அந்த இறைநம்பிக்கையாளரின் வார்த்தைகளின் நிறைவும், இரு தரப்பாரின் இறுதி முடிவும்

அந்த இறைநம்பிக்கையாளர் கூறினார்: "நான் ஏன் உங்களை ஈடேற்றத்தின் பக்கம் அழைக்கிறேன்? அதுவோ இணை துணையற்ற அல்லாஹ் ஒருவனையே வணங்குவதும், அவன் அனுப்பிய அவனது தூதரை ஈமான் கொள்வதுமாகும்."

وَتَدْعُونَنِى إِلَى النَّارِتَدْعُونَنِى لاّكْـفُرَ بِاللَّهِ وَأُشْرِكَ بِهِ مَا لَيْسَ لِى بِهِ عِلْمٌ

(நீங்களோ என்னை நரகத்தின் பக்கம் அழைக்கிறீர்கள்! நான் அல்லாஹ்வை நிராகரிக்கவும், எனக்கு அறிவில்லாதவற்றை அவனுக்கு இணையாக்கவும் என்னை அழைக்கிறீர்கள்;) அதாவது எந்தவொரு ஆதாரமுமின்றி அறியாமையின் அடிப்படையில் என்னை அழைக்கிறீர்கள்.

وَأَنَاْ أَدْعُوكُمْ إِلَى الْعَزِيزِ الْغَفَّارِ

(நானோ உங்களை யாவற்றையும் மிகைத்தவனும், பெரும் மன்னிப்பாளனுமான அல்லாஹ்வின் பக்கம் அழைக்கிறேன்!) அதாவது அவனது மகத்தான வல்லமைக்கும் கண்ணியத்திற்கும் மத்தியிலும், அவனிடம் தவ்பா செய்து மீளுபவரின் பாவங்களை அவன் மன்னிக்கிறான்.

لاَ جَرَمَ أَنَّمَا تَدْعُونَنِى إِلَيْهِ

(நிச்சயமாக, நீங்கள் என்னை எதன் பக்கம் அழைக்கிறீர்களோ) இதற்கு "உண்மையாகவே" என்று பொருள் என அறிஞர்கள் கூறுகின்றனர். அஸ்-ஸுத்தி மற்றும் இப்னு ஜரீர் ஆகியோர் இக்கூற்றிற்கு "நிச்சயமாக" என்று பொருள் எனக் கூறினார்கள். அத்-தஹ்ஹாக் கூறுகையில்:

لاَ جَرَمَ

(லா ஜரம) என்பதற்கு, "இதில் பொய்க்கிடமில்லை" என்று பொருள். அலீ பின் அபீ தல்ஹா மற்றும் இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) கூறினார்கள்:

لاَ جَرَمَ

(லா ஜரம) என்பதற்கு, "நிச்சயமாக, நீங்கள் என்னை அழைக்கக்கூடிய இந்தச் சிலைகளுக்கும் பொய்த் தெய்வங்களுக்கும்

لَيْسَ لَهُ دَعْوَةٌ فِى الدُّنْيَا وَلاَ فِى الاٌّخِرَةِ

(இவ்வுலகிலோ அல்லது மறுமையிலோ எவ்வித அதிகாரமும் இல்லை)" என்று பொருள். முஜாஹித் கூறுகையில், "அந்தச் சிலைகளிடம் எதுவுமே இல்லை" என்றார். கத்தாதா கூறுகையில், "இதன் பொருள், சிலைகளுக்கு எவ்வித நன்மையோ தீங்கோ செய்ய சக்தியில்லை" என்றார். அஸ்-ஸுத்தி கூறுகையில், "இவ்வுலகிலோ அல்லது மறுமையிலோ தம்மை அழைப்பவர்களுக்கு அவை பதில் தராது" என்றார். இது பின்வரும் வசனத்தைப் போன்றது:

وَمَنْ أَضَلُّ مِمَّن يَدْعُو مِن دُونِ اللَّهِ مَن لاَّ يَسْتَجِيبُ لَهُ إِلَى يَوْمِ الْقِيَـمَةِ وَهُمْ عَن دُعَآئِهِمْ غَـفِلُونَ - وَإِذَا حُشِرَ النَّاسُ كَانُواْ لَهُمْ أَعْدَآءً وَكَانُواْ بِعِبَادَتِهِمْ كَـفِرِينَ

