மக்காவில் அருளப்பட்டது

﴾بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـنِ الرَّحِيمِ ﴿

அளவற்ற அருளாளனும், நிகரற்ற அன்புடையோனுமாகிய அல்லாஹ்வின் பெயரால்.

அல்லாஹ்வின் அத்தாட்சிகளைச் சிந்திப்பதற்கான ஒரு வழிகாட்டுதல்

வானங்களையும் பூமியையும் படைத்திருப்பதிலும், அவற்றில் உள்ள வானவர்கள், ஜின்கள், மனிதர்கள், கால்நடைகள், பறவைகள், விலங்குகள், ஊன் உண்ணிகள், பூச்சிகள் மற்றும் பல்வேறு வகையான கடல் வாழ் உயிரினங்கள் போன்ற எண்ணற்ற படைப்பினங்களிலும் வெளிப்படும் தனது மகத்தான வல்லமை, அருட்கொடைகள் மற்றும் பரிசுகளைப் பற்றிச் சிந்திக்குமாறு அல்லாஹ் தன் அடியார்களுக்கு வழிகாட்டுகிறான்.

இரவும் பகலும் ஒன்றன்பின் ஒன்றாகத் தொடர்ந்து மாறி மாறி வருகின்றன. அல்லாஹ்வின் கட்டளைப்படி அவை ஒருபோதும் தடையின்றி வருகின்றன. ஒன்று இருளையும் மற்றொன்று ஒளியையும் கொண்டு வருகின்றன.

மேலும் மேலான அல்லாஹ், மிகவும் தேவைப்படும் நேரத்தில் மேகங்களிலிருந்து மழையை இறக்குகிறான். அவன் அந்த மழையை 'வாழ்வாதாரம்' (ரிஸ்க்) என்று அழைக்கிறான். ஏனெனில், அதுவே பல்வேறு வாழ்வாதாரங்களை உற்பத்தி செய்யும் மூலமாகும்.

﴾فَأَحْيَا بِهِ الاٌّرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا﴿

(அதன் மூலம் பூமி மரித்த பிறகு அதற்கு உயிர் கொடுக்கிறான்), அதாவது பூமி வறண்டு, எந்தத் தாவரமோ அல்லது எந்த வகை உயிரினமோ இல்லாமல் இருந்த பிறகு அதற்கு உயிரூட்டுகிறான்.

அடுத்து அல்லாஹ் கூறினான்,

﴾وَتَصْرِيفِ الرِّيَـحِ﴿

(காற்றுகளைத் திருப்பி விடுவதிலும்), அதாவது சில சமயம் தெற்கிலிருந்தும், சில சமயம் வடக்கிலிருந்தும் காற்று வீசுகிறது. சில கிழக்குக் காற்றாகவும், சில மேற்குக் காற்றாகவும், சில கடலிலிருந்தும், சில நிலத்திலிருந்தும், சில இரவிலும், சில பகலிலும் வீசுகின்றன. சில காற்றுகள் மழையைக் கொண்டு வருகின்றன, சில மகரந்தச் சேர்க்கைக்கு உதவுகின்றன, சில காற்றுகள் ஆன்மாவிற்குப் புத்துயிர் அளிக்கின்றன, இன்னும் சில பயன் ஏதுமற்றவையாக இருக்கின்றன.

முதலில் அல்லாஹ்,

﴾لاّيَـتٍ لِّلْمُؤْمِنِينَ﴿

(நம்பிக்கை கொண்டவர்களுக்கு அத்தாட்சிகள் உள்ளன) என்று கூறினான். பிறகு,

﴾يُوقِنُونَ﴿

(உறுதியாக நம்புவோருக்கு) என்றும், அதன்பிறகு

﴾يَعْقِلُونَ﴿

(சிந்தித்து உணருவோருக்கு) என்றும் கூறினான். இவ்வாறு ஒரு கண்ணியமான நிலையிலிருந்து அதைவிட மேலான மற்றும் உயர்ந்த நிலைக்கு இது உயர்கிறது.

இந்த அத்தாட்சிகள் (வசனங்கள்), ஸூரத்துல் பகராவில் உள்ள ஒரு வசனத்தைப் போன்றே இருக்கின்றன:

﴾إِنَّ فِي خَلْقِ السَّمَـوَتِ وَالاٌّرْضِ وَاخْتِلَـفِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَالْفُلْكِ الَّتِى تَجْرِى فِى الْبَحْرِ بِمَا يَنفَعُ النَّاسَ وَمَآ أَنزَلَ اللَّهُ مِنَ السَّمَآءِ مِن مَّآءٍ فَأَحْيَا بِهِ الاٌّرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا وَبَثَّ فِيهَا مِن كُلِّ دَآبَّةٍ وَتَصْرِيفِ الرِّيَـحِ وَالسَّحَابِ الْمُسَخَّرِ بَيْنَ السَّمَآءِ وَالأَرْضِ لآيَـتٍ لِّقَوْمٍ يَعْقِلُونَ ﴿

(நிச்சயமாக வானங்களையும் பூமியையும் படைத்திருப்பதிலும்; இரவும் பகலும் மாறி மாறி வருவதிலும்; மனிதர்களுக்குப் பயனளிப்பவற்றுடன் கடலில் செல்லும் கப்பல்களிலும்; அல்லாஹ் வானத்திலிருந்து இறக்கி வைக்கும் நீரிலும் - அதன் மூலம் பூமி மரித்த பின் அதற்கு அவன் உயிர் கொடுப்பதிலும், அதில் எல்லாவிதமான உயிரினங்களையும் பரவச் செய்திருப்பதிலும்; காற்றுகளைத் திருப்பி விடுவதிலும்; வானத்திற்கும் பூமிக்கும் இடையே வசப்படுத்தப்பட்டிருக்கும் மேகங்களிலும், சிந்தித்து உணரும் மக்களுக்கு நிச்சயமாகப் பல அத்தாட்சிகள் உள்ளன.) (2:164)