அல்லாஹ்வையும் அவனுடைய தூதரையும் துன்புறுத்துபவர்கள், இம்மையிலும் மறுமையிலும் சபிக்கப்பட்டவர்கள்

அல்லாஹ்வுடைய கட்டளைகளுக்கு மாறு செய்வதன் மூலமும், அவன் தடுத்தவற்றைச் செய்வதன் மூலமும், அச்செயல்களில் தொடர்ந்து பிடிவாதமாக இருப்பதன் மூலமும் அல்லாஹ்வைத் துன்புறுத்துபவர்களை அவன் எச்சரித்து அச்சுறுத்துகிறான். மேலும், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மீது குறைகளையோ அல்லது பலவீனங்களையோ கற்பித்து அவரைத் துன்புறுத்துபவர்களையும் அல்லாஹ் எச்சரிக்கிறான் - அல்லாஹ் நம்மைப் பாதுகாப்பானாக. இக்ரிமா (ரழி) அவர்கள் பின்வரும் வசனம் குறித்துக் கூறினார்கள்:

إِنَّ الَّذِينَ يُؤْذُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ

(நிச்சயமாக, அல்லாஹ்வையும் அவனுடைய தூதரையும் துன்புறுத்துகிறார்களே அவர்கள்,) எனும் இந்த வசனம் உருவப்படங்களை வரைபவர்கள் அல்லது சிலைகளை உருவாக்குபவர்கள் குறித்து அருளப்பட்டது. ஸஹீஹைன் (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்) நூல்களில் அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

«يَقُولُ اللهُ عَزَّ وَجَلَّ: يُؤْذِينِي ابْنُ آدَمَ، يَسُبُّ الدَّهْرَ وَأَنَا الدَّهْرُ أُقَلِّبُ لَيْلَهُ وَنَهَارَه»

(அல்லாஹ் கூறுகிறான்: "ஆதமின் மகன் காலத்தை ஏசுவதன் மூலம் என்னைத் துன்புறுத்துகிறான்; ஆனால் நானே காலமாக இருக்கிறேன், இரவையும் பகலையும் நானே மாறி மாறி வரச் செய்கிறேன்.")" இந்த ஹதீஸின் கருத்தாவது, ஜாஹிலிய்யா (அறியாமைக்) காலத்தில் மக்கள், "காலம் எவ்வளவு மோசமானது, அது எங்களுக்கு இன்னின்னதைச் செய்துவிட்டது!" என்று கூறுவார்கள். அவர்கள் அல்லாஹ்வின் செயல்களைக் காலத்தின் மீது சுமத்தி, காலத்தை ஏசுவார்கள். ஆனால் அந்தச் செயல்களைச் செய்பவன் உயரியோனாகிய அல்லாஹ்வே ஆவான். எனவே, இதை விட்டும் அவன் அவர்களைத் தடுத்தான். இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாக அல்-அவ்ஃபீ அறிவிக்கிறார்கள்:

إِنَّ الَّذِينَ يُؤْذُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ

(நிச்சயமாக, அல்லாஹ்வையும் அவனுடைய தூதரையும் துன்புறுத்துகிறார்களே அவர்கள்,) எனும் இந்த வசனம், ஸஃபிய்யா பின்த் ஹுயய் பின் அக்தப் (ரழி) அவர்களை நபி (ஸல்) அவர்கள் திருமணம் செய்தது குறித்து அவதூறு பேசியவர்கள் தொடர்பாக அருளப்பட்டது. இருப்பினும், இந்த வசனம் பொதுவான கருத்தைக் கொண்டதாகத் தெரிகிறது. அவரை எந்த வகையிலாவது துன்புறுத்தும் அனைவருக்கும் இது பொருந்தும். ஏனெனில், நபியைத் துன்புறுத்துபவன் அல்லாஹ்வைத் துன்புறுத்துகிறான்; அதேபோல் அவருக்குக் கீழ்ப்படிபவன் அல்லாஹ்விற்குக் கீழ்ப்படிந்தவன் ஆவான்.