(மறுமை நாள் வரை தனக்கு பதிலளிக்காத, அல்லாஹ் அல்லாதவற்றை அழைப்பவனை விட மிக வழிதவறியவன் யார்? அவர்களோ இவர்களது அழைப்பைப் பற்றி அறியாதவர்களாக இருக்கின்றனர். மேலும் மக்கள் ஒன்று திரட்டப்படும்போது, அவர்கள் இவர்களுக்கு எதிரிகளாகி விடுவார்கள்; இவர்களது வணக்கத்தையும் நிராகரித்து விடுவார்கள்.) (46:5-6)

إِن تَدْعُوهُمْ لاَ يَسْمَعُواْ دُعَآءَكُمْ وَلَوْ سَمِعُواْ مَا اسْتَجَابُواْ لَكُمْ

(நீங்கள் அவர்களை அழைத்தால், அவர்கள் உங்கள் அழைப்பைக் கேட்க மாட்டார்கள்; அவர்கள் கேட்டாலும் உங்களுக்குப் பதில் அளிக்க மாட்டார்கள்.) (35:14).

وَأَنَّ مَرَدَّنَآ إِلَى اللَّهِ

(மேலும் நமது மீளுதல் அல்லாஹ்விடமே இருக்கிறது,) அதாவது மறுமையில் ஒவ்வொருவருக்கும் அவரவர் செயல்களுக்கு ஏற்ப அவன் கூலியளிப்பான் அல்லது தண்டிப்பான். அவன் கூறுகிறான்:

وَأَنَّ الْمُسْرِفِينَ هُمْ أَصْحَـبُ النَّارِ

(மேலும் வரம்பு மீறுபவர்களே நரகவாசிகள்!) அதாவது அல்லாஹ்வுக்கு இணை வைத்த பெரும் பாவத்தினால், அவர்கள் நரகில் நிரந்தரமாகத் தங்குவார்கள்.

فَسَتَذْكُرُونَ مَآ أَقُولُ لَكُـمْ

(நான் உங்களுக்குச் சொல்வதை நீங்கள் விரைவில் நினைத்துப் பார்ப்பீர்கள்,) அதாவது 'நான் உங்களுக்கு எதை ஏவினேனோ, எதைத் தடுத்தேனோ மற்றும் நான் உங்களுக்கு வழங்கிய அறிவுரைகளின் உண்மையை நீங்கள் விரைவில் அறிந்துகொள்வீர்கள். கைசேதம் பலனளிக்காத நேரத்தில் நீங்கள் இதற்காக வருத்தப்படுவீர்கள்.'

وَأُفَوِّضُ أَمْرِى إِلَى اللَّهِ

(மேலும் எனது காரியத்தை நான் அல்லாஹ்விடமே ஒப்படைக்கிறேன்.) அதாவது, 'நான் அல்லாஹ்வின் மீதே முழு நம்பிக்கை (தவக்குல்) வைத்து அவனது உதவியைத் தேடுகிறேன்; உங்களை விட்டும் நான் முற்றிலுமாக ஒதுங்கிக்கொள்கிறேன்.'

إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ

(நிச்சயமாக அல்லாஹ் அடியார்களை உற்று நோக்குபவன்.) அதாவது அவன் அவர்களைப் பற்றி முற்றிலும் அறிந்தவன்; அவன் உயர்ந்தவனும் தூய்மையானவனுமாவான். அவன் தகுதியுள்ளவர்களுக்கு நேர்வழி காட்டுகிறான், வழிகேட்டிற்குத் தகுதியானவர்களை வழிகேட்டில் விடுகிறான். அவனிடமே முழுமையான ஆதாரமும், உன்னதமான ஞானமும், மகத்தான வல்லமையும் உள்ளன.

