனையில் பங்காளிகளாக இருப்பது உங்களுக்கு எவ்விதப் பயனும் அளிக்காது.) அதாவது, 'நீங்கள் இருவரும் நரகத்தில் ஒன்றாக இருப்பது உங்களுக்குச் சிறிதும் உதவாது, நீங்கள் இருவருமே நோவினைமிக்க வேதனையைப் பகிர்ந்து கொள்வீர்கள்.' அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

﴾أَفَأَنتَ تُسْمِعُ الصُّمَّ أَوْ تَهْدِى الْعُمْىَ وَمَن كَانَ فِى ضَلَـلٍ مُّبِينٍ ﴿

(செவிடர்களை நீர் கேட்கச் செய்ய முடியுமா? அல்லது பார்வையற்றவர்களுக்கும், தெளிவான வழிகேட்டில் இருப்பவர்களுக்கும் நீர் நேர்வழி காட்ட முடியுமா?) அதாவது, 'அது உம்முடைய பொறுப்பில் இல்லை. உமது கடமையெல்லாம் செய்தியை எத்தி வைப்பதே தவிர, அவர்களுக்கு நேர்வழி காட்டுவது அல்ல. அல்லாஹ் தான் நாடியவர்களுக்கு நேர்வழி காட்டுகிறான், தான் நாடியவர்களை வழிகேட்டில் விடுகிறான்; அவன் செய்வதில் ஞானமிக்கவனும் நீதியுள்ளவனும் ஆவான்.'

அல்லாஹ்வின் தூதரின் எதிரிகள் மீது அவனுடைய பழிவாங்கல் நிச்சயமாக நிறைவேறும்

அல்லாஹ் மேலும் கூறுகிறான்:

﴾فَإِمَّا نَذْهَبَنَّ بِكَ فَإِنَّا مِنْهُم مُّنتَقِمُونَ ﴿

(உம்மை நாம் (மரணத்தின் மூலம்) எடுத்துக்கொண்டாலும், நிச்சயமாக நாம் அவர்களிடமிருந்து பழிவாங்குவோம்.) அதாவது, 'நீர் இவ்வுலகை விட்டு மறைந்தாலும் சரி, நாம் நிச்சயமாக அவர்களைத் தண்டித்துப் பழிவாங்குவோம்.'

﴾أَوْ نُرِيَنَّكَ الَّذِى وَعَدْنَـهُمْ فَإِنَّا عَلَيْهِمْ مُّقْتَدِرُونَ ﴿

(அல்லது அவர்களுக்கு நாம் வாக்களித்த (தண்டனையை) உமக்குக் காட்டுவோம்; நிச்சயமாக நாம் அவர்கள் மீது முழு ஆற்றல் உடையவர்கள்.) அதாவது, 'இவை இரண்டையும் செய்ய நாம் ஆற்றல் பெற்றிருக்கிறோம்.' ஆனால் அல்லாஹ் தனது தூதரை (ஸல்), அவர்களின் எதிரிகள் தாழ்வுறுவதைக் கண்டு அவர்கள் (ஸல்) மகிழ்ச்சியடையும் வரையிலும், அவர்கள் மீதும் அவர்களின் செல்வங்கள் மீதும் அவர்களுக்கு (ஸல்) அதிகாரத்தையும் வெற்றியையும் வழங்கும் வரையிலும் அவர்களை (ஸல்) மரணிக்கச் செய்யவில்லை. இது அஸ்-ஸுத்தியின் கருத்தாகும், மேலும் இப்னு ஜரீர் இக்கருத்தையே விரும்பினார்.

குர்ஆனைப் பற்றிப்பிடிப்பதற்கான ஊக்கம்

பின்னர் அல்லாஹ் கூறுகிறான்;

﴾فَاسْتَمْسِكْ بِالَّذِى أُوحِىَ إِلَيْكَ إِنَّكَ عَلَى صِرَطٍ مُّسْتَقِيمٍ ﴿

(எனவே உமக்கு வஹீ (இறைச்செய்தி)யாக அருளப்பட்டதை உறுதியாகப் பற்றிக்கொள்ளும்; நிச்சயமாக நீர் நேர்வழியில் இருக்கிறீர்.) அதாவது, உமது உள்ளத்தில் இறக்கப்பட்ட குர்ஆனை உறுதியாகப் பற்றிக்கொள்ளும்; ஏனெனில் அது சத்தியமாகும், அது காட்டும் வழி உண்மையானது. அது இன்பங்கள் நிறைந்த சொர்க்கத்திற்கும், நிலையான நன்மைகளுக்கும் இட்டுச் செல்லும் நேர்வழியாகும்.

