﴾وَذَرِ الَّذِينَ اتَّخَذُواْ دِينَهُمْ لَعِباً وَلَهْواً وَغَرَّتْهُمُ الْحَيَوةُ الدُّنْيَا﴿
(தங்கள் மார்க்கத்தை விளையாட்டாகவும் வேடிக்கையாகவும் ஆக்கிக்கொண்டு, இவ்வுலக வாழ்க்கையால் ஏமாற்றப்பட்டவர்களை விட்டுவிடுவீராக.) இந்த வசனம், அத்தகையவர்களை விட்டுவிடுமாறும், அவர்களைப் புறக்கணித்து அவர்களுக்கு அவகாசம் அளிக்குமாறும் கட்டளையிடுகிறது; ஏனெனில், விரைவில் அவர்கள் கடுமையான வேதனையைச் சுவைப்பார்கள். இதனால்தான் அல்லாஹ்
﴾وَذَكِّرْ بِهِ﴿ என்று கூறினான்.
(இதன் மூலம் நினைவூட்டுவீராக) அதாவது, இந்த குர்ஆனைக் கொண்டு மக்களுக்கு நினைவூட்டுங்கள். மறுமை நாளில் அல்லாஹ்வின் தண்டனை மற்றும் துன்புறுத்தும் வேதனையைக் குறித்து அவர்களுக்கு எச்சரிக்கை செய்யுங்கள். அல்லாஹ் கூறினான்:
﴾أَن تُبْسَلَ نَفْسٌ بِمَا كَسَبَتْ﴿
(எந்தவோர் ஆத்மாவும் தான் செய்தவற்றின் காரணமாக அழிவுக்குள்ளாக்கப்படாமல் இருப்பதற்காக...) அதாவது, அது 'துப்ஸல்' (Tubsal) செய்யப்படாமல் இருப்பதற்காக. இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கும் அத்-தஹ்ஹாக், முஜாஹித், இக்ரிமா, அல்-ஹசன் மற்றும் அஸ்-ஸுத்தீ ஆகியோர் 'துப்ஸல்' என்பதற்கு 'ஒப்படைக்கப்படுதல்' என்று பொருள் எனக் கூறினார்கள். அல்-வாலிபீ அவர்கள், இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) 'துப்ஸல்' என்பதற்கு 'வெளிப்படுத்தப்படுதல்' என்று பொருள் எனக் கூறியதாக அறிவிக்கிறார்கள். கதாதா 'துப்ஸல்' என்பதற்கு 'தடுக்கப்படுதல்' என்றும், முர்ரா மற்றும் இப்னு ஸைத் ஆகியோர் 'கூலி வழங்கப்படுதல்' என்றும், அல்-கல்பீ 'கணக்கெடுக்கப்படுதல்' என்றும் கூறினார்கள். இந்த விளக்கங்கள் அனைத்தும் ஒன்றுக்கொன்று நெருக்கமானவையே. ஏனெனில், இவை அனைத்தும் அழிவிற்கு உள்ளாக்கப்படுதல், நன்மைகளிலிருந்து தூரமாக்கப்படுதல் மற்றும் விரும்பியதை அடைவதிலிருந்து தடுக்கப்படுதல் என்பதையே குறிக்கின்றன. அல்லாஹ் மேலும் கூறினான்:
﴾كُلُّ نَفْسٍ بِمَا كَسَبَتْ رَهِينَةٌ -
إِلاَّ أَصْحَـبَ الْيَمِينِ ﴿
(ஒவ்வொரு மனிதனும் தான் ஈட்டிய செயல்களுக்குப் பிணையாக இருக்கிறான்; வலது பக்கத்தாரைத் தவிர.) (அல்குர்ஆன்
74:38-39). மேலும்,
﴾لَيْسَ لَهَا مِن دُونِ اللَّهِ وَلِىٌّ وَلاَ شَفِيعٌ﴿
(அந்நாளில் அல்லாஹ்வையன்றி அதற்குப் பாதுகாவலனோ அல்லது பரிந்துரைப்பவனோ இருக்க மாட்டான்.) மேலும்,
﴾وَإِن تَعْدِلْ كُلَّ عَدْلٍ لاَّ يُؤْخَذْ مِنْهَآ﴿
(அவன் ஈடாக எதைக் கொடுத்தாலும், அது அவனிடமிருந்து ஏற்றுக் கொள்ளப்பட மாட்டாது.) இப்னு அப்பாஸ் (ரழி), முஜாஹித், இக்ரிமா, அல்-ஹசன், கதாதா, அஸ்-ஸுத்தீ மற்றும் அத்-தஹ்ஹாக் ஆகியோர் 'அத்ல்' என்பதற்கு 'ஈட்டுத்தொகை' (ஃபித்யா) என்று பொருள் கூறியுள்ளனர். அதாவது, அத்தகைய மக்கள் எந்த ஈட்டுத்தொகையை வழங்கினாலும், அது அவர்களிடமிருந்து ஏற்கப்படாது. அல்லாஹ் இது போன்றதொரு வசனத்தில் கூறினான்:
﴾إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ وَمَاتُواْ وَهُمْ كُفَّارٌ فَلَن يُقْبَلَ مِنْ أَحَدِهِم مِّلْءُ الْأَرْضِ ذَهَبًا وَلَوِ افْتَدَى بِهِ﴿
(நிச்சயமாக, யார் நிராகரித்து, நிராகரிப்பாளர்களாகவே மரணிக்கிறார்களோ, அவர்களில் எவரும் பூமி நிறைய தங்கத்தை ஈடாகக் கொடுத்தாலும் அது அவர்களிடமிருந்து ஏற்றுக் கொள்ளப்பட மாட்டாது.) (அல்குர்ஆன்
3:91). அல்லாஹ் இங்கே கூறினான்:
﴾أُوْلَـئِكَ الَّذِينَ أُبْسِلُواْ بِمَا كَسَبُواْ لَهُمْ شَرَابٌ مِّنْ حَمِيمٍ وَعَذَابٌ أَلِيمٌ بِمَا كَانُواْ يَكْفُرُونَ﴿
(இவர்கள்தான் தாங்கள் செய்தவற்றின் காரணமாக அழிவுக்குள்ளாக்கப்பட்டவர்கள். அவர்கள் நிராகரித்துக் கொண்டிருந்த காரணத்தால், அவர்களுக்குக் கொதிக்கும் நீர் பானமாகவும், துன்புறுத்தும் வேதனையும் உண்டு.)