கற்புள்ள பெண்கள் மீது அவதூறு சுமத்துவதற்கான தண்டனை

இந்த வசனம், சுதந்திரமான, பருவமடைந்த மற்றும் கற்புள்ள பெண்கள் மீது பொய்யான குற்றச்சாட்டுகளை (அவதூறு) சுமத்துபவர்களுக்கான மார்க்கம் விதித்துள்ள தண்டனையை விளக்குகிறது. பொய்யாகக் குற்றம் சாட்டப்பட்டவர் ஒரு ஆணாக இருந்தாலும், இதே கசையடித் தண்டனை அவருக்கும் பொருந்தும். குற்றம் சாட்டுபவர் தான் கூறுவது உண்மை என்பதற்குத் தேவையான ஆதாரங்களைச் சமர்ப்பித்தால், அந்தத் தண்டனை அவருக்குப் பொருந்தாது. அல்லாஹ் கூறினான்: ﴾ثُمَّ لَمْ يَأْتُواْ بِأَرْبَعَةِ شُهَدَآءَ فَاجْلِدُوهُمْ ثَمَانِينَ جَلْدَةً وَلاَ تَقْبَلُواْ لَهُمْ شَهَادَةً أَبَداً وَأُوْلَـئِكَ هُمُ الْفَـسِقُونَ﴿

(மேலும், அவர்கள் நான்கு சாட்சிகளைக் கொண்டு வராவிட்டால், அவர்களுக்கு எண்பது கசையடிகள் கொடுங்கள். அவர்களின் சாட்சியத்தை எக்காலத்திலும் ஏற்றுக்கொள்ளாதீர்கள். நிச்சயமாக அவர்களே பெரும் பாவிகளாவர்.) குற்றம் சாட்டுபவர் தான் கூறுவது உண்மை என்பதை நிரூபிக்கத் தவறினால், அவருக்கு மூன்று சட்டங்கள் பொருந்தும்: (முதலாவதாக) அவருக்கு எண்பது கசையடிகள் கொடுக்கப்பட வேண்டும்; (இரண்டாவதாக) அவருடைய சாட்சியம் எப்போதும் நிராகரிக்கப்பட வேண்டும்; (மூன்றாவதாக) அல்லாஹ்வின் பார்வையிலும் மனிதர்களின் பார்வையிலும் அவர் நற்பண்பு இல்லாத ஒரு பெரும் பாவி (ஃபாஸிக்) என்று முத்திரை குத்தப்படுவார்.

அவதூறு சுமத்தியவர் மன்னிப்புக் கோருவது குறித்த விளக்கம்

பிறகு அல்லாஹ் கூறுகிறான்: ﴾إِلاَّ الَّذِينَ تَابُواْ مِن بَعْدِ ذَلِكَ وَأَصْلَحُواْ فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ﴿

(அதற்குப் பிறகு மன்னிப்புக் கேட்டு, தங்களைத் திருத்திக் கொள்பவர்களைத் தவிர; (அத்தகையவர்களுக்கு) நிச்சயமாக அல்லாஹ் மன்னிப்பவனும் மகா கருணையாளனும் ஆவான்.) இந்த விதிவிலக்கானது மேலே குறிப்பிடப்பட்ட இரண்டாவது மற்றும் மூன்றாவது சட்டங்களைக் குறிக்கிறது. அவர் மன்னிப்புக் கேட்டாலும் அல்லது தன் நிலையில் பிடிவாதமாக இருந்தாலும் சரி, கசையடித் தண்டனை நிறைவேற்றப்படும். அதன்பிறகு வேறு எந்தத் தண்டனையும் இல்லை என்பதில் அறிஞர்களிடையே ஒருமித்த கருத்து நிலவுகிறது. அவர் உண்மையாகவே வருந்தி மன்னிப்புக் கேட்டால், அவரது சாட்சியம் ஏற்றுக்கொள்ளப்படலாம்; மேலும் அவர் ஒரு பெரும் பாவியாகக் கருதப்பட மாட்டார். இதுவே தாபியீன்களின் (Tabi`in) தலைவரான ஸயீத் பின் அல்-முஸய்யிப் அவர்களது மற்றும் ஸலஃப்களில் ஒரு குழுவினரின் கருத்தாகும். அஷ்-ஷஅபி மற்றும் அத்-தஹ்ஹாக் ஆகியோர், "அவர் மன்னிப்புக் கேட்டாலும் அவரது சாட்சியம் ஏற்றுக்கொள்ளப்படாது; எனினும் அவர் தானாக முன்வந்து தான் பொய் சொன்னதாக ஒப்புக்கொண்டால் மட்டுமே அவரது சாட்சியம் ஏற்றுக்கொள்ளப்படும்" என்று கூறினார்கள். மேலும் அல்லாஹ்வே மிக அறிந்தவன்.