﴾وَإِنَّهُ لَذِكْرٌ لَّكَ وَلِقَوْمِكَ﴿

(நிச்சயமாக இது உமக்கும் உம்முடைய மக்களுக்கும் ஒரு திக்ர் ஆகும்.) இதன் பொருள் 'இது உமக்கும் உமது மக்களுக்கும் ஒரு கண்ணியமாகும்' என்று இப்னு அப்பாஸ் (ரழி), முஜாஹித், கத்தாதா, அஸ்-ஸுத்தி மற்றும் இப்னு ஸைத் ஆகியோர் கூறியுள்ளனர். இது அவர்களின் மொழியிலேயே வஹீ (இறைச்செய்தி)யாக அருளப்பட்டதால் அவர்களுக்குக் கிடைத்த கண்ணியமாகும். எனவே மனிதர்களிலேயே அதைச் சிறந்த முறையில் புரிந்துகொள்ளும் தகுதி உடையவர்கள் அவர்களே. அதன் கட்டளைகளைக் கடைப்பிடிப்பதில் அவர்கள் மற்றவர்களை விட அதிக உறுதியுடன் இருக்க வேண்டும். அவர்களில் சிறந்தவர்களான முஹாஜிரீன்களும், அவர்களைப் பின்பற்றியவர்களும் அவ்வாறே இருந்தார்கள். மேலும் இத்தொடருக்கு, 'இது உமக்கும் உமது மக்களுக்கும் ஒரு நினைவூட்டலாக அருளப்பட்டது' என்றும் பொருள் கூறப்பட்டுள்ளது. அவர்கள் மட்டும் இங்கே குறிப்பிடப்படுவது மற்றவர்களைத் தவிர்ப்பதற்காக அல்ல. இது பின்வரும் வசனங்களைப் போன்றது:

﴾لَقَدْ أَنزَلْنَآ إِلَيْكُمْ كِتَـباً فِيهِ ذِكْرُكُمْ أَفَلاَ تَعْقِلُونَ ﴿

(நிச்சயமாக நாம் உங்களுக்கு ஒரு வேதத்தை இறக்கியுள்ளோம்; அதில் உங்களைப் பற்றிய நினைவூட்டல் (கண்ணியம்) இருக்கிறது. நீங்கள் சிந்தித்துப் பார்க்க வேண்டாமா?) (21:10)

﴾وَأَنذِرْ عَشِيرَتَكَ الاٌّقْرَبِينَ ﴿

(உமது நெருங்கிய உறவினர்களை நீர் எச்சரிப்பீராக) (26:214)

﴾وَسَوْفَ تُسْـَلُونَ﴿

(நீங்கள் விசாரிக்கப்படுவீர்கள்.) அதாவது, 'இந்தக் குர்ஆனைப் பற்றியும், அதன்படி நீங்கள் எவ்வாறு செயல்பட்டீர்கள், அதற்கு உங்களின் பதில் என்னவாக இருந்தது என்பது குறித்தும் நீங்கள் விசாரிக்கப்படுவீர்கள்.'

﴾وَاسْئلْ مَنْ أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ مِن رُّسُلِنَآ أَجَعَلْنَا مِن دُونِ الرَّحْمَـنِ ءَالِهَةً يُعْبَدُونَ ﴿

(உமக்கு முன்னர் நாம் அனுப்பிய நம்முடைய தூதர்களிடம் நீர் கேட்பீராக: "மிக்க கருணையாளனைத் தவிர வணங்கப்பட வேண்டிய வேறு தெய்வங்களை நாம் ஏற்படுத்தியிருக்கிறோமா?") அதாவது, 'எல்லாத் தூதர்களும் நீர் அழைப்பதைப் போலவே, எந்தவொரு இணையுமின்றி அல்லாஹ்வை மட்டுமே வணங்குமாறு தங்கள் மக்களை அழைத்தனர்; சிலைகளையும் போலித் தெய்வங்களையும் வணங்குவதை அவர்கள் தடுத்தனர்.' இது பின்வரும் வசனத்தைப் போன்றது:

﴾وَلَقَدْ بَعَثْنَا فِى كُلِّ أُمَّةٍ رَّسُولاً أَنِ اعْبُدُواْ اللَّهَ وَاجْتَنِبُواْ الْطَّـغُوتَ﴿

(நிச்சயமாக நாம் ஒவ்வொரு சமூகத்திலும் ஒரு தூதரை அனுப்பினோம்: "அல்லாஹ்வையே வணங்குங்கள், தாகூத்களை (போலித் தெய்வங்களைத்) தவிர்த்துக் கொள்ளுங்கள்" என்று அவர் பிரகடனம் செய்தார்.) (16:36) அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள், (وَاسْأَلِ الَّذِينَ أَرْسَلْنَا إِلَيْهِمْ قَبْلَكَ (مِنْ) رُسُلِنَا) (உமக்கு முன்னர் நாம் யாரிடம் தூதர்களை அனுப்பினோமோ அவர்களிடம் கேட்பீராக) என்று ஓதியதாக முஜாஹித் கூறுகிறார். இதை கத்தாதா, அத்-தஹ்ஹாக் மற்றும் அஸ்-ஸுத்தி ஆகியோர் இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்களிடமிருந்து அறிவித்துள்ளனர். இருப்பினும், இது மாற்று ஓதுதல் முறையை விட ஒரு விளக்கமாகவே தோன்றுகிறது. அல்லாஹ்வே மிக அறிந்தவன்.