فَوقَاهُ اللَّهُ سَيِّئَاتِ مَا مَكَـرُواْ

(ஆகவே, அவர்கள் செய்த சதிச் செயல்களின் தீமைகளிலிருந்து அல்லாஹ் அவரைக் காப்பாற்றினான்,) அதாவது இவ்வுலகிலும் மறுமையிலும்; இவ்வுலகில் மூஸா (அலை) அவர்களுடன் சேர்த்து அல்லாஹ் அவரையும் காப்பாற்றினான், மறுமையில் அவரைச் சுவனத்தில் புகுத்துவான்.

கப்ரின் வேதனைக்கான ஆதாரம்

وَحَاقَ بِـَالِ فِرْعَوْنَ سُوءُ الْعَذَابِ

(ஃபிர்அவ்னின் கூட்டத்தினரை ஒரு கொடிய வேதனை சூழ்ந்துகொண்டது.) இது அவர்கள் கடலில் மூழ்கடிக்கப்பட்டதைக் குறிக்கிறது. அதன் பிறகு அவர்கள் நரகிற்கு மாற்றப்பட்டனர். கியாமத் நாள் வரும் வரை அவர்களது ஆன்மாக்கள் காலையிலும் மாலையிலும் நரக நெருப்பின் முன் கொண்டு வரப்படுகின்றன. மறுமை நாள் வரும்போது, அவர்களின் ஆன்மாக்களும் உடல்களும் நரகில் மீண்டும் இணைக்கப்படும். அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

وَيَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ أَدْخِلُواْ ءَالَ فِرْعَوْنَ أَشَدَّ الْعَذَابِ

(மேலும் மறுமை நாள் வரும்போது, "ஃபிர்அவ்னின் கூட்டத்தினரை மிகக் கடுமையான வேதனையில் புகுத்துங்கள்" (என வானவர்களுக்குக் கூறப்படும்).) அதாவது மிகத் தீவிரமான வலியும் வேதனையும் அளிக்கப்படும். அல்-பர்ஸக் (மறுமைக்கு முந்தைய திரை) காலத்தில் கப்ரில் வேதனை இருக்கும் என்பதை நிரூபிக்க அஹ்லுஸ் ஸுன்னாவால் பயன்படுத்தப்படும் மிக முக்கியமான ஆதாரம் இந்த வசனமாகும். அது பின்வரும் சொற்றொடராகும்:

النَّارُ يُعْرَضُونَ عَلَيْهَا غُدُوّاً وَعَشِيّاً

(அந்த நெருப்பின் முன் அவர்கள் காலையிலும் மாலையிலும் கொண்டு வரப்படுகிறார்கள்). ஆனால் ஒரு கேள்வி எழுகிறது: இந்த வசனம் மக்காவில் இறக்கப்பட்டதாகும். ஆனால் கப்ரின் வேதனை பற்றி மதீனாவில் தான் நபியவர்களுக்குத் தெரிவிக்கப்பட்டது என்ற செய்தியுடன் இதை எப்படிப் பொருத்துவது? இமாம் அஹ்மத் அவர்கள் ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடமிருந்து பதிவு செய்கிறார்கள்: ஒரு யூதப் பெண் ஆயிஷா (ரழி) அவர்களுக்குப் பணிவிடை செய்து வந்தார். ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அவருக்கு ஏதேனும் உபகாரம் செய்யும்போது, அந்தப் பெண் "கப்ரின் வேதனையிலிருந்து அல்லாஹ் உங்களைக் காப்பாற்றுவானாக" என்று கூறுவார். ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் உள்ளே வந்தார்கள். நான், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! மறுமை நாளைக்கு முன்னதாகவே கப்ரில் ஏதேனும் வேதனை இருக்குமா?' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்:

«لَا، مَنْ زَعَمَ ذَلِكَ؟»

(இல்லை, அப்படி யார் சொன்னது?)"

நான் கூறினேன்: "இந்த யூதப் பெண், நான் அவளுக்கு உபகாரம் செய்யும்போதெல்லாம், 'கப்ரின் வேதனையிலிருந்து அல்லாஹ் உங்களைக் காப்பாற்றுவானாக' என்று கூறுகிறாளே!" அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

«كَذَبَتْ يَهُودُ وَهُمْ عَلَى اللهِ أَكْذَبُ، لَا عَذَابَ دُونَ يَوْمِ الْقِيَامَة»

(யூதர்கள் பொய் சொல்கிறார்கள்; அவர்கள் அல்லாஹ்வின் மீதே பெரும் பொய்களைச் சொல்பவர்கள். மறுமை நாளைத் தவிர வேறு வேதனை இல்லை.)

