அல்லாஹ் கூறினான்:

إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ

(நிச்சயமாக, நிராகரிப்பவர்கள்) அதாவது, சத்தியத்தை மூடி மறைத்தவர்கள். அவர்கள் அவ்வாறுதான் செயல்படுவார்கள் என்று அல்லாஹ் விதித்திருப்பதால், (முஹம்மத் (ஸல்) அவர்களே!) நீர் அவர்களை எச்சரித்தாலும் சரி அல்லது எச்சரிக்காவிட்டாலும் சரி, அது அவர்களுக்குச் சமமே; நீர் எதனைக் கொண்டு அனுப்பப்பட்டீரோ, அதனை அவர்கள் நம்பப்போவதில்லை. அதேபோன்று அல்லாஹ் கூறினான்:

إِنَّ الَّذِينَ حَقَّتْ عَلَيْهِمْ كَلِمَةُ رَبِّكَ لاَ يُؤْمِنُونَ - وَلَوْ جَآءَتْهُمْ كُلُّ ءايَةٍ حَتَّى يَرَوُاْ الْعَذَابَ الاٌّلِيمَ

(நிச்சயமாக, எவர்கள் மீது உமது இறைவனின் வாக்கு (தண்டனை) உறுதியாகிவிட்டதோ, அவர்கள் நம்பிக்கை கொள்ள மாட்டார்கள். அவர்களுக்குத் துன்புறுத்தும் வேதனை வரும் வரை, எல்லா அத்தாட்சிகளும் அவர்களிடம் வந்தாலும் சரியே) (10:96-97).

வேதமுடையவர்களில் வரம்பு மீறி நடப்பவர்களைப் பற்றி அல்லாஹ் கூறினான்:

وَلَئِنْ أَتَيْتَ الَّذِينَ أُوتُواْ الْكِتَـبَ بِكُلِّ ءَايَةٍ مَّا تَبِعُواْ قِبْلَتَكَ

(வேதமுடையவர்களிடம் (யூதர்கள் மற்றும் கிறிஸ்தவர்களிடம்) நீர் எல்லா அத்தாட்சிகளையும் (ஆயத்களையும்) கொண்டு வந்தாலும், அவர்கள் உமது கிப்லாவை (தொழுகை திசையை) பின்பற்ற மாட்டார்கள்) (2:5).

அல்லாஹ் எவரை துர்ப்பாக்கியசாலியாக விதித்துவிட்டானோ, அவர்களுக்கு நல்வழி காட்டி மகிழ்ச்சிக்கு இட்டுச் செல்பவர் எவரையும் அவர்கள் காண முடியாது என்பதையே இந்த ஆயத்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. மேலும், அல்லாஹ் எவரை வழிகேட்டில் விட்டுவிட்டானோ, அவருக்கு நேர்வழி காட்டுபவர் எவரும் இலர். எனவே, (முஹம்மத் (ஸல்) அவர்களே!) அவர்கள் மீது பரிதாபம் கொள்ள வேண்டாம் - தூதுச் செய்தியை அவர்களிடம் கொண்டு போய் சேர்ப்பித்து விடுங்கள். நிச்சயமாக, அவர்களில் எவர் அச்செய்தியை ஏற்றுக்கொள்கிறாரோ, அவர் சிறந்த நற்கூலிகளைப் பெறுவார். நிராகரித்து புறக்கணிப்பவர்களைப் பற்றி நீர் கவலைப்படவோ, வருத்தப்படவோ வேண்டாம். ஏனெனில்,

فَإِنَّمَا عَلَيْكَ الْبَلَـغُ وَعَلَيْنَا الْحِسَابُ

(தூதுச் செய்தியைச் சேர்ப்பிப்பது மட்டுமே உமது கடமையாகும்; கணக்குத் தீர்ப்பது நம்மிடமே உள்ளது) (13:40), மேலும்,

إِنَّمَآ أَنتَ نَذِيرٌ وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَىْءٍ وَكِيلٌ

(நிச்சயமாக நீர் எச்சரிக்கை செய்பவர் மட்டுமே. அல்லாஹ்வோ அனைத்துப் பொருட்கள் மீதும் பொறுப்பாளனாக (வகீலாக) இருக்கிறான்) (11:12).

அல்லாஹ்வின் கூற்றான

إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ سَوَآءٌ عَلَيْهِمْ ءَأَنذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنذِرْهُمْ لاَ يُؤْمِنُونَ

(நிச்சயமாக, நிராகரிப்பவர்களுக்கு நீர் எச்சரிக்கை செய்வதும் அல்லது எச்சரிக்கை செய்யாமல் இருப்பதும் சமமே; அவர்கள் நம்பிக்கை கொள்ள மாட்டார்கள்) என்பது குறித்து இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாக அலி பின் அபி தல்ஹா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்துள்ளார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், மக்கள் அனைவரும் நம்பிக்கை கொண்டு, தாம் கொண்டு வந்த நேர்வழியைப் பின்பற்ற வேண்டும் என்பதில் மிகுந்த ஆவலுடன் இருந்தார்கள். அப்போது அல்லாஹ் அவருக்குத் தெரிவித்தார்: ஆரம்பத்திலேயே அல்லாஹ் எவருக்கு நற்பேற்றை விதித்திருக்கிறானோ, அவர்களைத் தவிர மற்றவர்கள் நம்பிக்கை கொள்ள மாட்டார்கள். அவ்வாறே, ஆரம்பத்திலேயே அல்லாஹ் எவருக்கு வழிகேட்டை விதித்திருக்கிறானோ, அவர்களைத் தவிர மற்றவர்கள் வழிதவறிப் போவார்களே தவிர நேர்வழி பெற மாட்டார்கள்."