அவதூறு இட்டுக்கட்டுபவர்களுக்கான எச்சரிக்கை

وَالَّذِينَ يُؤْذُونَ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَـتِ بِغَيْرِ مَا اكْتَسَبُواْ

(மேலும், நம்பிக்கை கொண்ட ஆண்களையும் பெண்களையும் அவர்கள் செய்யாத குற்றத்திற்காகத் துன்புறுத்துபவர்கள்,) அதாவது, அவர்கள் செய்யாத, அவர்கள் அறியாத மற்றும் அவர்கள் நிரபராதிகளாக இருக்கும் விஷயங்களை அவர்கள் மீது சுமத்துவதைக் குறிக்கிறது.

فَقَدِ احْتَمَلُواْ بُهْتَـناً وَإِثْماً مُّبِيناً

(அவர்கள் பெரும் அவதூறையும் தெளிவான பாவத்தையுமே சுமந்து கொள்கின்றனர்.) நம்பிக்கை கொண்ட ஆண்களையும் பெண்களையும் இழிவுபடுத்தும் நோக்கோடும், அவர்கள் மீது குறைகளைச் சுமத்தும் நோக்கோடும், அவர்கள் செய்யாத விஷயங்களைக் கூறுவதும் பரப்புவதும் மிகவும் பாரதூரமான அவதூறாகும். இந்த வர்ணனை முதன்மையாக அல்லாஹ்வையும் அவனது தூதர்களையும் நிராகரிப்பவர்களுக்குப் பொருந்தும். அதற்கு அடுத்ததாக, ஸஹாபாக்கள் (ரழி) குறித்துக் குறைகளையும் தவறுகளையும் சுமத்தும் ராஃபிதாக்களுக்கு (Rafidites) இது பொருந்தும். ஸஹாபாக்கள் (ரழி) நிரபராதிகள் என்று அல்லாஹ் அறிவித்திருக்கும் நிலையில், அல்லாஹ் அவர்களைப் பற்றி என்ன கூறினானோ அதற்கு நேர்மாற்றமாக இவர்கள் அவர்களை வர்ணிக்கிறார்கள். உயரியோனாகிய அல்லாஹ், முஹாஜிர்கள் மற்றும் அன்ஸாரிகள் மீது தான் திருப்தி கொண்டுள்ளதாகக் கூறி அவர்களைப் புகழ்ந்துள்ளான். ஆனால் இந்த முட்டாள் மற்றும் அறியாமையிலுள்ள மக்கள் அவர்களை ஏசுவதோடு, அவர்கள் மீது குறைகளைச் சுமத்துகிறார்கள்; அவர்கள் ஒருபோதும் செய்யாத, செய்ய முடியாத விஷயங்களை அவர்கள் செய்ததாகக் கூறுகிறார்கள். உண்மையில், இவர்களின் உள்ளங்கள் வழிதவறிவிட்டன; ஏனெனில் புகழப்பட வேண்டியவர்களை இவர்கள் இகழ்கிறார்கள், இகழப்பட வேண்டியவர்களை இவர்கள் புகழ்கிறார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள், ஒருமுறை கேட்கப்பட்டது: "அல்லாஹ்வின் தூதரே! புறம் பேசுதல் (ஃகீபத்) என்றால் என்ன?" அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

«ذِكْرُكَ أَخَاكَ بِمَا يَكْرَه»

(உமது சகோதரர் விரும்பாத ஒன்றைக் கொண்டு அவரைப் பற்றி நீர் குறிப்பிடுவதாகும்.) "நான் கூறுவது எனது சகோதரரிடம் உண்மையில் இருந்தாலுமா?" என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

«إِنْ كَانَ فِيهِ مَا تَقُولُ فَقَدِ اغْتَبْتَهُ، وَإِنْ لَمْ يَكُنْ فِيهِ مَا تَقُولُ فَقَدْ بَهَتَّه»

(நீர் சொல்வது அவரிடம் இருந்தால், நீர் அவரைப் பற்றிப் புறம் (ஃகீபத்) பேசிவிட்டீர். நீர் சொல்வது அவரிடம் இல்லையென்றால், நீர் அவர் மீது அவதூறு சுமத்திவிட்டீர்.) இதனைத் திர்மிதி அவர்களும் பதிவு செய்துள்ளார்கள், மேலும் இது "ஹஸன் ஸஹீஹ்" என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்கள்.