தவ்ஹீதிற்கான சான்றுகள்

அல்லாஹ், தன்னைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை என்று கூறுகிறான். அவனையன்றி மற்றவர்களை வணங்கிய இணைவைப்பாளர்கள், வானங்களையும் பூமியையும், சூரியனையும் சந்திரனையும் படைத்த ஒரே படைப்பாளன் அவனே என்பதையும், இரவையும் பகலையும் மாறி மாறி வரச் செய்பவன் அவனே என்பதையும் வானத்திலிருந்து மழையை இறக்கி, பூமி வறண்டிருந்த பின் அதற்கு உயிரூட்டுபவன் அவனே என்பதையும் ஒப்புக்கொண்டிருந்தனர். தன் அடியார்களுக்கு வாழ்வாதாரம் அளிப்பவனும், அவர்கள் எவ்வளவு காலம் வாழ வேண்டும் என்று நிர்ணயிப்பவனும் அவனே என்பதையும் அவர்கள் ஏற்றுக்கொண்டிருந்தார்கள். அவன் மனிதர்களையும் அவர்களது வாழ்வாதாரங்களையும் வெவ்வேறு நிலைகளில் ஆக்கினான்; அதனால் சிலர் செல்வந்தர்களாகவும் சிலர் ஏழைகளாகவும் உள்ளனர். அவர்களில் ஒவ்வொருவருக்கும் எது பொருத்தமானது என்பதையும், யார் செல்வந்தராக இருக்கத் தகுதியானவர் மற்றும் யார் ஏழையாக இருக்கத் தகுதியானவர் என்பதையும் அவன் நன்கு அறிந்திருக்கிறான்.

எனவே, அல்லாஹ் தான் மட்டுமே எல்லாவற்றையும் படைத்திருப்பதாகவும், தான் மட்டுமே அவற்றை நிர்வகிப்பதாகவும் கூறுகிறான். நிலைமை இவ்வாறிருக்க, பிறகு ஏன் வேறு எவரையும் வணங்க வேண்டும்? ஏன் வேறு எவர் மீதும் நம்பிக்கை வைக்க வேண்டும்? அதிகாரம் அவனுக்கு மட்டுமே உரியது என்பதால், வணக்கம் அவனுக்கு மட்டுமே உரித்தாகட்டும். இணைவைப்பாளர்கள் அவனது தனித்துவமான இரட்சகத்தன்மையை (Lordship) ஒப்புக்கொண்டிருந்த காரணத்தால், அதைக் குறிப்பிட்டே அல்லாஹ் தனது இறைத்தன்மையை (Divinity) அடிக்கடி நிலைநாட்டுகிறான். ஏனெனில், இணைவைப்பாளர்கள் ஹஜ் மற்றும் உம்ராவின் போது தங்களது தல்பியாவில் (Talbiyah) பின்வருமாறு கூறுவதன் மூலம் அவனது இரட்சகத்தன்மையை ஒப்புக்கொண்டிருந்தனர்: "உன் சேவையில் இதோ நாங்கள் இருக்கிறோம், உனக்கு எவ்வித கூட்டாளியும் இல்லை - உனக்குரிய கூட்டாளியைத் தவிர; அவனையும் அவனிடம் உள்ளவற்றையும் நீயே உரிமையாக்கிக் கொண்டிருக்கிறாய்." நூல்: முஸ்லிம் . (நபியே!) நீர் கூறுவீராக: “புகழ் அனைத்தும் அல்லாஹ்வுக்கே.” அதாவது, அவர்கள் (இறைவனின் ஆற்றலை) ஒப்புக்கொண்டதன் மூலமே அவர்களுக்கு எதிராக ஆதாரம் நிலைநாட்டப்பட்டதற்காக (அவனுக்கே புகழ் அனைத்தும்). “ஆனால், அவர்களில் பெரும்பாலோர் விளங்கிக் கொள்வதில்லை.” அதாவது, அவர்கள் (தங்களின் நம்பிக்கையிலேயே) முரண்படுவதால், அறிவற்றவர்களாவர்.