உண்மையாளர்களுக்கும் தவ்பா செய்து (பாவமன்னிப்புக் கோரி) மீண்டவர்களுக்கும் உரிய சுவனச் சோலைகளின் வர்ணனை

உயர்ந்தோன் அல்லாஹ் கூறுகிறான்: பாவமன்னிப்புக் கோரி மீண்டவர்கள் நுழையும் சுவனச் சோலைகள் 'அத்ன்' எனும் நிலையான சோலைகளாகும். அளவற்ற அருளாளன் (ரஹ்மான்) தனது அடியார்களுக்கு மறைவான நிலையில் வாக்களித்த சோலைகள் இவையாகும். அதாவது, அவர்கள் இச்சுவனத்தை ஒருபோதும் பார்த்திராத போதிலும், அது அவர்கள் ஈமான் கொண்ட (நம்பிக்கை கொண்ட) மறைவான விஷயங்களில் ஒன்றாகும். அவர்கள் தங்கள் மனவுறுதியாலும் ஈமானின் வலிமையாலும் இந்த மறைவானவற்றை நம்புகின்றனர். அல்லாஹ்வின் கூற்றான,

إِنَّهُ كَانَ وَعْدُهُ مَأْتِيّاً

(நிச்சயமாக அவனுடைய வாக்குறுதி நிறைவேற்றப்பட வேண்டியதாகும்) என்பது, இது திண்ணமாக நிகழும் என்பதையும், இது ஒரு முடிவான விஷயம் என்பதையும் உறுதிப்படுத்துகிறது. அல்லாஹ் தன் வாக்குறுதியை மீறுவதுமில்லை, அதை மாற்றுவதுமில்லை. இது அவனது மற்றொரு கூற்றைப் போன்றதாகும்:

كَانَ وَعْدُهُ مَفْعُولاً

(அவனுடைய வாக்குறுதி நிச்சயமாக நிறைவேற்றப்படும்.) 73:18. அதாவது, அவனது வாக்குறுதி கட்டாயம் நிகழும், அதைத் தவிர்க்கவே முடியாது. இங்கு அல்லாஹ்வின் கூற்றான,

مَأْتِيّاً

(நிச்சயமாக நிறைவேற்றப்படும்) என்பது, அதை நோக்கி முயற்சி செய்யும் அவனுடைய அடியார்களை அது சென்றடையும், அவர்களும் அதை அடைவார்கள் என்பதைக் குறிக்கிறது. சில விரிவுரையாளர்கள்,

مَأْتِيّاً

என்பதற்கு, "இது வந்துகொண்டிருக்கிறது என்று பொருள். ஏனெனில் உங்களை நோக்கி வரும் ஒவ்வொன்றையும் நீங்களும் சென்றடைகிறீர்கள்" என்று கூறினர். "ஐம்பது ஆண்டுகள் என்னை வந்தடைந்தன, நானும் ஐம்பது ஆண்டுகளை அடைந்தேன்" என்று அரபியர்கள் கூறுவதைப் போன்றதே இதுவும். இவை இரண்டும் ஒரே பொருளையே (எனக்கு ஐம்பது வயது) குறிக்கின்றன. அல்லாஹ்வின் கூற்றான,

لاَّ يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْواً

(அங்கு அவர்கள் வீணான பேச்சுகளைச் செவியுற மாட்டார்கள்) என்பது, இந்த உலக வாழ்க்கையில் இருப்பதைப் போன்ற அறிவீனமான, தேவையற்ற மற்றும் பயனற்ற பேச்சுகள் அந்தச் சுவனச் சோலைகளில் இருக்காது என்பதைக் குறிக்கிறது. அவன் கூறினான்:

إِلاَّ سَلَـماً

(...ஸலாமைத் தவிர.) இது ஒரு சிறப்பான விதிவிலக்காகும். இது அல்லாஹ்வின் பின்வரும் கூற்றைப் போன்றது:

لاَ يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْواً وَلاَ تَأْثِيماً - إِلاَّ قِيلاً سَلَـماً سَلَـماً

(அங்கு அவர்கள் வீணான பேச்சையோ, பாவமான பேச்சையோ செவியுற மாட்டார்கள். 'ஸலாம்! ஸலாம்!' என்ற சொல்லைத் தவிர.) 56:25-26. அவனது கூற்றான,

وَلَهُمْ رِزْقُهُمْ فِيهَا بُكْرَةً وَعَشِيّاً

(மேலும், அவர்களுக்கு அங்குக் காலையிலும் மாலையிலும் அவர்களின் உணவு உண்டு) என்பது, காலை மற்றும் மாலை போன்ற நேரங்களைக் குறிக்கிறது. சொர்க்கத்தில் இரவு, பகல் உண்டு என்பது இதன் பொருளல்ல; மாறாக அவர்கள் வெவ்வேறு நேரங்களில் வாழ்வார்கள். அங்குள்ள ஒளி மற்றும் பிரகாசத்தைக் கொண்டு அவர்கள் வெளிச்சமான நேரங்களை அறிந்து கொள்வார்கள். இதை இமாம் அஹ்மத் அவர்கள் அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் வழியாகப் பதிவு செய்துள்ளனர். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