பின்னர் அல்லாஹ் நாடிய காலம் வரை அவர்கள் அமைதியாக இருந்தார்கள். ஒரு நாள் நண்பகலில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தங்கள் ஆடையால் போர்த்தியபடி, கண்கள் சிவந்து, உரத்த குரலில் அழைத்துக் கொண்டு வெளியே வந்தார்கள்:

«الْقَبْرُ كَقِطَع اللَّيْلِ الْمُظْلِمِ، أَيُّهَا النَّاسُ لَوْ تَعْلَمُونَ مَا أَعْلَمُ لَبَكَيْتُمْ كَثِيرًا وَضَحِكْتُمْ قَلِيلًا، أَيُّهَا النَّاسُ، اسْتَعِـــــــــيذُوا بِاللهِ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ، فَإِنَّ عَذَابَ الْقَبْرِ حَق»

(கப்ரு என்பது இருண்ட இரவின் ஒரு பகுதியைப் போன்றது! மக்களே, நான் அறிந்ததை நீங்கள் அறிந்திருந்தால், நீங்கள் அதிகம் அழுவீர்கள், குறைவாகவே சிரிப்பீர்கள். மக்களே! கப்ரின் வேதனையிலிருந்து அல்லாஹ்விடம் பாதுகாப்புத் தேடுங்கள்; ஏனெனில் கப்ரின் வேதனை என்பது உண்மையானது.)"

இந்த அறிவிப்பாளர் தொடர் புகாரி மற்றும் முஸ்லிமின் நிபந்தனைகளுக்கு ஏற்ப ஸஹீஹானது (ஆயினும் அவர்கள் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை). 'இந்த வசனம் மக்காவில் இறக்கப்பட்டது, அது அல்-பர்ஸக் கால வேதனையைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது என்பதும், நபியவர்கள் அதை மறுத்த செய்தியும் எவ்வாறு பொருந்தும்?' என்று கேட்கப்பட்டது. இதற்கான பதில்: இந்த வசனம் (ஃபிர்அவ்ன் மற்றும் அவனது கூட்டத்தாரின்) ஆன்மாக்கள் காலையிலும் மாலையிலும் நெருப்பின் முன் கொண்டு வரப்படுவதைக் குறிக்கிறது. அவர்களின் உடல்கள் கப்ரில் பாதிக்கப்படும் என்று இது நேரடியாகக் கூறவில்லை. எனவே இது அவர்களது ஆன்மாக்களுக்கு மட்டும் உரித்தானதாக இருக்கலாம். அல்-பர்ஸக்கில் அவர்களது உடல்களுக்கு ஏற்படும் பாதிப்பு மற்றும் வேதனையை உணரச் செய்வது பற்றிச் சில ஹதீஸ்களில் விளக்கப்பட்டுள்ளது.

மேலும், இந்த வசனம் காஃபிர்களுக்கு (நிராகரிப்பாளர்களுக்கு) அல்-பர்ஸக்கில் ஏற்படும் தண்டனையை மட்டுமே குறிக்கிறது என்றும், விசுவாசிகள் (முஃமின்கள்) கப்ரில் தண்டிக்கப்படுவதை இது நேரடியாகக் குறிக்கவில்லை என்றும் கூறப்படுகிறது. இமாம் அஹ்மத் அவர்கள் ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடமிருந்து பதிவு செய்த ஒரு ஹதீஸில், நபியவர்கள் ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடம் நுழைந்த போது அங்கிருந்த ஒரு யூதப் பெண், "நீங்கள் கப்ரில் சோதிக்கப்படுவீர்கள் என்று எனக்குச் சொல்லப்பட்டது" என்று கூறினாள். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கவலையோடு:

«إِنَّمَا يُفْتَنُ يَهُود»

(யூதர்கள் மட்டுமே அவ்வாறு சோதிக்கப்படுவார்கள்.) என்று கூறினார்கள்.

