மூஸா (அலை) அவர்களுக்கு எதிராக யூதர்கள் செய்த கற்பனையான அவதூறுகள்

நபிமார்கள் பற்றிய ஹதீஸ்கள் எனும் பகுதியில், அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்ததாக இமாம் புகாரி அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

«إِنَّ مُوسَى عَلَيْهِ السَّلَامُ كَانَ رَجُلًا حَيِيًّا سِتِّيرًا لَا يُرَى مِنْ جِلْدِهِ شَيْءٌ اسْتِحْيَاءً مِنْهُ، فَآذَاهُ مَنْ آذَاهُ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ فَقَالُوا: مَا يَتَسَتَّرُ هَذَا التَّسَتُّرَ إِلَّا مِنْ عَيْبٍ فِي جِلْدِهِ إِمَّا بَرَصٌ وَإِمَّا أُدْرَةٌ وَإِمَّا آفَةٌ. وَإِنَّ اللهَ عَزَّ وَجَلَّ أَرَادَ أَنْ يُبَرِّئَهُ مِمَّا قَالُوا لِمُوسَى عَلَيْهِ السَّلَامُ، فَخَلَا يَوْمًا وَحْدَهُ فَخَلَعَ ثِيَابَهُ عَلَى حَجَرٍ ثُمَّ اغْتَسَلَ، فَلَمَّا فَرَغَ أَقْبَلَ إِلَى ثِيَابِهِ لِيَأْخُذَهَا، وَإِنَّ الْحَجَرَ عَدَا بِثَوْبِهِ فَأَخَذَ مُوسَى عَصَاهُ وَطَلَبَ الْحَجَرَ فَجَعَلَ يَقُولُ: ثَوْبِي حَجَرُ، ثَوْبِي حَجَرُ، حَتْى انْتَهَى إِلَى مَلَإٍ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ، فَرَأَوْهُ عُرْيَانًا أَحْسَنَ مَا خَلَقَ اللهُ عَزَّ وَجَلَّ، وَأَبْرَأَهُ مِمَّا يَقُولُونَ، وَقَامَ الْحَجَرُ، فَأَخَذَ ثَوْبَهُ فَلَبِسَهُ، وَطَفِقَ بِالْحَجَرِ ضَرْبًا بِعَصَاهُ، فَوَاللهِ إِنَّ بِالْحَجَرِ لَنَدَبًا مِنْ أَثَرِ ضَرْبِهِ ثَلَاثًا أَوْ أَرْبَعًا أَوْ خَمْسًا قَالَ: فَذَلِكَ قَوْلُهُ تَعَالَى:

يأَيُّهَا الَّذِينَ ءَامَنُواْ لاَ تَكُونُواْ كَالَّذِينَ ءَاذَوْاْ مُوسَى فَبرَّأَهُ اللَّهُ مِمَّا قَالُواْ وَكَانَ عِندَ اللَّهِ وَجِيهاً »

"மூஸா (அலை) அவர்கள் மிகுந்த வெட்கமும் அடக்கமும் உடையவராக இருந்தார்கள். தனது வெட்கத்தின் காரணமாக, அவர்கள் தனது மேனியின் எந்தப் பகுதியையும் வெளிக்காட்ட மாட்டார்கள். இதைக் கண்ட பனூ இஸ்ராயீலர்களில் சிலர், 'அவர் தனது மேனியை இப்படி மறைத்துக் கொள்வதற்கு, அதில் ஏதோ ஒரு குறைபாடு இருப்பதே காரணம்; அது வெண்குஷ்டமாகவோ, விரைவீக்கமாகவோ அல்லது வேறு ஏதேனும் நோயாகவோ இருக்கலாம்' என்று கூறி அவருக்கு மனவேதனை அளித்தனர். அவர்கள் மூஸா (அலை) அவர்களைப் பற்றிக் கூறியவற்றிலிருந்து அவர்களைத் தூய்மைப்படுத்த கண்ணியத்திற்குரிய அல்லாஹ் நாடினான். ஒருநாள் மூஸா (அலை) அவர்கள் தனிமையில் இருந்தபோது, தனது ஆடையைக் கழற்றி ஒரு கல்லின் மீது வைத்துவிட்டுக் குளித்தார்கள். குளித்து முடித்ததும் தனது ஆடையை எடுப்பதற்காக வந்தார்கள். அப்போது அந்தக்கல் ஆடையைச் சுமந்து கொண்டு ஓடியது. மூஸா (அலை) அவர்கள் தனது கைத்தடியை எடுத்துக் கொண்டு, 'கல்லே! என் ஆடை, கல்லே! என் ஆடை!' என்று கூவிக்கொண்டு அந்தக் கல்லைத் துரத்தினார்கள். இறுதியில் அவர்கள் பனூ இஸ்ராயீலர்கள் கூடியிருந்த ஓர் இடத்திற்கு வந்து சேர்ந்தார்கள். அவர்கள் மூஸா (அலை) அவர்களை ஆடையின்றி கண்டபோது, அல்லாஹ் படைத்த மனிதர்களிலேயே அவர்கள் மிக அழகான தோற்றம் கொண்டிருப்பதை உணர்ந்தார்கள். இவ்வாறு, அவர்கள் மூஸா (அலை) அவர்கள் மீது சுமத்திய அவதூறிலிருந்து அவர்கள் தூய்மைப்படுத்தப்பட்டார்கள். பின்னர் அந்தக் கல் நின்றது. அவர்கள் தனது ஆடையை எடுத்து அணிந்து கொண்டார்கள். பிறகு தனது கைத்தடியால் அந்தக் கல்லை அடிக்கத் தொடங்கினார்கள். அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! அவர்கள் அடித்ததின் அடையாளமாக அந்தக் கல்லில் மூன்று, நான்கு அல்லது ஐந்து தழும்புகள் ஏற்பட்டன. இதையே அல்லாஹ் இந்த வசனத்தில் குறிப்பிடுகிறான்: (நம்பிக்கை கொண்டோரே! மூஸாவுக்குத் துன்பம் இழைத்தவர்களைப் போல நீங்களும் ஆகிவிடாதீர்கள்; அவர்கள் கூறியவற்றிலிருந்து அல்லாஹ் அவரைத் தூய்மைப்படுத்தினான். அவர் அல்லாஹ்விடம் கண்ணியமிக்கவராக இருந்தார்.)" இந்த ஹதீஸை இமாம் புகாரி அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளார்கள்; ஆனால் இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் இதைப் பதிவு செய்யவில்லை.