«أَوَّلُ زُمْرَةٍ تَلِجُ الْجَنَّةَ صُوَرُهُمْ عَلَى صُورَةِ الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ لَا يَبْصُقُونَ فِيهَا،وَلَا يَتَمَخَّطُونَ فِيهَا. وَلَايَتَغَوَّطُونَ، آنِيَتُهُمْ وَأَمْشَاطُهُمُ الذَّهَبُ وَالْفِضَّةُ وَمَجَامِرُهُمُ الْأَلُوَّةُ، وَرَشْحُهُمُ الْمِسْكُ وَلِكُلِّ وَاحِدٍ مِنْهُمْ زَوْجَتَانِ، يُرَى مُخُّ سَاقِهَا مِنْ وَرَاءِ اللَّحْمِ مِنَ الْحُسْنِ، لَا اخْتِلَافَ بَيْنَهُمْ وَلَا تَبَاغُضَ، قُلُوبُهُمْ عَلَى قَلْبِ رَجُلٍ وَاحِدٍ، يُسَبِّحُونَ اللهَ بُكْرَةً وَعَشِيًّا»

(சுவனத்தில் நுழையும் முதல் கூட்டத்தினரின் தோற்றம் பௌர்ணமி நிலவைப் போன்று இருக்கும். அவர்கள் அங்கு எச்சில் துப்ப மாட்டார்கள், மூக்குச் சிந்த மாட்டார்கள், மலம் கழிக்கவும் மாட்டார்கள். அவர்களின் பாத்திரங்களும் சீப்புகளும் தங்கத்தாலும் வெள்ளியாலும் ஆனவை. அவர்களின் தூபக்கலசங்களில் அகில் மரம் எரிக்கப்படும். அவர்களின் வியர்வை கஸ்தூரி மணம் வீசும். அவர்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் இரண்டு மனைவியர் இருப்பார்கள். அவர்களின் அழகினால், அவர்களின் கெண்டைக்கால் எலும்பு மஜ்ஜை சதைகளுக்கு வெளியிலிருந்தே தெரியும். அவர்களுக்குள் எந்த மனஸ்தாபமும் இருக்காது, ஒருவருக்கொருவர் வெறுப்பு கொள்ள மாட்டார்கள். அவர்களின் இதயங்கள் ஒரு மனிதனின் இதயத்தைப் போல ஒன்றுபட்டிருக்கும். அவர்கள் காலையிலும் மாலையிலும் அல்லாஹ்வைத் துதிப்பார்கள்.) அல்-புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இரு நூல்களிலும் இந்த ஹதீஸ் இடம்பெற்றுள்ளது.

இமாம் அஹ்மத் அவர்கள், இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் வழியாக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாகப் பின்வருமாறு பதிவு செய்துள்ளனர்:

«الشُّهَدَاءُ عَلَى بَارِقِ نَهْرٍ بِبَابِ الْجَنَّةِ فِي قُبَّةٍ خَضْرَاءَ، يَخْرُجُ عَلَيْهِمْ رِزْقُهُمْ مِنَ الْجَنَّةِ بُكْرَةً وَعَشِيًّا»

(ஷுஹதாக்கள் (உயிர்த்தியாகிகள்) சுவனத்தின் நுழைவாயிலுக்கு அருகிலுள்ள ஒரு ஆற்றின் கரையில் ஒரு பச்சைக் குவிமாடத்தில் இருப்பார்கள். அவர்களுக்கான உணவு காலையிலும் மாலையிலும் சுவனத்திலிருந்து வந்து கொண்டிருக்கும்.) அஹ்மத் அவர்கள் மட்டுமே இந்த ஹதீஸைத் தொகுத்துள்ளார்கள். இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள்,

وَلَهُمْ رِزْقُهُمْ فِيهَا بُكْرَةً وَعَشِيّاً

(மேலும், அவர்களுக்கு அங்குக் காலையிலும் மாலையிலும் அவர்களின் உணவு உண்டு) என்பதற்கு, "இரவு மற்றும் பகலுக்கு இணையான நேர அளவு" என்று விளக்கம் அளித்ததாக அத்-தஹ்ஹாக் குறிப்பிடுகிறார். அல்லாஹ் கூறினான்:

تِلْكَ الْجَنَّةُ الَّتِى نُورِثُ مِنْ عِبَادِنَا مَن كَانَ تَقِيّاً

(இதுவே அந்தச் சுவனமாகும். நம் அடியார்களில் யாரெல்லாம் தக்வாவுடன் (இறையச்சத்துடன்) இருந்தார்களோ, அவர்களை இதற்கு நாம் வாரிசாக்குவோம்.) அதாவது, 'மேற்கூறிய மகத்தான பண்புகளுடன் நாம் வர்ணித்த இந்தச் சுவனத்தை, நமது இறையச்சமுள்ள அடியார்களுக்கு நாம் உரிமையாக்குவோம்.' அவர்கள் இன்பத்திலும் துன்பத்திலும் அல்லாஹ்வுக்குக் கீழ்ப்படிந்து நடப்பவர்கள், கோபத்தை அடக்கிக் கொள்பவர்கள் மற்றும் பிறரின் தவறுகளை மன்னிப்பவர்கள். இது ஸூரா அல்-முஃமினூனின் ஆரம்பத்தில் அல்லாஹ் கூறுவதைப் போன்றதாகும்:

قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ - الَّذِينَ هُمْ فِى صَلاَتِهِمْ خَـشِعُونَ

(நிச்சயமாக முஃமின்கள் வெற்றி பெற்று விட்டனர். அவர்கள் எத்தகையோரென்றால், தங்கள் தொழுகையில் உள்ளச்சத்தோடு இருப்பார்கள்.) 23:1-2 அவன் இவ்வாறு கூறும் வரை:

أُوْلَـئِكَ هُمُ الْوَرِثُونَ - الَّذِينَ يَرِثُونَ الْفِرْدَوْسَ هُمْ فِيهَا خَـلِدُونَ

(இவர்களே வாரிசுதாரர்கள். இவர்கள் ஃபிர்தவ்ஸை வாரிசாகப் பெறுவார்கள். அதில் அவர்கள் நிரந்தரமாகத் தங்குவார்கள்.) 23:10-11