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "சில இரவுகள் கடந்த பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

«أَلَا إِنَّكُمْ تُفْتَنُونَ فِي الْقُبُور»

(அறிந்துகொள்ளுங்கள்! நிச்சயமாக நீங்களும் கப்ருகளில் சோதிக்கப்படுவீர்கள்.)"

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அதற்குப் பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கப்ரின் வேதனையிலிருந்து அல்லாஹ்விடம் பாதுகாப்புத் தேடுபவர்களாக இருந்தார்கள்." இது முஸ்லிமிலும் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. எனவே, இந்த வசனம் ஆன்மாக்கள் தண்டிக்கப்படுவதைக் குறிக்கலாம்; ஆனால் அது உடல்கள் பாதிக்கப்படுவதை அவசியப்படுத்தவில்லை. பின்னர் கப்ரின் வேதனை பற்றி அல்லாஹ் தனது தூதருக்கு வஹீ (இறைச்செய்தி)யாக அறிவித்தபோது, அவர்கள் அதிலிருந்து பாதுகாப்புத் தேடினார்கள். அல்லாஹ்வே நன்கு அறிந்தவன்.

கப்ரின் வேதனை பற்றி ஏராளமான ஹதீஸ்கள் வந்துள்ளன. கத்தாதா இந்த வசனத்தைப் பற்றிக் கூறும்போது:

غُدُوّاً وَعَشِيّاً

(காலையிலும் மாலையிலும்.): "ஒவ்வொரு காலையிலும், ஒவ்வொரு மாலையிலும் இவ்வுலகம் இருக்கும் வரை அவர்களுக்கு இழிவுபடுத்தும் விதமாக 'ஃபிர்அவ்னின் மக்களே! இதுதான் உங்களது தங்குமிடம்' என்று கூறப்படும்." இப்னு ஜைத் கூறுகையில்: "அவர்கள் இன்றும் அங்கே இருக்கிறார்கள். மறுமை வரும் வரை காலையிலும் மாலையிலும் நரக நெருப்பைக் காட்டப்படுகிறார்கள்.

وَيَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ أَدْخِلُواْ ءَالَ فِرْعَوْنَ أَشَدَّ الْعَذَابِ

(மேலும் மறுமை நாள் வரும்போது, 'ஃபிர்அவ்னின் கூட்டத்தினரை மிகக் கடுமையான வேதனையில் புகுத்துங்கள்' (எனக் கூறப்படும்).)" ஃபிர்அவ்னின் கூட்டத்தார் எதையும் சிந்திக்காமல் பாறைகளிலும் மரங்களிலும் மோதி விழும் முட்டாள் ஒட்டகங்களைப் போன்றவர்கள்.

இமாம் அஹ்மத் அவர்கள், இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்ததாகப் பதிவு செய்துள்ளனர்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

«إِنَّ أَحَدَكُمْ إِذَا مَاتَ عُرِضَ عَلَيْهِ مَقْعَدُهُ بِالْغَدَاةِ وَالْعَشِيِّ، إِنْ كَانَ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَمِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ، وَإِنْ كَانَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ فَمِنْ أَهْلِ النَّارِ، فَيُقَالُ: هذَا مَقْعَدُكَ حَتْى يَبْعَثَكَ اللهُ عَزَّ وَجَلَّ إِلَيْهِ يَوْمَ الْقِيَامَة»

(உங்களில் ஒருவர் இறந்துவிட்டால், காலையிலும் மாலையிலும் அவருக்குச் சுவனம் அல்லது நரகத்தில் உள்ள அவரது இடம் காட்டப்படும்; அவர் சுவனவாசிகளாக இருந்தால் சுவனவாசிகளின் இடம், நரகவாசிகளாக இருந்தால் நரகவாசிகளின் இடம் காட்டப்படும். 'மறுமை நாளில் அல்லாஹ் உங்களை எழுப்பும் வரை இதுதான் உங்களது இடம்' என்று அவருக்குக் கூறப்படும்.)"

இந்த ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இரு நூல்களிலும் இடம்பெற்றுள்ளது.