இமாம் அஹ்மத் அவர்கள், அப்துல்லாஹ் இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்: "ஒருமுறை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் சில போர்ச் செல்வங்களைப் பங்கிட்டார்கள். அப்போது அன்சாரிகளில் ஒருவர், 'இந்தப் பங்கீடு அல்லாஹ்வின் திருப்திக்காகச் செய்யப்படவில்லை' என்று கூறினார். அதற்கு நான், 'அல்லாஹ்வின் எதிரியே! நீ கூறியதை நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் நிச்சயமாகத் தெரிவிப்பேன்' என்று கூறினேன். அவ்வாறே நான் நபியவர்களிடம் அதைக் கூறினேன். அப்போது அவர்களது முகம் (கோபத்தால்) சிவந்தது. அவர்கள் கூறினார்கள்:

«رَحْمَةُ اللهِ عَلَى مُوسَى لَقَدْ أُوذِيَ بِأَكْثَرَ مِنْ هَذَا فَصَبَر»

(அல்லாஹ் மூஸா (அலை) அவர்களுக்கு அருள் புரிவானாக! அவர்கள் இதை விடவும் அதிகமாகத் துன்புறுத்தப்பட்டார்கள், இருப்பினும் அவர்கள் பொறுமை காத்தார்கள்.)" இந்த ஹதீஸ் புகாரி, முஸ்லிம் ஆகிய இரண்டு ஸஹீஹ்களிலும் இடம்பெற்றுள்ளது.

وَكَانَ عِندَ اللَّهِ وَجِيهاً

(மேலும் அவர் அல்லாஹ்விடம் கண்ணியமிக்கவராக இருந்தார்.)

இதன் பொருள்: மேன்மைமிக்கவனும் புகழுக்குரியவனுமாகிய தனது இறைவனிடம் அவர் ஒரு உயரிய அந்தஸ்தையும் கண்ணியத்தையும் பெற்றிருந்தார் என்பதாகும். அல்-ஹசன் அல்-பஸரி அவர்கள் கூறுகையில், "அவரது பிரார்த்தனைகளுக்கு அல்லாஹ் பதிலளிப்பான் (அவை அங்கீகரிக்கப்படும்)" என்று குறிப்பிட்டார்கள். அல்லாஹ்விடம் அவருக்கு இருந்த அந்தப் பெரும் அந்தஸ்தின் ஒரு பகுதி யாதெனில், அவர் தனது சகோதரர் ஹாரூன் (அலை) அவர்களைத் தன்னுடன் ஒரு தூதராக (நபி) நியமிக்குமாறு பரிந்துரைத்துக் கேட்டபோது, அல்லாஹ் அவரது வேண்டுகோளை ஏற்றுக்கொண்டான். அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

وَوَهَبْنَا لَهُ مِن رَّحْمَتِنَآ أَخَاهُ هَـرُونَ نَبِيّاً

(நாம் நமது அருளால் அவரது சகோதரர் ஹாரூனையும் ஒரு நபியாக அவருக்கு வழங்கினோம்.) (19:53)

يأَيُّهَا الَّذِينَ ءَامَنُواْ اتَّقُواْ اللَّهَ وَقُولُواْ قَوْلاً سَدِيداً - يُصْلِحْ لَكُمْ أَعْمَـلَكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَمَن يُطِعِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَقَدْ فَازَ فَوْزاً عَظِيماً